ரமணர்

ஓடி ஓடி உட்கலந்த ஜோதியை – பாடல் வரிகள் முழு உரை + ஆழமான விளக்கம்

இது ஸ்ரீ அருணாசல அக்ஷர மணமாலையில் 101-வது பாடல். ஸ்ரீ ரமண மகரிஷி அருணாசலத்தை (இறைவனை) தம் கணவராக ஏற்று, நாயகி நயந்து பாடிய அற்புதமான காதல் பக்திப் பாடல்.

முழு பாடல் வரிகள் .

ஓடி ஓடி உட்கலந்த ஜோதியை

ஓடி யொடிக்கி டாததென்ன வுண்மை

நாடி நாடி யுன்னடியின் கீழடங்கி

நாடகத்தை யோடவிட்டே னருணாசலா!

எளிய உச்சரிப்பு .

ஓடி ஓடி உட்கலந்த ஜோதியை

→

“என்னைத் துரத்தித் துரத்தி, இறுதியில் என்னுள்ளேயே முழுமையாகக் கலந்து விட்ட ஜோதியை (அருணாசல ஜோதியை)”

இது ரமணரின் வாழ்க்கையின் சாரம். 16 வயதில் மரண அனுபவம் வந்தபோது “நானார்?” என்று தீவிரமாகத் தேடினார். அந்தத் தேடலில் இறைவன் (அருணாசலம்) அவரைத் துரத்தி வந்து, இறுதியில் அவருள் புகுந்து “நானே அந்த ஜோதி” என்று உணர்த்தினான். “ஓடி ஓடி” என்பது இறைவன் நம்மைத் துரத்துவதையும், நாம் அவனைத் துரத்துவதையும் ஒரே நேரத்தில் குறிக்கும்.

ஓடி ஒடிக்கிடாததென்ன உண்மை →

“அவ்வளவு ஓடி ஓடி என்னுள் புகுந்த பின்பும், இன்னும் ஓட வைத்துக் கொண்டே இருக்கிறாயே, இது என்ன உண்மை?”

சம்பந்தம் பூரணமாகி விட்டது, ஆனால் இறைவன் இன்னும் நம்மை ஓட வைக்கிறான். ஏன்? ஏனெனில் பூரணமான பிறகும் “இன்னும் கொஞ்சம், இன்னும் கொஞ்சம்” என்று ஆழத்தில் இழுத்துக் கொண்டே இருக்கிறான். இது இறைவனின் கொடுமையான காதல் (cruel grace). பக்தன் முழுமையாகச் சரணாகதி அடைந்த பின்பும் இறைவன் அவனை விடுவதில்லை – இன்னும் ஆழமாக இழுக்கிறான்.

நாடி நாடி உன்னடியின் கீழடங்கி →

“தேடித் தேடி, இறுதியில் உன் திருவடிகளின் கீழ் முழுமையாக அடங்கி விட்டேன்”

“நாடி நாடி” = தீவிர ஆன்மீக சாதனை, விசாரம், பக்தி. அதன் பலனாக முழு சரணாகதி. “உன்னடியின் கீழ் அடங்கி” என்பது ego-வின் முழு அழிவு.

நாடகத்தை ஓட விட்டேன் அருணாசலா →

“இப்போது இந்த உலக நாடகத்தை (வாழ்க்கை எனும் நாடகத்தை) ஓட விட்டு விட்டேன், அருணாசலா!”

“நாடகம்” = இந்த உலக வாழ்க்கை எனும் நாடகம். நடிகன் ரமணர் இப்போது மேடையை விட்டு இறங்கி விட்டார். யார் பார்க்கிறார்கள், யார் பாராட்டுகிறார்கள், உடல் என்ன ஆகிறது – எதுவும் பொருட்டல்ல. முழு விடுதலை. “ஓட விட்டேன்” என்றால் “விட்டொழித்தேன், கைவிட்டேன்” என்பது மட்டுமல்ல – “அது தானாக ஓடட்டும், நான் அதில் இல்லை” என்ற பூரண நிச்சலத் தவம் (effortless state).

மொத்தப் பாடலின் சாரம் (ஒரு வாக்கியத்தில்)

“என்னைத் துரத்தித் துரத்தி என்னுள் புகுந்தாய், புகுந்த பின்பும் ஓட வைக்கிறாய், இப்போது முழுமையாக உன் திருவடிகளில் விழுந்து விட்டேன் – இந்த உலக நாடகம் இனி தானாக ஓடட்டும், நான் அதில் இல்லை, அருணாசலா!”

இந்தப் பாடல் ரமணரின் இறுதி நிலையை (சஹஜ ஸமாதி) தத்ரூபமாகச் சொல்கிறது. அதனால்தான் அக்ஷரமணமாலையின் கடைசிக்கு முந்தைய பாடல்களில் ஒன்றாக இது வருகிறது.

இப்பாடலைப் படிக்கும்போதே மனம் அமைதியாகி, உள்ளம் உருகும்.

அருணாசல சிவ! அருணமலையானவன் நம்மையும் அப்படியே இழுத்து உள்ளே செர்த்துக் கொள்வானாக!