சி எஸ் சிவா கட்டுரை நூல் பணி

1.ஒருவரை மற்றவரோடு ஒப்பிடாதே!

உன்னையும் மற்றவரோடு ஒப்பிடாதே!**

இறைவன் படைப்பில் ஒவ்வொருவரும் தனிரகம்—இதையே முதலில் உறுதியாக உணர்ந்து கொள்.

---

நாம் பிறந்த கணமே ஒரு வித்தியாசம் கொண்டு வந்திருக்கிறோம்.
அந்த வித்தியாசம் குறை அல்ல; அது படைப்பின் ரகசியம்.
ஆனால் வாழ்க்கையின் நடுவில் நின்றபோது, நம்மை நாமே மறந்து,
“அவன் இப்படி… இவள் அப்படி…” என்று
ஒப்பீட்டின் கண்ணாடியில் பார்த்து
உள்ளத்தையே கீறிக்கொள்கிறோம்.

ஒப்பிடுதல்—
அது அறிவின் செயலல்ல,
அது அச்சத்தின் வெளிப்பாடு.

மலர் மலரையே பார்த்து
“நான் ஏன் அவ்வளவு மணமில்லை?” என்று
வாடுவதில்லை.
ஆறு, கடலைக் கண்டு
“நான் ஏன் இவ்வளவு ஆழமில்லை?” என்று
நின்றுவிடுவதில்லை.
சூரியன், நிலவைப் பார்த்து
தன் ஒளியை மறைப்பதில்லை.

அவர்கள் எல்லாம்
தங்கள் தர்மத்தில் நிறைவு கொள்கிறார்கள்.

மனிதன் மட்டும்
தன் தர்மத்தை மறந்து
மற்றவரின் அளவுகோலை
தன் வாழ்வில் வைத்துக் கொள்கிறான்.

உன்னை மற்றவரோடு ஒப்பிடும் நாளே
உன் பயணம் தடைபடும்.
உன்னை நீயே ஒப்பிடும் நாளே
உன் வளர்ச்சி தொடங்கும்.

நேற்றைய உன்னைவிட
இன்றைய உன் சிந்தனை
ஒரு அடியாவது உயர்ந்ததா?
அதுவே உண்மையான முன்னேற்றம்.

இறைவன் ஒருவரையும்
“நகல்” செய்து படைக்கவில்லை.
ஒவ்வொருவரும்
ஒரு ஒரிஜினல்.

அந்த ஒரிஜினலை
நீ நம்பாத வரை,
உலகம் உன்னை நம்பாது.

பிறரின் வெற்றியைப் பார்த்து
மனம் சுருங்காதே.
அது உன் பாதை இல்லை—
அது உனக்கு ஒரு சுட்டிக்காட்டல் மட்டுமே.

உன் நேரம் வரும்.
உன் விதம் வரும்.
உன் நிறமும் வரும்.

ஒப்பிடாதே…
ஒளிவிடு.

ஏனெனில்—
இறைவன் படைப்பில்
நீ மீண்டும் வரமாட்டாய்.
அதுவே உன் மகத்துவம்.

--------------------------------