ஆனந்தமான பரம் பாடல் 2

தெருளாகி மருளாகி யுழலுமன மாய்மனஞ்

      சேர்ந்துவளர் சித்தாகிஅச்

   சித்தெலாஞ் சூழ்ந்தசிவ சித்தாய் விசித்ரமாய்த்

      திரமாகி நானாவிதப்

பொருளாகி யப்பொருளை யறிபொறியு மாகிஐம்

      புலனுமாய் ஐம்பூதமாய்ப்

   புறமுமாய் அகமுமாய்த் தூரஞ் சமீபமாய்ப்

      போக்கொடு வரத்துமாகி

இருளாகி யொளியாகி நன்மைதீ மையுமாகி

      இன்றாகி நாளையாகி

   என்றுமாய் ஒன்றுமாய்ப் பலவுமாய் யாவுமாய்

      இவையல்ல வாயநின்னை

அருளாகி நின்றவர்க ளறிவதல் லாலொருவர்

      அறிவதற் கெளிதாகுமோ

   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி

      ஆனந்த மானபரமே. 

:

விளக்கவுரை:

மனித மனம் சில நேரம் தெளிவாகவும், சில நேரம் குழப்பத்திலும் இருக்கும்.

ஆனால் அந்த மனமே உயர்ந்து நல்ல அறிவு (சித்த நிலை) பெறுகிறது.

எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படை சக்தி — பரம்பொருள்.

உலகில் உள்ள எல்லாப் பொருளும், அதை உணர்கிற அறிவும், நம் ஐம்புலன்களும், ஐம்பூதங்களும் எல்லாம் அதே சக்தியே.

புறமும் உள்ளும், தூரமும் அருகும், போகுதலும் வருதலும் — அனைத்திலும் அதுவே இருக்கிறது.

இருளும் ஒளியும், நல்லதும் கெட்டதும், இன்றும் நாளையும், என்றும் — அனைத்தாகவும் அது தோன்றுகிறது.

அது ஒன்றாகவும் பலவடிவமாகவும், எல்லாவற்றாகவும் இருக்கிறது; ஆனால் எந்த ஒரு வர்ணனையாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாதது.

அத்தகைய பரம்பொருளை உணருவது அறிவால் சுலபமில்லை — அருளால் மட்டுமே தெரியும்.

முழு பிரபஞ்சமும் அடங்கும் ஒரே நிறைவு, ஆனந்தமான பரம் அதுவே!

சி எஸ் சிவா 

சிவா

🕉️ சித்தர் ஞானப் பாடல்

உள்ளம் ஒரு ஓசை — ஓரொலி பேசுமே,

ஓரொலி கேட்பவன் ஓர்மையைக் காணுமே.

அள்ளாத செல்வத்தை ஆவி தான் தாங்குமே,

அறியா மனதுக்கே ஆகாசம் தூரமே.

கண் காணும் உலகம் கற்பனைக் குயிலே,

கண் மூடும் நேரத்தில் காதல் ஓர் நிலமே.

தன் உள்ளம் ஓர்துளி தெய்வத்தைக் கண்டால்,

தாளம் போல வாழ்வு தானாக ஓடுமே.

சத்தம் இல்லா நாதம் சத்தியம் சொல்லுமே,

சந்தம் சொல்லா ஞானம் சாமர்த்தியமாம்.

நீர் போன்ற மனதை நிறுத்தினால் போதும்,

நிம்மதி வந்து நெஞ்சம் நீராடும் நேரமாம்.

சி எஸ் சிவா 

நிறுவனர் & தலைவர் 

தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை

வெட்டவெளி தியானம்

வெட்டவெளி தியானம்

வெட்டவெளி நோக்கினேன்—வேறு எதுவும் காணேனடி,

வெட்டமலர் உள்ளத்துள் வெள்ளம்போல் ஓங்கேனடி;

சட்டமென எழும் எண்ணம் சாய்ந்திடுமே தானேனடி,

சுற்றமெலாம் மறைந்து நின்ற சுத்தஞானம் தோன்றேனடி.

மூச்சினிலே மூளும் ஒளி மூலமென்று காண் தாயே,

மூச்சு வரும் போதும் போகும் போதும் மூனாம்பெயர்;

ஆச்சரிய மெய்யுணர்வு ஆழ்ந்துவந்து சேர்வாயே,

ஆதியின்றி அந்தமின்றி ஆனந்தமே நான்தானே.

சி எஸ் சிவா 

ஆனந்தமான பரம்

தாயுமானவ சுவாமிகள் அருளியவை

ஆனந்தமான பரம்; பாடல் 

பாடல் 1 

கொல்லாமை எத்தனை குணக்கேட்டை நீக்குமக்

      குணமொன்றும் ஒன்றிலேன்பால்

   கோரமெத் தனைபட்ச பாதமெத் தனைவன்

      குணங்களெத் தனைகொடியபாழ்ங்

கல்லாமை யெத்தனை யகந்தையெத் தனைமனக்

      கள்ளமெத் தனையுள்ளசற்

   காரியஞ் சொல்லிடினும் அறியாமை யெத்தனை

      கதிக்கென் றமைத்தஅருளில்

செல்லாமை யெத்தனைவிர் தாகோட்டி யென்னிலோ

      செல்வதெத் தனைமுயற்சி

   சிந்தையெத் தனைசலனம் இந்த்ரசா லம்போன்ற

      தேகத்தில் வாஞ்சைமுதலாய்

அல்லாமை யெத்தனை யமைத்தனை யுனக்கடிமை

      யானேன் இவைக்கும் ஆளோ

   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி

      ஆனந்த மானபரமே!.

பொருள் விளக்கம்:

“எத்தனை கோடி புண்ணியம் செய்தாலும்,

அகந்தை, பொய், பேசுதல், உடல்-பொருள்-உலக ஆசை, கொலை உள்ளிட்ட தீவினைகள் இன்னும் என்னில் இருக்கின்றன.

இத்தனை குறைகள் இருந்தும் நீ என்னை அடிமையாக ஏற்றுக்கொண்டாய் –

இதைவிடப் பெரிய அருள் எங்கே உண்டு?

அண்டமும் பகிரண்டமும் (பிரபஞ்சம் முழுவதும்) அடங்கி நிற்கும்

ஆனந்தமயமான பரம்பொருளே! நீயே என் எல்லாம்.”

இது தாயுமானவரின் மிக உயர்ந்த பக்தி-ஞான நிலையை காட்டும் பாடல்.

தன்னை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுத்து, “நான் எம்மாத்திரம்? நீயே எல்லாம்” என்று அடைந்த அடிபணிவும் ஆனந்தமும் நிறைந்த பாடல்.

இப்பாடலைப் பாடும்போதெல்லாம் மனது தானாக அடங்கி, கண்ணீர் தானாக வரும்.

தாயுமானவரின் கருணையும் தரிசனமும் இதில் நிறைந்திருக்கிறது.

ஓம் ஸ்ரீ தாயுமானவரே போற்றி !

சி எஸ் சிவா 

ரமணர்

ஓடி ஓடி உட்கலந்த ஜோதியை – பாடல் வரிகள் முழு உரை + ஆழமான விளக்கம்

இது ஸ்ரீ அருணாசல அக்ஷர மணமாலையில் 101-வது பாடல். ஸ்ரீ ரமண மகரிஷி அருணாசலத்தை (இறைவனை) தம் கணவராக ஏற்று, நாயகி நயந்து பாடிய அற்புதமான காதல் பக்திப் பாடல்.

முழு பாடல் வரிகள் .

ஓடி ஓடி உட்கலந்த ஜோதியை

ஓடி யொடிக்கி டாததென்ன வுண்மை

நாடி நாடி யுன்னடியின் கீழடங்கி

நாடகத்தை யோடவிட்டே னருணாசலா!

எளிய உச்சரிப்பு .

ஓடி ஓடி உட்கலந்த ஜோதியை

→

“என்னைத் துரத்தித் துரத்தி, இறுதியில் என்னுள்ளேயே முழுமையாகக் கலந்து விட்ட ஜோதியை (அருணாசல ஜோதியை)”

இது ரமணரின் வாழ்க்கையின் சாரம். 16 வயதில் மரண அனுபவம் வந்தபோது “நானார்?” என்று தீவிரமாகத் தேடினார். அந்தத் தேடலில் இறைவன் (அருணாசலம்) அவரைத் துரத்தி வந்து, இறுதியில் அவருள் புகுந்து “நானே அந்த ஜோதி” என்று உணர்த்தினான். “ஓடி ஓடி” என்பது இறைவன் நம்மைத் துரத்துவதையும், நாம் அவனைத் துரத்துவதையும் ஒரே நேரத்தில் குறிக்கும்.

ஓடி ஒடிக்கிடாததென்ன உண்மை →

“அவ்வளவு ஓடி ஓடி என்னுள் புகுந்த பின்பும், இன்னும் ஓட வைத்துக் கொண்டே இருக்கிறாயே, இது என்ன உண்மை?”

சம்பந்தம் பூரணமாகி விட்டது, ஆனால் இறைவன் இன்னும் நம்மை ஓட வைக்கிறான். ஏன்? ஏனெனில் பூரணமான பிறகும் “இன்னும் கொஞ்சம், இன்னும் கொஞ்சம்” என்று ஆழத்தில் இழுத்துக் கொண்டே இருக்கிறான். இது இறைவனின் கொடுமையான காதல் (cruel grace). பக்தன் முழுமையாகச் சரணாகதி அடைந்த பின்பும் இறைவன் அவனை விடுவதில்லை – இன்னும் ஆழமாக இழுக்கிறான்.

நாடி நாடி உன்னடியின் கீழடங்கி →

“தேடித் தேடி, இறுதியில் உன் திருவடிகளின் கீழ் முழுமையாக அடங்கி விட்டேன்”

“நாடி நாடி” = தீவிர ஆன்மீக சாதனை, விசாரம், பக்தி. அதன் பலனாக முழு சரணாகதி. “உன்னடியின் கீழ் அடங்கி” என்பது ego-வின் முழு அழிவு.

நாடகத்தை ஓட விட்டேன் அருணாசலா →

“இப்போது இந்த உலக நாடகத்தை (வாழ்க்கை எனும் நாடகத்தை) ஓட விட்டு விட்டேன், அருணாசலா!”

“நாடகம்” = இந்த உலக வாழ்க்கை எனும் நாடகம். நடிகன் ரமணர் இப்போது மேடையை விட்டு இறங்கி விட்டார். யார் பார்க்கிறார்கள், யார் பாராட்டுகிறார்கள், உடல் என்ன ஆகிறது – எதுவும் பொருட்டல்ல. முழு விடுதலை. “ஓட விட்டேன்” என்றால் “விட்டொழித்தேன், கைவிட்டேன்” என்பது மட்டுமல்ல – “அது தானாக ஓடட்டும், நான் அதில் இல்லை” என்ற பூரண நிச்சலத் தவம் (effortless state).

மொத்தப் பாடலின் சாரம் (ஒரு வாக்கியத்தில்)

“என்னைத் துரத்தித் துரத்தி என்னுள் புகுந்தாய், புகுந்த பின்பும் ஓட வைக்கிறாய், இப்போது முழுமையாக உன் திருவடிகளில் விழுந்து விட்டேன் – இந்த உலக நாடகம் இனி தானாக ஓடட்டும், நான் அதில் இல்லை, அருணாசலா!”

இந்தப் பாடல் ரமணரின் இறுதி நிலையை (சஹஜ ஸமாதி) தத்ரூபமாகச் சொல்கிறது. அதனால்தான் அக்ஷரமணமாலையின் கடைசிக்கு முந்தைய பாடல்களில் ஒன்றாக இது வருகிறது.

இப்பாடலைப் படிக்கும்போதே மனம் அமைதியாகி, உள்ளம் உருகும்.

அருணாசல சிவ! அருணமலையானவன் நம்மையும் அப்படியே இழுத்து உள்ளே செர்த்துக் கொள்வானாக!

உள்ளம் பெருங்கோவில்

உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்

வள்ளற் பிரானுக்கு வாய் கோபுரவாயில்

தெள்ளத் தெளிந்தார்க்குச் சீவன் சிவலிங்கம்

கள்ளப் புலனைந்தும் காளாமணி விளக்கே'!

ஆசான் திருமூலர்-

முதல் வரி:

உள்ளம் பெருங்கோயில்

நமது உள்ளம் ஒரு பெரிய கோயிலைப் போல தூய்மையானதாக இருக்க வேண்டும்.

அகங்காரம், பொறாமை, கோபம், மோசடி போன்ற கெட்ட பழக்கங்கள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.

இரண்டாம் வரி:

ஊனுடம்பு ஆலயம்

நம் உடலும் ஆன்மாவும் சேர்ந்து ஒரு ஆலயம் போல இருக்க வேண்டும்.

உடல், மனம், அறிவு ஒரே நேரத்தில் சீரானது, சக்தி வாய்ந்தது, தூய்மையானது ஆக வேண்டும்.

மூன்றாம் வரி:

வள்ளல் பிரானர்க்கு

உண்மையான ஞானிகள், வள்ளலர்கள், ஆன்மீகத்தில் முன்னோர்கள் இதை உணர்கிறார்கள்.

அவர்கள் நம்மை வழிநடத்தும்.

நாலாவது வரி:

வாய் கோபுர வாசல் தெள்ளத் தெளிந்தார்க்கு

நம் வாயின் வார்த்தைகள் கோபுர வாசல் போல தூய்மையானதாக இருக்க வேண்டும்.

சொல்வதில் சத்தியம், நல்ல எண்ணம் மற்றும் தெளிவு இருக்க வேண்டும்.

ஐந்தாவது வரி:

ஜீவன் சிவலிங்கம்

நம் வாழ்க்கை சத்தியத்தின் அடிப்படையில் செயல்பட வேண்டும்.

நம் உள்ளம், செயல், வாழ்க்கை எல்லாம் சிவலிங்கத்தின் ஒளியால் பிரகாசமாகும்.

ஆறாவது வரி:

கள்ளப்புலனைந்தும் காளா மணி விளக்கே

உலகில் வரும் தடைகள், மோசடிகள் நம்மை பாதிக்காது.

நமது உள்ளத்தின் வெளிச்சம் எப்போதும் பிரகாசமாகும்; நாமும் உண்மையான ஞானியும் ஆன்மீக மாதத்தில் வளருவோம்.

சுருக்கமாக:

திருமந்திரம் நமக்கு சொல்லுவது:

“உங்கள் உள்ளம் தூய்மையான கோயிலாகவும், சொல், செயல், வாழ்க்கை அனைத்தும் ஆன்மீக வளர்ச்சியுடன் ஒழுங்காகவும் இருக்கட்டும். அப்பொழுது உலகத்தின் தடைகள் பாதிக்காது; நீங்கள் உண்மையான ஞானியைப் போல வளர்ந்து பிரகாசிப்பீர்கள்.

அறிவிச் சுடர்

சுடர் உன் வாழ்வின் இடர் நீக்கும் நீ அச்சுடரை உணர்வாய் என்றால்! 

🌟 கவிதை: உள்ளொளியின் சுடர்

சுடர் ஒன்று உள்ளத்தில்

மெல்ல மின்னும் ஒளியாய்…

அதை நீ உணர்ந்தால் மட்டும்

வாழ்க்கை வெளிச்சம் மலர்வாய்.

இடர் வரும் மழை போல

நொடியில் வந்து பெய்தாலும்,

அந்த சுடரின் பாசத்தில்

கரைந்து போகும் நிழலெல்லாம்.

நம்பிக்கை என்ற தீப்பொறி

நெஞ்சுக்குள் நீ ஏற்றினால்,

இருள் கூட இசைபாடி

ஒளியாகி உன் வாழ்வைத் தாங்கும்.

உன் பயணம் நீண்டாலும்,

உன் பாதை வளைந்தாலும்—

உள்ளின் சுடரை நம்பு;

அது உன் உலகை மாற்றும்.