காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 22

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 22

பாடல் :

நில்லென்றால் லோகத்தில் மனிதர் தாமும்

  நிட்டையுடன் சமாதியுமே பொருந்தா மற்றான்

வல்லவர்போல் வேதபுரா ணங்காவ் யங்கள்

  மந்திரங்கள் கோடானு கோடி யென்றும்

சொல்லுவார் கோவிலென்றுந் தீர்த்த மென்றுந்

  திருடர்கள்தா னலைந்தலைந்து திரிவார் மட்டை

வெல்வதொரு பிரமநிலை யறியா மற்றான்

  வேரற்ற மரம்போலே விழுவார் பாரே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் மிகவும் நேராகச் சொல்லுகிறார்.

கருத்தையூன்றி “நில்” — அதாவது மனம் நின்று நிலைபெறு என்று சொன்னாலும், மனிதன் அதில் நிலையாக இருக்க முடியாமல் தவிக்கிறான். சமாதி நிலையைப் பற்றி கேள்விப்படுவான், ஆனால் அதை அவனால் அனுபவமாக்கிட முடியாது.

அதற்கு பதிலாக என்ன செய்கிறான்? வேதம், புராணம், மந்திரம் என்று ஆயிரம் விஷயங்களைப் பற்றி பேசுவான். கோவில், தீர்த்தம் என்று வெளியில் அலைந்து திரிவான்.

சித்தர் கடுமையாகச் சொல்கிறார் — இது எல்லாம் உள்ளத்தின் உண்மையை அறியாமல் வெளியே அலைந்து திரிவது தான். அப்படி அலைந்து திரிவவன் உள்ளே பார்க்காதவரை அவனுக்குப் பயன் என்பது இல்லவே இல்லை.

பிரம்ம நிலையைப் பற்றி அறியாதவன், வெளியில் எவ்வளவு விஷயங்களை தெரிந்திருந்தாலும், உள்ளே அடிப்படை அறிவு இல்லாமல் இருப்பான். வேரில்லாத மரம் போலவும் , மரத்தின் கழிவான மட்டை போலவும் அவன் ஒருநாள் சரிந்து விழுவான்.

அதனால் தான் சொல்கிறார் —கடவுளைக் காண 

வெளியில் அலைந்து திரியாதே.

உள்ளத்தில் நில்.

அங்கே தான் ஆதாரம் உள்ளது.

சி. எஸ். சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 21

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 21

பாடல் :

விளையாடிப் போதமய மாக வுந்தான்

  வெட்டாத சக்கரத்தின் வெளிச்சம் பார்த்து

நிலையான அண்டமதில் நெற்றிக் கண்ணை

  நீயறிந்தே அரவுவிடந் தன்னைப் போக்கி

அலையாம லாரொருவ ருறவு மற்றே

  ஆயிழையாள் மோகமதை யதட்டித் தள்ளி

மலையாமற் பிரமமே துணையென் றெண்ணி

  மவுனமென்று மந்தனையு மடக்கி நில்லே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் ஒரு நிலையைத் தெளிவாகச் சொல்கிறார்.

மனம் சுத்தமாகி, அனுபவம் ஆழமாக வந்துவிட்டால், வாழ்க்கையே ஒரு விளையாட்டு மாதிரி தோன்றும். அந்த நிலையில் “வெட்டாத சக்கரம்” — அதாவது உள்ளே இருக்கும் நுண்ணிய சக்தி மையத்தின் ஒளி — தெளிவாகத் தெரியும்.

அப்போது நெற்றிக் கண், அதாவது உள் பார்வை, நிலையாக திறக்கும். அதனால் உடம்புக்குள் ஓடும் விஷ ஓட்டங்கள் — கோபம், ஆசை, பயம் — இவை மெதுவாக குறைந்து போகும்.

அதற்குப் பிறகு மனம் வெளியே அலைந்து திரியாது. தேவையற்ற உறவுகள், பற்றுகள் குறையும். குறிப்பாக ஆசை, மோகங்கள் — இவை தானாக விலகும்.

அப்புறம் ஒரே நினைப்பு தான் இருக்கும் — “பிரம்மம் தான் துணை”. அந்த நம்பிக்கை நிலையாக வந்துவிட்டால் மனம் அமைதியாகும்.

“மவுனம்” என்றால் வாயை மூடுவது இல்லை. மனத்தின் அலைச்சலை அடக்குவது. அது அடங்கியதும், உள்ளே ஒரு நிலை பிறக்கும்.

அங்கே நின்றவனுக்கு வாழ்க்கை சுமை இல்லை.

அது ஒரு தெளிவு.

சி. எஸ். சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 20

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 20

பாடல் :

இருத்தியே இருதயத்தில் மனமொன் றாக

  சுகபர மாம்பொருளை யிருத்தி யொன்றாய்

நிருத்தியே வெகுகோடி கால மட்டும்

  நிருவிகற்பச் சமாதியிலே நிறைந்தெந் நாளும்

பொருத்தியே லலாடக்கண் திறந்து பார்க்கப்

  பூலோக மெங்கு மொன்றாய் நிறைந்தென் மைந்தா!

கருத்தொன்றாய் நிறுத்தியடா கபாடம் நீக்கிக்

  காரணத்தைக் கண்டுவிளை யாடுவாயே.

உரைநடை விளக்கம்:

இங்கே காகபுஜண்ட சித்தர் நேரடியான வழியைச் சொல்கிறார்.

முதலில் மனம் ஒருமையாக வேண்டும். அது இருதயத்தில் நிலைபெற வேண்டும். அங்கேயே அந்த பரமானந்தமான பொருளை வைத்து கவனிக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

அது ஒரு நாள் செய்யும் விஷயம் அல்ல. தொடர்ந்து நிலையாக இருந்தால் தான் “நிருவிகற்ப சமாதி” நிலை வரும். அந்த நிலையில் மனம் அசையாது.

அப்புறம் என்ன நடக்கும்? “லலாடக்கண்” — அதாவது புருவ மத்தியில் உள்பார்வை திறக்கும்.

அங்கிருந்து பரவெளிக்கான பாதை மெதுவாகத் திறக்க ஆரம்பிக்கும்.

அப்போது உனக்கு இந்த உலகம் தனித்தனியாகத் தெரியாது. எல்லாமே ஒன்றாய் தெரியும்.

அதற்காக நீ மனம் சிதறாமல் இருக்க வேண்டும். “கருத்தொன்று” — ஒரே கவனம் ஆக. அப்படிச் சேர்ந்தால் தான் உள்ளத்தின் கதவு திறக்கும்.

அந்த “கபாட வாயில்” திறந்த பிறகு, காரணத்தை — எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையான உண்மையை — நீ நேருக்கு நேராகக் காண முடியும்.

அப்புறம் வாழ்க்கை தேடல் என்பது இல்லை.

வாழ்க்கையே ஒரு விளையாட்டு ஆகிவிடும்.

சி. எஸ். சிவா

சி எஸ் சிவா முன்னுரை

சி எஸ் சிவா முன்னுரை 

தாயுமான சுவாமிகள் அருளிய ஆன்மீகப் பொக்கிஷங்களில் உச்சநிலையை எடுத்துரைக்கும் அரிய தொகுப்பாக “பராபரக்கண்ணி” பாடல்கள் விளங்குகின்றன. தமிழர்களின் ஆன்மிக மரபில் அவருடைய இடம் அளப்பரியது. அவர் பாடல்கள் வெறும் பக்தி உணர்ச்சியின் வெளிப்பாடு அல்ல; அவை அனுபவ ஞானத்தின் உயிரோட்டமான சாட்சிகள். வேதாந்தமும் சித்தாந்தமும் ஒன்றாய் கலந்த பரிபூரண ஆன்மீக உண்மையை எளிய தமிழில் ஆழமாக உணர்த்தியவர் தாயுமான சுவாமிகள்.

“பராபரமே” என்ற ஒரே அழைப்புச் சொல்லை மையமாகக் கொண்டு அமைந்துள்ள இப்பாடல்கள், பரம்பொருளின் எல்லையற்ற தன்மையை உணர்த்துகின்றன. “பரம்” மற்றும் “அபரம்” என்ற எல்லைகளைத் தாண்டி நிற்கும் ஒரே பரம்பொருள் தான் “பராபரம்” என்று அவர் உணர்த்துகிறார். அது வெளியில் காணப்படும் ஒன்றல்ல; அது உள்ளத்தில் அனுபவிக்கப்பட வேண்டிய உண்மை. அது அறிவாகவும், ஆனந்தமாகவும், உயிராகவும், அன்பாகவும் விளங்கும் பரிபூரண நிலை.

இந்தப் பாடல்களின் வழியாக ஒரு ஆன்மிகப் பயணம் நமக்கு வெளிப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் “நான்” மற்றும் “இறைவன்” என்ற இரண்டுபாடு; அதன் பின்னர் தேடல், கேள்வி, ஏக்கம்; இறுதியில் “நீயே நான்” என்ற அத்வைத அனுபவம்—இவை அனைத்தும் ஒரே ஓட்டத்தில் விரிகின்றன. இது ஒரு கவிஞனின் கற்பனை அல்ல; ஞானியின் நேரடி அனுபவக் குரல்.

இப்பாடல்களில் மௌனம் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. அது பேசாமை அல்ல; அது மனம் அடங்கி, சிந்தனை ஒழிந்து, அறிவு தன் மூலத்தை அடையும் நிலை. அந்த மௌனத்தில் தான் பராபர அனுபவம் மலர்கிறது. அதனால் தான் அவர் வார்த்தைகளைக் கடந்த நிலையை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார்.

கர்மம், மாயை, ஆன்மா, அருள், குரு, ஞானம், முக்தி போன்ற பல தத்துவங்கள் இப்பாடல்களில் எளிமையாகவும் ஆழமாகவும் விளக்கப்படுகின்றன. இவை புத்தக அறிவால் மட்டும் புரிவதில்லை; அவை அனுபவிக்கப்பட வேண்டியவை. அதற்கான வழிகாட்டியாக இப்பாடல்கள் விளங்குகின்றன.

இந்த உரைநடை விளக்கத்தை வழங்குகின்ற நான், சி. எஸ். சிவா, எனது குருநாதரான எம். ஜெகதீசன் அவர்களிடம் ஞானக் கல்வி பயின்று வந்த ஒரு எளிய அடியேன். குருவின் அருள் இல்லாமல் ஞான மார்க்கத்தில் ஒரு அடியாவது முன்னேற முடியாது என்பதை என் அனுபவத்தில் உணர்ந்தவன் நான். குரு என்பது ஒரு மனித உருவம் மட்டுமல்ல; அது அருளின் வடிவம், அது அறிவின் தீபம், அது இருளை அகற்றும் பரம்பொருளின் வெளிப்பாடு.

எனது குருநாதர் அளித்த உபதேசமும், உள்ளறிவை நோக்கி திருப்பிய அருளும் இல்லாமல், இப்பாடல்களின் ஆழத்தை அறியும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்திருக்காது. ஆகையால் இந்தப் பணியை நான் செய்ததாக அல்ல; குருவின் அருள் வழியே நிகழ்ந்ததாக நான் பணிவுடன் உணர்கிறேன்.

இந்த உரைநடை விளக்கத்தின் நோக்கம், ஒவ்வொரு பாடலின் உள்ளார்ந்த ஆன்மீக உண்மையை எளிமையாக வாசகர்களுக்கு கொண்டு சேர்ப்பதே. இவை வாசிக்கப்பட வேண்டியவை மட்டுமல்ல; சிந்திக்கப்பட வேண்டியவை, தியானிக்கப்பட வேண்டியவை, அனுபவிக்கப்பட வேண்டியவை.

இந்தப் படைப்பை வாசிக்கும் அனைவரும் தாயுமான சுவாமிகளின் அருளாலும், குருவின் கருணையாலும், உள்ள அமைதியையும் ஞான வெளிச்சத்தையும் அனுபவிக்க வேண்டுகிறேன்.

மேலும், தாயுமானவர் மேல் கொண்ட அன்பினாலேயே, அவரது திருப் பெயரிலேயே “தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை” என்ற நிறுவனத்தை 2024 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி, சீரும் சிறப்புமாக ஞான தானம், அன்னதானம், விழிப்புணர்வு இயக்கம் போன்ற மக்கள் பணிகளை தொடர்ந்து நடத்தி வருகிறோம். இந்தச் சேவைகள் அனைத்தும் தாயுமான சுவாமிகளின் அருளும், குருவின் வழிகாட்டுதலும் காரணமாக நடைபெறுகின்றன என்பதில் எங்களுக்கு ஆழ்ந்த நம்பிக்கை உண்டு.

அன்புடன், சி. எஸ். சிவா 

நிறுவனர் & தலைவர் 

தாயுமானவர் ஞான சபை அறக்கட்டளை

பராபரக்கண்ணி 381:389

381.

வன்மையின்றி எல்லாம் மதித்துணர்வாய்க் காகெடுவேன்

தன்மையொன்றுந் தோயாத் தடையோ பராபரமே.

விளக்கம்:

எந்த வன்மமும் இல்லாமல் அனைத்தையும் சமமாக உணர்ந்து வாழ விரும்புகிறேன்; ஆனால் அந்த நிலையை அடைய என்ன தடையாக இருக்கிறது? அதை நீக்குவாயாக பராபரமே!

382.

பத்தர்சித்தர் வாழிபரி பக்குவர்கள் வாழிசெங்கோல்

வைத்தவர்கள் வாழிகுரு வாழி பராபரமே.

விளக்கம்:

பக்தர்களும், சித்தர்களும், பரிபக்குவம் பெற்றவர்களும், நீதியுடன் ஆட்சி செய்வோரும், குருவும் வாழ்க; இவை அனைத்தும் உன் அருளின் வெளிப்பாடே பராபரமே!

383.

கல்லாதேன் ஆனாலுங் கற்றுணர்ந்த மெய்யடியார்

சொல்லாலே நின்னைத் தொடர்ந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

நான் கற்றறிவில்லாதவனாக இருந்தாலும், ஞானிகள் கூறிய வழியால் உன்னை அடைந்தேன்; அந்த அருள் வழி நீயே பராபரமே!

384.

சொல்லிறப்பச் சற்குருவாய்த் தோன்றிச் சுகங்கொடுத்த

நல்லவர்க்கே கொத்தடிமை நான்காண் பராபரமே.

விளக்கம்:

வார்த்தைகளைத் தாண்டிய சற்குருவாக தோன்றி, ஆனந்தம் அளித்தவர்களுக்கு நான் அடியனாக இருக்கிறேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

385.

முத்திக்கு வித்தான மோனக் கரும்புவழி

தித்தித் திடவிளைந்த தேனே பராபரமே.

விளக்கம்:

மௌன மார்க்கம் மூலம் முக்தியை அளிக்கும் இனிய தேன் போன்ற அனுபவம் நீயே; அந்த சுகம் பராபரமே!

386.

நித்திரையும் பாழ்த்த நினைவும்அற்று நிற்பதுவோ

சுத்த அருள்நிலைநீ சொல்லாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

நித்திரையும் நினைவும் கடந்த நிலைதான் சுத்த அருள் நிலைதானா? அதனை விளக்குவாயாக பராபரமே!

387.

மண்ணும் மறிகடலும் மற்றுளவும் எல்லாம்உன்

கண்ணில் இருக்கவும்நான் கண்டேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

பூமி, கடல், அனைத்தும் உன் பார்வையில் அடங்கியிருப்பதை நான் கண்டேன்; அந்த பரிபூரண பார்வை நீயே பராபரமே!

388.

பூட்டிவைத்து வஞ்சப் பொறிவழியே என்றனைநீ

ஆட்டுகின்ற தேதோ அறியேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

புலன்களின் வழியே என்னை கட்டிப் பிடித்து ஆட்டுகின்றது ஏன்? அதன் காரணம் என்ன என்பதை அறியேன்; உணர்த்துவாயாக பராபரமே!

389.

பொய்யுணர்வா யிந்தப் புழுக்கூட்டைக் காத்திருந்தேன்

உய்யும் வகையும் உளதோ பராபரமே.

விளக்கம்:

பொய்யான உணர்வில் இந்த உடலை பாதுகாத்து வந்தேன்; இந்நிலையிலிருந்து மீள வழி உண்டோ? காப்பாயாக பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 371:380

371.

மண்ணாதி பூதமெல்லாம் வைத்திருந்த நின்னிறைவைக்

கண்ணாரக் கண்டு களித்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

பூமி முதலான ஐம்பூதங்களிலும் நிறைந்திருக்கும் உன் பூரண நிலையைக் கண்முன்னே கண்டு ஆனந்துற்றேன்; அந்த நிறைவு நீயே பராபரமே!

372.

அறியாமை ஈதென் றறிவித்த அன்றேதான்

பிறியா அருள்நிலையும் பெற்றேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

இது அறியாமை என்று உணர்த்திய அந்த நொடியிலே, உன்னிடமிருந்து பிரியாத அருள் நிலையை அடைந்தேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

373.

தீதெனவும் நன்றெனவுந் தேர்ந்ததுநான் தேர்ந்தபடி

ஏதும் நடக்கவொட்டா தென்னே பராபரமே.

விளக்கம்:

நல்லதும் கெட்டதும் என நான் எண்ணினாலும், அவை என் விருப்பப்படி நடைபெறவில்லை; அனைத்தும் உன் சித்தமே பராபரமே!

374.

கண்ட அறிவகண்டா காரமென மெய்யறிவில்

கொண்டவர்க்கே முத்தி கொடுப்பாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

அறிவைத் தாண்டிய மெய்யறிவை உணர்ந்தவர்களுக்கே முக்தி அளிக்கிறாய்; அந்த உயர்ந்த ஞானம் நீயே பராபரமே!

375.

ஈறாக வல்வினைநான் என்னாமல் இன்பசுகப்

பேறாம் படிக்கடிமை பெற்றேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

என் கர்மங்களை நினைக்காமல், ஆனந்த நிலையை அடையும் அடிமையாக நான் ஆனேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

376.

பெற்றார் அநுபூதி பேசாத மோனநிலை

கற்றார் உனைப்பிரியார் கண்டாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

அனுபவத்தை அடைந்தவர்கள் மௌனமாக இருப்பார்கள்; அந்த நிலையை அடைந்தவர்கள் உன்னைவிட்டு பிரியமாட்டார்கள்; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!

377.

நீயேநான் என்று நினைப்பும் மறப்புமறத்

தாயே அனையஅருள் தந்தாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

“நீயே நான்” என்ற உணர்வைத் தந்து, நினைவும் மறப்பும் தாண்டிய நிலையை அளித்தாய்; அந்த தாயான அருள் நீயே பராபரமே!

378.

சஞ்சலமற் றெல்லாம்நீ தானென் றுணர்ந்தேன்என்

அஞ்சலியுங் கொள்ளாய் அரசே பராபரமே.

விளக்கம்:

சஞ்சலம் இல்லாமல் அனைத்தும் நீயே என்று உணர்ந்தேன்; என் வணக்கத்தையும் ஏற்றுக் கொள்ளுவாயாக பராபரமே!

379.

பூதமுதல் நாதவரை பொய்யென்ற மெய்யரெல்லாங்

காதலித்த இன்பக் கடலே பராபரமே.

விளக்கம்:

பூதங்களிலிருந்து நாதம் வரை அனைத்தும் பொய்யென்று உணர்ந்த ஞானிகள் காதலிக்கும் ஆனந்தக் கடல் நீயே பராபரமே!

380.

வாக்குமனம் ஒன்றுபட்ட வார்த்தையல்லால் வெவ்வேறாய்ப்

போக்குடைய வார்த்தை பொருந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

வாக்கும் மனமும் ஒன்றாக இருக்கும் உண்மையான சொற்களையே ஏற்றுக் கொள்வேன்; வேறுபட்ட, பொய்யான சொற்களை ஏற்க மாட்டேன்; அந்த சத்தியம் நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 361:370

361.

உள்ளங் குழைய வுடல்குழைய வுள்ளிருந்த

கள்ளங் குழையஎன்று காண்பேன் பராபரமே.

விளக்கம்:

உள்ளமும் உடலும் உருகி, உள்ளே மறைந்திருக்கும் கள்ளமனமும் கரைந்து போகும் நிலையை நான் எப்போது காண்பேன்? அந்த சுத்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!

362.

பட்டப் பகல்போலப் பாழ்த்தசிந்தை மாளின்எல்லாம்

வெட்டவெளி யாக விளங்கும் பராபரமே.

விளக்கம்:

பாழடைந்த சிந்தை அழிந்தால், எல்லாம் பகல்போல தெளிவாக வெளிப்படும்; அந்த பரிபூரண வெளி நீயே பராபரமே!

363.

பார்க்கின்அணுப் போற்கிடந்த பாழ்ஞ்சிந்தை மாளின்என்னை

யார்க்குச் சரியிடலாம் ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:

அணுவைப் போல சுருங்கி கிடக்கும் பாழான சிந்தை நீங்காமல் இருந்தால், என்னை யாருடன் ஒப்பிட முடியும்? அந்த நிலையை நீக்குவாயாக பராபரமே!

364.

பாட்டுக்கோ அன்பினுக்கோ பத்திக்கோ அன்பர்தங்கள்

நீட்டுக்கெல் லாங்குறுகி நின்றாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

பாட்டு, அன்பு, பக்தி ஆகியவற்றில் எதிலும் அடங்காத நீ, அன்பர்களின் உள்ளத்தில் அனைத்தையும் தாண்டி நிற்கிறாய்; அந்த பரிபூரண நிலை நீயே பராபரமே!

365.

முத்தாந்த வித்தே முளைக்குநில மாயெழுந்த

சித்தாந்த மார்க்கச் சிறப்பே பராபரமே.

விளக்கம்:

முக்தி தரும் விதையாகவும், அது வளர்ந்திடும் நிலமாகவும், சித்தாந்த மார்க்கத்தின் சிறப்பாகவும் நீயே இருக்கிறாய்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!

366.

உன்னா வெளியாய் உறங்காத பேருணர்வாய்

என்னாவிக் குள்ளே யிருந்தாய் பராபரமே.

விளக்கம்:

எல்லையற்ற வெளியாகவும், உறங்காத பேருணர்வாகவும் என் உள்ளத்தில் நீ நிலைத்திருக்கிறாய்; அந்த சுத்த அறிவு பராபரமே!

367.

தத்துவமெல் லாமகன்ற தன்மையர்க்குச் சின்மயமா

நித்தமுத்த சுத்த நிறைவே பராபரமே.

விளக்கம்:

தத்துவங்களைத் தாண்டி நிற்கும் ஞானிகளுக்கு சின்மயமாக விளங்கும் நித்திய, சுத்த, பூரண நிலை நீயே பராபரமே!

368.

உள்ளக் கொதிப்பகல வுள்ளுள்ளே ஆனந்த

வெள்ள மலர்க்கருணை வேண்டும் பராபரமே.

விளக்கம்:

உள்ளக் கலக்கம் நீங்கி, உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் பெருக அருள் தருவாயாக; அந்த கருணை நீயே பராபரமே!

369.

என்னைப் புறப்பதரு ளின்கடனாம் என்கடனாம்

நின்னிற் பணியறவே நிற்கை பராபரமே.

விளக்கம்:

என்னைப் புறப்படுத்துவது உன் அருளின் கடமை; உன்னிடம் பணிந்து நிற்பதே என் கடமை; அந்த உறவு நீயே பராபரமே!

370.

தானேயா நன்னிலையைத் தந்தஅருள் ஆனந்த

வானே மனாதீத வாழ்வே பராபரமே.

விளக்கம்:

தானாகவே உயர்ந்த நிலையை அளித்து, ஆனந்தமான ஆகாயமாகவும் மனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட வாழ்வாகவும் நிற்பது நீயே பராபரமே!

சி. எஸ். சிவா