மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் வெளிப்புற வெற்றிகள் அல்ல;
உள்ளார்ந்த தெளிவே.
அந்தத் தெளிவுக்கான முதல் படி தான்
“கற்க கசடற” என்ற உன்னதக் கொள்கை.
இந்த ஒரு சொற்றொடர், வழங்கிய ஆன்மீக வழிகாட்டியாகும்.
இது வெறும் கல்வி குறித்த உபதேசம் அல்ல;
ஞானத்தை அடையும் முறையையே சொல்லுகிறது.
கற்றல் என்றால் புத்தகங்களைப் படிப்பது மட்டும் அல்ல.
கேள்வி கேட்பது, சிந்திப்பது,
தன்னுள் நடப்பதை கவனிப்பது —
இவையெல்லாம் சேர்ந்ததே உண்மையான கற்றல்.
ஆனால் அந்தக் கற்றல்
அஹங்காரம், முன்னறிவு,
பாகுபாடு, பிடிவாதம்
இவையால் மாசுபட்டால்
அது அறிவாக மாறாது.
அதனால் தான்
“கசடற” என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது.
ஆன்மீகத்தில் கசடு என்றால்
“நான் தெரிந்தவன்” என்ற அகம்பாவம்,
அனுபவம் இல்லாத நம்பிக்கைகள்,
பயம், ஆசை, கோபம் போன்ற
மனக் குழப்பங்களே.
இந்தக் கசடு நீங்கும் வரை
எவ்வளவு கற்றாலும்
அது ஞானமாக மாறாது.
கசடற கற்றவன்
அதிகம் பேச மாட்டான்,
எளிமையாக இருப்பான்,
எல்லோரிடமும் கற்றுக்கொள்வான்,
தன்னைத் தானே கவனிப்பான்.
அவனுக்கு வாழ்க்கையே ஒரு குரு.
ஒவ்வொரு அனுபவமும் ஒரு பாடம்.
உண்மையான ஆன்மீகம்
புதியதைச் சேர்ப்பது அல்ல;
தவறானதை கழிப்பதே.
கற்றுக் கொண்டே இருங்கள்,
ஆனால் ஒவ்வொரு கற்றலிலும்
உங்களைத் தாண்டிச் செல்லுங்கள்.
அப்போது
அறிவு — அனுபவமாகும்;
அனுபவம் — ஞானமாகும்.
அதுவே
“கற்க கசடற”.
அன்புடன்,
சி. எஸ். சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக