வெட்டவெளி நோக்கினேன்—வேறு எதுவும் காணேனடி,
வெட்டமலர் உள்ளத்துள் வெள்ளம்போல் ஓங்கேனடி;
சட்டமென எழும் எண்ணம் சாய்ந்திடுமே தானேனடி,
சுற்றமெலாம் மறைந்து நின்ற சுத்தஞானம் தோன்றேனடி.
மூச்சினிலே மூளும் ஒளி மூலமென்று காண் தாயே,
மூச்சு வரும் போதும் போகும் போதும் மூனாம்பெயர்;
ஆச்சரிய மெய்யுணர்வு ஆழ்ந்துவந்து சேர்வாயே,
ஆதியின்றி அந்தமின்றி ஆனந்தமே நான்தானே.
சி எஸ் சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக