பகுதி – 1 : அடித்தளம்
---
4, ஜீவன் என்றால் என்ன?
மனிதன் தன்னை அறியத் தொடங்கும் முதல் இடமே
அவன் தன்னைத் தவறாக வரையறுக்கும் இடமாகிறது.
“நான் உடல்”, “நான் மனம்”, “நான் நினைவுகள்”
என்று அவன் சொல்லும் தருணத்திலேயே
அவன் தன்னை ஒரு எல்லைக்குள் அடைத்து விடுகிறான்.
ஆனால் வாழ்க்கையின் சில தருணங்களில்—
ஆழ்ந்த உறக்கம்,
அதிர்ச்சியான அமைதி,
அல்லது காரணமில்லா விழிப்பு—
இந்த எல்லைகள் அனைத்தும் தளர்ந்து விடுகின்றன.
அந்த நேரங்களில்
எதையும் பிடிக்காத,
எதையும் நிரூபிக்காத,
ஆனாலும் தெளிவாக
“இருப்பதாக” உணரப்படும்
ஒன்றே ஜீவன்.
ஜீவன் என்பது
நாம் வைத்த பெயர் அல்ல;
நாம் உணர்ந்து கொள்ளும்
உள்ளார்ந்த தொடர்ச்சி.
---
5, உயிர், மனம், ஜீவன் – வேறுபாடு
உயிர்
உடலை இயக்குகிறது.
உடல் பிறந்து வளர்ந்து
ஒரு நாள் நின்று விடுகிறது.
மனம்
அனுபவங்களைச் சேகரிக்கிறது.
நினைவுகளைச் சேர்க்கிறது.
அவற்றின் அடிப்படையில்
எண்ணங்களை உருவாக்குகிறது.
ஆனால் ஜீவன்—
உயிருக்கும் மனத்திற்கும்
அர்த்தம் தரும்
உள்ளார்ந்த இயக்கம்.
உயிர் ஒரு இயந்திர சக்தி என்றால்,
மனம் ஒரு கருவி என்றால்,
ஜீவன்
அவற்றை இயக்கும்
உள்ளார்ந்த உயிர்ப்பாகும்.
---
6, ஜீவ சக்தி : பொருள் அல்ல, இயக்கம்
மனிதன் ஜீவ சக்தியை
ஒரு பொருளைப் போல
புரிந்து கொள்ள முயன்றான்.
அதைச் சேமிக்கலாம்,
அதிகரிக்கலாம்,
எழுப்பலாம்
என்று நினைத்தான்.
ஆனால் ஜீவ சக்தி
பொருள் அல்ல.
அது
நதி போல ஓடும்
ஒரு இயக்கம்.
நதி நிறுத்தப்படும்போது
அது அழுகும்.
அதேபோல்
ஜீவ சக்தி தடைபடும்போது
வாழ்க்கை சுருங்குகிறது.
---
7, எண்ணம் – சக்தியின் திசைகாட்டி
எண்ணம்
சக்தியின் மூலமல்ல.
சக்தி ஏற்கனவே உள்ளது.
எண்ணம்
அந்த சக்தி
எந்த திசையில்
செல்ல வேண்டும்
என்பதை மட்டும்
சுட்டிக்காட்டுகிறது.
அதனால் தான்
ஒரே மனிதன்
ஒரு தருணத்தில்
அமைதியாகவும்,
மற்றொரு தருணத்தில்
பதற்றமாகவும்
இருக்க முடிகிறது.
---
8, எண்ணம் உருவாக்குவதில்லை, வழிகாட்டுகிறது
எண்ணத்தை அடக்க முயல்வது
சக்தியை அடக்க முயல்வதைப் போன்றது.
அது மேலும் வலுப்படும்.
எண்ணத்தைப் பின்தொடர்வது
சக்தியைச் சிதறடிப்பது போன்றது.
அது பந்தமாகும்.
எண்ணத்தை
கவனிப்பது மட்டும்—
அதன் திசையை
மெல்ல மாற்றுகிறது.
இதுவே
ஞானத்தின் தொடக்கம்.
---
9, பழக்கம், வாசனை, திசை
ஒரே எண்ணம்
மீண்டும் மீண்டும்
திரும்பும் போது
அது பழக்கமாகிறது.
பழக்கம்
உள்ளே ஆழமாக பதியும்போது
அது வாசனையாகிறது.
வாசனை
ஜீவனை
தானாகவே
ஒரே திசையில்
ஓட வைக்கிறது.
இதனால் தான்
மனிதன்
தான் விரும்பாமலே
ஒரே மாதிரியான
வாழ்க்கைச் சூழல்களை
மீண்டும் மீண்டும்
உருவாக்கிக் கொள்கிறான்.
---
10, அகலம் & சுருக்கம் : ஞான மொழி
ஞான மொழி
நல்லது–கெட்டது
என்று பேசுவதில்லை.
அது
அகலம்
சுருக்கம்
என்று மட்டுமே பேசுகிறது.
அகம் சுருங்கும் போது
பயம், ஆசை, பிடிப்பு
பிறக்கின்றன.
அகம் அகலும்போது
அமைதி, கருணை, தெளிவு
இயல்பாக மலர்கின்றன.
---
11, அகச் சுருக்கம் என்றால் என்ன?
அகச் சுருக்கம்
தன்னைப் பாதுகாக்கும்
உள்ளார்ந்த முயற்சி.
“என்ன ஆகிவிடுமோ?”
“என்ன இழந்துவிடுவேனோ?”
என்ற அச்சமே
அகச் சுருக்கத்தின்
மூலக் குரல்.
அந்தச் சுருக்கத்தில் தான்
காமம், பொறாமை, கோபம்
பிறக்கின்றன.
---
12, அக அகலம் என்றால் என்ன?
அக அகலம்
எதையும் பிடிக்காத நிலை.
இது
துறவல்ல.
விலகலும் அல்ல.
அது
உள்ளதை உள்ளபடி
ஏற்றுக் கொள்ளும்
ஒரு உள்நிலை.
அந்த நிலையில்
அதே ஜீவ சக்தி
குண்டலினியாக
அனுபவிக்கப்படுகிறது.
---
13, ஆசை – உள்நிலை விளக்கம்
ஆசை
வெளிப்படையாக
“பெற வேண்டும்”
என்று சொல்லும்.
ஆனால் அதன் உள்ளே
“இழந்துவிடுவோமோ”
என்ற பயம் ஒளிந்திருக்கிறது.
அதனால் தான்
ஆசை நிறைவேறினாலும்
திருப்தி நிலைக்காது.
---
14, பயம் – அகச் சுருக்கத்தின் வடிவம்
பயம்
வெளியில் இருந்து வருவதில்லை.
அது
அகச் சுருக்கத்தின்
உள்ளார்ந்த அதிர்வு.
அகலம் பெருகும் போது
பயம் தானாகவே
தளர்கிறது.
---
15, மரண அச்சம் – அடிப்படை இயக்கம்
மனிதன் கொண்ட
அடிப்படை அச்சம்
மரண அச்சம்.
அந்த அச்சமே
ஆசையாகவும்,
பிடிப்பாகவும்,
பந்தமாகவும்
மாறுகிறது.
மரணத்தைப் புரிந்துகொள்ளும்
தெளிவே
அகச் சுருக்கத்தை
கரைக்கும் விசை.
---
பகுதி – 1 இன் மைய உண்மை
ஜீவன்
ஒழிக்கப்பட வேண்டியது அல்ல.
அடக்கப்பட வேண்டியதும் அல்ல.
அதை
புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
அந்தப் புரிதலே
அடுத்த பகுதியை
திறக்கிறது.
— சி எஸ் சிவா
