சனி, 4 ஏப்ரல், 2026

பராபரக்கண்ணி 31 : 40

31.
கூர்த்தஅறி வத்தனையுங் கொள்ளைகொடுத் துன்னருளைப்
பார்த்தவன்நான் என்னைமுகம் பாராய் பராபரமே.

விளக்கம்:
என் கூர்மையான அறிவு அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, உன் அருளையே நாடி நிற்கும் நான்; என்மேல் கருணையுடன் முகம் திருப்பி நோக்குவாயாக பராபரமே!

32.
கடலமுதே தேனேயென் கண்ணே கவலை
படமுடியா தென்னைமுகம் பார்நீ பராபரமே.

விளக்கம்:
கடலமுதும் தேனும் போன்ற இனிமையான இறைவா! என் துன்பத்தைச் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நான் தவிக்கிறேன்; தயவுசெய்து என்னை நோக்கி அருள்புரிவாயாக பராபரமே!

33.
உள்ளம் அறிவாய் உழப்பறிவாய் நான்ஏழை
தள்ளிவிடின் மெத்தத் தவிப்பேன் பராபரமே.

விளக்கம்:
என் உள்ளத்தையும் என் துன்பங்களையும் அறிந்த நீ, என்னைப் புறக்கணித்தால் நான் மிகுந்த துன்பத்தில் விழுவேன்; எனை விட்டுவிடாதே பராபரமே!

34.
கன்றினுக்குச் சேதா கனிந்திரங்கல் போலஎனக்
கென்றிரங்கு வாய்கருணை எந்தாய் பராபரமே.

விளக்கம்:
தன் கன்றுக்காக தாய் மாடு இரங்குவது போல, என்னை நோக்கி கருணையுடன் இரங்குவாயாக; அன்பின் தாயான இறைவா பராபரமே!

35.
எண்ணாத எண்ணமெல்லாம் எண்ணிஎண்ணி ஏழைநெஞ்சம்
புண்ணாகச் செய்ததினிப் போதும் பராபரமே.

விளக்கம்:
அவசியமில்லாத எண்ணங்களை நினைத்து நினைத்து என் மனதைப் புண்படுத்திக் கொண்டேன்; இவ்வாறு துன்பப்படுவது போதும், இனி என்னை காப்பாயாக பராபரமே!

36.
ஆழித் துரும்பெனவே அங்குமிங்கும் உன்னடிமை
பாழில் திரிவதென்ன பாவம் பராபரமே.

விளக்கம்:
பெருங்கடலில் அலைந்து திரியும் துரும்பைப் போல, உன் அடியேன் வாழ்க்கையில் திசை தெரியாமல் அலைகிறேன்; இவ்வாறு வீணாக வாழ்வது என்ன பாவம் பராபரமே!

37.
கற்றஅறி வால்உனைநான் கண்டவன்போற் கூத்தாடில்
குற்றமென்றென் நெஞ்சே கொதிக்கும் பராபரமே.

விளக்கம்:
நான் கற்ற அறிவால் உன்னை உணர்ந்தவன் போல வெளியில் நடந்து கொண்டால், அது தவறு என்று என் உள்ளம் துன்பப்படுகின்றது; உண்மையை அருள்வாய் பராபரமே!

38.
ஐயோ உனைக்காண்பான் ஆசைகொண்ட தத்தனையும்
பொய்யோ வெளியாப் புகலாய் பராபரமே.

விளக்கம்:
உன்னை காண வேண்டும் என்ற ஆசை எல்லாம் வீணானதோ? அது உண்மையா பொய்யா என்பதை வெளிப்படையாக அருளிச் சொல்லுவாயாக பராபரமே!

39.
துன்பக்கண் ணீரில் துளைந்தேற்குன் ஆனந்த
இன்பக்கண் ணீர்வருவ தெந்தாள் பராபரமே.

விளக்கம்:
துன்பக் கண்ணீரில் மூழ்கிய நான், எப்போது ஆனந்தக் கண்ணீர் சிந்துவேன்? அந்த இன்ப நிலையை எப்போது அடைவேன் பராபரமே!

40.
வஞ்சனையும் பொய்யும்உள்ளே வைத்தழுக்கா றாயுளறும்
நெஞ்சனுக்கும் உண்டோ நெறிதான் பராபரமே.

விளக்கம்:
வஞ்சகமும் பொய்யும் நிரம்பிய மனத்துடன் வாழும் ஒருவனுக்கு உண்மையான ஆன்மிகப் பாதை உண்டோ? எனது மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி அருள் புரிவாயாக பராபரமே!

அன்புடன்,
சி. எஸ். சிவா

பராபரக்கண்ணி 21 : 30

21.
என்புருகி நெஞ்சம் இளகிக் கரைந்துகரைந்து
அன்புருவாய் நிற்க அலந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:
என் உள்ளம் உருகி, நெஞ்சம் இளகி, முழுவதும் அன்பாகவே உருமாறி நிலைக்க நான் அலைந்து தேடினேன்; அன்பே உருவாக நிற்கும் அந்த நிலையை அருள்வாய் பராபரமே!

22.
சுத்த அறிவாய்ச் சுகம்பொருந்தின் அல்லால் என்
சித்தம் தெளியாதேன் செய்வேன் பராபரமே.

விளக்கம்:
சுத்தமான அறிவாகிய ஆனந்த நிலை எனக்கு கிடைக்காமல் இருந்தால் என் மனம் தெளிவடையாது; அப்படியானால் நான் என்ன செய்வேன் பராபரமே!

23.
மாறா அனுபூதி வாய்க்கின் அல்லால் என்மயக்கம்
தேறாதென் செய்வேன் சிவமே பராபரமே.

விளக்கம்:
மாறாத ஆன்ம அனுபவம் எனக்கு கிடைக்காமல் இருந்தால் என் அறியாமை நீங்காது; அந்த மயக்கம் தீர என்ன செய்ய முடியும் சிவமே பராபரமே!

24.
தாகமறிந்த இன்பநிட்டை தாராயேல் ஆகெடுவேன்
தேகம் விழுந்திடின் என் செய்வேன் பராபரமே.

விளக்கம்:
என் ஆன்ம தாகத்தை அறிந்து நிரந்தர ஆனந்த நிலையை அருளாவிட்டால் நான் வீணாகி விடுவேன்; இந்த உடல் அழிந்தபின் என்ன செய்ய முடியும் பராபரமே!

25.
அப்பா என் எய்ப்பில் வைப்பே ஆற்றுகிலேன் போற்றி என்று
செப்புவதல் லால் வேறென் செய்வேன் பராபரமே.

விளக்கம்:
என் ஆதாரமான இறைவா! உன்னைத் தவிர வேறு எந்த ஆதாரமும் எனக்கு இல்லை; உன்னைப் போற்றி அழைப்பதற்குப் பிறகு நான் என்ன செய்ய முடியும் பராபரமே!

26.
உற்றறியும் என்னறிவும் உட்கருவி போல் சவிமாண்
டற்றும் இன்பம் தந்திலையே ஐயா பராபரமே.

விளக்கம்:
உள்ளுணர்வால் அறியும் அறிவும் கருவிகள் போல செயல்பட்டாலும், நிரந்தர ஆனந்தத்தை இன்னும் அனுபவிக்க முடியவில்லை; அந்த இன்பத்தை அருள்வாய் பராபரமே!

27.
சொல்லால் அடங்காச் சுகக்கடலில் வாய்மடுக்கின்
அல்லால் என் தாகம் அறுமோ பராபரமே.

விளக்கம்:
வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஆனந்தக் கடலில் முழுகினால்தான் என் ஆன்ம தாகம் தீரும்; இல்லையெனில் அது எப்படித் தீரும் பராபரமே!

28.
பாராயோ என்னை முகம் பார்த்தொரு காலென் கவலை
தீராயோ வாய்திறந்து செப்பாய் பராபரமே.

விளக்கம்:
என்னை ஒரு முறை கருணையுடன் நோக்கி, என் துன்பத்தை நீக்குவாயா? தயவுசெய்து அருள் செய்து என் கவலைகளை தீர்த்தருள்வாய் பராபரமே!

29.
ஓயாதோ என் கவலை உள்ளே ஆனந்த வெள்ளம்
பாயாதோ ஐயா பகராய் பராபரமே.

விளக்கம்:
என் மனக்கவலை எப்போது ஓயும்? என் உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் எப்போது பாயும்? அதனை அருளி விளக்குவாயாக பராபரமே!

30.
ஓகோ உனைப்பிரிந்தார் உள்ளம் கனலில்வைத்த
பாகோ மெழுகோ பகராய் பராபரமே.

விளக்கம்:
உன்னை விட்டுப் பிரிந்தவர்களின் மனம் நெருப்பில் வைக்கப்பட்ட பொருள் போல துன்பப்படும்; அது பாகுபோல உருகுகிறதோ, மெழுகுபோல் கரைகிறதோ என்பதை நீயே அறிவாய் பராபரமே!

 சி எஸ் சிவா 

பராபரக்கண்ணி 11 : 20

11.
வாக்காய் மனதாய் மனவாக் கிறந்தவர்பால்
தாக்காதே தாக்குந் தனியே பராபரமே.

விளக்கம்:
வாக்கும் மனமும் கடந்த ஞானிகளிடம் மாயை தாக்காது; ஆனால் அவற்றைத் தாண்டாதவர்களை அது தாக்குகிறது. அவ்வாறு எல்லாவற்றையும் மீறி தனித்த நிலையில் நிற்கும் பரம்பொருள் நீயே பராபரமே!

12.
பார்த்த இடமெல்லாம் பரவெளியாய்த் தோன்றவொரு
வார்த்தை சொல்ல வந்த மனுவே பராபரமே.

விளக்கம்:
எங்கு பார்த்தாலும் பரந்து நிறைந்த வெளி போலத் தோன்றும் அந்த பரம்பொருளை உணர்த்த ஒரு வார்த்தை சொல்ல வந்த அருள் வடிவம் நீயே பராபரமே!

13.
வானந்த மண்ணினந்தம் வைத்துவைத்து பார்க்க எனக்கு
ஆனந்தம் தந்த அரசே பராபரமே.

விளக்கம்:
வானமும் மண்ணும் என அனைத்து நிலைகளையும் உருவாக்கி அவற்றை அனுபவிக்க வைத்துக் கொண்டு, அதன்மூலம் ஆனந்தம் அளிக்கும் அரசன் நீயே பராபரமே!

14.
அன்பைப் பெருக்கி எனது ஆருயிரைக் காக்க வந்த
இன்பப் பெருக்கே இறையே பராபரமே.

விளக்கம்:
என் உயிரை காக்கவும், என் உள்ளத்தில் அன்பை வளர்க்கவும் வந்த இன்ப வெள்ளமே நீ; உயிரின் ஆதாரமான இறைவன் நீயே பராபரமே!

15.
வான்மெல் லாங்கொண்ட மௌனமணிப் பெட்டகத்துக்
கானபணி யான அணியே பராபரமே.

விளக்கம்:
மௌனத்தின் ஆழமான பொக்கிஷமாக, வானத்தை விட உயர்ந்த அமைதியில் ஒளிந்திருக்கும் அரிய நகையாக நீ விளங்குகிறாய் பராபரமே!

16.
ஓடும் இருநிதியும் ஒன்றாகக் கண்டவர்கள்
நாடும் பொருளான நட்பே பராபரமே.

விளக்கம்:
இன்பமும் துன்பமும் ஒன்றே என்று உணர்ந்த ஞானிகள் நாடும் உண்மையான செல்வம் நீயே; அவர்களுக்கு நிலையான நட்பாக இருப்பது நீ பராபரமே!

17.
சித்த நினைவுஞ் செயுஞ்செயலும் நீயென வாழ்
உத்தமர்கட் கான உறவே பராபரமே.

விளக்கம்:
சிந்தனையும் செயல்களும் அனைத்தும் நீயே என்று உணர்ந்து வாழும் உத்தமர்களுக்கு நீ உறவாக, உடனிருந்துபோகும் பரம்பொருள் பராபரமே!

18.
போதாந்தப் புண்ணியர்கள் போற்றிசய போற்றியெனும்
வேதாந்த வீட்டில் விளக்கே பராபரமே.

விளக்கம்:
புண்ணியசாலிகள் போற்றும் வேதாந்த ஞானத்தின் இல்லத்தில் ஒளிரும் விளக்காக நீ இருப்பது பராபரமே!

19.
முத்தாந்த வீதி முளரி தொழும் அன்பருக்கே
சித்தாந்த வீதி வரும் தேவே பராபரமே.

விளக்கம்:
முத்தி பெறும் மார்க்கத்தில் அன்புடன் செல்லும் பக்தர்களுக்கு, சித்தாந்த ஞானத்தின் வழியை அருளும் தெய்வம் நீயே பராபரமே!

20.
ஈனந் தரும் உடலம் என்னது யான் என்பதற
ஆனந்தம் வேண்டி அலந்தேன் பராபரமே.

விளக்கம்:
இந்த உடலும் “நான்” என்ற அகங்காரமும் துன்பத்தை தருவதாக இருப்பதை உணர்ந்து, உண்மையான ஆனந்தத்தை நாடி நான் அலைந்தேன்; அந்த ஆனந்தத்தின் ஆதாரம் நீயே பராபரமே!

பராபரக்கண்ணி 1. 10

1.
சீராரும் தெய்வத் திருவருளாம் பூமி முதல்
பாராதி ஆண்ட பதியே பராபரமே.

விளக்கம்:
பூமி முதல் அண்ட சராசரம் என அனைத்திற்கும் மூலமாகவும் இயக்க சக்தியாகவும் தெய்வம் தனது திருவருளால் எல்லாவற்றையும் நடத்துகிறது என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன் பராபரமே!.

2.
கண்ணாரக் கண்டோர் கருப்பொருள் காணாமல்
அருள் விண்ணூடு இருந்த இன்ப வெற்பே பராபரமே.

விளக்கம்:
உன்னை உண்மையாகக் கண்ட ஞானிகள் மறுபிறவி என்னும் கருப்பைச் சுற்றில் சிக்காமல் விடுதலை பெறுகின்றனர்; விண்ணிலிருந்து ஓயாமல் இன்ப அருளை பொழியும் பரம்பொருள் நீயே பராபரமே!.

3.
சிந்தித்த எல்லாம் என் சிந்தை அறிந்து ஏயுதவ
வந்த கருணை மழையே பராபரமே.

விளக்கம்:
என் மனதில் எழும் எண்ணங்களையும் ஆழ்ந்த சிந்தனைகளையும் அறிந்து, தேவையான உதவியாக கருணையாய் வந்து பொழியும் அருள் மழையே நீ பராபரமே!.

4.
ஆரா அமுதே அரசே ஆனந்த வெள்ளப்
பேராறே இன்பப் பெருக்கே பராபரமே.

விளக்கம்:
தீராத அமுதமாகவும், எல்லாவற்றுக்கும் அரசனாகவும், ஆனந்த வெள்ளமாக பெருகி வரும் பேரின்ப நதியாகவும் நீ விளங்குகிறாய் பராபரமே.

5.
ஆர் அறிவார் என்ன அனந்த மறை ஓலமிடும்
பேரறிவே இன்பப் பெருக்கே பராபரமே.

விளக்கம்:
அனந்தமான வேதங்களே உன்னை முழுமையாக விளக்க முடியாமல் ஒலிக்கின்றன; அளவற்ற பேரறிவும் பேரின்பத்தின் ஆதாரமும் நீயே பராபரமே.

6.
உரை இறந்த அன்பருளத் தோங்கு ஒளியாய் ஓங்கி
கரை இறந்த இன்பக் கடலே பராபரமே.

விளக்கம்:
வார்த்தைகளால் கூற முடியாத அன்பும் அருளும் ஒளியாக உயர்ந்து, எல்லை இல்லாத இன்பக் கடலாய் அனுபவிக்கப்படுகிறாய் பராபரமே.

7.
எத்திக்கும் தானாகி என் இதயத்தே ஊறித்
தித்திக்கும் ஆனந்தத் தேவே பராபரமே.

விளக்கம்:
எல்லாத் திசைகளிலும் நீயே பரவி, என் இதயத்தில் ஊறி இனிமையாக அனுபவமாக விளங்கும் ஆனந்த சக்தி நீயே பராபரமே.

8.
திக்கொடு கீழ் மேலும் திருவருளாம் பொற்பறிந்தோர்
கைக்குள் வளர் நெல்லிக் கனியே பராபரமே.

விளக்கம்:
எல்லாத் திசைகளிலும் பரவும் திருவருளை உணர்ந்த ஞானிகளுக்கு, கையில் வளர்க்கும் நெல்லிக்கனி போல நெருக்கமான அனுபவமாக நீ இருப்பது பராபரமே!.

9.
முத்தே பவளமே மொய்த்த பசும் பொற்சுடரே
சித்தே என் உள்ளத் தெளிவே பராபரமே.

விளக்கம்:
முத்து, பவளம் போன்ற அரிய ஒளிமிக்க பொருளாய், உள்ளத்தில் விளங்கும் அறிவுத் தெளிவாக நீ இருப்பது பராபரமே!.

10.
கண்ணே கருத்தே என் கற்பகமே கண்ணிறைந்த
விண்ணே ஆனந்த வியப்பே பராபரமே.

விளக்கம்:
என் கண்களாகவும் சிந்தனையாகவும், வேண்டிய அனைத்தையும் தரும் கற்பக மரமாகவும், எல்லையற்ற ஆனந்த ஆகாயமாகவும் நீ நிறைந்திருக்கிறாய் பராபரமே!.

வியாழன், 2 ஏப்ரல், 2026

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 19

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 19

பாடல் :

காணாத காட்சியெல்லாங் கண்ணிற் கண்டு
  காகமடா புசுண்டரென்று பேரும் பெற்றேன்
தோணாமல் நானலைந்து சிறிது காலம்
  துருவமென்ற பிரமத்தை யடுத்துக்கேட்க
நாணாமல் அண்டவுச்சி தன்னி லேதான்
  நாடியே மனத்தாலே நாட்ட மாகக்
கோணாமல் பாருமென்றே எனக்குச் சொல்லக்
  கூசாமல் மனமொன்றா யிருத்தி னேனே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் தன் அனுபவத்தையே நேராகச் சொல்கிறார்.

“காணாத காட்சிகளை எல்லாம் கண்டேன்” என்று ஆரம்பிக்கிறார். அதாவது வெளியில் காண முடியாத உள் அனுபவங்களை உணர்ந்தேன் என்று சொல்கிறார். அதனால் தான் “புசுண்டர்” என்ற நிலையை அடைந்தேன் என்று கூறுகிறார்.

ஆனால் அவர் பிறந்த நாளிலேயே இந்நிலைக்கு வரவில்லை. “நானும் அலைந்தேன்” என்று அவர் சொல்கிறார். சிறிது காலம் தேடி திரிந்தார். “துருவம்” — அதாவது நிலையான பிரம்ம நிலையை அறிய முயன்றார்.

பிறகு என்ன நடந்தது? வெளியில் தேடாமல், அண்ட உச்சிக்குள் திரும்பிப் பார்த்தார். மனதை அங்கேயே நாட்ட ஆரம்பித்தார்.

“கோணாமல் பார்” — அதாவது மனம் சாயாமல், நேராக உள்ளே நோக்கு என்று அவருக்கு உள் அறிவு சொல்லியது. அதை கேட்டு அவர் தயக்கமில்லாமல் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அங்கேயே நிறுத்தினார்.

அதுதான் திருப்புமுனை.

அலைந்து திரிந்தவர் — உள்ளே திரும்பினார்.
மனம் சிதறியிருந்தது — ஒன்றானது.

அங்கே இருந்துதான் உண்மை திறக்கிறது.

சி. எஸ். சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 18

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 18

பாடல் :

பாரப்பா இதையறியார் சித்தர் கூடிப்
  பார்தனிலே அறுபத்து நாலு யோகம்
ஆரப்பா இருக்குமென்று வெவ்வே றாக
  அலைந்தலைந்து கெட்டவர்க ளனந்தங் கோடி
நேரப்பா ராசாங்க யோகம் பார்த்து
  நிலையறிந்து கண்டவனே கோடிக் கொன்று
வீரப்பா பேசாமல் மனக்கண் ணாலே
  விந்துவடா பாய்ந்ததலம் வெளியைக் காணே.

உரைநடை விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் கொஞ்சம் கடுமையாக ஒரு உண்மையைச் சொல்கிறார்.

பல சித்தர்கள் கூட “அறுபத்து நாலு யோகம்” என்று சொல்லி, பல பாதைகள் என்று பிரித்து பேசுகிறார்கள். அதை நம்பி மக்கள் என்ன செய்கிறார்கள்? இடம் இடமாக அலைந்து திரிகிறார்கள். வாழ்க்கையும் அப்படியே போய்விடுகிறது.

ஆனால் உண்மை அவ்வளவு சிக்கலானது இல்லை. ஒரே மார்க்கம் தான் — அதை சித்தர்கள் “ராசாங்க யோகம்” என்று சொல்கிறார்கள். அந்த நிலையை நேராகப் பார்த்து, அனுபவித்து அறிந்தவன் தான் உண்மையில் கண்டவன்.

அவன் பேசிக் கொண்டிருக்க மாட்டான்.
அவன் உள்ளே பார்த்துக் கொண்டிருப்பான்.

“மனக்கண்” என்று சொல்வது உள் பார்வை. அந்த பார்வையால் “விந்து” பாயும் இடத்தை கவனித்து பார்த்தால், ஒரு அக வெளி தெளிவாகத் தெரியும்.

இதுதான் யோகம்.
அலைந்து திரிவது அல்ல.

நேராக உள்ளே பார்த்தவனுக்கே —
உண்மை தெரியும்.

சி. எஸ். சிவா

புதன், 25 மார்ச், 2026

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 17

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 17

பாடல் :

பார்க்கலாம் ஒருகாலை உயரத் தூக்கிப்
  பாடுவா னொருகாலைத் தாழ விட்டே
ஏர்க்கையிலே மேல்நோக்குங் காலைக் கேளாய்
  என்மகனே மதியென்ப ததற்குப் பேரு
கார்க்கையிலே கீழ்நோக்குங் காலை மைந்தா
  கண்டுபார் ரவியென்று கருத லாகும்
மார்க்கமுடன் அண்டவுச்சி மேலே தானும்
  மகத்தான வன்னியிருப் பிடந்தான் பாரே.

உரைநடை விளக்கம்:

இங்கே காகபுஜண்டர் சித்தர் ஒரு உதாரணம் காட்டி ஞான ரகசியத்தை நமக்குச் சொல்கிறார்.

ஒரு கால் (காற்று) மேலிருந்து கீழாகவும், இன்னொரு கால் (காற்று) கீழிருந்து மேலாகவும் சுழல்கிறது என்று சொல்கிறார். இதை நேராக உடலுடம்போடு பொருத்திப் பார்க்க வேண்டாம். இது உள்ளுடம்பான ஒளியுடம்பின் சக்தி ஓட்டம் பற்றியது.

மேலே நோக்கி இருக்கும் ஓட்டம் — அதுதான் “மதி”, சந்திரகலை ஓட்டம்.
கீழே நோக்கி இருக்கும் ஓட்டம் — அதுதான் “ரவி”, சூரியகலை ஓட்டம்.

இந்த இரண்டு ஓட்டங்களும் உடம்புக்குள் இயங்கிக் கொண்டே இருக்கின்றன. அதை கவனிக்காமல் இருந்தால் அது சாதாரண வாழ்க்கை. அதை கவனித்து அறிந்தால் தான் யோக வாழ்க்கைப் பயணம் தொடங்கும்.

இந்த இரண்டு ஓட்டங்களையும் சரியாக வழிநடத்தி மேலே கொண்டு சென்றால், அண்ட உச்சியில் ஒரு நிலை கிடைக்கும். அங்கே தான் “வன்னி” — அதாவது அக்னி சக்தி — நிலைபெறும்.

இதைக் கேட்டாலோ,படித்தாலோ மட்டும் போதும் என்று விட்டு விடாதே.
ஆர்வத்துடன் உள்ளே கவனித்து, உற்றுப் பார்த்து பழகு.

சூரியன், சந்திரன், அக்னி — மூன்றும் உன்னுள் தான் வேலை செய்கிறது என்று தெளிவாகத் தெரியும்.

சி. எஸ். சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 24

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 24 பாடல் : தானென்ற பிரமத்தை யடுத் திடாமல்   தாரணியில் தெய்வமடா அனந்த மென்றும் ஊனென்ற குருவென்றுஞ் சீட னென்றும்...