நீங்கள் நல்லா இருக்கனும் நாடு முன்னேற

நீங்கள் நல்லா இருக்கனும் – நாடு முன்னேற

நீங்கள் நல்லா இருக்கனும்…

இது ஒரு தனிப்பட்ட ஆசை மாதிரி தோன்றலாம்.

ஆனால் உண்மையில்,

இது ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்துக்கான பிரார்த்தனை.

ஒரு மனிதன் நல்லா இருந்தால்

அவன் மனம் சுத்தமாகும்.

மனம் சுத்தமானால்

அவனின் சொல் சீராகும்.

சொல் சீரானால்

செயல் நேர்மையாகும்.

செயல் நேர்மையானால்

அந்த ஒரு வாழ்க்கை மட்டுமல்ல,

அதைச் சுற்றியுள்ள பல வாழ்க்கைகளும்

ஒளி பெறத் தொடங்கும்.

நாடு முன்னேறுவது

பெரிய திட்டங்களால் அல்ல.

பெரிய மேடைகளில் பேசப்படும்

பெரிய வார்த்தைகளாலும் அல்ல.

அது ஆரம்பிக்கிறது

ஒரு சாதாரண மனிதன்

“நான் நல்லா இருக்கனும்”

என்று உள்ளுக்குள் உறுதி கொள்வதில்.

நல்லா இருக்கிறேன் என்பதற்கு

பணம் மட்டும் காரணம் அல்ல.

புகழ் மட்டும் அடையாளம் அல்ல.

உள்ளத்தில் நிம்மதி,

சிந்தனையில் தெளிவு,

செயலில் கருணை —

இவை இருந்தால்

அவனே ஒரு வளர்ச்சியின் மையம்.

ஒரு வீட்டில் ஒருவர் நல்லா இருந்தால்

அந்த வீடு அமைதியாகும்.

ஒரு தெருவில் பலர் நல்லா இருந்தால்

அந்த தெரு பாதுகாப்பாகும்.

ஒரு சமூகத்தில் மனிதர்கள் நல்லா இருந்தால்

அந்த சமூகம் நியாயமாகும்.

அதுவே மெதுவாக

ஒரு நாட்டின் முதுகெலும்பாக மாறும்.

ஆன்மீகம் என்பதும்

உலகத்தை விட்டு ஓடுவது அல்ல.

உலகத்துக்குள் இருந்தே

உள்ளத்தை சீராக்கிக் கொள்வதே.

நான் அமைதியாக இருந்தால்

நான் யாரையும் காயப்படுத்த மாட்டேன்.

நான் நிதானமாக இருந்தால்

நான் அநீதிக்கு இடம் தர மாட்டேன்.

இதுவே ஆன்மீகம் சமூகமாக மாறும் தருணம்.

“நீங்கள் நல்லா இருக்கனும்”

என்று சொல்வது

ஒரு வாழ்த்தல்ல மட்டும்.

அது ஒரு பொறுப்பு.

ஏனெனில்

நீங்கள் நல்லா இருந்தால்தான்

இந்த நாடும் நிம்மதியாக

முன்னேற முடியும்.

நாடு என்பது

ஒரு வரைபடம் அல்ல.

நாடு என்பது

நீங்களும் நானும்.

நாம் நல்லா இருந்தால்

நிச்சயமாக

நாடு முன்னேறும்.

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா

நிதானம் தான் உயர்ந்த தானம்

நிதானம் தான் உயர்ந்த தானம்:

ஆன்மீகப் பாதையில் மனிதன் தேடுவது அமைதியையே. ஆனால் அந்த அமைதிக்கு வழிகாட்டுவது நிதானம் தான். நிதானம் என்பது வெளிப்புற அமைதி அல்ல; அது உள்ளத்தின் சமநிலை ஆகும். சூழ்நிலைகள் எவ்வாறு மாறினாலும் மனம் தடுமாறாமல் இருப்பதே நிதானத்தின் அடையாளம்.

அவசரத்தில் பிறக்கும் சொற்கள் உறவுகளைச் சிதைக்கும்; நிதானத்தில் பிறக்கும் சொற்கள் உறவுகளைச் சீராக்கும். கோபம் எழும்போது அதைக் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியும், துன்பம் வந்தபோது அதைத் தாங்கும் பொறுமையும் நிதானத்திலிருந்தே பிறக்கின்றன. இதுவே மனிதனை மனிதனாக்கும் தானம்.

பணம் பொருள் புகழ் என அனைத்தும் காலத்தால் அழியும். ஆனால் நிதானம் உள்ள மனிதன் எங்கு இருந்தாலும் ஒளியாய் விளங்குவான். அவன் வாழ்க்கை பிறருக்குப் பாடமாகும். நிதானம் என்பது ஒருவருக்குள் மட்டும் நிற்கும் செல்வம் அல்ல; அது சுற்றியுள்ளவர்களுக்கும் அமைதியைப் பரப்பும் அருள்தானம்.

ஆன்மீகம் என்பது மலையிலும் மடத்திலும் மட்டும் இல்லை. தினசரி வாழ்க்கையில் நிதானமாக நடப்பதே உயர்ந்த சாதனை. அதனால் தான் சொல்லலாம்—

தானங்களிலே தலைசிறந்த தானம் நிதானம் தான் என்று.

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா

குந்துக்கல் விவேகானந்தர் மடம்

18/01/2026 – என் அனுபவம்

ஞானத்துடன் எவர் வந்தாலும்

அவர் தலையில் கிரீடம் சூட்டி,

அவர் பாதங்களை கையில் ஏந்தி,

வரவேற்று அழகு பார்க்கவே

சூட்சுமமாய் பேராற்றல் கொண்ட

ஆன்மாக்கள் அலைஅலையாய் கூடும்

இடம்…

ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில்,

ராமேஸ்வரம் செல்லும் வழியில் அமைந்துள்ள

குந்துக்கல் விவேகானந்தர் மடம்.

—

சி. எஸ். சிவா

திருமந்திரம் 1

திருமந்திரம் – பாடல் 1

பாடல் :

ஒன்றவன் தானே இரண்டவன் இன்னருள்

நின்றனன் மூன்றினுள் நான்குணர்ந் தான்ஐந்து

வென்றனன் ஆறு விரிந்தனன் ஏழும்பர்ச்

சென்றனன் தானிருந் தான்உணர்ந் தெட்டே.

உரைநடை விளக்கம் :

இந்தப் பாடலில், திருமூலர் மனித உடலுக்குள் நிகழும் முழு ஆன்மப் பயணத்தையும் எண்ணிக்கை மொழியில் மறைநூலாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

இங்கு ஒன்று முதல் எட்டு வரை கூறப்படுவது கணக்கல்ல; அது அனுபவ நிலைகள்.

ஒன்று – மூலாதாரம் (ஓரிதழ்):

உயிர் உடலோடு உறைந்து நிற்கும் அடிப்படை நிலை.

சக்தி உறங்குகிறது. இருப்பு மட்டும் உள்ளது.

இரண்டு – சுவாதிஸ்டானம் (ஈரிதழ்):

இரட்டை இயக்கம் தொடங்குகிறது.

இன்ப–துன்பம், ஆசை–விருப்பு.

சக்தி விழிப்பெடுக்க ஆரம்பிக்கிறது.

மூன்று – மணிபூரகம் (மூவிதழ்):

செயல், விருப்பு, அறிவு ஆகிய மூன்று குணங்கள் இயங்கும் நிலை.

அக்னி சக்தி வலுப்பெறுகிறது.

சாதகனுக்குள் தன்னம்பிக்கை உருவாகிறது.

நான்கு – அநாகதம் (நாவிதழ்):

உணர்வு விரிவடைகிறது.

கருணை, சமநிலை, உள்ளுணர்வு மலர்கிறது.

‘நான்’ மெலிந்து, உயிர்கள் ஒன்றென உணரும் நிலை.

ஐந்து – விசுத்தி (ஐயிதழ்):

புலன்களின் பிடி தளர்கிறது.

சொல், மனம், உண்மை ஒரே ஓட்டமாகிறது.

நாத அனுபவம் தெளிவாகிறது.

ஆறு – ஆஜ்ஞை (ஈரிதழ், ஒளியுடன்):

அகங்காரம் வெல்லப்படுகிறது.

இருவிழி ஒன்றாகிறது.

உள் ஒளி அனுபவமாகிறது.

குரு அருள் தெளிவாக வெளிப்படும் நிலை.

ஏழு – சகஸ்ராரம் (ஆயிரம் இதழ்):

சக்தி எல்லையற்ற விரிவை அடைகிறது.

தனித்த ‘நான்’ இல்லை.

இருப்பே உணர்வாகிறது.

எட்டு – துரியம் (பிரபஞ்ச விரிவு):

உயிர், சக்தி, சிவம் ஒன்றாகிறது.

அனுபவிப்பவன் இல்லை.

அனுபவமும் இல்லை.

இருப்பு மட்டும்.

அதன் பின் :

முழுமையான வெட்டவெளி.

அங்கே அனுபவம் கூட இல்லை.

வேறொன்றுமில்லை.

இந்த முதல் பாடலிலேயே,

திருமூலர் —

முழு யோகப் பாதையையும்,

முழு ஞானப் பயணத்தையும்

ஒரே செய்யுளில் நமக்கு வெளிப்படுத்தி விடுகிறார்.

துணிச்சல்

துணிச்சலின் பயணம்.

வாழ்க்கை சில நேரம்

கடினக் காற்றாய் மோதும்,

நம்மை சிதறடிக்க நினைக்கும்

சோதனைகளின் வீச்சில்.

விழுந்த இடம் மண்ணல்ல,

எழும் இடம் நம்முள்ளம்,

தோல்வி நம்மை முடிக்காது,

துணிச்சல் தான் நம்மை உருவாக்கும்.

நாம் தப்பித்தவர்கள் அல்ல,

தாங்கி வந்த வீரர்கள்,

வலி கற்றுத் தந்த பாடமே

நம் வலிமையின் மூலவேர்.

வாழ்க்கை எதை எறிந்தாலும்,

அதை தாங்கும் நெஞ்சமுண்டு,

புயலும் பயம் காணும்

நம் மனத் துணிச்சலைக் கண்டு.

இன்று ஒரு புதிய நாள்,

நம்பிக்கை மலரும் நேரம்,

நம் நடை உலகம் காணும்,

நாம் வெல்லும் பாதையை.

சிவா 

பாலமுருகன் எழுதிய கட்டுரை

தாயுமானவர் ஞானசபை அன்பர்கள் அனைவருக்கும்

திருச்செந்தூர் கிளைச் செயலாளர் பாலமுருகன் எழுதிக் கொள்வது…

நமது குருநாதர் நமக்கு கொடுத்த பயிற்சி — பொக்கிஷத்திலும் பொக்கிஷம்.

அவர் அருளிய அந்த பயிற்சியை நாம் தினந்தோறும் செய்து கொண்டே இருக்கும்போது, ஒவ்வொரு நாளும் நம் உள்ளத்தில் பல பழைய சுமைகளை மறந்து விடுகிறோம்.

பயிற்சி செய்து முடித்தவுடன்

“நாம் சும்மாதானே இருக்கிறோம்” என்று தோன்றும்.

ஆனால் சும்மா இருப்பதாக நாம் நினைத்தாலும்,

வெளியுலகத்தில் பிறருடன் பேசும்போது,

நம்மையே நாம் கவனிக்கும்போது,

நாம் எவ்வளவு மாறி இருக்கிறோம் என்பதைக் கண்டிப்பாக உணர முடிகிறது.

நம் நடை, நம் பேச்சு, நம் அணுகுமுறை—

எல்லாமே மெதுவாக மாற்றம் அடைகிறது.

ஆனால் இந்த மாற்றத்தை மனம் உடனே ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறது.

ஏனென்றால் இதற்கு முன்பு நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை,

இந்த நிலையை அடையும் போது,

“இது சரியா?” என்று மனம் சந்தேகப்பட ஆரம்பிக்கிறது.

உண்மையிலேயே வாழ்க்கை சிறப்பாக மாறுகிறது என்று தெரிந்தாலும்,

மனம் அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறது.

பயிற்சியில் அமரும்போதும்,

மனம் ஒத்துழைக்காமல் இருக்கிறது.

ஏனென்றால்—

மனத்திற்கு எப்போதும் ஏதாவது ஒன்று வேண்டும்.

ஆசை, கோபம், பொறாமை,

பிறரை குற்றம் சொல்வது,

அவர்களை தாழ்த்தி, நம்மை உயர்த்திக் காட்டுவது—

இவையெல்லாம் மனத்திற்கு பழகிய உணவு.

ஆனால் இவையனைத்தையும் விட்டு,

அமைதியாக,

எதிர்பார்ப்பில்லாமல்,

உண்மையாக வாழ ஆரம்பித்தால்,

மனம் அதற்கு உடனே ஒத்துழைக்காது.

அதனால் தான்,

அனைவரும் நமது குருநாதர் கொடுத்த பயிற்சியை

தினந்தோறும் தவறாமல் செய்யுங்கள்.

அது மெதுவாக, மெதுவாக,

எல்லா மாசுகளையும் கரைத்து விடும்.

அப்பொழுது வாழ்க்கை உண்மையிலேயே

மிகச் சிறப்பாக மாறும்.

நாம் வாழ்க்கையை சிறப்பாக வாழ முடியும்.

இந்த பயிற்சி—

கோடி ரூபாய் கொடுத்தாலும் கிடைக்காத ஒரு அருள் பொக்கிஷம்.

அதனால்,

நமக்கு கிடைத்த குருநாதரும்,

ஞானசபை அன்பர்களும்—

ஒரே பெரிய குடும்பம்.

இந்த குடும்பத்தில்:

போட்டி இல்லை,

பொறாமை இல்லை,

வஞ்சகம் இல்லை,

கோபம் இல்லை,

எதிர்பார்ப்பும் இல்லை.

அதனால்,

அனைவரும் பயிற்சி செய்யுங்கள்,

இன்பமாய் வாழுங்கள்,

சிறப்பாக வாழுங்கள்.

இப்படிக்கு,

பாலமுருகன்

திருச்செந்தூர் கிளைச் செயலாளர்

தாயுமானவர் ஞானசபை

பொருளாளர் குருபூஜை உரை

தாயுமான சுவாமிகள் – பாடல்

ஒருமொழியே பலமொழிக்கும் இடங்கொடுக்கும் அந்த

ஒருமொழியே மலம் ஒழிக்கும் ஒழிக்குமென மொழிந்த

குருமொழியே மலையிலக்கு மற்றைமொழி யெல்லாங்

கோடின்றி வட்டாடல் கொள்வதொக்குங் கண்டாய்

கருமொழியிங் குனக்கில்லை மொழிக்குமொழி ருசிக்கக்

கரும்பனைய சொற்கொடுனைக் காட்டவுங்கண்டனைமேல்

தருமொழியிங் குனக்கில்லை யுன்னைவிட்டு நீங்காத்

தற்பரமா யானந்தப் பொற்பொதுவாய் நில்லே.

---

மேடை உரை

அன்பிற்குரிய சபையோர்களே,

இப்போதுதான் நாம் ஒரு ஆழமான பாடலை வாசித்தோம்.

அந்த பாடல் சொல்லும் மையம் ஒன்றே –

குரு மொழி.

இந்த உலகத்தில் பல மொழிகள் இருக்கின்றன.

ஆனால் எல்லா மொழிகளுக்கும் அடிப்படையாக

ஒரே ஒரு மொழி இருக்கிறது.

அது நாவால் பேசும் மொழி அல்ல.

அது இதயத்தால் உணரும் மொழி.

அது தான் குருவின் மொழி.

நாம் நிறைய பேசுகிறோம்.

நிறைய வாதம் செய்கிறோம்.

நிறைய நூல்கள் படிக்கிறோம்.

ஆனால் உள்ளத்தில் இருக்கும்

அகந்தை, ஆசை, பொறாமை, பொய்

இவைகளை எது கழுவுகிறது?

வார்த்தைகள் அல்ல.

வாதங்கள் அல்ல.

அறிவுச் சாகசம் அல்ல.

அதை கழுவுவது குருவின் அருள்.

குருவின் பார்வை.

குருவின் மௌனம்.

அதனால் தான் குரு மொழி

“மலம் ஒழிக்கும் மொழி” என்று சொல்லப்படுகிறது.

அது நம்மை தூய்மையாக்கும்.

அது நம்மை எளிமையாக்கும்.

நாம் “என் கருத்து, உன் கருத்து” என்று

பல கோடுகள் போடுகிறோம்.

அந்த கோடுகளுக்குள் தான்

சண்டை, பகை, வாதம்.

ஆனால் குரு காட்டும் வழி

கோடில்லாத வட்டம்.

அதில் யாரும் பெரியவர் இல்லை,

யாரும் சிறியவர் இல்லை.

அதில் எல்லாரும் பயணிகள்.

உண்மையை அலங்கரிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

அதை இனிப்பாக மாற்ற வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

உண்மை உண்மையாக இருந்தாலே போதும்.

குரு தேடுவது

வார்த்தையின் அழகு அல்ல,

அதற்குள் இருக்கும் சாறு –

அதாவது ஞானம்.

குரு பக்தி என்றால்

வார்த்தைகளில் சிக்குவது அல்ல.

உருவங்களில் சிக்குவது அல்ல.

“நீ இல்லாமல் நான் இல்லை”

என்று உள்ளம் ஒப்புக்கொள்வது தான்.

குரு நம்மை விட்டு நீங்க மாட்டார்.

ஆனால் நாம் தான்

ஆசை, அகந்தை, அலட்சியம் காரணமாக

குருவை விட்டு விலகுகிறோம்.

அதனால் தான் நம் வேண்டுகோள் ஒன்று தான் –

“என்னை விட்டு நீங்காதே.

நான் உன்னை விட்டு விலகிவிடாமல்

என்னை காப்பாற்று.”

இந்த குருபூஜை நாளில்

நாம் அதிகம் பேசாமல்,

உள்ளத்தில் ஒரு உறுதி கொள்ள வேண்டும்.

அந்த உறுதி:

நான் எளிமையாய் வாழ்வேன்.

நான் பொய்யை குறைப்பேன்.

நான் அகந்தையை தளர்த்துவேன்.

குரு காட்டிய வழியில்

ஒரு படி நடந்தாலும் நடப்பேன்.

அதுதான் குருவுக்கு கொடுக்கும்

உண்மையான பூஜை.

அதுதான் குருவுக்கு கொடுக்கும்

உண்மையான காணிக்கை.

குரு அருள் நம்மை

அமைதிக்குக் கொண்டு போகட்டும்.

குரு ஒளி நம்மை

உண்மைக்குக் கொண்டு போகட்டும்.

குரு வழி நம்மை

ஆனந்தத்துக்குக் கொண்டு போகட்டும்.

வாழ்க குரு அருள்!

வளர்க தாயுமானவர் ஞான சபை!

அன்புடன்,

அஜீத் குமார்

பொருளாளர்,

தாயுமானவர் ஞான சபை