புதன், 18 பிப்ரவரி, 2026

நகைச்சுவை உணர்வு -உயிரின் ஒளி

நகைச்சுவை உணர்வு – உயிரின் ஒளி

 “நகைச்சுவை உணர்வு அற்றவன் சடம் ஆவான்” என்ற சொற்றொடர் ஆழமான மனித உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. 

 சிரிப்பு என்பது வெறும் முகப் பொலிவு அல்ல; அது மனத்தின் உயிர்த்துடிப்பு.

 உயிருடன் இருப்பதற்கும், உண்மையில் வாழ்வதற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை நகைச்சுவை உணர்வே நிர்ணயிக்கிறது.

 வாழ்க்கை ஒவ்வொருவருக்கும் சோதனைகளை அளிக்கிறது. சில நேரங்களில் அது பாரமாக தோன்றலாம்.
ஆனால் அந்த பாரத்தின் நடுவே ஒரு சிறு சிரிப்பை காணும் மனப்பாங்கு உள்ளவரே உண்மையில் ஜீவசக்தியுடன் இருப்பவர். 

 துன்பத்தை தாண்டி பார்க்கும் பார்வை, தோல்வியைக் கற்றலாக மாற்றும் ஞானம், தன்னையே  கலாய்த்து சிரித்துக் கொள்ளும் தாழ்மை – இவை அனைத்தும் நகைச்சுவை உணர்வின் பரிமாணங்கள்.

நகைச்சுவை இல்லாத மனம் மெதுவாக உறைந்து விடுகிறது. அன்பு குறைகிறது. உறவுகள் இயல்பை இழக்கின்றன. பேச்சு கடினமாகிறது.

 அங்கே உயிர் இருந்தாலும் உயிர்த்தன்மை இல்லை. அதுவே “சடம்” எனப்படும் நிலை.

 சிரிப்பு மன அழுத்தத்தை கரைக்கும் மருந்து. 
அது மனிதர்களை ஒன்றிணைக்கும் பாலம். 
அது அகந்தையை கரைக்கும் அக்னி.
 சிரிக்கத் தெரிந்தவன் தன்னை இலகுவாக்கிக் கொள்கிறான்; பிறரையும் இலகுவாக்குகிறான்.
எனவே, நம்முள் உள்ள நகைச்சுவை உணர்வை பாதுகாப்போம்.
சிரிப்பை வளர்ப்போம்.

வாழ்வை சுமையாய் அல்ல, சுவையாய் காண்போம்.
ஏதோ உயிர் ஒட்டிக்கொண்டு வாழ்வது போல் அல்லாமல், புன்னகைத்து உயிர்த்துடிப்புடன் வாழ்வோம்.

அன்புடன்,
சி. எஸ். சிவா

ஞாயிறு, 15 பிப்ரவரி, 2026

சட்டி சுட்டதடா கை விட்டதடா! மனத்தின் பரிணாமப் பயணம்.

சட்டி சுட்டதடா கை விட்டதடா!
மனத்தின் பரிணாமப் பயணம்.

“சட்டி சுட்டதடா… கை விட்டதடா…” என்று தொடங்கும் இந்தச் சொற்கள் மனித வாழ்க்கையின் ஆழமான உள் மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. இது ஒரு கோபத்தின் அலறல் அல்ல; அது அனுபவத்தின் மூலம் பிறக்கும் விழிப்புணர்வு.

மனிதன் வாழ்க்கை முழுவதும் ஏதோ ஒன்றை பிடித்துக் கொண்டு வாழ்கிறான். ஆசையைப் பிடிக்கிறான். உறவுகளைப் பிடிக்கிறான். புகழை பிடிக்கிறான். ‘நான்’ என்ற எண்ணத்தை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொள்கிறான். இந்தப் பிடிப்பே மனத்தின் அடுப்பில் தீ மூட்டுகிறது. அந்தத் தீயில் எண்ணங்கள் கொதிக்கின்றன. விருப்பங்கள் ஆவேசமடைகின்றன. ஒரு கட்டத்தில் மனம் தாங்க முடியாமல் எரிகிறது. அதுவே “சட்டி சுட்டது” என்ற நிலை.

ஆனால் வாழ்க்கை ஒருவரை எப்போதும் எரித்துக் கொண்டே இருக்காது. துன்பம் ஒரு பாடம் கற்பிக்கும். இழப்பு ஒரு உண்மையை உணர்த்தும். ஏமாற்றம் ஒரு அகந்தையை உடைக்கும். அப்போது தான் கையில் இருந்த பிடி தளர்கிறது. “கை விட்டதடா” என்று சொல்லும் அந்த நிமிடம் தோல்வி அல்ல; அது உள்ளார்ந்த விழிப்பு.

மனிதனின் மனம் இரு திசைகளில் இயங்குகிறது. ஒரு பகுதி உயர்ந்த சிந்தனையைக் கொண்டது. மற்றொரு பகுதி தாழ்ந்த வாசனைகளால் இழுக்கப்படுகிறது. சில நேரம் உள்ளே இருக்கும் தெய்வீக குரல் பேசுகிறது. சில நேரம் மிருக இயல்பு ஆட்சி செய்கிறது. அனுபவங்களின் சோதனைகள் அந்த மிருக இயல்பை அடக்குகின்றன. அடங்கிய பிறகு மனம் அமைதிக்குத் திரும்புகிறது.

மனக்குழப்பங்கள், பயங்கள், ஆராவார சிந்தனைகள் அனைத்தும் ஓய்ந்த பின் உள்ளம் ஆலயமாக மாறுகிறது. வெளியில் தேடிய அமைதி உள்ளே திகழ்கிறது. இதயத்தை உரித்து பார்க்கும் அளவுக்கு நேர்மையான சுயப் பார்வை பிறக்கும் போது தான் ஞானம் உதிக்கிறது. பிறப்புக்கு முன் இருந்த அந்த நிர்மலமான உள்ளம் மீண்டும் வெளிப்படுகிறது.

“இறந்த பின்னே வரும் அமைதி வந்து விட்டது” என்ற உண்மை இங்கே வெளிப்படுகிறது. அது உடல் மரணம் அல்ல; அது அகந்தையின் மறைவு. அகம்பாவம் மறைந்த இடத்தில் அமைதி பிறக்கிறது. பிடித்த மனம் எரியும். விட்ட மனம் அமைதியாகும்.

சட்டி சுட்டது என்பது அறியாமையின் விளைவு.
கை விட்டது என்பது அனுபவத்தின் பலன்.
அமைதி வந்தது என்பது ஞானத்தின் மலர்ச்சி.

எரியும் மனம் ஒருநாள் சாந்தியாகும்.
பிடித்த கைகள் ஒருநாள் தளரும்.
அந்த தளர்வில்தான் மனிதன் உண்மையான அமைதியை கண்டடைகிறான்.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா 

புதன், 11 பிப்ரவரி, 2026

உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும் போதே – ஆன்மீக விழிப்பின் அவசியம்

உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும் போதே – ஆன்மீக விழிப்பின் அவசியம்

மனித வாழ்க்கை என்பது காலத்தால் அளக்கப்படும் ஒரு பயணம்.
அந்தப் பயணத்தில் ஒவ்வொரு நிலையிலும் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் உள்ளன.
அவற்றில் மிக முக்கியமானது — ஆன்மாவின் உயர்வு.

அவர்கள் வைராக்கிய சதகத்தில் கூறும் இந்தப் போதனை, காலத்தைக் கடந்து இன்றும் மனிதனைத் தட்டியெழுப்பும் சத்தியமாக உள்ளது.

உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும் காலமே
ஆன்மீக வாழ்வுக்கான பொன்னான தருணம்.

நோய் வந்து உடலை அடக்கிக் கொள்ளும் முன்பே,
புலன்கள் சிதறி ஓடும் முன்பே,
முதுமை வந்து சக்தியைச் சுருக்கும் முன்பே,
உள்ளத்தைத் திருத்தும் சாதனைகள் தொடங்கப்பட வேண்டும்.

பின்னர் செய்வோம் என்று தள்ளிப்போடும் மனநிலை
வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய இழப்பாக மாறுகிறது.

வீடு தீப்பற்றி எரிகையில்
“இப்போது கிணறு தோண்டலாம்” என்று முயல்வதில்
எவ்வித பயனும் இல்லை.

அதேபோல் —
வாழ்க்கை சிதறும் தருணத்தில்,
உடல் சொல்ல மறுக்கும் நேரத்தில்,
மனம் குழம்பிய நிலையில்
ஆன்மீகத்தை நினைப்பது
அவசரத்தில் எடுத்த தீர்மானமாகி விடுகிறது.

ஆன்மீகம் என்பது
பிரச்சினை வந்தபின் தேடும் மருந்தல்ல.
அது —
பிரச்சினைகள் வராமல் காக்கும் விழிப்பு.

ஆரோக்கியமான உடலும்
ஒழுங்கான மனமும்
ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கான இயற்கைத் துணைகள்.

இன்றே ஆரம்பிக்கும் சிறிய முயற்சிகள்
நாளை பெரிய தெளிவாக மாறும்.

காலம் காத்திருக்காது.
உயிர் எச்சரிக்கை கொடுக்கும் முன்பே
ஞானம் விழித்திருக்க வேண்டும்.

இது பயமுறுத்தும் அறிவுரை அல்ல;
வாழ்க்கையை வீணாக்காமல் காக்கும்
கருணையுள்ள ஞான அழைப்பு.

அன்புடன்
சி. எஸ். சிவா

ஞாயிறு, 8 பிப்ரவரி, 2026

ஞானக் கண் மலரும் யோகம்

ஞானக் கண் மலரும் யோகம்:

உடல் கருவியாக விளங்குகிறது.
மனம் வழியாக இயங்குகிறது.
உயிர் பயணமாக விரிகிறது.
இவற்றை உணரச் செய்யும்
ஒளியே ஞானமாக விளங்குகிறது.

ஊனின் கண்
உருவங்களை உணர்கிறது.
நிறங்களை அறிகிறது.
வேறுபாடுகளை வகுக்கிறது.
அதனால்
உலக அனுபவம் விரிகிறது;
தனித்தன்மை வலுப்பெறுகிறது.

இந்தப் பார்வை
ஒரு காலத்தில்
உள்ளே திரும்புகிறது.
அந்தத் திருப்பமே
யோகத்தின் தொடக்கம்.

உள்ளே திரும்பிய பார்வை
மெதுவாக
ஞானக் கணாக மலர்கிறது.

இந்த மலர்ச்சி
மௌன குருவின்
உடனிருப்பில்
விதையாகிறது.

மௌன குரு
அமைதியைப் பரப்புகிறார்.
உள்ளே நோக்கும் ஆற்றலை
வலுப்படுத்துகிறார்.
அவரின் இருப்பே
பயிற்சியாக அமைகிறது.

அந்த உடனிருப்பில்
ஒரு தெளிவு எழுகிறது—

பார்ப்பவன்
தன்னையேப் பார்ப்பான்;
அவனே பாப்பான்.

இந்தப் பார்வையில்
உலகம் பிரதிபலிப்பாகத் தெரிகிறது.
மனம் அமைதியாகிறது.
அக உணர்வு தெளிவடைகிறது.

ஞானக் கண்
பார்வையைச் சுமக்கிறது.
தீர்ப்புகளைத் தளர்த்துகிறது.
இருப்பை நேரடியாக உணரச் செய்கிறது.

அந்த உணர்வில்
உள்ளும் வெளியும்
ஒரே ஓட்டமாகிறது.
நான் உணர்வு
விரிந்த விழிப்பாக மாறுகிறது.

இந்த விழிப்பே
யோகம்.
இந்த யோகமே
ஞானம்.

இந்த ஞானமே
ஞான சபை வழங்கும்
அருள் வழி.

அந்த அருளில்தான்
ஊனின் கண்
ஞானக் கண்ணாக
மலர்கிறது.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா
நிறுவனர் & தலைவர்
தாயுமானவர் ஞான சபை

வெள்ளி, 6 பிப்ரவரி, 2026

ஞானியை அடையாளம் கானும் கண்:

ஞானியை அடையாளம் கானும் கண்:

மனித வாழ்வில் நாம் சந்திக்கும் மனிதர்கள் பலர். சிலர் நம்மை மகிழ்விப்பார்கள்; சிலர் நம்மை புகழ்வார்கள்; சிலர் நம் குற்றங்களை மறைத்து நம்மோடு இணங்கிப் போவார்கள். ஆனால் மிக அரிதாகவே ஒருவர் கிடைப்பார் — நம்முடைய குற்றங்களை அன்போடும் நேர்மையோடும் சுட்டிக்காட்டி, நம்மைச் சீர்திருத்த முயலும் ஒருவர். அத்தகைய மனிதனே உண்மையான ஞானி.

பொதுவாக மனிதன் தன் குற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டுபவர்களைத் தவிர்க்க விரும்புகிறான். காரணம், குற்றம் சுட்டிக்காட்டப்படும்போது அகங்காரம் காயமடைகிறது; “நான் சரி” என்ற எண்ணம் அதிர்கிறது. ஆனால் ஞானி குற்றங்களைச் சுட்டுவது அவமானப்படுத்த அல்ல; விடுவிக்க. அவர் சொல்லும் உண்மை கடினமாக இருக்கலாம்; ஆனால் அது உள்ளத்தைச் சுத்திகரிக்கும் மருந்தாகவே அமையும்.

அதனால் தான், ஒருவனுடைய குற்றங்களைத் தெளிவாகக் காட்டி திருத்த வழி கூறும் ஞானியை நாம் சந்தித்தால், புதையலைக் கண்டவன் போல அவரோடு பழக வேண்டும் என்று ஞானிகள் அறிவுறுத்துகிறார்கள். புதையல் வெளியில் மின்னாது; அது மண்ணுக்குள் மறைந்திருக்கும். அதுபோலவே உண்மையான ஞானமும் வெளிப்புற இனிமையில் அல்ல; உள்ளார்ந்த கருணையுடனான நேர்மையில் மறைந்திருக்கும்.

ஞானியோடு பழகுதல் என்பது சாதாரண உறவு அல்ல; அது ஒரு உள் பயணம். அவர் பேசும் ஒவ்வொரு சொல்லும், காட்டும் ஒவ்வொரு மௌனமும், நம்மை நம்முள்ளே திருப்பும். ஆரம்பத்தில் அந்தச் சொற்கள் எரிச்சலை உண்டாக்கலாம்; ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல அதே சொற்களே நம்மை உயர்த்தும் ஒளியாக மாறும்.

உண்மையில் நிறைந்த ஞானம் பெற்ற ஒருவரைக் காண்பது மிகவும் அரிது. அத்தகைய மனிதர்கள் எங்கு வேண்டுமானாலும் பிறந்து விடுவதில்லை. அவர்களின் பிறப்பே ஒரு அருள் நிகழ்வு. ஒருவேளை அத்தகைய ஞானி ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தால், அந்தக் குடும்பம் மட்டுமல்ல; அந்தக் குலமே மங்கலம் அடைகிறது. செல்வத்தாலும் புகழாலும் அல்ல — ஒரு விழித்துணர்ந்த உயிரின் இருப்பினாலேயே அந்த வீட்டின் சூழல் மாறிவிடுகிறது.

இந்த ஆழ்ந்த ஆன்மீக உண்மையை புத்த பகவான் அருளிய தம்மபதம் நூல் மிகத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. ஞானியை அடையாளம் காண்பது கண்களால் அல்ல; மனத்தின் பணிவால். அவரோடு பழகுவது வசதிக்காக அல்ல; விடுதலிக்காக.

ஆக, நம்மைச் சீர்திருத்தும் குரலை நாம் எதிரியாக நினைக்க வேண்டாம். அது நம்முள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஞானத்தை எழுப்ப வந்த அழைப்பாக இருக்கலாம். அந்த அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்வதே ஆன்மீக வாழ்வின் உண்மையான தொடக்கம்.

அன்புடன்,
சி. எஸ். சிவா

ஞாயிறு, 1 பிப்ரவரி, 2026

பின்பக்க அட்டை

📕 பின்பக்க அட்டை உரை

மனிதன் தேடும் சக்தி
அவனுக்குப் புறத்தில் இல்லை.

அது
அவனுக்குள்
எப்போதும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

அதே சக்தி
ஒரு திசையில்
காமமாக அனுபவிக்கப்படுகிறது.

அதே சக்தி
வேறு திசையில்
குண்டலினியாக அனுபவிக்கப்படுகிறது.

இவை
இரண்டு சக்திகள் அல்ல.
ஒரே சக்தியின்
இரண்டு பாதைகள்.

இந்த நூல்
காமத்தை இகழவில்லை.
குண்டலினியை மகிமைப்படுத்தவும் இல்லை.

அடக்கமும் இல்லை.
அதிசயமும் இல்லை.
சடங்குகளும் இல்லை.

இது
ஒரே ஒரு விஷயத்தை
மௌனமாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறது—

எண்ணம் எங்கு செல்கிறதோ,
ஜீவ சக்தியும்
அங்கே செல்கிறது.

இந்த நூல்
நம்பச் சொல்லவில்லை.
பின்பற்றச் சொல்லவும் இல்லை.

உங்களுக்குள்
ஏற்கனவே நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும்
உண்மையை
பார்க்க உதவுகிறது.

இது
படிக்க வேண்டிய நூல் அல்ல.
உள்ளே நிகழ வேண்டிய நூல்.

✍️ சி எஸ் சிவா

நிறைவு

நிறைவு : ஒரே சக்தி – ஒரே பாதை

இந்த நூலை முடிக்கும் இந்த இடம்
ஒரு முடிவு அல்ல.
இது
ஒரு நிறுத்தமும் அல்ல.

இது
ஒரு தெளிவில் நின்ற தருணம்.

இந்த நூல் முழுவதும்
நாம் பேசிக் கொண்டது
புதிய சக்தியைப் பற்றி அல்ல.
புதிய அனுபவங்களையும் அல்ல.

நாம் பேசிக் கொண்டது
ஏற்கனவே நம்முள்
இயங்கிக்கொண்டிருக்கும்
ஜீவ சக்தியைப் பற்றி.

அந்த ஜீவ சக்தி
கீழ்நோக்கி செல்லும் போது
அது காமமாக அனுபவிக்கப்படுகிறது.

அதே சக்தி
மேல்நோக்கி மாறும் போது
அது குண்டலினியாக அனுபவிக்கப்படுகிறது.

இரண்டும்
எதிர்மறைகள் அல்ல.
இரண்டும்
ஒரே சக்தியின்
இரு வெளிப்பாடுகள்.

மாறுவது
சக்தி அல்ல.
நாம் நிற்கும் திசை.

இந்த நூல்
காமத்தை இகழவில்லை.
குண்டலினியை மகிமைப்படுத்தவும் இல்லை.

ஏனெனில்
இகழ்ச்சியும் மகிமையும்
இரண்டும்
அறியாமையின்
இரு முகங்கள்.

புரிதல் வந்த இடத்தில்
இரண்டும்
தானாகவே
கரைந்து விடுகின்றன.

ஞானம்
ஒரு நிலை அல்ல.
ஒரு இலக்கும் அல்ல.

அது
வாழ்வின் நடுவில்
தெளிவாக நிற்கும்
ஒரு எளிய இயல்பு.

பயம் குறையும்.
பிடிப்பு தளரும்.
அமைதி ஆழமாகும்.

அதே ஜீவ சக்தி
இப்போது
சண்டையில்லாமல்,
எதிர்ப்பில்லாமல்,
பிரிவில்லாமல்
ஒரே ஓட்டத்தில்
பாயத் தொடங்கும்.

அங்கே
காமம் தனியாக இல்லை.
குண்டலினி தனியாக இல்லை.

விழிப்பே இருக்கிறது.

இந்த நூலை
நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டாம்.
மேற்கோள் எடுக்கவும் வேண்டாம்.

ஒரே ஒரு விஷயம் போதும்:

இப்போது
என் எண்ணம்
எந்த திசையில்
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது?

இந்தக் கேள்வியை
வாழ்க்கையின் நடுவில்
மறக்காமல் வைத்துக் கொண்டால்,

இந்த நூல்
உங்களுடன்
நடக்கத் தொடங்கும்.

அங்கே தான்
உண்மையான
நிறைவு.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா



வாசிப்பிற்கான வழிகாட்டி!

இந்த நூலை
ஒரு வழக்கமான நூலாக
படிக்க வேண்டாம்.

இதில்
தகவல் சேகரிக்க எதுவும் இல்லை.
வாதிடவும் எதுவும் இல்லை.

இது
உங்களுக்குள் ஏற்கனவே
இயங்கிக்கொண்டிருக்கும்
உண்மையை
மெதுவாகச் சுட்டிக் காட்டும்
ஒரு துணை மட்டுமே.

---

இந்த நூலை எப்படி வாசிக்க வேண்டும்

இந்த நூலை
வேகமாக வாசிக்க வேண்டாம்.
ஒரே மூச்சில் முடிக்கவும் வேண்டாம்.

ஒரு பகுதியை வாசித்த பிறகு,
ஒரு கணம்
நின்று கொள்ளுங்கள்.

அந்த இடத்தில்
உங்களுக்குள்
ஏதாவது அசைந்ததா
என்று கவனியுங்கள்.

அந்த அசைவு தான்
இந்த நூலின் பயன்.

---

ஒப்புக்கொள்ளவும் வேண்டாம் – மறுக்கவும் வேண்டாம்

இந்த நூலில் வரும்
கருத்துகளை
உடனே ஒப்புக்கொள்ள வேண்டாம்.

அதேபோல்
மறுக்கவும் வேண்டாம்.

ஒப்புதல் மற்றும் மறுப்பு
இரண்டும்
எண்ணத்தின் விளையாட்டுகள்.

இந்த நூல்
எண்ணத்துக்காக அல்ல.
அனுபவத்துக்காக.

---

கேள்விகளை உயிருடன் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்

இந்த நூல்
பதில்கள் தருவதற்காக எழுதப்படவில்லை.

இது
ஒரு கேள்வியை
உங்களுக்குள்
உயிருடன் வைத்திருக்க
எழுதப்பட்டது.

«இப்போது
என் எண்ணம்
எந்த திசையில்
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது?»

இந்தக் கேள்வி
நீங்கள் வாசிக்கும் போதும்,
வாசித்த பின்பும்
உங்களுடன் இருக்கட்டும்.

---

குறிப்பெடுக்க வேண்டாம் – கவனியுங்கள்

வழக்கமான நூல்களைப் போல
அடிக்கோடு இழுக்க வேண்டாம்.
குறிப்பெடுக்க வேண்டாம்.

ஏனெனில்
இந்த நூலில் முக்கியமானது
எழுத்து அல்ல.

உங்களுக்குள் நிகழ்வது தான்.

---

ஒரு பகுதி – ஒரு கால இடைவெளி

ஒரே நாளில்
பல பகுதிகளை வாசிக்க முயலாதீர்கள்.

ஒரு பகுதியை வாசித்து,
அதை
வாழ்க்கையில்
நடக்க விடுங்கள்.

அடுத்த பகுதி
தானாகவே
உங்களை அழைக்கும்.

---

வாசிப்பு என்றால் வாழ்க்கையிலிருந்து விலகுதல் அல்ல

இந்த நூல்
உங்களை
வாழ்க்கையிலிருந்து
விலகச் சொல்லவில்லை.

வேலை,
உறவு,
சமூகம்
எல்லாவற்றின் நடுவிலேயே
இந்த வாசிப்பு
நடக்க வேண்டும்.

வாழ்க்கை தான்
இந்த நூலின்
உண்மையான
பரிசோதனை கூடம்.

---

இந்த நூல் முடிந்த பின்

நூல் முடிந்த பின்
ஏதாவது “அடைந்தேன்”
என்று நினைத்தால்,
அது
தவறான புரிதல்.

எதுவும் அடையப்படவில்லை.
எதுவும் இழக்கப்படவும் இல்லை.

ஒரே ஒன்று மட்டும்
சாத்தியமாகியுள்ளது—

சற்று அதிக தெளிவு.

அந்த தெளிவே
போதும்.

---

இறுதி சுட்டி

இந்த நூல்
உங்களை மாற்ற
முயற்சிக்கவில்லை.

உங்களை
நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்
என்று
பார்க்க உதவுகிறது.

அதுவே
ஞானத்தின்
முதல் படி
மற்றும்
கடைசி படி.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

வணக்கம்,

இறுதி மௌனக் குறிப்பு

இங்கே
சொற்கள்
மெதுவாக
விலகுகின்றன.

ஏனெனில்
இந்த இடத்தில்
சொல்வதற்கு
எதுவும் இல்லை.

இந்த நூல்
உங்களுக்குள்
எதையும் சேர்க்கவில்லை.
எதையும் அகற்றவும் இல்லை.

ஒரு விஷயத்தை மட்டும்
மெதுவாக
நினைவூட்டியது—

நீங்கள் ஏற்கனவே
முழுமையாய் இருக்கிறீர்கள்.

ஜீவன்
எப்போதும் இருந்தது.
எப்போதும் இருக்கும்.

அது
கீழ் நோக்கினால்
காமமாக,

மேல் நோக்கினால்
குண்டலினியாக,

நடுவில் தெளிவாக நின்றால்
விழிப்பாக
அனுபவிக்கப்படுகிறது.

இப்போது
எந்த வழிகாட்டியும் தேவையில்லை.
எந்த நூலும் தேவையில்லை.

ஒரே ஒரு விஷயம் போதும்—

இரு.
கவனி.
மௌனமாக இரு.

அந்த மௌனத்தில்
எந்த முடிவும் இல்லை.
எந்த தொடக்கமும் இல்லை.

வாழ்க்கை தான்
இப்போது
பாடம்.

— சி எஸ் சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 24

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 24 பாடல் : தானென்ற பிரமத்தை யடுத் திடாமல்   தாரணியில் தெய்வமடா அனந்த மென்றும் ஊனென்ற குருவென்றுஞ் சீட னென்றும்...