கர்ம வினைகள் குறித்து சீடன் கேள்வி – குரு பதில்!.
1, சீடன் கேள்வி :
குருநாதா,
குருநாதர் காட்டிய வழியில் அச்சுபிசகாமல் தியானித்து வரும் மாணவனுக்கு
நீங்கள் எதுவும் செய்வதில்லையாமே — ஏன்?
குரு பதில் :
சீடனே, ஞான யோகத்தில் ஈடுபட்டு
ஞானத்தைப் பெற்று பிறப்பிறப்பின் வட்டத்திலிருந்து விடுபட வேண்டிச்
சீராகப் பயிற்சியில் நிற்கும் மாணவனிடம்,
குரு எதுவும் செய்வதில்லை போலத் தோன்றுவான்.
உண்மையில்,
அந்த செய்யாமையே கர்ம நியதிக்கு ஒத்த உச்சமான கருணை.
அத்தகைய மாணவனின் கர்மங்களை நான் மாற்றுவதில்லை.
ஏனெனில்,
ஒவ்வொருவனும் சுமந்து வந்த கர்மத்தை
அவனே அனுபவித்தே கழிக்க வேண்டும்.
அதுவே இயற்கையின் விதி.
துன்பமும் இன்பமும்
கர்மங்களின் இரு முகங்கள்.
அவற்றை முழுமையாக அனுபவிக்கும் போது
கர்மக் கணக்குகள் தானாகவே சீராகின்றன.
அந்த அனுபவமே அவனது மீட்சி.
குருநாதர் காட்டிய வழியில்
அச்சுபிசகாமல் பயிற்சி செய்து வரும் மாணவர்கள்
குருவிடம் இருந்து எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.
ஏனெனில்,
கர்மத்தை வேறு ஒருவர் கழிக்க முடியாது
என்பதை அவர்கள் தெளிவாக உணர்ந்திருக்கிறார்கள்.
அத்தகைய நிலையில்,
குரு தலையிடாமல் இருப்பதே
கர்மப் பாதையில் அவர்களுக்கு கிடைக்கும்
மிகப்பெரிய துணை.
அந்த அனுபவத்தின் வழியே
அவன் தானே உயர்ந்து வருகிறான்.
பின்னாளில்,
அவனே பிறருக்கான வழிகாட்டியாக மிளிர்வான்.
ஆனால்,
சீரான பயிற்சியின்றி
வாழ்க்கை நலன்களுக்காக மட்டும் ஆன்மீகத்தை நாடுபவர்களுக்கு,
அவரவர் நம்பிக்கைக்கு ஏற்றவாறு
குரு தலையிடுவான்.
அது கர்மத்தின் கடுமையை ஓரளவு தணிக்கும் உதவி தான்.
அந்த உதவி
கர்மத்தை முழுமையாகக் கழிப்பதல்ல;
கர்ம அனுபவத்தைச் சற்றே இலகுவாக்குவது மட்டுமே.
எனவே,
அதில் கிடைப்பது
அற்ப காலத்திற்கு ஆன உதவி மட்டுமே.
2, சீடன் கேள்வி :
குருநாதா,
இந்த மாதிரி நீங்கள் நடந்து கொள்வதைப் புரிந்து கொள்ளாமல்
மாணவர்கள் எவராயினும்
உங்கள் மீது கோபம் கொண்டது உண்டா குருவே?
குரு பதில் :
சீடனே,
அது அரிதானதல்ல.
கர்மத்தை முழுமையாக அனுபவிக்கத் தயாராகாத மனம்,
தன் துன்பத்திற்கு காரணம் வெளியில் இருப்பதாகவே எண்ணும்.
அந்த எண்ணத்தின் வெளிப்பாடே கோபம்.
என் மீது கோபம் கொள்வதும்
அவர்களின் கர்ம அனுபவத்தின் ஒரு பகுதியே.
அதையும் நான் மாற்றுவதில்லை.
ஏனெனில்,
கோபமும் கர்மத்தின் ஒரு வடிவமே.
ஒருவன் தன் துன்பத்தை
வேறு ஒருவர் தடுக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் வரை,
அவன் கர்ம நியதியைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று தான் அர்த்தம்.
அந்த நிலையில்,
குரு தலையிடாமல் இருப்பது
அவர்களுக்கு தவறாகத் தோன்றும்.
ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல,
அதே கோபமே
அவர்களைத் தங்களைத் தாங்களே நோக்கச் செய்யும்.
அப்போது தான்
“நான் அனுபவிப்பது என்னுடையதே”
என்ற உண்மை தெளிவாகிறது.
அந்த உணர்வு வந்த பின்,
கோபம் மறையும்.
புரிதல் பிறக்கும்.
கர்மத்தை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனநிலை உருவாகும்.
அதுவே உண்மையான வளர்ச்சி.
எனவே,
என் மீது கோபம் கொள்வதும்
அவர்களின் பாதையின் ஒரு கட்டமே.
அதையும் நான் தடுப்பதில்லை.
ஏனெனில்,
கர்மப் பாதையில்
எதையும் முன்கூட்டியே மாற்றுவது
உண்மையான கருணையல்ல.
3, சீடன் கேள்வி :
குருநாதா,
நீங்கள் கற்றுக் கொடுப்பதைச் சரியாகப் பயிற்சி செய்யாமல் வருபவர்கள்,
தங்கள் கர்மங்களின் வீரியத்தை
நீங்கள் குறைக்க வேண்டும் என்று நினைக்கும் அவசியம்
உங்களுக்கு ஏன் வந்தது என்பதை
நான் தெரிந்து கொள்ளலாமா?
குரு பதில் :
சீடனே,
அது கர்மத்தை மாற்றுவதற்காக அல்ல;
அவர்களை உடைந்து போகாமல் காக்கும் கருணைக்காக.
சீராகப் பயிற்சி செய்யாதவன்
தன் கர்மங்களை முழு வீரியத்துடன் அனுபவிக்கும்
உள்ளார்ந்த வலிமையை இன்னும் பெறவில்லை.
அந்த நிலையில்,
கர்மம் அதன் முழு அழுத்தத்துடன் வந்தால்
அவன் பாதையை விட்டே விலகிவிடுவான்.
அதனால் தான்,
கர்மங்களின் வீரியம் ஓரளவு தணிக்கப்படுகிறது.
அது கர்மத்தை அழிப்பதல்ல;
கர்மக் கணக்கை முடிப்பதுமல்ல.
அவனை இந்தப் பாதையில்
தொடரச் செய்யும் ஒரு தற்காலிக துணை மட்டுமே.
சீரான பயிற்சியில் நிலைத்தவன்
கர்ம வீரியத்தை குறைக்கச் சொல்ல மாட்டான்.
ஏனெனில்,
கர்மம் முழுமையாக அனுபவிக்கப்பட்டாலே
அது முழுமையாகக் கழியும் என்பதை
அவன் அறிந்திருக்கிறான்.
எனவே,
பயிற்சியின்றி வருபவர்களுக்கு
கர்ம வீரியம் குறைக்கப்படுவது
கருணையின் வெளிப்பாடு தான்.
ஆனால்,
அதில் கிடைப்பது
அற்ப காலத்திற்கு ஆன உதவி மட்டுமே.
4, சீடன் கேள்வி :
குருநாதா,
இவன் சரியாகப் பயிற்சி செய்கிறான் என்றும்,
இவன் சரியாகப் பயிற்சி செய்யாமல் நடிக்கிறான் என்றும்
நீங்கள் எப்படிக் கண்டு கொள்வீர்கள் குருவே?
குரு பதில் :
சீடனே,
பயிற்சி செய்பவன்
தன் கர்ம அனுபவத்திற்கு
வேறு ஒருவரை காரணம் சொல்ல மாட்டான்.
சரியாகப் பயிற்சி செய்பவன்
துன்பம் வந்தாலும்
“இது என்னுடையது” என்று ஏற்றுக் கொள்வான்.
இன்பம் வந்தாலும்
அதிலும் பற்றுக் கொள்ள மாட்டான்.
அவனிடம் புகார் குறையும்;
பொறுப்பு அதிகரிக்கும்.
ஆனால்,
பயிற்சி செய்யாமல் நடிப்பவன்
தன் கர்ம அனுபவத்திற்கு
வெளியில் காரணம் தேடுவான்.
துன்பம் வந்தால்
குருவையும், பாதையையும் குற்றம் சொல்லுவான்.
கர்மத்தின் பாரத்தை
தான் சுமக்கத் தயங்குவான்.
கர்மம் வந்தபோது
யார் தாங்குகிறான்,
யார் தப்பிக்க முயல்கிறான்
என்பதிலேயே
இருவருக்கும் உள்ள வேறுபாடு தெளிவாகிறது.
அதனால்,
நடிப்பை நான் கேள்வியால் அறியவில்லை;
கர்மம் வந்தபோது
அவன் நிற்கும் நிலைப்பாட்டினாலேயே
அறிந்து கொள்கிறேன்.
5, சீடன் கேள்வி :
குருநாதா,
நீங்கள் யாருக்கு கடுமையானவர்,
யாருக்கு இனிமையானவர் குருவே?
குரு பதில் :
சீடனே,
கர்மத்திலிருந்து தப்பிக்க நினைப்பவனுக்கு
நான் கடுமையானவனாகத் தோன்றுவேன்.
தன் துன்பத்திற்கு
வேறு ஒருவர் காரணம் என்று சொல்லி,
கர்மப் பொறுப்பைத் தள்ளி வைப்பவனிடம்
என் மொழி கடுமையாகும்.
ஏனெனில்,
கர்மம் ஏற்கப்படாத வரை
அவன் உயர முடியாது.
ஆனால்,
தன் கர்மத்தைத் தானே ஏற்றுக் கொண்டு,
எதிர்ப்பின்றி அனுபவிக்கத் தயாரானவனுக்கு
நான் இனிமையானவனாக இருப்பேன்.
அவனிடம் கடுமை தேவையில்லை;
புரிதல் போதுமானது.
கடுமையும் இனிமையும்
என் இயல்பு அல்ல.
சீடன் நிற்கும் கர்ம நிலையே
அவற்றை உருவாக்குகிறது.
கர்மத்தை மறுப்பவனுக்கு
என் அருகாமை கூட
கடுமையாகத் தெரியும்.
கர்மத்தை ஏற்றுக் கொண்டவனுக்கு
அதே அருகாமை
இனிமையாக அனுபவமாகும்.
6, சீடன் உரை :
குருவே,
கர்மங்கள் பற்றிய விவரங்களை
உங்களிடம் கேட்டுப் பெற்றுக் கொண்டேன்.
என் உள்ளம் பேரானந்தம் கொள்கிறது குருவே.
குரு உரை :
சீடனே,
இந்த பேரானந்தம்
கர்மத்தைப் புரிந்து கொண்டதின்
இயல்பான விளைவு.
கர்மம் புரியாத போது
மனம் சுமையாக இருக்கும்.
கர்மம் புரியத் தொடங்கிய போது
அதே மனம் லேசாகிறது.
அந்த லேசுத்தன்மையே
நீ அனுபவிக்கும் பேரானந்தம்.
இந்த ஆனந்தத்தையும்
ஒரு கர்ம அனுபவமாகவே
ஏற்றுக் கொள்.
பிடித்துக் கொள்ளாதே;
தள்ளிவிடவும் வேண்டாம்.
கர்மத்தைப் போல
இதையும் வரவிட்டு போகவிட்டால்,
புரிதல் நிலைத்ததாகும்.
சி எஸ் சிவா
நிறுவனர் & தலைவர்
தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை
