திங்கள், 12 ஜனவரி, 2026

சிவவாக்கியர் பாடல் 152

சிவவாக்கியர் பாடல் – 152

ஈணெருமை யின்கழுத்தி லிட்டபொட்ட ணங்கள்போல்
மூணுநாலு சீலையில் முடிந்தவிழ்க்கும் மூடர்காள்
மூணுநாலு லோகமும் முடிவிலாத மூர்த்தியை
ஊணியூணி நீர்முடிந்த வுண்மையென்ன வுண்மையே.

உரைநடை விளக்கம்:

கன்று ஈன்ற எருமை மாட்டின் கழுத்தில்,
கண் திருஷ்டி படக்கூடாது என்பதற்காக
மூன்று பொட்டணங்களை வைத்து முடிச்சுப் போட்டு வைப்பார்கள்.
அதுபோலவே சிலர் குளிக்கும்போது
ஒரு துண்டில் மூன்று முடிச்சுப் போட்டு
கழுத்தில் போட்டுக்கொண்டு தண்ணீரில் மூழ்குவார்கள்.

பின்னர் அந்த முடிச்சுக்களை அவிழ்த்துத்
தண்ணீரிலே போட்டுவிட்டு,
“முன்ஜென்மம், இந்த ஜென்மம், மறுஜென்மம்”
என்ற முப்பிறவிகளின் கர்மவினையை
தொலைத்துவிட்டேன் என்று சொல்வார்கள்.
“ஆணவம், கன்மம், மாயை” என்ற
மும்மலங்களையும் விட்டுவிட்டேன் என்றும்
விளக்கம் சொல்லுவார்கள்.

ஆனால் உண்மையில்
இந்த மாதிரி முடிச்சு அவிழ்த்தால்
ஆணவம் அகலுமா?
கர்மம் கரையுமா?
மாயை விலகுமா?

ஏழு உலகங்களையும் தாண்டி,
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத
அநாதியான ஈசன்,
எந்த முடிச்சுக்குள்ளும் அடங்காதவன்.
எந்த சடங்குக்குள்ளும் சுருங்காதவன்.

அந்த ஈசனை
வெளியில் தேடாதே.
உன் ஊண் உடம்புக்குள்ளே,
உன் உள்ளத்திலே உணர்ந்து பார்.
அவனில் ஊன்றி நில்.

அறிவு, உணர்வு, மனம்
இந்த மூன்றையும் அவனிலே முடித்து,
உள்ளம் ஒருமுகமாக தியானி.

அப்பொழுது
மும்மலங்களும் தானே விலகும்.
மூவினைகளும் தானே கரையும்.
இதுதான் சடங்கால் கிடைக்காத
உண்மையான வழி.
இதுவே –
இறைவனை உண்மையாக அடையும் பாதை.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

பணம் புகழ் அதிகாரம்

பணம் புகழ் அதிகாரம்:

யாரிடம் பணம், புகழ், அதிகாரம் பற்றிய எண்ணங்கள் நிறைந்து இருக்கிறதோ, அவர்களிடம் அன்பை எதிர்பார்க்க முடியாது என்ற வார்த்தை கடுமையாகத் தோன்றினாலும், அதில் ஒரு ஆழமான உண்மை மறைந்திருக்கிறது. மனிதன் இயல்பாகவே அன்பிற்காகத்தான் பிறக்கிறான். ஆனால் அவன் மனம் ஆசை, அகம்பாவம், பெருமை என்ற மூன்றால் நிரம்பும்போது, அந்த அன்பு மெதுவாக ஒளிந்து போய்விடுகிறது.

பணம் வாழ்க்கைக்கு தேவையானது. ஆனால் அது வாழ்க்கையின் இலக்கு ஆகிவிட்டால், மனிதன் மனிதனாக இல்லை; ஒரு இயந்திரமாக மாறிவிடுகிறான். காலை முதல் இரவு வரை கணக்கு, லாபம், போட்டி, வெற்றி என்ற எண்ணங்களே அவனை இயக்குகின்றன. அவன் சிரிக்கலாம், பேசலாம், மக்களோடு இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த எல்லாவற்றிலும் உள்ளம் இல்லை. உணர்வு இல்லை. அன்பு இல்லை. வெளியே மனிதன் போல இருந்தாலும், உள்ளே இயந்திரம் போல வாழ்கிறான்.

புகழும் அதிகாரமும் இதைவிட ஆபத்தானவை. புகழ் வந்தால் மனிதன் தன்னை மற்றவர்களைவிட உயரமாக நினைக்க ஆரம்பிக்கிறான். அதிகாரம் வந்தால், மற்றவர்களை தன் கீழே உள்ளவர்கள் என்று பார்க்க ஆரம்பிக்கிறான். இந்த உயர்வு–தாழ்வு எண்ணம் உள்ளத்தில் வந்தவுடனே, அன்பு அங்கிருந்து வெளியேறிவிடுகிறது. ஏனென்றால் அன்பு சமத்துவத்தை விரும்புகிறது. அகம்பாவம் வேற்றுமையை விரும்புகிறது. இரண்டும் ஒரே இடத்தில் வாழ முடியாது.

“கல்லறைகளால் அன்பை அறிந்து கொள்ள முடியாது” என்பதில் பெரிய உண்மை இருக்கிறது. கல்லறை அமைதியாக இருக்கும்; ஆனால் அந்த அமைதி உயிருள்ள அமைதி அல்ல. அது உணர்வில்லாத அமைதி. அதுபோல, ஆசை மற்றும் அகம்பாவத்தில் உறைந்த மனமும் வெளியே அமைதியாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதில் உயிரின் வெப்பம் இல்லை. அந்த மனத்தில் இருந்து அன்பு பிறக்க முடியாது.

அன்பு பிறக்க வேண்டுமென்றால், மனம் காலியாக வேண்டும். “நான் பெரியவன், நான் மேலானவன், நான் அதிகம் வைத்தவன்” என்ற எண்ணங்கள் கரைய வேண்டும். பிறரின் துயரத்தை தன் துயரமாக உணரக் கூடிய உள்ளம் உருவாக வேண்டும். அதற்குப் பணம் தடையாகும், புகழ் தடையாகும், அதிகாரம் தடையாகும் – அவை மனத்தை நிரப்பிக் கொண்டால்.

உண்மையான செல்வம் அன்புதான். உண்மையான புகழ் மனிதராய் இருப்பதுதான். உண்மையான அதிகாரம் பிறரின் உள்ளத்தை காயப்படுத்தாமல் வாழ்வதுதான். இவற்றை உணர்ந்தவன் பணம் வைத்திருந்தாலும் அதில் அடிமையாக மாட்டான். புகழ் வந்தாலும் அதில் மயங்க மாட்டான். அதிகாரம் இருந்தாலும் மனிதத்தன்மையை இழக்க மாட்டான்.

ஆகவே, அன்பை விரும்பும் மனிதன், முதலில் தன் உள்ளத்தை காலியாக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஆசை, அகம்பாவம், பெருமை இவற்றை மெதுவாக விட வேண்டும். அப்போதுதான் மனிதன் இயந்திரம் அல்லாமல், உணர்வுள்ள உயிராக வாழ முடியும். அப்போதுதான் அவன் வாழ்வில் அன்பு மலர முடியும்.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

வெள்ளி, 9 ஜனவரி, 2026

ஞானப் பாடல் சி எஸ் சிவா

அன்புள்ள சீடனே,

ஞான உபதேசம்

உன்னை உனக்கு காட்டுவதே
என் வேலை.

என்னை எனக்கு காட்டியவரும்
அவரை எனக்கு காட்டவில்லை;
ஆனால்
நான் அவரானேன்,
அவர் நானானார்.

இது
கண்ணால் காணும் காட்சியல்ல,
கரைந்து போகும் அனுபவம்.

குரு சீடனாக நிற்பதில்லை;
சீடன் குருவாக மாறுவதுமில்லை.
இருவரும்
தங்கள்தங்களை இழந்தபோது
ஒன்றே ஒன்று
மட்டுமே மிஞ்சும்.

நீ
நீயாகி நிற்கும் வரை
பயணம்.
நீயெனும் எல்லை
கரைந்தபின்
முடிவில்
நானாவாய்.

அங்கே
நான் இல்லை,
நீ இல்லை,
காட்டியதும் இல்லை,
காட்டப்பட்டதும் இல்லை.

அங்கே
உண்மை மட்டுமே.

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா

செல்வாராஜுக்கு சிவா எழுதிய கடிதம்

அன்புடைய மாணவன் செல்வராஜ் அவர்களுக்கு,

வணக்கம்.
இறைஅருளும் குருவருளும் உன்னுடன் நிலைத்திருக்கட்டும்.

நீ தாயுமானவர் ஞான சபையின் வழியில், தியானப் பயிற்சிகளில் ஒழுங்குடன் ஈடுபட்டு வருவது அறியக் கிடைக்கிறது. அதற்காக முதலில் என் பாராட்டையும் ஆசீர்வாதத்தையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இந்நிலையில், உனக்கு சமீப காலமாக திடீரென காரணமற்ற மனக் குழப்பம், தெளிவின்மை அல்லது உள்ளார்ந்த கலக்கம் போன்ற அனுபவங்கள் தோன்றுகின்றன என்றால், அதனை ஒரு குறைபாடாகவோ தவறாகவோ எண்ண வேண்டாம் என்பதை தெளிவாக அறிந்து கொள்.

தியானம் ஆழமடையும் போது, மனத்தின் ஆழத்தில் நீண்ட காலமாகச் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த மனப் பதிவுகள், அடக்கப்பட்ட எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்ச்சிகள் மெதுவாக மேலெழுவது இயல்பான ஒன்றாகும். இது மனம் சுத்திகரிக்கப்படும் ஒரு கட்டமாகும். அந்தச் செயல்முறையில் சில காலம் மனம் நிலை தடுமாறுவது தியானப் பாதையில் ஏற்படும் இயற்கையான அனுபவமே.

மேலும், மனம் பழைய பழக்கங்களிலேயே நிலைத்திருக்க விரும்பும். தியானம் அந்த பழைய ஓட்டத்தை மாற்றி, மௌனத்திற்கும் விழிப்புணர்விற்கும் அழைக்கும் போது, மனம் தன் பழக்கங்களைப் பாதுகாக்க சிறு எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தும். அந்த எதிர்ப்பே காரணமற்ற குழப்பமாக வெளிப்படும். இதனைப் பற்றி அஞ்சுவதற்கோ, சந்தேகப்படுவதற்கோ அவசியமில்லை.

தியானம் தொடரும் போது “நான்” என்ற அகம்பாவத்தின் நுண்ணிய பிடி மெதுவாக தளர ஆரம்பிக்கும். அந்தப் பிடி தளர்வதை மனம் ஏற்க மறுக்கும் போது, உள்ளார்ந்த கலக்கம் தோன்றுவது இயல்பு. இது அபாயத்தின் அடையாளம் அல்ல; அகம்பாவம் கரையத் தொடங்கியதற்கான நல்விளைவாகும்.

சில காலங்களில் உடலும் மனமும் ஒரு புதிய ஒழுங்கிற்கு மாறும் கட்டத்தில், அசதி, சலிப்பு, தெளிவின்மை போன்ற உணர்வுகள் தோன்றலாம். இவை அனைத்தும் தற்காலிகமானவை என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த நிலையில் நீ கடைப்பிடிக்க வேண்டிய வழி மிகவும் எளிதானது.
தியானத்தை நிறுத்த வேண்டாம்.
அனுபவங்களை மாற்ற முயல வேண்டாம்.
காரணங்களைப் பிடித்து மனதை மேலும் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம்.

“இது வருகிறது… இது போகும்” என்ற சாட்சிப் பார்வையுடன் அமைதியாக இருந்து, தியானத்தை தொடரு. பார்ப்பவனாக மட்டும் இருப்பதே போதுமானது. உள் ஒழுங்கு தானாகவே தனது பணியைச் செய்து கொள்ளும்.

மாணவனே, உறுதியாக நினைவில் கொள்: உண்மையான தியானப் பாதையில் முன்னேறுபவர்களுக்கே இத்தகைய மனநிலை மாற்றங்கள் ஏற்படும். அது தடையல்ல; ஒரு வாசல். அந்த வாசலை நம்பிக்கையுடன் கடந்து சென்றால், அதற்கு அப்பால் மேலும் ஆழமான அமைதியும் தெளிவும் உன்னை எதிர்நோக்கி நிற்கும்.

இறைஅருளும் குருவருளும் என்றும் உன்னுடன் நிலைத்திருக்கட்டும்.

அன்புடன்,
சி. எஸ். சிவா
தலைவர் / குருநாதர்
தாயுமானவர் ஞான சபை

ஞானப் பாடல் சி எஸ் சிவா

அன்புள்ள சீடனே,

ஞானப் பாடல் – யோக உபதேசம்

என்னை இந்த உலகில்
தானே வாழ்கிறான் என்று சொல்வார்கள்.
இவன் இந்த நாடு தானே,
இந்த மாநிலம் தானே,
இந்த மாவட்டம் தானே,
இந்த ஊர் தானே என்று
அளவிடுவார்கள்.

இவன் இந்த ஜாதி தானே,
இந்த குடும்பம் தானே,
இந்த தாய்–தந்தையர் மகன் தானே,
இவர்களின் சகோதரன் தானே,
இவரின் கணவன் தானே,
இவர்களின் தகப்பன் தானே,
இந்தத் தொழில் செய்பவன் தானே என்று
பெயரும் பதவியும்
அடையாளங்களும்
அடுக்கு அடுக்காக
சுமத்திவைப்பார்கள்.

இவன் இப்படிப்பட்ட ஒருவன் தானே,
எனக்கு இவனைத் தெரியும் தானே என்று
பார்த்துவிட்டு
பேசிவிட்டு
போய்விடுவார்கள்.

அவர்கள்
பார்க்கட்டும்,
பேசிவிட்டு
போய்விடட்டும்.

ஆனால் நீ
அப்படி பார்த்துவிடாதே,
அப்படி பேசிவிடாதே.

ஞான யோகம்
பார்ப்பதில் அல்ல,
பார்ப்பவனை மறப்பதில்.
பேச்சில் அல்ல,
மௌனத்தில்.

கண்ணால் காண்பது
உருவத்தின் எல்லை;
உள்ளே உணர்வது
உண்மையின் வாசல்.

என்னால் தீட்சை பெற்ற நீ
என்னை ஒரு மனிதராக அல்ல,
ஒரு காற்றாக
ஏற்றுக்கொண்டால் போதும்.
காற்றுக்கு
பெயரும் இல்லை,
ஜாதியும் இல்லை;
ஆனால்
அது உயிர் கொடுக்கும்.

அதேபோல்
ஞானம் கற்பிக்கப்படுவதில்லை;
அது ஊற்றாக
உன்னுள்ளே
பாய்ந்து வரும்.
விளக்கு ஏற்றினால்
இருள் ஓடுவது போல,
அறிவு வந்தால்
அகந்தை விலகும்.

இதனை
நீ அப்படியே
ஏற்றாக வேண்டும் என்றில்லை.
மண் தயார் ஆனால்
விதை தானே முளைக்கும்.
மனம் பக்குவமானால்
ஞானம் தானே மலரும்.

ஏற்று வரமுடிந்தால்
இணைந்து வாழலாம் —
வாழ்வாங்கு.
நதியும் கடலும்
வேறல்ல என்பதுபோல்.

ஏற்காத நிலையில்
நீயாக வந்த வழியே
சென்று விடுவது
உனக்கும் நலம்,
எனக்கும் நலம்.
பூ மலர மறுத்தாலும்
மரம் கோபப்படுவதில்லை.

நான் கடைசியாக
கூறிய ரகசியம்
வார்த்தையில் இல்லை;
அனுபவத்தில் உள்ளது.
அது உனக்கு
கடைசியில் அல்ல —
காலம் வந்தால்
தானாகவே
தெரிய வரும்.

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா
நிறுவனர் தலைவர்
தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை

விதைக்கப்பட்ட விதைகளே! கவிதை

விதைக்கப்பட்ட விதைகளே! 

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளர்வாய் —
பொறுமை அவசியம்.
ஆறு கடலை அடைவது ஒரே நாளில் அல்ல;
மலைக் கண்ணீரைத் துளிகளாகச் சேகரித்தே
பெருங்கடலாகிறது.

விதைத்தது வீண் போகாது.
விதைத்தவன் காத்திருக்கிறேன்
நம்பிக்கையுடன்.
விவசாயி விதையை மண்ணில் போடும் போது
அவன் கண்களில் கனியைப் பார்க்கிறான்;
அதேபோல்
நீ இன்னும் முளைக்காத போதும்
நான் உன்னில் மரத்தைப் பார்க்கிறேன்.

காலம் வரும் வேளை
நீ வளர்ந்து வருவாய்.
சூரியன் உதயமாகும் முன்
வானம் இருளைத் தாங்குவது போல,
உன் இருளும்
ஒளிக்கான பயிற்சியே.

நீ முளைத்து வந்ததும்
உன்னை ஆடு, மாடு
மேய்ந்து விடாமல்
பாதுகாக்க வேண்டும்.
ஏனெனில்
முளை பலவீனம் அல்ல;
அது எதிர்காலத்தின் வாக்குறுதி.

உன்னை மரமாக்க வேண்டும்;
அந்த மரத்தில் பூ பூக்க வேண்டும்.
பூவிலே வாடிவிடாமல்
காத்திட வேண்டும்.
பூ அழகுக்காக மட்டுமல்ல,
பலனுக்கான அழைப்பிதழ்.

பூ பிஞ்சாக வேண்டும்;
பிஞ்சிலே வெம்பி
பழுத்து விடக்கூடாது.
அடுப்பில் வேகும் கனியும்
வெயிலில் வெம்பும் கனியும்
ஒரே சுவை அல்ல.
அனுபவம் வேண்டும்;
அவசரம் வேண்டாம்.

பிஞ்சு காயாக வேண்டும்.
காயை கல்லால் அடித்து
பறிக்கப் பார்க்கும் காலம் வரும் —
பொறாமையும், இகழ்ச்சியும்
அந்தக் கற்களே.
அதிலிருந்தும் உன்னை
காக்க வேண்டும்;
ஏனெனில்
உடைந்த காய் விதையாவதில்லை.

முடிவில்
நீ பழமாகும் வரை
உன்னைக் காக்கும் ஒருவன் உண்டு —
கலங்காதே!

உன் கனி ருசிக்கப்படும்;
அந்த கனியின் விதை
மீண்டும் பல மரங்களை தரும்.
நீ ஒருவருக்கான நன்மை அல்ல,
ஒரு தலைமுறைக்கான தொடக்கம்.
நீ பலன் கொடுப்பாய்.

உன்னை நான்
இந்த உலகிற்கு
பலன் தருபவனாகவே
வளர்க்கிறேன் —
வருங்காலத்தில் பலன் தரும் மரமே!

ஒன்றுமில்லை என்று நின்ற என்னை,
விதையாக்கி விதைத்தது முதல்
இன்று வரை வளர்த்து வரும்
என் குருவே — துணை!

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா
நிறுவனர் தலைவர்
தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை

திங்கள், 5 ஜனவரி, 2026

ஆனந்த குமாருக்கு எழுதிய கடிதம்

அன்பும் மரியாதையும் உடைய
சகோதரரான
ஆனந்த குமார் அவர்களுக்கு,

வணக்கம்.

உங்கள் ஆன்மீகப் பயணம் மேலும் ஆழ்ந்து தெளிவுப் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன்
சில ஆலோசனைகளை அன்புடனும் கருணையுடனும் பகிர்கிறேன்.

நம் பாரம்பரிய நம்பிக்கையின் அடிப்படையில்,
“கல்லுக்குள் தெய்வம் இருக்கிறது” என்று நாம் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறோம்.
இந்த நம்பிக்கை பக்தியை வளர்ப்பது உண்மைதான்.
ஆனால் அதே நேரத்தில்,
அதன் ஆழத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் ஞானச் சிந்தனை
நமக்குத் தேவையாகிறது.

ஒரு விஷயம் சிந்தித்துப் பாருங்கள்:

நாம் தினமும் வழிபடும் அந்த புனிதமான கல்லை
யாராவது எடுத்துப்
சாலையோரம், தூசி படியும் இடத்தில் வைக்கிறார்கள் எனக் கொள்வோம்.

அப்போது அந்த அதே கல்லுக்குள்
தெய்வம் இருக்கிறது என்று நம்பி
அதே மரியாதையுடன்
கை கூப்பி வணங்குவோமா?

இந்தக் கேள்வியின் நோக்கம்
நம்பிக்கையை குறைப்பது அல்ல —
அதன் உண்மையான தன்மையை உணர்த்துவதே.

இதுபோலவே,
தேசியக் கொடியையும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

அந்தத் துணிக்கு நாம் மரியாதை செலுத்துவது,
அது வெறும் துணி என்பதற்காக அல்ல —
அதன் பின்னால் நிலைத்து நிற்கும்
நாட்டின் ஒற்றுமை, தியாகம், நீதி, மரியாதை —
இவற்றின் அர்த்தத்திற்காகத்தான்.

அதேபோல்,
கல்லுக்கும் நாம் மரியாதை தருவது
அதன் கல் தன்மைக்காக அல்ல —
அது தெய்வ சின்னமாக நினைவூட்டுவதற்காகத்தான்.

ஆனால் உண்மையான ஞானம் கூறுவது:

தெய்வம்
ஒரே கல்லுக்குள் அடைந்து கிடப்பதில்லை.
அது எல்லா இடங்களிலும் பரந்து நிற்கிறது —
முக்கியமாக நம் உள்ளுணர்வின் ஒளியில்தான்
அது தெளிவாக வெளிப்படுகிறது.

ஆகையால்,

  • கல் தெய்வமல்ல
  • ஆனால் அது தெய்வத்தை நினைவூட்டும் சின்னம்
  • உண்மையான தெய்வம் —
    அறிவின் விழிப்பு,
    மனத்தின் சுத்தி,
    கருணையின் வெளிப்பாடு.

பக்தி நமக்கு வழியைக் காட்டும்.
ஞானம் அந்த வழியின் அர்த்தத்தை உணர வைக்கும்.

இந்த உண்மைக்கு அருகில் இருக்கும் இந்த ஞானப் பார்வையை
அமைதியாக உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்தி
உங்கள் ஆன்மீகப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தால் —
அது உங்களை நிச்சயம் உயர்ந்த
பூரண தெளிவுக்கும் அழைத்துச் செல்லும்.

என்றும் அன்புடனும்

சி. எஸ். சிவா





காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 24

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 24 பாடல் : தானென்ற பிரமத்தை யடுத் திடாமல்   தாரணியில் தெய்வமடா அனந்த மென்றும் ஊனென்ற குருவென்றுஞ் சீட னென்றும்...