அயலும் புடையும்எம் ஆதியை நோக்கில்
இயலும் பெருந்தெய்வம் யாதுமொன் றில்லை
முயலும் முயலில் முடிவும் மற் றாங்கே
பெயலும் மழைமுகிற் பேர்நந்தி தானே.
உரைநடை விளக்கம்:
உலகின் எல்லாத் திசைகளிலும், அருகிலும் தொலைவிலும் நோக்கினாலும், நம் ஆதியான இறைவனை ஒத்தோ சமமோ ஆன பெருந்தெய்வம் வேறொன்றும் இல்லை. உயிர்கள் எவ்வளவு முயன்று சாதித்தாலும், அந்த முயற்சிகளின் முடிவு அவனிடமே வந்து சேர்கிறது. பெயராலும் உருவகங்களாலும் அழைக்கப்படும் அந்த பரம்பொருள், மழை மேகம்போல் அருள் பொழியும் பேர்நந்தி ஆகவே நிற்கின்றான். எல்லா செயற்பாடுகளுக்கும் ஆதியும் முடிவுமாக இருப்பவன் அவனே.
---
12. பாடல்
கண்ணுத லான்ஒரு காதலின் நிற்கவும்
எண்ணிலி தேவர் இறந்தார் எனப்பலர்
மண்ணுறு வார்களும் வானுறு வார்களும்
அண்ணல் இவன் என்றுஅறியகி லார்களே.
உரைநடை விளக்கம்:
மூன்றாம் கண் உடைய ஈசன், பேரன்பின் வடிவாக எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறான். ஆனாலும் எண்ணிலடங்கா தேவர்கள் கூட “இவன் மறைந்தான்” என்று தவறாக நினைப்பதுண்டு. பூமியில் வாழ்பவர்களும், வானுலகில் இருப்பவர்களும் கூட, உண்மையில் அவனே எல்லாருக்கும் ஆண்டவன் என்பதை முழுமையாக அறியாமல் இருக்கிறார்கள். காரணம், அவன் கண்களால் மட்டும் காணப்படுபவன் அல்ல; ஞானத்தால் உணரப்படுபவன்.
---
13. பாடல்
மண்ணளந் தான்மல ரோன்முதல் தேவர்கள்
எண்ணளந் தின்னும் நினைக்கிலார் ஈசனை
விண்ணளந் தாந்தன்னை மேலளந் தாரில்லை
கண்ணளந் தெங்குங் கடந்துநின் றானே.
உரைநடை விளக்கம்:
உலகை அளந்த திருமாலும், மலரில் அமர்ந்த பிரம்மனும் முதலான தேவர்கள், தங்கள் அறிவின் எல்லைக்குள் கூட ஈசனை முழுமையாக எண்ணிப் பார்க்க முடியவில்லை. விண்ணுலகை அளந்தவர்கள் கூட, அவனை அளக்க இயலவில்லை. காரணம், ஈசன் கண்களால் காணப்படும் எல்லைகளை எல்லாம் தாண்டி, எங்கும் பரவி நிற்பவன். அவன் அளவுக்குள் அடங்காத பரம்பொருள்.
---
14. பாடல்
கடந்துநினின் றான்கம லம்மல ராதி
கடந்துநின் றான்கடல் வண்ணம்எம் மாயன்
கடந்துநின் றான்அவர்க்கு அப்புறம் ஈசன்
கடந்துநின் றான்எங்கும் கண்டுநின் றானே.
உரைநடை விளக்கம்:
தாமரையில் தோன்றிய பிரம்மனையும், கடல் நிறம் கொண்ட மாயனான திருமாலையும் கடந்தவனாக ஈசன் நிற்கிறான். அந்த தெய்வங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட நிலையிலும் அவன் நிலைத்திருக்கிறான். அதே சமயம், எங்கும் காணப்படுபவனாகவும், அனைத்திலும் ஊடுருவி நிற்பவனாகவும் இருக்கிறான். கடந்து நிற்பதும், உடன் நிற்பதும்—இரண்டும் ஒரே நேரத்தில் அவனுக்குச் சாத்தியம்.
---
15. பாடல்
ஆதியு மாய்அர னாய்உட லுள்நின்ற
வேதியு மாய்விரிந்துஆர்ந்துஇருந் தான்அருள்
சோதியு மாய்ச்சுருங் காததோர் தன்மையுள்நீதி
யு மாய்நித்த மாகிநின் றானே.
உரைநடை விளக்கம்:
இறைவன் ஆதியாகவும், அரனாகவும், உயிர்களின் உடலுக்குள் உள்ளார்ந்த சக்தியாகவும் நிற்கிறான். வேதங்களின் சாரமாக விரிந்து பரவி, அருள் ஒளியாக நிலைத்திருக்கிறான். அவன் சுருங்காத தன்மையுடைய பேரொளி; காலத்தாலும் இடத்தாலும் கட்டுப்படாதவன். நீதியின் வடிவாக, என்றும் மாறாத நித்திய உண்மையாக அவன் நிலைத்திருக்கிறான்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக