காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 24

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 24

பாடல் :

தானென்ற பிரமத்தை யடுத் திடாமல்
  தாரணியில் தெய்வமடா அனந்த மென்றும்
ஊனென்ற குருவென்றுஞ் சீட னென்றும்
  உதயகிரி பாராத வுலுத்த மாடு
வேனென்ற பொய்களவு கொலைகள் செய்து
  வேசையர்மே லாசைவைத்து வீண னாகிக்
கோனென்ற குருபாதம் அடைய மாட்டான்
  கூடுவான் நரகமதில் வீழ்வான் பாரே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் மிகவும் கடுமையாக மனிதர்களின் போலி ஆன்மீக வாழ்க்கையைச் சாடுகிறார்.

தனக்குள் இருக்கும் பிரம்மத்தை அறியாமல், வெளியே ஆயிரம் தெய்வங்கள் என்று அலைந்து திரிவதால் பயன் இல்லை என்று சொல்கிறார்.

“குரு”, “சீடன்” என்று வாயால் பேசிக்கொண்டு, உள்ளே எந்த அனுபவமும் இல்லாமல் வாழ்பவர்களை “உலுத்த மாடு” என்று சித்தர் திட்டுகிறார். “உதயகிரி” — அதாவது உள்ளே எழும் ஞான ஒளியை கூட பார்க்காதவன், ஆன்மீகம் பேசுவதற்கு தகுதியற்றவன் என்பதையே அவர் தாக்கமாகச் சொல்கிறார்.

பொய், களவு, கொலை செய்து, வேசையர் மேலே ஆசை வைத்து, வெளியில் மட்டும் பக்தி வேஷம் போட்டால், அவனால் குருபாதத்தை அடைய முடியாது என்று சித்தர் சொல்கிறார்.

அப்படிப்பட்டவன் இறுதியில் வீழ்வான் என்றும் எச்சரிக்கிறார்.
ஏனென்றால் உள்ளே சுத்தம் இல்லாமல், வெளிப்புற வேஷத்தால் ஞானம் வராது.

பிரம்மத்தை உள்ளே காணாதவன் —
எவ்வளவு ஆன்மீகம் பேசினாலும் வெறும் வாய்ச் சவடால் தான்.

சி. எஸ். சிவா

அகம் பாவம்

அகம் பாவமே புறத்தில் பாவச் செயலாகிறது!.

நான் வாழ்க்கையைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது அடிக்கடி ஒரு கேள்வி என்னுள் எழுகிறது — மனிதன் ஏன் பாவம் செய்கிறான்? பாவம் என்பது வெளியில் நடக்கும் ஒரு செயல் மட்டுமா, அல்லது அதற்கு முன்னால் உள்ளத்தில் ஏதோ ஒரு மறைமூலம் இருக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை தேடும்போது நான் உணர்ந்தது, பாவத்தின் உண்மையான தொடக்கம் வெளியில் இல்லை; அது அகத்தில் தான் உள்ளது என்பதே.

“அகம்” என்பது வெறும் மனம் அல்ல; அது “நான்” என்ற உணர்வு. “நான்”, “எனது”, “எனக்காக” என்ற பற்றுதலே அகம். இந்த அகம் வளரும்போது, மனிதன் தன்னை மற்றவர்களிலிருந்து பிரித்துக் காணத் தொடங்குகிறான். அங்கேயே பாவத்தின் முதல் விதை விழுகிறது.

ஒருவன் “நான் உயர்ந்தவன்” என்று நினைக்கிறான்; மற்றொருவன் “எனக்கே எல்லாம் வேண்டும்” என்று ஆசைப்படுகிறான்; இன்னொருவன் “அவன் உயரக்கூடாது” என்று பொறாமை கொள்கிறான். இவை எல்லாம் வெளிப்புறச் செயல்கள் அல்ல. இவை மனதில் அமைதியாக உருவாகும் அகப்பாவங்கள். இதை யாரும் பார்க்க முடியாது. ஆனால் இவையே பின்னர் பெரிய புறப்பாவங்களாக மாறுகின்றன.

ஒரு மனிதன் திருடுவதற்கு முன், அவன் மனதில் பேராசை தோன்றுகிறது. ஒருவன் பொய் பேசுவதற்கு முன், பயம் அல்லது சுயநலம் உருவாகிறது. ஒருவன் கோபத்தில் ஒருவரை காயப்படுத்துவதற்கு முன், அவன் உள்ளத்தில் வெறுப்பு வளர்கிறது. ஆகவே, பாவம் என்பது செயலில் தொடங்குவதில்லை; அது எண்ணத்தில் தொடங்குகிறது.

இதனால்தான் சித்தர்கள் முதலில் அகத்தை சுத்தப்படுத்த வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர். வெளியில் நல்லவன் போல நடிப்பது போதாது; உள்ளம் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும். அகம் அழுக்காக இருந்தால், புறத்தில் எவ்வளவு நல்ல செயல்கள் செய்தாலும் அது முழுமையான ஞானம் ஆகாது.

“அகம் அழிந்தால் சிவம் வெளிப்படும்” என்று சித்தர்கள் கூறுவது மிகவும் ஆழமான உண்மை. அகம்பாவம் குறைந்தால், மனிதன் பணிவை அடைகிறான். “நான்” என்ற பிடிப்பு குறைந்தால், அன்பு பெருகுகிறது. போட்டி குறைகிறது. பகை மறைகிறது. சமத்துவம் பிறக்கிறது. இதுவே இறை உணர்வின் தொடக்கம்.

அகம்பாவம் என்பது வெறும் தற்பெருமை அல்ல; அது எல்லா பாவங்களுக்கும் மூல காரணம். அகம் உள்ளவரை பாவம் இருக்கும். அகம் கரைந்தால் பாவமும் கரையும். அதனால் உண்மையான ஆன்மீகம் கோவிலில் தொடங்குவதில்லை; அது உள்ளத்தின் சுத்தத்தில் தொடங்குகிறது.

நாம் உலகத்தை மாற்ற வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் முதலில் நம் அகத்தை மாற்ற வேண்டும். சமுதாயத்தில் அமைதி வேண்டும் என்றால், மனித மனத்தில் அமைதி வேண்டும். சட்டம் மனிதனை கட்டுப்படுத்தலாம்; ஆனால் ஞானம் மட்டுமே மனிதனை மாற்ற முடியும்.

எனவே, நான் உணர்ந்த மிகப் பெரிய உண்மை என்னவென்றால் — பாவத்தின் தொடக்கம் புறத்தில் இல்லை; அகத்தில்தான். அகம் தான் விதை. அகப்பாவம் தான் வேர். புறப்பாவம் அதன் பழம்.

ஒரு சிலர் தங்களை மிகவும் உயர்வாக நினைத்து அகம்பாவத்தில் வாழ்கிறார்கள். சிலர் தங்களை மிகவும் தாழ்வாக நினைத்து துன்பப்படுகிறார்கள். இரண்டிலும் மையம் “நான்” என்பதே.

“நான் பெரியவன்” என்பது உயர்வு அகம்பாவம்.

“நான் மிகவும் தாழ்ந்தவன்” என்பதும் தாழ்வு அகம்பாவம்.

இரண்டிலும் மனிதன் தன்னையே மையமாக வைத்து சிந்திக்கிறான். ஒன்று பெருமையால் கட்டுப்படுகிறது; மற்றொன்று தாழ்வு உணர்வால் கட்டுப்படுகிறது. ஆனால் இரண்டிலும் உண்மையான அமைதி இல்லை.

ஒருவன் தன்னை உயர்வாக நினைத்தால் பிறரை இகழ்வான். தன்னை மிகத் தாழ்வாக நினைத்தால் தன்னையே துன்பப்படுத்திக் கொள்வான். இரண்டும் ஞானப் பாதைக்கு தடையாகும்.

மனிதன் தன்னை வெறுக்க வேண்டியதும் இல்லை; தன்னை பெருமைப்பட வேண்டியதும் இல்லை. தன்னை அறிய வேண்டும்.

உண்மையான ஞானம் என்பது:

“நான் பெரியவன்” என்பதுமல்ல,

“நான் ஒன்றுமில்லை” என்பதுமல்ல,

“நான் யார்?” என்று உணர்வதே.

அங்கே தான் அகம்பாவம் கரைகிறது. அங்கே தான் அமைதி பிறக்கிறது. அங்கே தான் மனிதன் உண்மையாக மனிதனாகிறான்.

நன்றி.

அன்புடன்,

சி. எஸ். சிவா

நிறுவனர் & தலைவர்

தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 23

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 23

பாடல் :

பாரப்பா மலரெடுத்து லிங்கம் வைத்துப்

  பார்த்தீப லிங்கத்தைப் பணியா மற்றான்

வீரப்பா நீராட்டிப் பூசை செய்து

  வீணர்கள்தாம் கத்தபம்போற் கதறு வார்கள்

தேரப்பா மலரதனைக் கிள்ளும் போது

  செத்தசனம் போலாச்சுத் தெளிந்து பாரு

காரப்பா மனங்கொண்டு பரத்தி னூடே

  கண்டவரே கயிலாசத் தேகந் தானே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் வெளிப்புற பூஜையைப் பற்றி ஒரு ஆழமான உண்மையைச் சொல்கிறார்.

மலரை எடுத்து லிங்கத்திற்கு வைத்து, அபிஷேகம் செய்து, பெரிய சத்தத்தோடு பூஜை செய்தாலும் அதனால் மட்டும் உண்மை கிடைக்காது என்று சித்தர் சொல்கிறார்.

ஏன் தெரியுமா? நீ பூஜைக்கு எடுக்கும் அந்த மலரையே கிள்ளும் போது, அது உயிரை இழந்துவிடுகிறது. அதைப் பார்த்து சித்தர் கேட்கிறார் — உயிரை அறியாமல் பூஜை செய்வதால் என்ன பயன்?

வெளிப்புற வழிபாடு தவறு என்று அவர் சொல்லவில்லை. ஆனால் மனம் இல்லாத பூஜை வீண் என்று சொல்கிறார். குரல் உயர்ந்தால் பக்தி உயராது. உள்ளம் விழித்தால் தான் அர்த்தம் உண்டு.

“மனங்கொண்டு பரத்தினூடே காண்பவர்” — அதாவது மனதை உள்ளே திருப்பி, பரம்பொருளை தன்னுள் உணர்ந்தவர் — அவருக்கே உண்மையான கயிலாசம்.

கயிலாசம் எங்கோ மலையில் இல்லை.

உள்ளம் சுத்தமாகும் இடமே கயிலாசம்.

அதை உணர்ந்தவனே

உண்மையான சிவபூஜை செய்தவன்.

சி. எஸ். சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 22

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 22

பாடல் :

நில்லென்றால் லோகத்தில் மனிதர் தாமும்

  நிட்டையுடன் சமாதியுமே பொருந்தா மற்றான்

வல்லவர்போல் வேதபுரா ணங்காவ் யங்கள்

  மந்திரங்கள் கோடானு கோடி யென்றும்

சொல்லுவார் கோவிலென்றுந் தீர்த்த மென்றுந்

  திருடர்கள்தா னலைந்தலைந்து திரிவார் மட்டை

வெல்வதொரு பிரமநிலை யறியா மற்றான்

  வேரற்ற மரம்போலே விழுவார் பாரே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் மிகவும் நேராகச் சொல்லுகிறார்.

கருத்தையூன்றி “நில்” — அதாவது மனம் நின்று நிலைபெறு என்று சொன்னாலும், மனிதன் அதில் நிலையாக இருக்க முடியாமல் தவிக்கிறான். சமாதி நிலையைப் பற்றி கேள்விப்படுவான், ஆனால் அதை அவனால் அனுபவமாக்கிட முடியாது.

அதற்கு பதிலாக என்ன செய்கிறான்? வேதம், புராணம், மந்திரம் என்று ஆயிரம் விஷயங்களைப் பற்றி பேசுவான். கோவில், தீர்த்தம் என்று வெளியில் அலைந்து திரிவான்.

சித்தர் கடுமையாகச் சொல்கிறார் — இது எல்லாம் உள்ளத்தின் உண்மையை அறியாமல் வெளியே அலைந்து திரிவது தான். அப்படி அலைந்து திரிவவன் உள்ளே பார்க்காதவரை அவனுக்குப் பயன் என்பது இல்லவே இல்லை.

பிரம்ம நிலையைப் பற்றி அறியாதவன், வெளியில் எவ்வளவு விஷயங்களை தெரிந்திருந்தாலும், உள்ளே அடிப்படை அறிவு இல்லாமல் இருப்பான். வேரில்லாத மரம் போலவும் , மரத்தின் கழிவான மட்டை போலவும் அவன் ஒருநாள் சரிந்து விழுவான்.

அதனால் தான் சொல்கிறார் —கடவுளைக் காண 

வெளியில் அலைந்து திரியாதே.

உள்ளத்தில் நில்.

அங்கே தான் ஆதாரம் உள்ளது.

சி. எஸ். சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 21

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 21

பாடல் :

விளையாடிப் போதமய மாக வுந்தான்

  வெட்டாத சக்கரத்தின் வெளிச்சம் பார்த்து

நிலையான அண்டமதில் நெற்றிக் கண்ணை

  நீயறிந்தே அரவுவிடந் தன்னைப் போக்கி

அலையாம லாரொருவ ருறவு மற்றே

  ஆயிழையாள் மோகமதை யதட்டித் தள்ளி

மலையாமற் பிரமமே துணையென் றெண்ணி

  மவுனமென்று மந்தனையு மடக்கி நில்லே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் ஒரு நிலையைத் தெளிவாகச் சொல்கிறார்.

மனம் சுத்தமாகி, அனுபவம் ஆழமாக வந்துவிட்டால், வாழ்க்கையே ஒரு விளையாட்டு மாதிரி தோன்றும். அந்த நிலையில் “வெட்டாத சக்கரம்” — அதாவது உள்ளே இருக்கும் நுண்ணிய சக்தி மையத்தின் ஒளி — தெளிவாகத் தெரியும்.

அப்போது நெற்றிக் கண், அதாவது உள் பார்வை, நிலையாக திறக்கும். அதனால் உடம்புக்குள் ஓடும் விஷ ஓட்டங்கள் — கோபம், ஆசை, பயம் — இவை மெதுவாக குறைந்து போகும்.

அதற்குப் பிறகு மனம் வெளியே அலைந்து திரியாது. தேவையற்ற உறவுகள், பற்றுகள் குறையும். குறிப்பாக ஆசை, மோகங்கள் — இவை தானாக விலகும்.

அப்புறம் ஒரே நினைப்பு தான் இருக்கும் — “பிரம்மம் தான் துணை”. அந்த நம்பிக்கை நிலையாக வந்துவிட்டால் மனம் அமைதியாகும்.

“மவுனம்” என்றால் வாயை மூடுவது இல்லை. மனத்தின் அலைச்சலை அடக்குவது. அது அடங்கியதும், உள்ளே ஒரு நிலை பிறக்கும்.

அங்கே நின்றவனுக்கு வாழ்க்கை சுமை இல்லை.

அது ஒரு தெளிவு.

சி. எஸ். சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 20

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 20

பாடல் :

இருத்தியே இருதயத்தில் மனமொன் றாக

  சுகபர மாம்பொருளை யிருத்தி யொன்றாய்

நிருத்தியே வெகுகோடி கால மட்டும்

  நிருவிகற்பச் சமாதியிலே நிறைந்தெந் நாளும்

பொருத்தியே லலாடக்கண் திறந்து பார்க்கப்

  பூலோக மெங்கு மொன்றாய் நிறைந்தென் மைந்தா!

கருத்தொன்றாய் நிறுத்தியடா கபாடம் நீக்கிக்

  காரணத்தைக் கண்டுவிளை யாடுவாயே.

உரைநடை விளக்கம்:

இங்கே காகபுஜண்ட சித்தர் நேரடியான வழியைச் சொல்கிறார்.

முதலில் மனம் ஒருமையாக வேண்டும். அது இருதயத்தில் நிலைபெற வேண்டும். அங்கேயே அந்த பரமானந்தமான பொருளை வைத்து கவனிக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

அது ஒரு நாள் செய்யும் விஷயம் அல்ல. தொடர்ந்து நிலையாக இருந்தால் தான் “நிருவிகற்ப சமாதி” நிலை வரும். அந்த நிலையில் மனம் அசையாது.

அப்புறம் என்ன நடக்கும்? “லலாடக்கண்” — அதாவது புருவ மத்தியில் உள்பார்வை திறக்கும்.

அங்கிருந்து பரவெளிக்கான பாதை மெதுவாகத் திறக்க ஆரம்பிக்கும்.

அப்போது உனக்கு இந்த உலகம் தனித்தனியாகத் தெரியாது. எல்லாமே ஒன்றாய் தெரியும்.

அதற்காக நீ மனம் சிதறாமல் இருக்க வேண்டும். “கருத்தொன்று” — ஒரே கவனம் ஆக. அப்படிச் சேர்ந்தால் தான் உள்ளத்தின் கதவு திறக்கும்.

அந்த “கபாட வாயில்” திறந்த பிறகு, காரணத்தை — எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையான உண்மையை — நீ நேருக்கு நேராகக் காண முடியும்.

அப்புறம் வாழ்க்கை தேடல் என்பது இல்லை.

வாழ்க்கையே ஒரு விளையாட்டு ஆகிவிடும்.

சி. எஸ். சிவா

சி எஸ் சிவா முன்னுரை

சி எஸ் சிவா முன்னுரை 

தாயுமான சுவாமிகள் அருளிய ஆன்மீகப் பொக்கிஷங்களில் உச்சநிலையை எடுத்துரைக்கும் அரிய தொகுப்பாக “பராபரக்கண்ணி” பாடல்கள் விளங்குகின்றன. தமிழர்களின் ஆன்மிக மரபில் அவருடைய இடம் அளப்பரியது. அவர் பாடல்கள் வெறும் பக்தி உணர்ச்சியின் வெளிப்பாடு அல்ல; அவை அனுபவ ஞானத்தின் உயிரோட்டமான சாட்சிகள். வேதாந்தமும் சித்தாந்தமும் ஒன்றாய் கலந்த பரிபூரண ஆன்மீக உண்மையை எளிய தமிழில் ஆழமாக உணர்த்தியவர் தாயுமான சுவாமிகள்.

“பராபரமே” என்ற ஒரே அழைப்புச் சொல்லை மையமாகக் கொண்டு அமைந்துள்ள இப்பாடல்கள், பரம்பொருளின் எல்லையற்ற தன்மையை உணர்த்துகின்றன. “பரம்” மற்றும் “அபரம்” என்ற எல்லைகளைத் தாண்டி நிற்கும் ஒரே பரம்பொருள் தான் “பராபரம்” என்று அவர் உணர்த்துகிறார். அது வெளியில் காணப்படும் ஒன்றல்ல; அது உள்ளத்தில் அனுபவிக்கப்பட வேண்டிய உண்மை. அது அறிவாகவும், ஆனந்தமாகவும், உயிராகவும், அன்பாகவும் விளங்கும் பரிபூரண நிலை.

இந்தப் பாடல்களின் வழியாக ஒரு ஆன்மிகப் பயணம் நமக்கு வெளிப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் “நான்” மற்றும் “இறைவன்” என்ற இரண்டுபாடு; அதன் பின்னர் தேடல், கேள்வி, ஏக்கம்; இறுதியில் “நீயே நான்” என்ற அத்வைத அனுபவம்—இவை அனைத்தும் ஒரே ஓட்டத்தில் விரிகின்றன. இது ஒரு கவிஞனின் கற்பனை அல்ல; ஞானியின் நேரடி அனுபவக் குரல்.

இப்பாடல்களில் மௌனம் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. அது பேசாமை அல்ல; அது மனம் அடங்கி, சிந்தனை ஒழிந்து, அறிவு தன் மூலத்தை அடையும் நிலை. அந்த மௌனத்தில் தான் பராபர அனுபவம் மலர்கிறது. அதனால் தான் அவர் வார்த்தைகளைக் கடந்த நிலையை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார்.

கர்மம், மாயை, ஆன்மா, அருள், குரு, ஞானம், முக்தி போன்ற பல தத்துவங்கள் இப்பாடல்களில் எளிமையாகவும் ஆழமாகவும் விளக்கப்படுகின்றன. இவை புத்தக அறிவால் மட்டும் புரிவதில்லை; அவை அனுபவிக்கப்பட வேண்டியவை. அதற்கான வழிகாட்டியாக இப்பாடல்கள் விளங்குகின்றன.

இந்த உரைநடை விளக்கத்தை வழங்குகின்ற நான், சி. எஸ். சிவா, எனது குருநாதரான எம். ஜெகதீசன் அவர்களிடம் ஞானக் கல்வி பயின்று வந்த ஒரு எளிய அடியேன். குருவின் அருள் இல்லாமல் ஞான மார்க்கத்தில் ஒரு அடியாவது முன்னேற முடியாது என்பதை என் அனுபவத்தில் உணர்ந்தவன் நான். குரு என்பது ஒரு மனித உருவம் மட்டுமல்ல; அது அருளின் வடிவம், அது அறிவின் தீபம், அது இருளை அகற்றும் பரம்பொருளின் வெளிப்பாடு.

எனது குருநாதர் அளித்த உபதேசமும், உள்ளறிவை நோக்கி திருப்பிய அருளும் இல்லாமல், இப்பாடல்களின் ஆழத்தை அறியும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்திருக்காது. ஆகையால் இந்தப் பணியை நான் செய்ததாக அல்ல; குருவின் அருள் வழியே நிகழ்ந்ததாக நான் பணிவுடன் உணர்கிறேன்.

இந்த உரைநடை விளக்கத்தின் நோக்கம், ஒவ்வொரு பாடலின் உள்ளார்ந்த ஆன்மீக உண்மையை எளிமையாக வாசகர்களுக்கு கொண்டு சேர்ப்பதே. இவை வாசிக்கப்பட வேண்டியவை மட்டுமல்ல; சிந்திக்கப்பட வேண்டியவை, தியானிக்கப்பட வேண்டியவை, அனுபவிக்கப்பட வேண்டியவை.

இந்தப் படைப்பை வாசிக்கும் அனைவரும் தாயுமான சுவாமிகளின் அருளாலும், குருவின் கருணையாலும், உள்ள அமைதியையும் ஞான வெளிச்சத்தையும் அனுபவிக்க வேண்டுகிறேன்.

மேலும், தாயுமானவர் மேல் கொண்ட அன்பினாலேயே, அவரது திருப் பெயரிலேயே “தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை” என்ற நிறுவனத்தை 2024 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி, சீரும் சிறப்புமாக ஞான தானம், அன்னதானம், விழிப்புணர்வு இயக்கம் போன்ற மக்கள் பணிகளை தொடர்ந்து நடத்தி வருகிறோம். இந்தச் சேவைகள் அனைத்தும் தாயுமான சுவாமிகளின் அருளும், குருவின் வழிகாட்டுதலும் காரணமாக நடைபெறுகின்றன என்பதில் எங்களுக்கு ஆழ்ந்த நம்பிக்கை உண்டு.

அன்புடன், சி. எஸ். சிவா 

நிறுவனர் & தலைவர் 

தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை

பராபரக்கண்ணி 381:389

381.

வன்மையின்றி எல்லாம் மதித்துணர்வாய்க் காகெடுவேன்

தன்மையொன்றுந் தோயாத் தடையோ பராபரமே.

விளக்கம்:

எந்த வன்மமும் இல்லாமல் அனைத்தையும் சமமாக உணர்ந்து வாழ விரும்புகிறேன்; ஆனால் அந்த நிலையை அடைய என்ன தடையாக இருக்கிறது? அதை நீக்குவாயாக பராபரமே!

382.

பத்தர்சித்தர் வாழிபரி பக்குவர்கள் வாழிசெங்கோல்

வைத்தவர்கள் வாழிகுரு வாழி பராபரமே.

விளக்கம்:

பக்தர்களும், சித்தர்களும், பரிபக்குவம் பெற்றவர்களும், நீதியுடன் ஆட்சி செய்வோரும், குருவும் வாழ்க; இவை அனைத்தும் உன் அருளின் வெளிப்பாடே பராபரமே!

383.

கல்லாதேன் ஆனாலுங் கற்றுணர்ந்த மெய்யடியார்

சொல்லாலே நின்னைத் தொடர்ந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

நான் கற்றறிவில்லாதவனாக இருந்தாலும், ஞானிகள் கூறிய வழியால் உன்னை அடைந்தேன்; அந்த அருள் வழி நீயே பராபரமே!

384.

சொல்லிறப்பச் சற்குருவாய்த் தோன்றிச் சுகங்கொடுத்த

நல்லவர்க்கே கொத்தடிமை நான்காண் பராபரமே.

விளக்கம்:

வார்த்தைகளைத் தாண்டிய சற்குருவாக தோன்றி, ஆனந்தம் அளித்தவர்களுக்கு நான் அடியனாக இருக்கிறேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

385.

முத்திக்கு வித்தான மோனக் கரும்புவழி

தித்தித் திடவிளைந்த தேனே பராபரமே.

விளக்கம்:

மௌன மார்க்கம் மூலம் முக்தியை அளிக்கும் இனிய தேன் போன்ற அனுபவம் நீயே; அந்த சுகம் பராபரமே!

386.

நித்திரையும் பாழ்த்த நினைவும்அற்று நிற்பதுவோ

சுத்த அருள்நிலைநீ சொல்லாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

நித்திரையும் நினைவும் கடந்த நிலைதான் சுத்த அருள் நிலைதானா? அதனை விளக்குவாயாக பராபரமே!

387.

மண்ணும் மறிகடலும் மற்றுளவும் எல்லாம்உன்

கண்ணில் இருக்கவும்நான் கண்டேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

பூமி, கடல், அனைத்தும் உன் பார்வையில் அடங்கியிருப்பதை நான் கண்டேன்; அந்த பரிபூரண பார்வை நீயே பராபரமே!

388.

பூட்டிவைத்து வஞ்சப் பொறிவழியே என்றனைநீ

ஆட்டுகின்ற தேதோ அறியேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

புலன்களின் வழியே என்னை கட்டிப் பிடித்து ஆட்டுகின்றது ஏன்? அதன் காரணம் என்ன என்பதை அறியேன்; உணர்த்துவாயாக பராபரமே!

389.

பொய்யுணர்வா யிந்தப் புழுக்கூட்டைக் காத்திருந்தேன்

உய்யும் வகையும் உளதோ பராபரமே.

விளக்கம்:

பொய்யான உணர்வில் இந்த உடலை பாதுகாத்து வந்தேன்; இந்நிலையிலிருந்து மீள வழி உண்டோ? காப்பாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 371:380

371.

மண்ணாதி பூதமெல்லாம் வைத்திருந்த நின்னிறைவைக்

கண்ணாரக் கண்டு களித்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

பூமி முதலான ஐம்பூதங்களிலும் நிறைந்திருக்கும் உன் பூரண நிலையைக் கண்முன்னே கண்டு ஆனந்துற்றேன்; அந்த நிறைவு நீயே பராபரமே!

372.

அறியாமை ஈதென் றறிவித்த அன்றேதான்

பிறியா அருள்நிலையும் பெற்றேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

இது அறியாமை என்று உணர்த்திய அந்த நொடியிலே, உன்னிடமிருந்து பிரியாத அருள் நிலையை அடைந்தேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

373.

தீதெனவும் நன்றெனவுந் தேர்ந்ததுநான் தேர்ந்தபடி

ஏதும் நடக்கவொட்டா தென்னே பராபரமே.

விளக்கம்:

நல்லதும் கெட்டதும் என நான் எண்ணினாலும், அவை என் விருப்பப்படி நடைபெறவில்லை; அனைத்தும் உன் சித்தமே பராபரமே!

374.

கண்ட அறிவகண்டா காரமென மெய்யறிவில்

கொண்டவர்க்கே முத்தி கொடுப்பாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

அறிவைத் தாண்டிய மெய்யறிவை உணர்ந்தவர்களுக்கே முக்தி அளிக்கிறாய்; அந்த உயர்ந்த ஞானம் நீயே பராபரமே!

375.

ஈறாக வல்வினைநான் என்னாமல் இன்பசுகப்

பேறாம் படிக்கடிமை பெற்றேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

என் கர்மங்களை நினைக்காமல், ஆனந்த நிலையை அடையும் அடிமையாக நான் ஆனேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

376.

பெற்றார் அநுபூதி பேசாத மோனநிலை

கற்றார் உனைப்பிரியார் கண்டாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

அனுபவத்தை அடைந்தவர்கள் மௌனமாக இருப்பார்கள்; அந்த நிலையை அடைந்தவர்கள் உன்னைவிட்டு பிரியமாட்டார்கள்; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!

377.

நீயேநான் என்று நினைப்பும் மறப்புமறத்

தாயே அனையஅருள் தந்தாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

“நீயே நான்” என்ற உணர்வைத் தந்து, நினைவும் மறப்பும் தாண்டிய நிலையை அளித்தாய்; அந்த தாயான அருள் நீயே பராபரமே!

378.

சஞ்சலமற் றெல்லாம்நீ தானென் றுணர்ந்தேன்என்

அஞ்சலியுங் கொள்ளாய் அரசே பராபரமே.

விளக்கம்:

சஞ்சலம் இல்லாமல் அனைத்தும் நீயே என்று உணர்ந்தேன்; என் வணக்கத்தையும் ஏற்றுக் கொள்ளுவாயாக பராபரமே!

379.

பூதமுதல் நாதவரை பொய்யென்ற மெய்யரெல்லாங்

காதலித்த இன்பக் கடலே பராபரமே.

விளக்கம்:

பூதங்களிலிருந்து நாதம் வரை அனைத்தும் பொய்யென்று உணர்ந்த ஞானிகள் காதலிக்கும் ஆனந்தக் கடல் நீயே பராபரமே!

380.

வாக்குமனம் ஒன்றுபட்ட வார்த்தையல்லால் வெவ்வேறாய்ப்

போக்குடைய வார்த்தை பொருந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

வாக்கும் மனமும் ஒன்றாக இருக்கும் உண்மையான சொற்களையே ஏற்றுக் கொள்வேன்; வேறுபட்ட, பொய்யான சொற்களை ஏற்க மாட்டேன்; அந்த சத்தியம் நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 361:370

361.

உள்ளங் குழைய வுடல்குழைய வுள்ளிருந்த

கள்ளங் குழையஎன்று காண்பேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

உள்ளமும் உடலும் உருகி, உள்ளே மறைந்திருக்கும் கள்ளமனமும் கரைந்து போகும் நிலையை நான் எப்போது காண்பேன்? அந்த சுத்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!

362.

பட்டப் பகல்போலப் பாழ்த்தசிந்தை மாளின்எல்லாம்

வெட்டவெளி யாக விளங்கும் பராபரமே.

விளக்கம்:

பாழடைந்த சிந்தை அழிந்தால், எல்லாம் பகல்போல தெளிவாக வெளிப்படும்; அந்த பரிபூரண வெளி நீயே பராபரமே!

363.

பார்க்கின்அணுப் போற்கிடந்த பாழ்ஞ்சிந்தை மாளின்என்னை

யார்க்குச் சரியிடலாம் ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:

அணுவைப் போல சுருங்கி கிடக்கும் பாழான சிந்தை நீங்காமல் இருந்தால், என்னை யாருடன் ஒப்பிட முடியும்? அந்த நிலையை நீக்குவாயாக பராபரமே!

364.

பாட்டுக்கோ அன்பினுக்கோ பத்திக்கோ அன்பர்தங்கள்

நீட்டுக்கெல் லாங்குறுகி நின்றாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

பாட்டு, அன்பு, பக்தி ஆகியவற்றில் எதிலும் அடங்காத நீ, அன்பர்களின் உள்ளத்தில் அனைத்தையும் தாண்டி நிற்கிறாய்; அந்த பரிபூரண நிலை நீயே பராபரமே!

365.

முத்தாந்த வித்தே முளைக்குநில மாயெழுந்த

சித்தாந்த மார்க்கச் சிறப்பே பராபரமே.

விளக்கம்:

முக்தி தரும் விதையாகவும், அது வளர்ந்திடும் நிலமாகவும், சித்தாந்த மார்க்கத்தின் சிறப்பாகவும் நீயே இருக்கிறாய்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

366.

உன்னா வெளியாய் உறங்காத பேருணர்வாய்

என்னாவிக் குள்ளே யிருந்தாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

எல்லையற்ற வெளியாகவும், உறங்காத பேருணர்வாகவும் என் உள்ளத்தில் நீ நிலைத்திருக்கிறாய்; அந்த சுத்த அறிவு பராபரமே!

367.

தத்துவமெல் லாமகன்ற தன்மையர்க்குச் சின்மயமா

நித்தமுத்த சுத்த நிறைவே பராபரமே.

விளக்கம்:

தத்துவங்களைத் தாண்டி நிற்கும் ஞானிகளுக்கு சின்மயமாக விளங்கும் நித்திய, சுத்த, பூரண நிலை நீயே பராபரமே!

368.

உள்ளக் கொதிப்பகல வுள்ளுள்ளே ஆனந்த

வெள்ள மலர்க்கருணை வேண்டும் பராபரமே.

விளக்கம்:

உள்ளக் கலக்கம் நீங்கி, உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் பெருக அருள் தருவாயாக; அந்த கருணை நீயே பராபரமே!

369.

என்னைப் புறப்பதரு ளின்கடனாம் என்கடனாம்

நின்னிற் பணியறவே நிற்கை பராபரமே.

விளக்கம்:

என்னைப் புறப்படுத்துவது உன் அருளின் கடமை; உன்னிடம் பணிந்து நிற்பதே என் கடமை; அந்த உறவு நீயே பராபரமே!

370.

தானேயா நன்னிலையைத் தந்தஅருள் ஆனந்த

வானே மனாதீத வாழ்வே பராபரமே.

விளக்கம்:

தானாகவே உயர்ந்த நிலையை அளித்து, ஆனந்தமான ஆகாயமாகவும் மனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட வாழ்வாகவும் நிற்பது நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 351:360

351.

பாவமென்றால் ஏதும் பயமின்றிச் செய்யஇந்தச்

சீவனுக்கார் போதந் தெரித்தார் பராபரமே.

விளக்கம்:

பாவம் என்றாலும் பயமின்றி செயல்படும் இந்த உயிருக்கு யார் உண்மையான போதனை அளித்தார்? அந்த அறிவை அருள்வாயாக பராபரமே!

352.

இன்ப நிருவிகற்பம் இன்றேதா அன்றெனிலோ

துன்பம் பொறுப்பரிது சொன்னேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

இப்போதே நிருவிகற்ப ஆனந்தம் கிடைக்கவில்லை என்றால், இந்த துன்பத்தை தாங்குவது கடினம்; அந்த இன்ப நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!

353.

கற்குநிலை கற்றால் கருவியவி ழாதருளாய்

நிற்குநிலை கற்பதுவே நீதம் பராபரமே.

விளக்கம்:

கற்றறிவைத் தாண்டி, கருவிகள் அனைத்தும் தளர்ந்து, நிலைத்திருக்கும் நிலையைக் கற்றுக்கொள்வதே உண்மை; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!

354.

காச்சச் சுடர்விடும்பொற் கட்டிபோல் நின்மலமாய்ப்

பேச்சற் றவரே பிறவார் பராபரமே.

விளக்கம்:

நெருப்பில் ஒளிரும் பொன்னைக் போல, உன் மலமற்ற சுத்த நிலையில் மௌனமாக இருப்பவர்களே பிறவியிலிருந்து விடுபடுவார்கள் பராபரமே!

355.

பற்றொழிந்து சிந்தைப் பதைப்பொழிந்து தானேதான்

அற்றிருப்ப தென்றைக் கமைப்பாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

பற்றும் சிந்தை அலைச்சலும் நீங்கி, தானே தானாய் நிலைபெறும் நிலையை எனக்குத் தருவாயாக பராபரமே!

356.

உருவெளிதான் வாதவூர் உத்தமர்க்கல் லாலினமுங்

குருவழிநின் றார்க்குமுண்டோ கூறாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

உயர்ந்த ஞானிகளுக்கு மட்டுமே உண்மையான வெளி அனுபவம் கிடைக்கிறது; குரு மார்க்கத்தில் நிலைநிற்பவர்களுக்கும் அது உண்டா? விளக்குவாயாக பராபரமே!

357.

தேகம்யா தேனுமொரு சித்திபெறச் சீவன்முத்தி

ஆகுநெறி நல்லநெறி ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:

உடலோடு இருந்தபடியே சித்தி பெற்று, உயிர் முக்தியை அடையும் மார்க்கமே உயர்ந்தது; அந்த நெறி நீயே பராபரமே!

358.

உலகநெறி போற்சடலம் ஓயஉயிர் முத்தி

இலகுமெனல் பந்த இயல்பே பராபரமே.

விளக்கம்:

உடல் நின்று உயிர் முக்தி அடையும் என்று நினைப்பது பந்தத்தின் இயல்பே; உண்மையை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!

359.

பரமாப் பரவெளியாப் பார்ப்பதல்லால் மற்றெவர்க்குந்

திரமேது மில்லைநன்றாய்த் தேர்ந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

பரம்பொருளை பரந்த வெளியாக உணர்வதைத்தவிர வேறு திறமையில்லை என்பதை நன்றாக அறிந்தேன்; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!

360.

தேடுவேன் நின்னருளைத் தேடுமுன்னே யெய்தில்நடம்

ஆடுவேன் ஆனந்த மாவேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

உன் அருளைத் தேடுகிறேன்; அதை அடைந்தவுடன் ஆனந்தத்தில் ஆடுவேன்; அந்த பேரின்பம் நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 341:350

341.

கற்பனையாப் பாடுகின்றேன் கண்ணீருங் கம்பலையுஞ்

சொற்பனத்துங் காணேன்என் சொல்வேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

கற்பனையாக உன்னைப் பாடினாலும், உண்மையான அனுபவத்தில் கண்ணீரும் பரவசமும் இல்லை; இதை என்னவென்று சொல்வேன்? உண்மை அனுபவம் அருள்வாயாக பராபரமே!

342.

வன்பொன்று நீங்கா மனதிறப்ப மாறாப்பேர்

அன்பொன்றும் போதும்எனக் கையா பராபரமே.

விளக்கம்:

கடினமான மனம் உருகாமல் இருந்தாலும், மாறாத பேரன்பு ஒன்று போதுமானது; அந்த அன்பை அருள்வாயாக பராபரமே!

343.

ஏதுந் தெரியா எளியேனை வாவெனநின்

போதநிலை காட்டிற் பொறாதோ பராபரமே.

விளக்கம்:

எதுவும் அறியாத எளிய என்னை அழைத்து, உன் ஞான நிலையை காட்ட முடியாதோ? அந்த அருளை தருவாயாக பராபரமே!

344.

ஓராமல் எல்லாம் ஒழிந்தேற்குன் தெய்வஅருள்

தாரா திருக்கத் தகுமோ பராபரமே.

விளக்கம்:

எல்லாவற்றையும் விட்டு ஒதுங்கி நிற்கும் எனக்கு, உன் அருளை வழங்காமல் இருப்பது ஏற்றதா? அருள் புரிவாயாக பராபரமே!

345.

மோனந் தருஞான மூட்டி எனக்குவட்டா

ஆனந்த வாழ்க்கை அருளாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

மௌன ஞானத்தை எழுப்பி, எனக்கு குறையாத ஆனந்த வாழ்க்கையை அருள்வாயாக பராபரமே!

346.

வாடுமுகங் கண்டென்னை வாடாம லேகாத்த

நீடுங் கருணை நிறைவே பராபரமே.

விளக்கம்:

துன்பத்தில் வாடும் என்னைக் காத்து, என்னை வாட விடாத நீண்ட கருணை நிறைவு நீயே பராபரமே!

347.

புந்தியினால் நின்னடியைப் போற்றுகின்ற மெய்யடியார்

சிந்தையிறப் போநின் தியானம் பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னை உண்மையாய் தியானிக்கும் அடியார்களின் சிந்தையிலே நீ நிலைத்திருப்பாய்; அந்த தியான நிலை நீயே பராபரமே!

348.

உனக்குவமை யாக்கருணை உள்ளவரும் வன்மைக்

கெனக்குவமை யானவரும் இல்லை பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னைப் போன்ற கருணை உடையவர் யாரும் இல்லை; என்னைப் போன்ற பலவீனமானவரும் இல்லை; அதனால் எனை காப்பாயாக பராபரமே!

349.

தாயிருந்தும் பிள்ளை தளர்ந்தார்போல் எவ்விடத்தும்

நீயிருந்தும் நான் தளர்ந்து நின்றேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

தாய் இருந்தும் குழந்தை துன்பப்படுவது போல, நீ இருந்தும் நான் துன்பத்தில் இருக்கிறேன்; அதனை நீக்குவாயாக பராபரமே!

350.

வாயாற் கிணறுகெட்ட வாறேபோல் வாய்பேசிப்

பேயானார்க் கின்பமுண்டோ பேசாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

வெறும் வார்த்தைகளால் பேசிக் கொண்டிருப்பவர்கள் உண்மையான ஆனந்தத்தை அடைய முடியுமா? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 331:340

331.

மால்வைத்த சிந்தை மயக்கறஎன் சென்னிமிசைக்

கால்வைக்க வுங்கனவு கண்டேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

மயக்கம் நிறைந்த என் மனத்தை நீக்க, என் தலையில் உன் திருவடியை வைத்துக் காப்பதைக் கனவில் கண்டேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

332.

மண்ணான மாயையெல்லாம் மாண்டுவெளி யாகஇரு

கண்ணார வுங்கனவு கண்டேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

மாயை அனைத்தும் அழிந்து, வெளிப்படையான உண்மையை இரு கண்களாலும் காணும் அனுபவத்தை கண்டேன்; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!

333.

மண்ணீர்மை யாலே மயங்காதுன் கையால்என்

கண்ணீர் துடைக்கவும்நான் கண்டேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

உலக மாயையில் மயங்காமல், என் கண்ணீரை நீ துடைக்கும் அருள் அனுபவத்தை கண்டேன்; அந்த கருணை நீயே பராபரமே!

334.

உள்ள துணரா வுணர்விலிமா பாவியென்றோ

மெள்ளமெள்ளக் கைநெகிழ விட்டாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

உள்ளுணர்வு இல்லாத பாவியாக இருந்த என்னை, மெதுவாக உன் கையிலிருந்து விடுவித்து உணர்ச்சியூட்டினாய்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

335.

எல்லாம் நினதுசெயல் என்றெண்ணும் எண்ணமும்நீ

அல்லால் எனக்குளதோ ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:

எல்லாம் உன் செயல் என்ற எண்ணமே என் உள்ளத்தில் உள்ளது; அதற்குப் பிறகு எனக்கு வேறு எண்ணமில்லை; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!

336.

பந்த மயக்கிருக்கப் பற்றொழிந்தேன் என்றுளறும்

இந்த மயக்கம் எனக்கேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

பந்தங்கள் இருக்கும்போதே பற்றற்றவன் என்று நினைப்பது ஏன்? இந்த மயக்கம் ஏன் வருகிறது? அதை நீக்குவாயாக பராபரமே!

337.

காட்சியெல்லாங் கண்ணைவிடக் கண்டதுண்டோ யாதினுக்கும்

ஆட்சி உனதருளே அன்றோ பராபரமே.

விளக்கம்:

எல்லா காட்சிகளும் கண்களுக்கு அப்பாற்பட்டவை; அனைத்திற்கும் ஆட்சி உன் அருளே; அந்த பரிபூரண சக்தி நீயே பராபரமே!

338.

எட்டுத் திசையும்ஒன்றாய் இன்பமாய் நின்றவுன்னை

விட்டுப் பிரியவிடம் வேறோ பராபரமே.

விளக்கம்:

எட்டு திசைகளிலும் ஒரே இன்பமாக நிறைந்திருக்கும் உன்னைவிட்டு பிரிய வேறு இடமுண்டா? இல்லை; நீயே அனைத்தும் பராபரமே!

339.

பிரியா துயிர்க்குயிராய்ப் பின்னமற வோங்குஞ்

செறிவே அறிவே சிவமே பராபரமே.

விளக்கம்:

உயிர்க்கு உயிராய் பிரியாமல் நிற்கும் அறிவும் சிவநிலையும் நீயே; அந்த பரிபூரண செறிவு பராபரமே!

340.

ஏதேது சொன்னாலும் எள்ளளவும் நீயிரங்காச்

சூதே தெனக்குளவு சொல்லாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

எவ்வளவு கூறினாலும் நீ இரங்காதது ஏன்? அதற்குக் காரணம் என்ன? என் குறையை நீக்கி அருள் புரிவாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 321:330

321.

எங்கணும்நீ யென்றால் இருந்துபடி எய்தாமல்

அங்குமிங்கும் என்றலையல் ஆமோ பராபரமே.

விளக்கம்:

எங்கும் நீயே இருப்பதாக இருந்தும், அதனை உணராமல் இங்கும் அங்கும் அலைவது சரியா? உண்மையை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!

322.

கற்குமது வுண்டு களித்ததல்லால் நின்னருளில்

நிற்குமது தந்ததுண்டோ நீதான் பராபரமே.

விளக்கம்:

கற்ற அறிவால் மகிழ்ச்சி கிடைத்தாலும், உன் அருளில் நிலைத்திருக்கும் நிலை கிடைத்ததா? அந்த நிலையை நீயே தர வேண்டும் பராபரமே!

323.

அண்டபகி ரண்டம் அறியாத நின்வடிவைக்

கண்டவரைக் கண்டாற் கதியாம் பராபரமே.

விளக்கம்:

அண்டங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட உன் வடிவத்தை கண்டவர்களைச் சந்திப்பதே முக்திக்கு வழி; அந்த அருள் தருவாயாக பராபரமே!

324.

கலக்கமுற நெஞ்சைக் கலக்கித் திரும்பத்

துலக்குபவன் நீயலையோ சொல்லாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

கலங்கும் மனதை மேலும் கலக்கி, பின்னர் அதை தெளிவாக்கும் சக்தி நீயே அல்லவா? அந்த விளையாட்டை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!

325.

சிந்தையும்என் போலச் செயலற் றடங்கிவிட்டால்

வந்ததெல்லாம் நின்செயலா வாழ்வேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

சிந்தை அடங்கி அமைதியாக இருந்தால், நிகழ்வுகள் அனைத்தும் உன் செயலாகவே தெரியும்; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!

326.

பந்தமெலாந் தீரப் பரஞ்சோதி நீகுருவாய்

வந்த வடிவை மறவேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

பந்தங்கள் அனைத்தும் நீங்கி, பரஞ்சோதி குருவாக வந்த உன் வடிவை நான் மறக்க மாட்டேன்; அந்த நினைவு நீயே பராபரமே!

327.

தானந்த மான சகச நிருவிகற்ப

ஆனந்த நிட்டைஅருள் ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:

சகஜ நிருவிகற்ப ஆனந்த நிலையை எனக்கு அருள்வாயாக; அந்த நிலையே உன் பரிபூரண அனுபவம் பராபரமே!

328.

அல்லலெல்லாந் தீரஎனக் கானந்த மாகவொரு

சொல்லைஎன்பால் வைத்ததையென் சொல்வேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

என் துன்பங்களை நீக்க, ஒரு ஆனந்தமான அருள் சொல் எனக்குக் கிடைத்தது; அதை நான் எவ்வாறு விவரிப்பேன்? அது நீயே பராபரமே!

329.

சிந்தை மயக்கமறச் சின்மயமாய் நின்றவுன்னைத்

தந்தவுனக் கென்னையும்நான் தந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

சிந்தை மயக்கம் நீங்கி, சின்மயமாக நிற்கும் உன்னை அடைந்தபின், என்னையும் உனக்கு அர்ப்பணித்தேன்; அந்த ஒன்றிணைவு பராபரமே!

330.

மைகாட்டு மாயை மயக்கமற நீகுருவாய்க்

கைகாட்ட வுங்கனவு கண்டேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

மாயை இருள் நீங்கி, நீ குருவாக வழி காட்டும் அனுபவத்தை கனவில் கண்டேன்; அந்த அருள் வழிகாட்டுதல் நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 311:320

311.

வானாதி தத்துவமாய் மன்னிநின்ற காரணநீ

நானாகி நிற்பதெந்த நாளோ பராபரமே.

விளக்கம்:

வானம் முதல் அனைத்துத் தத்துவங்களாக நிலைத்திருக்கும் காரணமான நீயே, “நான்” ஆக வெளிப்படும் நாள் எப்போது? அந்த ஒன்றிணைவை அருள்வாயாக பராபரமே!

312.

காட்டத்தில் அங்கி கடையவந்தால் என்னவுன்னும்

நாட்டத்தின் ஊடுவந்த நட்பே பராபரமே.

விளக்கம்:

காட்டில் தீ பற்றுவது போல, உள்ளத்தில் திடீரென எழும் உணர்வுகளுக்குள் நீயே நட்பாக வந்து நிற்கிறாய்; அந்த உள்ளார்ந்த உறவு நீயே பராபரமே!

313.

நித்திரையாய்த் தானே நினைவயர்ந்தால் நித்தநித்தஞ்

செத்தபிழைப் பானதெங்கள் செய்கை பராபரமே.

விளக்கம்:

நினைவு இல்லாத நித்திரை நிலை போல வாழ்ந்தால், அது உயிரோடு இறந்த நிலையே; அந்த அறியாமையை நீக்குவாயாக பராபரமே!

314.

இன்பநிட்டை எய்தாமல் யாதெனினுஞ் சென்றுமனந்

துன்புறுதல் வன்பிறவித் துக்கம் பராபரமே.

விளக்கம்:

ஆனந்த நிலையை அடையாமல், எங்கு சென்றாலும் மனம் துன்பப்படுவது பிறவித் துன்பமே; அதிலிருந்து காப்பாயாக பராபரமே!

315.

பொய்யகல மெய்யான போதநிலை கண்டோர்க்கோர்

ஐயமிலை ஐயமிலை ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:

பொய்கள் நீங்கி மெய்யான ஞான நிலையை அடைந்தவர்களுக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை; அந்த தெளிவு நீயே பராபரமே!

316.

மந்திரத்தை உன்னி மயங்கா தெனக்கினியோர்

தந்திரத்தை வைக்கத் தகாதோ பராபரமே.

விளக்கம்:

மந்திரங்களில் மயங்காமல், உன்னை உணர உதவும் சரியான மார்க்கத்தை எனக்குக் காட்டுவாயாக பராபரமே!

317.

விண்கருணை பூத்ததென்ன மேவி உயிர்க்குயிராய்த்

தண்கருணை தோன்றஅருள் தாய்நீ பராபரமே.

விளக்கம்:

விண்ணைப் போல பரந்த கருணையாய், உயிர்க்கு உயிராய் நீ தோன்றுகிறாய்; அந்த தணியாத அருள் தாயே நீ பராபரமே!

318.

தன்மயமாய் நின்றநிலை தானேதா னாகிநின்றால்

நின்மயமாய் எல்லாம் நிகழும் பராபரமே.

விளக்கம்:

தன்னில் நிலைபெற்றவுடன், அனைத்தும் உன்னிலேயே நிறைந்ததாக உணரப்படும்; அந்த ஒன்றிணைவு நீயே பராபரமே!

319.

ஏங்கி இடையும்நெஞ்சம் ஏழையைநீ வாவென்றே

பாங்குபெறச் செய்வதுன்மேற் பாரம் பராபரமே.

விளக்கம்:

துன்பத்தில் ஏங்கும் என் மனதை நீ அழைத்து, உன்னுடன் இணைக்க வேண்டும்; அது உன் பொறுப்பு பராபரமே!

320.

ஆண்டநின்னை நீங்கா அடிமைகள்யாம் ஆணவத்தைப்

பூண்டதென்ன கன்மம் புகலாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னை அடைந்த அடியார்களாக இருந்தும், அகங்காரத்தில் விழுவது ஏன்? அதன் காரணத்தை விளக்குவாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 301:310

301.

சிந்திக்குந் தோறும்என்னுள் சிற்சுகமாய் ஊற்றூறிப்

புந்திக்குள் நின்றஅருள் பொற்பே பராபரமே.

விளக்கம்:

நினைக்கும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் என் உள்ளத்தில்  இன்பமாக ஊற்றெடுத்து நிற்கும் அருள் பொக்கிஷம் நீயே பராபரமே!

302.

என்றும்அடைந் தோர்கட் கிரங்கார் குறிப்பனைத்துங்

கன்றையுதை காலி கதைகாண் பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னை அடைந்தவர்கள் மற்ற விஷயங்களில் இரங்கமாட்டார்கள்; அது கன்றை உதைக்கும் காலியைப் போல வீணான செயல் என்பதை உணர்த்துகிறது பராபரமே!

303.

குற்றங் குறையக் குணமே லிடஅருளை

உற்றவரே ஆவிக் குறவாம் பராபரமே.

விளக்கம்:

குற்றங்கள் நீங்கி, குணங்கள் வளர அருள் பெற்றவர்களே ஆன்மிகத்தில் உயர்ந்தவர்கள்; அந்த நிலை நீயே பராபரமே!

304.

ஓருரையால் வாய்க்குமுண்மைக் கோரனந்த நூல்கோடிப்

பேருரையாற் பேசில்என்ன பேறாம் பராபரமே.

விளக்கம்:

ஒரே ஒரு உண்மை சொல் போதுமானது; கோடி நூல்கள் பேசியாலும் அது அளிக்கும் பயனை அளிக்க முடியாது; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!

305.

சொல்லுஞ் சமயநெறிச் சுற்றுக்கு ளேசுழலும்

அல்லல் ஒழிவதென்றைக் கையா பராபரமே.

விளக்கம்:

சமய நெறிகளின் வட்டத்திற்குள் சுழன்று கொண்டிருக்கும் இந்த துன்பம் எப்போது நீங்கும்? அந்த விடுதலையை அருள்வாயாக பராபரமே!

306.

பிடித்ததையே தாபிக்கும் பேராணவத்தை

அடித்துத் துரத்தவல்லார் ஆர்காண் பராபரமே.

விளக்கம்:

பிடிவாதமாக பற்றிக்கொள்ளும் அகங்காரத்தை அடக்கி நீக்க யார் முடியும்? அந்த சக்தி நீயே பராபரமே!

307.

நேசத்தால் நின்னை நினைக்கும் நினைவுடையார்

ஆசைக் கடலில் அழுந்தார் பராபரமே.

விளக்கம்:

அன்புடன் உன்னை நினைக்கும் மனிதர்கள் ஆசை கடலில் மூழ்கமாட்டார்கள்; அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள் பராபரமே!

308.

கள்ளாது கட்டுணவுங் காரியமோ நானொருசொல்

கொள்ளாத தோடமன்றோ கூறாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

நேர்மையில்லாத உணவும் செயல்களும் பயனற்றவை; உண்மையான வார்த்தையை ஏற்காத நிலை தவறு; அதை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!

309.

சென்றவிட மெல்லாந் திருவருளே தாரகமாய்

நின்றவர்க்கே ஆனந்த நிட்டை பராபரமே.

விளக்கம்:

எங்கு சென்றாலும் திருவருளை தாங்கி நிற்பவர்களுக்கே நிலையான ஆனந்தம் கிடைக்கும்; அந்த நிலை பராபரமே!

310.

நீட்சி குறுகல்இல்லா நித்யசுகா ரம்பசக

சாட்சியாம் உன்னைவந்து சார்ந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

நீட்சி குறைவு இல்லாத நித்ய ஆனந்த சாட்சியான உன்னிடம் நான் சரணடைந்தேன்; அந்த நிரந்தர சுகம் நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 291:300

291.

கருதும்அடி யார்கள்உளங் காணவெளி யாகுந்

துரியநிறை வான சுகமே பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னை நினைக்கும் அடியார்களின் உள்ளத்தில் வெளிப்படும் துரிய நிலை ஆனந்தமே நீ; அந்த பேரின்பம் பராபரமே!

292.

பொய்குவித்த நெஞ்சன்அருட் பொற்பறிந்து திக்கனைத்துங்

கைகுவித்து நிற்பதெந்தக் காலம் பராபரமே.

விளக்கம்:

பொய்களால் நிறைந்த என் மனம், உன் அருளின் பொக்கிஷத்தை உணர்ந்து எல்லாத் திசைகளிலும் வணங்கும் நாள் எப்போது வரும்? அருள்வாயாக பராபரமே!

293.

அத்துவித மான அயிக்ய அனுபவமே

சுத்தநிலை அந்நிலையார் சொல்வார் பராபரமே.

விளக்கம்:

அத்வைத அனுபவமான ஒன்றிணைவு நிலையே சுத்தமான உண்மை; அந்த நிலையை அடைந்தவர்கள் அதையே கூறுவார்கள் பராபரமே!

294.

வைத்த சுவரலம்பின் மண்போமோ மாயையினோர்க்

கெத்தனைபோ தித்தும்என்னாம் எந்தாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

சுவரில் பூசும் மண் போல மாயையில் மூழ்கியவர்களுக்கு எவ்வளவு போதித்தாலும் பயன் இருக்குமா? அதன் உண்மையை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!

295.

பூட்டற்றுத் தேகமற்றுப் போகுமுன்னே நின்னருளைக்

காட்டாத் தகாதோஎன் கண்ணே பராபரமே.

விளக்கம்:

உடல் அழியும் முன்பே உன் அருளை எனக்குக் காட்ட வேண்டாமா? அந்த அருள் தருவாயாக பராபரமே!

296.

சொல்லிற் பதர்களைந்து சொல்முடிவு காணாதார்

நெல்லிற் பதர்போல் நிற்பார் பராபரமே.

விளக்கம்:

வார்த்தைகளில் சிக்கி உண்மையை அடையாதவர்கள், நெல்லில் உள்ள பதரைப் போல பயனற்றவர்களாக இருப்பார்கள்; அந்த நிலையை நீக்குவாயாக பராபரமே!

297.

அழுக்காற்றால் நெஞ்சம் அழுங்கியபுன் மாக்கள்

இழுக்காற்றால் இன்பநலம் எய்தார் பராபரமே.

விளக்கம்:

அழுக்காறால் கெட்ட மனம் கொண்டவர்கள், நல்ல நெறியால் ஆனந்தத்தை அடைய முடியாது; மனசுத்தியை அருள்வாயாக பராபரமே!

298.

தேகாதி பொய்யெனவே தேர்ந்தவுப சாந்தருக்கு

மோகாதி உண்டோ மொழியாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

உடல் முதலியவை பொய்யென்று உணர்ந்தவர்களுக்கு, மோகமும் பிற பற்றுகளும் இருக்குமா? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!

299.

சாதனையெல் லாம்அவிழத் தற்போதங் காட்டாதோர்

போதனைநீ நல்குவதெப் போதோ பராபரமே.

விளக்கம்:

சாதனைகள் அனைத்தையும் கடந்து, இப்போதைய உண்மை நிலையை உணர்த்தும் போதனை எப்போது கிடைக்கும்? அந்த அருளை தருவாயாக பராபரமே!

300.

ஒன்றுமறி யாவிருளாம் உள்ளம் படைத்தஎனக்

கென்று கதிவருவ தெந்தாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

அறியாமை இருளில் மூழ்கிய என் உள்ளத்திற்கு விடிவு எப்போது வரும்? அந்த ஒளியை அருள்வாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 281:290

281.

அன்றந்த நால்வருக்கும் அற்புதமாய் நீயுரைத்த

தொன்றந்த வார்த்தையெனக் குண்டோ பராபரமே.

விளக்கம்:

முன்னோர் ஞானிகளுக்கு நீ அருளிய அந்த அற்புதமான உபதேசம் எனக்கும் கிடைக்குமா? அந்த அருள் வார்த்தையை அருள்வாயாக பராபரமே!

282.

அப்பனென்றும் அன்னையென்றும் ஆரியனென் றும்உனையே

செப்புவதும் உன்னிலையின் சீர்காண் பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னைத் தந்தை, தாய், குரு என்று அழைப்பது உன் உயர்ந்த நிலையை உணர்ந்ததாலேயே; அந்த உணர்வு நீயே பராபரமே!

283.

கட்டுங் கனமும்அந்தக் காலர்வரும் போதெதிர்த்து

வெட்டுந் தளமோ விளம்பாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

மரணம் வரும் போது அதை எதிர்த்து வெல்லக்கூடிய இடம் அல்லது வழி உண்டோ? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!

284.

பேசாத மோனநிலை பெற்றன்றோ நின்னருளாம்

வாசாம கோசரந்தான் வாய்க்கும் பராபரமே.

விளக்கம்:

பேச்சில்லா மௌன நிலையை அடைந்தால் தான், உன் அருள் அனுபவமாகும்; அந்த மௌன அனுபவம் நீயே பராபரமே!

285.

கற்றாலுங் கேட்டாலுங் காயமழி யாதசித்தி

பெற்றாலும் இன்பம்உண்டோ பேசாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

எவ்வளவு கற்றாலும் கேட்டாலும், உடல் நிலையிலேயே இருக்கும் சித்திகளைப் பெற்றாலும் உண்மையான ஆனந்தம் கிடைக்குமா? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!

286.

கண்டவடி வெல்லாங் கரைக்கின்ற அஞ்சனம்போல்

அண்டமெல்லாம் நின்னருளே அன்றோ பராபரமே.

விளக்கம்:

அஞ்சனம் கண் திறப்பதைப் போல, உன் அருள் அனைத்தையும் கரைத்து உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது; அண்டமெங்கும் அது நீயே பராபரமே!

287.

தன்செயலால் ஒன்றுமிலை தானென்றால் நான்பாவி

நின்செயலாய் நில்லா நினைவேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

என்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது; அனைத்தும் உன் செயல் என்றால், நான் உன் செயலில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!

288.

கொலைகளவு கட்காமங் கோபம்விட்டால் அன்றோ

மலையிலக்கா நின்னருள்நான் வாய்க்கும் பராபரமே.

விளக்கம்:

கொலை, களவு, காமம், கோபம் ஆகியவற்றை விட்டால்தான் உன் அருளை அடைய முடியும்; அந்த சுத்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!

289.

தன்னைஅறி யாதுசகந் தானாய் இருந்துவிட்டால்

உன்னை அறியஅருள் உண்டோ பராபரமே.

விளக்கம்:

தன்னை அறியாமல் உலகில் மூழ்கி இருந்தால், உன்னை அறிய முடியுமா? அந்த அறிவை அருள்வாயாக பராபரமே!

290.

ஒன்றிரண்டென் றுன்னா உணர்வுகொடுத் துள்ளபடி

என்றும்என்னை வையாய் இறையே பராபரமே.

விளக்கம்:

ஒன்று, இரண்டு என்ற இருமை இல்லாத உணர்வில் என்னை நிலைநிறுத்துவாயாக; அந்த ஆத்ம நிலை நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 271:280

271.

தீர்த்தி னால்துறவு சேராமல் இவ்வுலகில்

பாரத் தனம்பேசல் பண்போ பராபரமே.

விளக்கம்:

உள்ளார்ந்த துறவில்லாமல் வெளிப்படையாக பேசுவது உண்மையான பண்பா? உண்மையான துறவு உள்ளத்தில் இருக்க வேண்டும் பராபரமே!

272.

இந்த வெளியினையுண் டேப்பமிடப் பேரறிவாத்

தந்தவெளிக் கேவெளியாய்ச் சார்ந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

இந்த உலக வெளியில் நிற்கும் அறிவு, அதற்கு அப்பாற்பட்ட பேரறிவை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்; அந்த பேரறிவில் நான் இணைந்தேன் பராபரமே!

273.

உணர்த்தும்உனை நாடா துணர்ந்தவையே நாடி

இணக்குறுமென் ஏழைமைதான் என்னே பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னை உணராமல், உணர்ந்ததாக நினைக்கும் பொருட்களை நாடுவது என் அறியாமை; அதனை நீக்குவாயாக பராபரமே!

274.

உண்டுபோல் இன்றாம் உலகைத் திரமெனவுள்

கொண்டுநான் பெற்றபலன் கூறாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

நிலையற்ற உலகத்தை நிலையானது என்று நினைத்து வாழ்ந்தேன்; அதனால் என்ன பயன் கிடைத்தது? உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!

275.

உள்ளபடி யாதுமென உற்றுணர்ந்தேன் அக்கணமே

கள்ளமனம் போனவழி காணேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

உள்ளபடி உண்மையை அறிந்த அந்த நொடியிலே, கள்ளமான மனம் மறைந்துவிட்டது; அந்த நிலை நீயே பராபரமே!

276.

சித்த மவுனஞ் செயல்வாக் கெலாமவுனஞ்

சுத்த மவுனம்என்பால் தோன்றிற் பராபரமே.

விளக்கம்:

சிந்தனை, செயல், பேச்சு அனைத்தும் மௌனமாகும் போது தான் சுத்த மௌனம் தோன்றும்; அந்த நிலை நீயே பராபரமே!

277.

எண்ணில்பல கோடிஉயிர் எத்தனையோ அத்தனைக்குங்

கண்ணிற் கலந்தஅருட் கண்ணே பராபரமே.

விளக்கம்:

எண்ணிலடங்கா உயிர்களுக்கெல்லாம் ஒளியாக நிறைந்திருக்கும் அருள் கண் நீயே; அந்த பரிபூரண அருள் பராபரமே!

278.

எனக்கினியார் உன்போலும் இல்லையென்றால் யானும்

உனக்கினியா னாகா உளவேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னைப் போன்ற இனியவன் எனக்கு யாரும் இல்லை; அதுபோல் நான் உனக்குப் பிரியமானவனாக இருக்க வேண்டும்; அந்த அருள் தருவாயாக பராபரமே!

279.

அண்டபிண்டங் காணேன் அகமும் புறமும் ஒன்றாக்

கண்ட என்னை நீகலந்த காலம் பராபரமே.

விளக்கம்:

அகமும் புறமும் ஒன்றாக உணர்ந்தபோது, அண்டமும் பிண்டமும் வேறுபடவில்லை; அந்த ஒன்றிணைவு நீயே பராபரமே!

280.

எத்தனையோ கோடி யெடுத்தெடுத்துச் சொன்னாலுஞ்

சித்தம் இரங்கிலைஎன் செய்வேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் வேண்டிக் கேட்டாலும், என் மனம் இன்னும் உருகவில்லை; அதை உருகச் செய்வாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 261:270

261.

பாவிபடுங் கண்கலக்கம் பார்த்துமிரங் காதிருந்தால்

ஆவிக் குறுதுணையார் ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:

துன்பத்தில் தவிக்கும் எனது நிலையைப் பார்த்தும் நீ இரங்காவிட்டால், என் ஆன்மாவுக்கு துணையாக யார் இருப்பார்? காப்பாயாக பராபரமே!

262.

நின்னிறைவே தாரகமாய் நின்றுசுகம் எய்தாமல்

என்னிறைவே பாவித்தேன் என்னே பராபரமே.

விளக்கம்:

உன் பூரண நிலையையே அடையாமல், நான் வேறு எதையோ பூரணமாக நினைத்தேன்; என் அறியாமையைப் பாராயாக பராபரமே!

263.

நின்னைச் சரண்புகுந்தால் நீகாக்கல் வேண்டுமல்லால்

என்னைப் புறம்விடுதல் என்னே பராபரமே.

விளக்கம்:

உன்னிடம் சரணடைந்தவனை நீ காப்பதே கடமை; அதை விட்டுவிட்டு என்னை விட்டு விலகுவது ஏன்? அருள் புரிவாயாக பராபரமே!

264.

மாறாத துன்பமெல்லாம் வந்துரைத்தால் நின்செவியில்

ஏறாத வாறேது இயம்பாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

என் துன்பங்களை உன்னிடம் சொல்லியும், அவை உன் செவியில் ஏறாமல் இருப்பது எப்படி? அதனை விளக்குவாயாக பராபரமே!

265.

விஞ்சுபுலப் பாடனைத்தும் வீறுதுன்பஞ் செய்யவந்த

அஞ்சுபுல வேடருக்கும் ஆற்றேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

ஐம்புலன்கள் வேட்டையாடுபவர்களைப் போல வந்து துன்பம் தருகின்றன; அவற்றைத் தாங்க முடியாமல் தவிக்கிறேன்; காப்பாயாக பராபரமே!

266.

கன்னங் கரியநிறக் காமாதி ராட்சசப் பேய்க்

கென்னையிலக் காகவைத்த தென்னே பராபரமே.

விளக்கம்:

காமம் போன்ற இருண்ட ராட்சச குணங்களுக்கு என்னை இலக்காக வைத்தது ஏன்? அந்த ஆசைகளை நீக்குவாயாக பராபரமே!

267.

சித்திநெறி கேட்டல் செகமயக்கஞ் சன்மமற

முத்திநெறி கேட்டல் முறைகாண் பராபரமே.

விளக்கம்:

சித்திகளை நாடுவது உலக மயக்கம்; பிறவியைத் தாண்டி முக்தியை அடையும் மார்க்கமே உண்மை; அந்த வழியை அருள்வாயாக பராபரமே!

268.

சிந்தை சிதையச் சிதையாத ஆனந்தம்

எந்தவகை யாலேவந் தெய்தும் பராபரமே.

விளக்கம்:

சிந்தை கலைந்தாலும் கலைக்க முடியாத ஆனந்த நிலை எவ்வாறு அடையப்படும்? அதை அருள்வாயாக பராபரமே!

269.

கூர்த்தஅறி வால்அறியக் கூடா தெனக்குரவன்

தேர்த்தபடி தானே திரிந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

கூர்ந்த அறிவாலும் அறிய முடியாத இந்த உண்மையை அறியாமல், என் எண்ணப்படி அலைந்தேன்; எனை வழிநடத்துவாயாக பராபரமே!

270.

பத்த ரருந்தும் பரமசுகம் யானருந்த

எத்தனைநாள் செல்லும் இயம்பாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

அன்பர்கள் அனுபவிக்கும் பரம ஆனந்தத்தை நான் எப்போது அனுபவிப்பேன்? அந்த காலத்தை அருள்வாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா