காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 19
பாடல் :
காணாத காட்சியெல்லாங் கண்ணிற் கண்டு
காகமடா புசுண்டரென்று பேரும் பெற்றேன்
தோணாமல் நானலைந்து சிறிது காலம்
துருவமென்ற பிரமத்தை யடுத்துக்கேட்க
நாணாமல் அண்டவுச்சி தன்னி லேதான்
நாடியே மனத்தாலே நாட்ட மாகக்
கோணாமல் பாருமென்றே எனக்குச் சொல்லக்
கூசாமல் மனமொன்றா யிருத்தி னேனே.
உரைநடை விளக்கம்:
இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் தன் அனுபவத்தையே நேராகச் சொல்கிறார்.
“காணாத காட்சிகளை எல்லாம் கண்டேன்” என்று ஆரம்பிக்கிறார். அதாவது வெளியில் காண முடியாத உள் அனுபவங்களை உணர்ந்தேன் என்று சொல்கிறார். அதனால் தான் “புசுண்டர்” என்ற நிலையை அடைந்தேன் என்று கூறுகிறார்.
ஆனால் அவர் பிறந்த நாளிலேயே இந்நிலைக்கு வரவில்லை. “நானும் அலைந்தேன்” என்று அவர் சொல்கிறார். சிறிது காலம் தேடி திரிந்தார். “துருவம்” — அதாவது நிலையான பிரம்ம நிலையை அறிய முயன்றார்.
பிறகு என்ன நடந்தது? வெளியில் தேடாமல், அண்ட உச்சிக்குள் திரும்பிப் பார்த்தார். மனதை அங்கேயே நாட்ட ஆரம்பித்தார்.
“கோணாமல் பார்” — அதாவது மனம் சாயாமல், நேராக உள்ளே நோக்கு என்று அவருக்கு உள் அறிவு சொல்லியது. அதை கேட்டு அவர் தயக்கமில்லாமல் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அங்கேயே நிறுத்தினார்.
அதுதான் திருப்புமுனை.
அலைந்து திரிந்தவர் — உள்ளே திரும்பினார்.
மனம் சிதறியிருந்தது — ஒன்றானது.
அங்கே இருந்துதான் உண்மை திறக்கிறது.
சி. எஸ். சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக