சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்

சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரின் திருப்பாட்சி (திருவிசைப்பா) பாடல் விளக்கவுரை

பாடல் 1.

"மற்றுப்பற்று எனக்கின்றி நின்திருப்

பாதமே மனம் பாவித்தேன்

பெற்றலும் பிறந்தேன் இனிப்பிறவாத

தன்மை வந்தெய்தினேன்

கற்றவர் தொழுதேத்துஞ் சீர்க்கறை

யூரிற் பாண்டிக் கொடுமுடி

நற்றவா உனை நான் மறக்கினும்

சொல்லு நா நமச்சிவாயவே".

பொருள் வரி வரியாக:

"மற்று பற்று எனக்கு இன்றி நின் திருப்பாதமே! மனம் பாவித்தேன்"!.

 எனக்கு வேறு எந்தப் பற்றும் இல்லாமல், உன் திருவடிகளை மட்டுமே என் மனம் தியானித்து நிற்கச் செய்து (உன்னையே முழுமையாகச் சரணாகதி அடைந்தேன்).

"பெற்றலும் பிறந்தேன் இனி பிறவாத தன்மை வந்து எய்தினேன்"

  

 இவ்வுலகில் பிறந்ததற்குரிய பயனை (மோட்சத்தை) இப்போதே பெற்றுவிட்டேன். இனி மீண்டும் பிறக்க வேண்டிய நிலை எனக்கு இல்லை;

" பிறவிப் பிணியை வேரறுத்துவிட்டேன்.

கற்றவர் தொழுது ஏத்தும் சீர் கறையூரில் பாண்டிக் கொடுமுடி நற்றவா"

  வேதம் ஓதிய அந்தணர்களும், அறிவிற் சிறந்த கற்றவர்களும் தொழுது போற்றும் புகழ்பெற்ற கறையூரில் உறையும் பாண்டிக் கொடுமுடியாய்! நல்ல தவம் உடையாய்!

(கறையூர் = திருக்கறையூர் என்னும் தலம். இறைவன் அங்கு “பாண்டிக் கொடுமுடி” என்ற திருநாமத்துடன் அருள்பாலிக்கிறார். கொடி + முடி = கொடியும் முடியும் கொண்ட மகேசுவரமூர்த்தம்).

"உனை நான் மறக்கினும் சொல்லு நா நமச்சிவாயவே"

 

 நான் எத்தனை தாழ்ந்து, எவ்வளவு மறதி அடைந்து உன்னை மறந்தாலும் கூட, என் நாவாவது ஒரு கணமும் நிற்காமல் “நமச்சிவாய, நமச்சிவாய” என்று சொல்லிக் கொண்டே இருக்கும்!.

பாடலின் மைய உணர்வு ;

                   (ரசானுபவம்):

இது சுந்தரரின் மிக உருக்கமான சரணாகதிப் பாடல்களில் ஒன்று.

“எல்லாம் தந்துவிட்டாய், இனி எனக்கு ஒன்றும் வேண்டாம், பிறவி முடிந்தது” என்ற பூரண திருப்தியும், அதே சமயம் “நான் எவ்வளவு தாழ்ந்து போனாலும் என் நா உன்னையே சொல்லும்” என்ற தன்னடக்கமும் ஒருசேர இழைந்து நிற்கின்றன.

மிகச் சில பாடல்களே இவ்வளவு ஆழமான “கிடைத்த முழுமை”யையும், “கிடைத்தும் என் தாழ்மையையை மறக்காத தாழ்மை”யையும் ஒரே சுவாசத்தில் சொல்லும். இதுவே இப்பாடல் தேவாரத்தில் என்றும் நிற்கக் காரணம்.

சுந்தரர் இங்கு சொல்ல வரலாற்றுச் சிறு பின்னணி:

சுந்தரர் மிகுந்த செல்வமும் அரச அந்தஸ்தும் உடையவராக இருந்தபோதும், ஒரு கட்டத்தில் எல்லாவற்றையும் துறந்து இறைவனடி சேர்ந்தவர். எனவே “மற்றுப்பற்று எனக்கின்றி” என்ற வரியில் அவருடைய சொந்த வாழ்க்கை அனுபவமே எதிரொலிக்கிறது.

இப்பாடலைப் பாடும்போது தொண்டையில் ஒரு உருக்கம் தவிர்க்க முடியாமல் வந்துவிடும். அவ்வளவு ஆழமான பக்தி இதில் அடங்கியிருக்கிறது.

நமச்சிவாய! நமச்சிவாய!

சி எஸ் சிவா 

அபிராமி அந்தாதி பாடல் 17

அபிராமி அந்தாதி - பாடல் 17

(ஆசிரியர்: அபிராமிதேவ பட்டர்)

பாடல்:17

அதிசயம் ஆன வடிவுடையாள் அரவிந்தம் எல்லாம்

துதிசய ஆனன சுந்தரவல்லி துணை இரதி

பதி சயமானது அபசயமாக முன் பார்த்தவர்தம்

அதிசயமாக அன்றோ வாமபாகத்தை வவ்வியதே!

பொருள் விளக்கம்:

மன்மதன் உலகிலேயே மிக அழகன், யாரையும் கட்டிப்போட்டு விடுவான் என்று தேவர்கள் நினைத்தார்கள். ஆனால் அவனையே தன் இடது பாகத்தில் (அர்த்தநாரீஸ்வர உருவில் சிவபெருமானின் இடது பாகம் போல) அடக்கி ஆளும் அபிராமி அம்மையின் அழகு, வல்லமை, கருணை எல்லாமே அதிசயமானவை. அவளது திருமுகம் தாமரை மலர்களைக் காட்டிலும் அழகு; தாமரைகளே அவளைத் துதிக்கின்றன. இப்படிப்பட்ட அம்மையை வணங்குகிறேன் .

சி எஸ் சிவா 

சமாதி நிலை அனுபவம்

மூச்சின் ஓசை மென்மை கொண்டு நின்று நெகிழ,

புருவமத்தி நோக்கிப் பாயும் உச்சக் கதிர்;

உள் நுரையீரல் அமைதி அடைந்து ஒருங்கிணைந்து,

மனம் சங்கதி கூடி சமாதி நிலை தரும்.

அந்த தருணம் ஆன்மா விழித்தும் சுழலும்,

பெருவெளியின் பரம ஒளி மனத்தில் வெளிரும்;

பேரானந்தத்தின் பெருஞ்சுகம் பரந்து பிரகாசித்து,

அறிவும் அன்பும் ஒன்றாய் ஆன்மிகச் சுகம் தரும்.

உள்ளம் பெருங்கோவிலாகி ஆன்மா அதில் வள்ளலாய் எழும்ப,

நிர் வான நிலையின் ஒலி முழுவதும் ஒலிக்கும்;

சிந்தனை, உணர்வு எல்லாம் தரிசனத்தில் இணைந்து,

சித்தர் உணர்வு ஒளிர்ந்து பரமார்த்தம் காணும்.

சி எஸ் சிவா

பரமானந்தம்

“ஆனந்தமான பரம்”

மருளின் மந்தாரை மலர்ந்த மனத்தினுள்

சலனமாய் அலைகின்ற சிந்தையின்

சிறிய உலகம்.

அதில்

தெருள் ஒன்று பிறக்கிறது —

ஓர் ஒளித்துளி போல,

துளி போல் வந்தும்

அண்டம் போல விரிந்தும்

அறியாமையின் இருளைத் தகர்த்து

எல்லை இல்லா சுவடுகளை எழுதுகிறது.

அந்த ஒளி யார்?

அறிவின் உள்ளாற் பிறக்கும் சிவவொளி;

உள்ளுணர்வின் ஓசையைத் தொடும்

அழியாத பேரொளி;

சிந்தனை துளியில் பிறந்தாலும்

பரபொருளின் பெருங்கடலாய்

அலைமோதும் சக்தி.

மனத்துள் மருளாய் நின்றதும்

அதே;

தெளிவாய் நின்றதும்

அதே.

ஆழம் எவ்வளவு இருந்தாலும்

அடித்தளத்தில்

ஒரே தெய்வப் பரவல்.

பொருளாய் விளங்கும் அனைத்திலும்

அதை உணரும் அறிவும் அதுவே.

ஐம்புலனின் சிறு கோலம்

அதன் நிழல்தான்;

ஐம்பூதம் எரியிலும்,

காற்றின் ஓசையிலும்,

அக்னியின் சிவந்த நெருப்பிலும்,

அக்கறை இல்லா நீரின் அலைகளிலும்

அதே பரவியது.

அகம் புறம், அருகு தூரம்—

ஓர் இடைவெளியும் இல்லாத

பரம்பொருளின் சுவடு.

வருவதும் போவது

அதன் தாளம்;

காலமும் தன்னை மறந்து

அதன் மீது நின்று

அலைவரிசைகள் போல ஓடுகிறது.

இருள் வந்தாலும் ஒளி போல;

ஒளி வந்தாலும் இருள் போல;

அது

எல்லா உருவங்களும் ஏந்திய

ஒரு திரைவண்ண ரகசியம்.

நன்மையில் மலர்ந்தாலும்

தீமையில் எரிந்தாலும்

அது அதுவே—

பரிணாமங்கள் நம் கண்களில்

நடிக்கும் நாடகம் மட்டுமே.

இன்றும் நாளையும்

அதன் பாதை;

ஒன்றாய் நின்றாலும்

பல பாய்ச்சல்கள் கொணர்கிறது;

எல்லா பெயர்களிலும்

அது நிற்கும்;

பெயரில்லா நிலையிலும்

அதை அறிய முடியும்.

ஆனால் இதனை

அருள் பெற்ற மனங்கள் தவிர

யார் உணரக் கூடும்?

கண் காணும் ஒளிக்குள் கூட

அர்த்தம் மறைத்து நின்று

சிவசித்தத்தின் நுண் ஒலி

மெல்லிசையாக செவிக்கு வரும்.

அந்த ஒலியைப்

பரிசுத்தமான உள்ளங்கள் மட்டுமே

புரிந்து கொள்ளும்.

அண்டத்தின் பெரு வட்டம்,

திங்கள், நட்சத்திரம், அண்ட நூறு உலகங்கள்—

இவை அனைத்தும்

ஒரே மூச்சில் அடங்கும்

பெரும் நிறைவு.

பிண்டத்தின் சிறு ஒலிக்கும்

அதே ஒசை.

ஒரு அணுவின் சுழற்சிக்கும்

அதே அகில விரிவின் தாளம்.

அனைத்திற்கும் பின்னால்

ஒரு பேரின்பம்—

முடிவில்லா ஆனந்தம்,

ஆதிக்காலம் முதல்

அசைவின்றி நின்ற

ஆன்மபெரும் ஒளி.

அது தான்

எல்லா வினாக்களின் விடை;

எல்லா உயிர்களின் அடிப் பாட்டு;

எல்லா உருவங்களின்

அமைதியான நாதம்.

அந்த அலைவரிசை 

அனைத்தையும் தாங்கி

அனைத்தையும் தாண்டி

அனைத்திலும் நின்று

அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு

பரமாய் விளங்குகிறது.

அது தான்—

ஆனந்தமான பரம்.

சி எஸ் சிவா 

தலைவர் 

தாயுமானவர் ஞான சபை

ஆனந்தமான பரம் பாடல் 2

தெருளாகி மருளாகி யுழலுமன மாய்மனஞ்

      சேர்ந்துவளர் சித்தாகிஅச்

   சித்தெலாஞ் சூழ்ந்தசிவ சித்தாய் விசித்ரமாய்த்

      திரமாகி நானாவிதப்

பொருளாகி யப்பொருளை யறிபொறியு மாகிஐம்

      புலனுமாய் ஐம்பூதமாய்ப்

   புறமுமாய் அகமுமாய்த் தூரஞ் சமீபமாய்ப்

      போக்கொடு வரத்துமாகி

இருளாகி யொளியாகி நன்மைதீ மையுமாகி

      இன்றாகி நாளையாகி

   என்றுமாய் ஒன்றுமாய்ப் பலவுமாய் யாவுமாய்

      இவையல்ல வாயநின்னை

அருளாகி நின்றவர்க ளறிவதல் லாலொருவர்

      அறிவதற் கெளிதாகுமோ

   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி

      ஆனந்த மானபரமே. 

:

விளக்கவுரை:

மனித மனம் சில நேரம் தெளிவாகவும், சில நேரம் குழப்பத்திலும் இருக்கும்.

ஆனால் அந்த மனமே உயர்ந்து நல்ல அறிவு (சித்த நிலை) பெறுகிறது.

எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படை சக்தி — பரம்பொருள்.

உலகில் உள்ள எல்லாப் பொருளும், அதை உணர்கிற அறிவும், நம் ஐம்புலன்களும், ஐம்பூதங்களும் எல்லாம் அதே சக்தியே.

புறமும் உள்ளும், தூரமும் அருகும், போகுதலும் வருதலும் — அனைத்திலும் அதுவே இருக்கிறது.

இருளும் ஒளியும், நல்லதும் கெட்டதும், இன்றும் நாளையும், என்றும் — அனைத்தாகவும் அது தோன்றுகிறது.

அது ஒன்றாகவும் பலவடிவமாகவும், எல்லாவற்றாகவும் இருக்கிறது; ஆனால் எந்த ஒரு வர்ணனையாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாதது.

அத்தகைய பரம்பொருளை உணருவது அறிவால் சுலபமில்லை — அருளால் மட்டுமே தெரியும்.

முழு பிரபஞ்சமும் அடங்கும் ஒரே நிறைவு, ஆனந்தமான பரம் அதுவே!

சி எஸ் சிவா 

சிவா

🕉️ சித்தர் ஞானப் பாடல்

உள்ளம் ஒரு ஓசை — ஓரொலி பேசுமே,

ஓரொலி கேட்பவன் ஓர்மையைக் காணுமே.

அள்ளாத செல்வத்தை ஆவி தான் தாங்குமே,

அறியா மனதுக்கே ஆகாசம் தூரமே.

கண் காணும் உலகம் கற்பனைக் குயிலே,

கண் மூடும் நேரத்தில் காதல் ஓர் நிலமே.

தன் உள்ளம் ஓர்துளி தெய்வத்தைக் கண்டால்,

தாளம் போல வாழ்வு தானாக ஓடுமே.

சத்தம் இல்லா நாதம் சத்தியம் சொல்லுமே,

சந்தம் சொல்லா ஞானம் சாமர்த்தியமாம்.

நீர் போன்ற மனதை நிறுத்தினால் போதும்,

நிம்மதி வந்து நெஞ்சம் நீராடும் நேரமாம்.

சி எஸ் சிவா 

நிறுவனர் & தலைவர் 

தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை

வெட்டவெளி தியானம்

வெட்டவெளி தியானம்

வெட்டவெளி நோக்கினேன்—வேறு எதுவும் காணேனடி,

வெட்டமலர் உள்ளத்துள் வெள்ளம்போல் ஓங்கேனடி;

சட்டமென எழும் எண்ணம் சாய்ந்திடுமே தானேனடி,

சுற்றமெலாம் மறைந்து நின்ற சுத்தஞானம் தோன்றேனடி.

மூச்சினிலே மூளும் ஒளி மூலமென்று காண் தாயே,

மூச்சு வரும் போதும் போகும் போதும் மூனாம்பெயர்;

ஆச்சரிய மெய்யுணர்வு ஆழ்ந்துவந்து சேர்வாயே,

ஆதியின்றி அந்தமின்றி ஆனந்தமே நான்தானே.

சி எஸ் சிவா