அன்பும் ஆனந்தமும் நிறைந்த தாயுமான சுவாமிகளின் அருள் நம்மை இங்கே ஒன்றிணைத்து நிறுத்தியுள்ளது .
இந்தப் புனிதமான குருபூஜை நிகழ்வில், தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளையின் நிறுவனத் தலைவர் ஆக மட்டும் உரையாற்ற வரவில்லை!, இது வெறும் மேடைப் பேச்சாக மட்டுமல்ல… நம் உள்ளங்களைத் தொட்டு விழிப்பூட்டும் ஒரு ஆன்மீகப் பயணத்திற்கு எதுவாகவும் இருந்திட வேண்டும் என்கிற பணிவுடன் தாயுமான சுவாமிகளின் பாதங்களை வணங்கி எனது பேச்சை ஆரம்பிக்கிறேன்.
இன்று நாம் பேசப்போகிறோம்
அருளின் ஒளியாகத் திகழும்
தாயுமான சுவாமிகளின் ஞானப் பாதையையும்
அதில் உச்ச நிலையாக விளங்கும்
“பரிபூரண ஆனந்தம்” பற்றியும்.
🌷 பரிபூரண ஆனந்தம் — வாழ்க்கையின் உச்ச நிலை
“பரிபூரண ஆனந்தம்” என்கிற சொல்லைக் கேட்டாலே!
மனம் ஒரு மென்மையான அமைதியை உணர்கிறது அல்லவா?
எதுவும் குறையாத நிலை,
துன்பம் தொட்டுச்செல்ல முடியாத நிலை,
அமைதி சுவாசிக்கும் நிலை.
இந்த நிலை வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாத ஆனந்தமான அனுபவம்.
அதனைத் தாயுமான சுவாமிகள் தமது அருள் வாழ்வில் உணர்ந்து,பராபரத்தின்
அருளால் பாடல்களாகப் பொழிந்து
நமக்கு மௌனமாகக் கற்றுத் தருகிறார்.
அப்படியானால் கேள்வி வரலாம்—தாயுமானவர் போன்ற மகான்களுக்கு மட்டுமா?
இல்லை நமக்கும் பரிபூரண ஆனந்தம் சாத்தியமா? என்று தோன்றும்.
ஆம் நமக்கும் பரி பூரண ஆனந்தம் சாத்தியம் தான்
ஏனெனில் அருளுக்கு எல்லையே இல்லை.
🌷 நம் வாழ்க்கை — ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சுழற்சி என்பதை தெரிந்து கொள்வோம்.
பிறப்பு முதல் இறுதி வரை
நாம் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறோம்.
பொருள் நிறைய சம்பாதிக்க வேண்டுமே என்றும்.
குடும்பத்தை நடத்த வேண்டுமே என்றும்
முன்னேற முடியுமா என்றும்
உறுதியற்ற வருங்காலத்தைப் பற்றி கவலைப்படவும்
👉 நான் செல்வத்தை இழந்துவிட்டால்?
👉 மக்கள் என்ன சொல்வார்கள்?
👉 என் நிலை என்ன ஆகும்?
இந்த இடையறாத ஓட்டத்தில்தான்
நமது உள்ளத்தின் அமைதி தொலைந்து போகிறது.
ஆனால் தாயுமான சுவாமிகள் சொல்வது
வாழ்க்கையை விட்டு ஓடிச் செல்லுங்கள் என்பதல்ல—
வாழ்க்கைக்குள் இருந்தபடியே இறைவன்
அருளை உணர்ந்து வெற்றிகரமாக வாழ்கையை வாழக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்பதேயாகும்.
🌷 உலகமோ — மாறும் அலைகள் போன்றது.
அருளோ — மாறாத ஆழ் கடல் போன்றது என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
இன்பம், துன்பம்,
மழை, வெயில்,
உயர்வு, சரிவு…
எல்லாமே அலைகள் போன்றவை தான் அவைகள் வரும் போகும் என்பதை நினைவில் நிறுத்திக் கொள்ளுங்கள்.
அலைகள் உயர்ந்தாலும் ஆழ் கடல் மாறுவதில்லை,
அலைகள் அடங்கினாலும் ஆழ் கடல் மாறுவதில்லை.
அதேபோல்
இன்பமும் துன்பமும்
அருட்கடலில் எழும் அலைகள் மாத்திரமே.
என்பதை உணரும் உள்ளத்தில்
அமைதி என்பது இயல்பாக மலரும்தானே!
எனதருமை உறவுகளே!.
🌷 உண்மையான மௌனம் என்றால் என்ன என்று பார்ப்போம்.
மௌனம் என்பது
வாய் பேசாதிருப்பது அல்ல—
மனம் அமைதியாக இருப்பதே மௌனம்.
வெளியில் நம்மிடம் பொறுப்புகள் இருக்கட்டும்,
வேலைகள், பேச்சுக்கள், உறவுகள் சார்ந்த தொடர்புகள் என அனைத்து விஷயங்களும் இருக்கட்டும்—
ஆனால் உள்ளத்திற்குள்
சாட்சியாய் விழிப்புணர்ச்சி நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
அங்கே இருந்து தான்
ஆன்மீக வாழ்க்கை நமக்குள் ஆரம்பமாகிறது.
🌷 “நான்” என்ற அகந்தைச் சிறையிலிருந்து விடுதலை பெற நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன என்று பார்ப்போம்.
நாம் அனைவரும்
ஒரு கண்ணுக்கு தெரியாத சிறையில் வாழ்கிறோம்—
அதன் பெயர் “நான்”.
“நான் செய்தேன்”
“நான் வென்றேன்”
“என்னை யாரும் மதிக்கவில்லை”
இந்தச் சுவர்கள்
அருளோடு நாம் இனைந்து விடாதபடி நம்மை பிரித்து வைக்கிறது.
அருளின் ஒளிக் கதிர்கள் நமது உள் மனதில் ஒளிரும் தருணத்தில்—
அந்தச் சுவர்கள் எல்லாம் உருகிக் கரைந்து விடுகிறது.
அப்போது நாம் உணர்வது—
நான் தனி மனிதன் அல்ல,
அருளின் ஓர் அலைவரிசை என்று உணர்வோம்.அந்த உணர்வே
பரிபூரண ஆனந்தம்.
🌷 குருபூஜை என்பது என்ன என்று உள்ளம் தெளிவாக பார்ப்போம்.
குருபூஜை என்பது நமக்கான விழிப்புணர்வின் நாள் ஆகும்.
குரு என்றால்
அறியாமை இருளை நீக்குபவர்.
குரு என்பவர் சீடனின் வெளி வாழ்க்கையை மாற்ற வரவில்லை—
உள்ளத்தின் பார்வையை மாற்ற வருகிறார்.
இன்று நம் உள்ளத்தின் உள்ளே சொல்லுவோம்—
👉 “என் அகந்தையை நீக்குங்கள் குருவே!
👉 அன்பு வழியில் என்னை நடத்துங்கள் குருவே!
👉 அமைதியான உள்ளத்தின் வாழ்வை அருளுங்கள்”குருவே!
🌷 ஆன்மீகம் என்பது எளிய வாழ்வியல் தான் அது எப்படி என்று பார்ப்போம்.
பயப்பட வேண்டிய பாதை அல்ல இது—
இது இயல்பான, மென்மையான நடைமுறை வாழ்க்கை:
✔ யாரையும் புண்படுத்த வேண்டாம்
✔ உண்மை பேசுங்கள்
✔ அன்பை வளருங்கள்
✔ உள்ளத்தின் அமைதியை காத்துக் கொள்ளுங்கள்
✔ அனைத்திலும் இறையருளை உணருங்கள்
இதுவே தாயுமான சுவாமிகள் நமக்கு காட்டியருளும் பாதை.
🌷 இன்றே ஒரு சிறிய தீர்மானம் செய்து கொள்வோமா?
“நான் யார்?”
என்று நம் உள்ளத்தைக் கேட்டுப் பார்ப்போம்.
ஒவ்வொரு மூச்சிலும்—
அருளே ஆதாரம்
என்று உணர்வோம்.
அந்த நினைவே
வாழ்கையை உயர்த்தும்.
🌷 இன்று நமக்குள் பரிபூரண ஆனந்தம் உதிக்கும் நாள்
அருள் இல்லாமல் ஒரு மூச்சும் இல்லை என்பதை உணர்ந்த தருணத்தில்—
கோபம் கரையும்
பொறாமை வாடிவிடும்
ஆசை தன் எல்லையை அறியும்
அமைதி மலரும்
அன்பு பெருகும்
அந்த நாளே
பரிபூரண ஆனந்தம் பிறக்கும்.
🌷 நிறைவாக — அருளின் பாதையை பற்றி சில வார்த்தைகள்.
இந்த குருபூஜை
நமது வாழ்க்கையில்
ஒரு நாளாக அல்ல—
ஒரு திருப்புமுனையாக இருக்கட்டும்.
தாயுமான சுவாமிகளின் திருவுளம்
நம்மை வழிநடத்தட்டும்.
அவரது அருள்
நம் உள்ளத்தில் வாழ்வாக மலரட்டும்.
நம் உள்ளம் எப்போதும் சொல்லட்டும்—
“அருள்… அருள்… அருள்…” என்று
நன்றி வணக்கம்.
