புதன், 14 ஜனவரி, 2026

காகம் பறந்தாலும் மேகம் மிதந்தாலும் ஆகாயம் தான் அழுக்காகாது.

காகம் பறந்தாலும் மேகம் மிதந்தாலும் ஆகாயம் தான் அழுக்காகாது!.


உலகத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் எத்தனையோ நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன. நல்லதும் நடக்கிறது, கெட்டதும் நடக்கிறது. மனிதர்கள் பேசுகிறார்கள், பழிக்கிறார்கள், புகழ்கிறார்கள், தூற்றுகிறார்கள். ஆனால் இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி நிற்கும் ஒரு உண்மை இருக்கிறது. அதுதான் — “காகம் பறந்தாலும் மேகம் மிதந்தாலும் ஆகாயம் தான் அழுக்காகாது.”

ஆகாயம் என்பது எல்லாவற்றையும் தாங்கிக்கொள்கிறது. காகம் பறந்தால் அதனால் ஆகாயம் கெட்டுப் போகிறதா? மேகம் கருப்பாக வந்தால் ஆகாயத்தின் சுத்தம் குறையுமா? இல்லை. ஆகாயம் எப்போதும் ஆகாயமே. அது எதனாலும் களங்கமடைவதில்லை.

அதே போல தான் உண்மையான ஞானியின் உள்ளமும். உலகம் எத்தனை விதமாக பேசினாலும், எத்தனை வகை குற்றச்சாட்டுகள் வந்தாலும், அவன் உள்ளம் அசையாது. அவன் உள்ளம் ஆகாயம் போன்றது. வார்த்தைகள் காகங்கள் போல பறக்கலாம். எண்ணங்கள் மேகங்கள் போல வந்து போகலாம். ஆனால் அந்த உள்ளத்தின் இயல்பு மாறாது.

மனிதன் பெரும்பாலும் பிறர் சொல்வதிலேயே தன்னை இழக்கிறான். ஒருவர் குறை சொன்னால் உடனே மனம் கலங்குகிறது. ஒருவர் புகழ்ந்தால் மனம் பறக்கிறது. இதெல்லாம் காகத்தின் பறப்பையும், மேகத்தின் மிதப்பையும் பார்த்து ஆகாயம் மாறுகிறது என்று நினைப்பதுபோல தான். உண்மையில் ஆகாயம் மாறுவதில்லை. மாறுவது நமது பார்வை.

ஆன்மீகம் என்பதின் சாரம் இதுவே. “நான் யார்?” என்று உணர்வது. நான் உடலல்ல, நான் பெயரல்ல, நான் புகழும் அல்ல, நான் பழியும் அல்ல. நான் இவையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் சாட்சியாய் இருக்கிறேன். அந்த சாட்சியின் இயல்பு ஆகாயம் போன்றது — தூய்மை, அமைதி, எல்லையற்ற தன்மை.

காகம் போல குற்றச்சாட்டுகள் வரலாம். மேகம் போல துக்கம், கோபம், ஆசை, பயம் எல்லாம் வந்து மறைக்கலாம். ஆனால் அவை எல்லாம் தற்காலிகம். ஆகாயம் நிரந்தரம். அதுபோல, மனத்தின் மேற்பரப்பில் அலைகள் எழலாம். ஆனால் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் அமைதி எப்போதும் இருக்கிறது.

ஞானம் என்றால் உலகத்திலிருந்து ஓடிப்போவது அல்ல. உலகத்தின் நடுவே இருந்து, உலகம் தன்னை தொட்டதாக எண்ணாமல் வாழ்வதே ஞானம். காகம் பறந்தாலும், “என்னை மாசுபடுத்திவிட்டது” என்று ஆகாயம் நினைப்பதில்லை. மேகம் மிதந்தாலும், “என்னை மூடிவிட்டது” என்று ஆகாயம் வருந்துவதில்லை. அது எல்லாவற்றையும் அனுமதிக்கிறது, ஆனால் எதனாலும் பாதிக்கப்படுவதில்லை.

நாமும் அப்படியே வாழ கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். யார் என்ன சொன்னாலும், அது அவர்களின் மனநிலையின் வெளிப்பாடு என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அது நம்மை வரையறுக்காது. நமது உண்மையான இயல்பு அமைதி, அன்பு, தெளிவு. அதை யாராலும் களங்கப்படுத்த முடியாது.

ஆகாயம் போல இருக்க கற்றுக்கொண்டால் வாழ்க்கை எளிதாகிவிடும். புகழும் நம்மை உயர்த்தாது, பழியும் நம்மை தாழ்த்தாது. இரண்டும் கடந்து போகும் காகங்களும் மேகங்களுமே. நாம் ஆகாயம் — எப்போதும் தூய்மை, எப்போதும் விரிவானது, எப்போதும் அமைதியானது.

அதனால் தான் சொல்லப்படுகிறது:
காகம் பறந்தாலும் மேகம் மிதந்தாலும் ஆகாயம் தான் அழுக்காகாது.

அதே போல, உண்மையை அறிந்த ஞானியின் உள்ளமும் எதனாலும் களங்கமடையாது.

சி எஸ் சிவா

செவ்வாய், 13 ஜனவரி, 2026

உள்ளதைச் சொல்வேன்

உள்ளதைச் சொல்வேன், நல்லதைச் செய்வேன், வேறொன்றும் தெரியாது!

இந்த வாக்கியம் ஒரு முழு வாழ்க்கை தத்துவம். இது சொல் அலங்காரம் அல்ல; ஆன்மாவின் நேர்மையான குரல். மனிதன் வெளியில் பல வேடங்களை அணிகிறான். ஆனால் ஆன்மீகப் பாதையில் வேடம் இல்லை. அங்கே உள்ளம், சொல், செயல் – மூன்றும் ஒன்று ஆக வேண்டும்.

“உள்ளதைச் சொல்வேன்” என்பதன் பொருள் பிறரை காயப்படுத்துவது அல்ல. உண்மையை அன்போடு பேசுவது. அகம்பாவமின்றி, ஆணவமின்றி, கருணையோடு சொல்லப்படுகிற உண்மை தான் ஞானத்தின் மொழி. கத்தி போல் குத்தும் உண்மை ஞானம் அல்ல; அது அகங்காரம். மலர் போல் மணம் வீசும் உண்மை தான் ஆன்மீகம்.

உண்மையைப் பேசும் பழக்கம் மனிதனை வெளியில் எளியவனாக காட்டலாம். உலகம் அவனை “நேர்மை அதிகம்” என்று சிரிக்கலாம். ஆனால் அந்த நேர்மை தான் உள்ளத்தின் சுத்தம். உள்ளம் சுத்தமானால் தான் இறைவன் குடியிருப்பான்.

“நல்லதைச் செய்வேன்” என்பது பெரிய சாதனைகள் செய்வதல்ல. ஒரு புன்னகை, ஒரு கருணை பார்வை, ஒரு நேர்மையான செயல் – இவை எல்லாம் நன்மை. நல்லது செய்ய வேண்டும் என்று திட்டமிடத் தேவையில்லை. நல்லது ஆகி விட்டால், செயல்கள் தானாகவே நல்லதாகும். சூரியன் வெளிச்சம் கொடுக்க முயற்சி செய்வதில்லை; அது இயல்பாகவே ஒளிர்கிறது. அதுபோல ஞானி நல்லதைச் செய்ய முயற்சி செய்வதில்லை; அவன் இயல்பே நன்மை.

நன்மை விளம்பரத்திற்காக செய்யப்படும்போது அது வணிகமாகி விடுகிறது. ஆன்மீகத்தில் நன்மை ஒரு கடமை அல்ல; அது உள்ளத்தின் இயல்பு.

“வேறொன்றும் தெரியாது” என்பது அறியாமை அல்ல. அது கபடம் தெரியாத தன்மை. பொய் பேசத் தெரியாது, சூழ்ச்சி செய்யத் தெரியாது, வேஷம் போடத் தெரியாது – இந்த “தெரியாத” தனமே ஆன்மாவின் தூய்மை. உலகம் கற்றுக் கொடுக்கும் பல விஷயங்கள் மனிதனை புத்திசாலியாக்கலாம்; ஆனால் அவை அவனை தூயவனாக்காது. தூய்மை என்பது மறப்பில் இல்லை; எளிமையில் இருக்கிறது.

உள்ளம் ஒன்றாகவும், சொல் வேறாகவும், செயல் வேறாகவும் இருக்கும்போது மனிதன் உடைந்த நிலையில் வாழ்கிறான். அந்த உடைதலே துக்கத்தின் காரணம். உள்ளம்–சொல்–செயல் மூன்றும் ஒன்றாகும் போது மனிதன் முழுமை அடைகிறான். அந்த முழுமையே ஆன்மீக நிலை.

“உள்ளதைச் சொல்வேன், நல்லதைச் செய்வேன், வேறொன்றும் தெரியாது” என்று வாழ்பவன் உலகத்தில் தோற்றவன் போல தோன்றலாம். ஆனால் அவன் தான் உண்மையில் வென்றவன். அவன் வெளி உலகத்தை வெல்லவில்லை; ஆனால் தன்னையே வென்றவன். தன்னை வென்றவன் தான் உண்மையான ஞானி.

ஆன்மீகம் என்பது கோயிலில், மடத்தில், நூல்களில் மட்டும் இல்லை. அது தினசரி வாழ்க்கையில், நாம் பேசும் வார்த்தையில், செய்யும் செயல்களில் இருக்கிறது. நேர்மை, நன்மை, எளிமை – இந்த மூன்றும் சேர்ந்த இடமே ஆன்மீகம்.

இந்த மூன்றையும் வாழ்க்கையாக மாற்றியவன், வேறு எந்த யோகமும் செய்ய வேண்டியதில்லை. அவனது வாழ்க்கையே யோகம். அவனது நடத்தை தான் தியானம். அவனது நேர்மை தான் பூஜை.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

சிவவாக்கியர் பாடல் 49

சிவவாக்கியர் பாடல் 49.

"அறையினில் கிடந்துபோது அன்று தூமை என்கிறீர்
துறை அறிந்து நீர் குளித்த அன்று தூமை என்கிறீர்
பறையறைந்து நீர் பிறந்த அன்று தூமை என்கிறீர்
புரை இலாத ஈசரோடு போருந்துமாறது எங்ஙனே?"

உரைநடை விளக்கம்:

 


 

சிவவாக்கியர் பாடல் 5

சிவவாக்கியர் பாடல் – 5

உருத்தரித்த நாடியில் ஒடுங்குகின்ற வாயுவை
கருத்தினால் இருத்தியே கபாலமேற்ற வல்லீரேல்
விருத்தரும் பாலராவர் மேனியுஞ் சிவந்திடும்
அருட்டரித்த நாதர்பாத மம்மைபாதம் உண்மையே.

உரைநடை விளக்கம்:

மனித உடலில் ஓடும் உயிர்ச் சுவாசம் (வாயு) சில முக்கியமான நாடிகள் வழியாகச் செல்கிறது. அந்த உயிர்வாயுவை மன ஒருமைப்பாட்டால் கட்டுப்படுத்தி, உள்ளே அடக்கி வைத்து, தலை உச்சி வரை (கபாலம்) ஏற்றக்கூடிய யோகத் திறன் ஒருவருக்கு இருந்தால்,

அந்த நிலையில் முதியவர்கள்கூட இளமை பெறுவார்கள். உடலும் மனமும் புத்துணர்ச்சியடையும். மேனி ஒளிவீசும்; உள்ளார்ந்த சக்தி வெளிப்படும்.

இந்த உயர்ந்த யோக நிலையை அடைய வழிகாட்டியவர் குருநாதர் – அதாவது குரு, சிவம். அவருடைய திருவடிகளே நம்மை காத்து வழி நடத்தும் தாய் பாதம் போன்ற உண்மையான அடைக்கலம்.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

திங்கள், 12 ஜனவரி, 2026

சிவவாக்கியர் பாடல் 152

சிவவாக்கியர் பாடல் – 152

ஈணெருமை யின்கழுத்தி லிட்டபொட்ட ணங்கள்போல்
மூணுநாலு சீலையில் முடிந்தவிழ்க்கும் மூடர்காள்
மூணுநாலு லோகமும் முடிவிலாத மூர்த்தியை
ஊணியூணி நீர்முடிந்த வுண்மையென்ன வுண்மையே.

உரைநடை விளக்கம்:

கன்று ஈன்ற எருமை மாட்டின் கழுத்தில்,
கண் திருஷ்டி படக்கூடாது என்பதற்காக
மூன்று பொட்டணங்களை வைத்து முடிச்சுப் போட்டு வைப்பார்கள்.
அதுபோலவே சிலர் குளிக்கும்போது
ஒரு துண்டில் மூன்று முடிச்சுப் போட்டு
கழுத்தில் போட்டுக்கொண்டு தண்ணீரில் மூழ்குவார்கள்.

பின்னர் அந்த முடிச்சுக்களை அவிழ்த்துத்
தண்ணீரிலே போட்டுவிட்டு,
“முன்ஜென்மம், இந்த ஜென்மம், மறுஜென்மம்”
என்ற முப்பிறவிகளின் கர்மவினையை
தொலைத்துவிட்டேன் என்று சொல்வார்கள்.
“ஆணவம், கன்மம், மாயை” என்ற
மும்மலங்களையும் விட்டுவிட்டேன் என்றும்
விளக்கம் சொல்லுவார்கள்.

ஆனால் உண்மையில்
இந்த மாதிரி முடிச்சு அவிழ்த்தால்
ஆணவம் அகலுமா?
கர்மம் கரையுமா?
மாயை விலகுமா?

ஏழு உலகங்களையும் தாண்டி,
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத
அநாதியான ஈசன்,
எந்த முடிச்சுக்குள்ளும் அடங்காதவன்.
எந்த சடங்குக்குள்ளும் சுருங்காதவன்.

அந்த ஈசனை
வெளியில் தேடாதே.
உன் ஊண் உடம்புக்குள்ளே,
உன் உள்ளத்திலே உணர்ந்து பார்.
அவனில் ஊன்றி நில்.

அறிவு, உணர்வு, மனம்
இந்த மூன்றையும் அவனிலே முடித்து,
உள்ளம் ஒருமுகமாக தியானி.

அப்பொழுது
மும்மலங்களும் தானே விலகும்.
மூவினைகளும் தானே கரையும்.
இதுதான் சடங்கால் கிடைக்காத
உண்மையான வழி.
இதுவே –
இறைவனை உண்மையாக அடையும் பாதை.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

பணம் புகழ் அதிகாரம்

பணம் புகழ் அதிகாரம்:

யாரிடம் பணம், புகழ், அதிகாரம் பற்றிய எண்ணங்கள் நிறைந்து இருக்கிறதோ, அவர்களிடம் அன்பை எதிர்பார்க்க முடியாது என்ற வார்த்தை கடுமையாகத் தோன்றினாலும், அதில் ஒரு ஆழமான உண்மை மறைந்திருக்கிறது. மனிதன் இயல்பாகவே அன்பிற்காகத்தான் பிறக்கிறான். ஆனால் அவன் மனம் ஆசை, அகம்பாவம், பெருமை என்ற மூன்றால் நிரம்பும்போது, அந்த அன்பு மெதுவாக ஒளிந்து போய்விடுகிறது.

பணம் வாழ்க்கைக்கு தேவையானது. ஆனால் அது வாழ்க்கையின் இலக்கு ஆகிவிட்டால், மனிதன் மனிதனாக இல்லை; ஒரு இயந்திரமாக மாறிவிடுகிறான். காலை முதல் இரவு வரை கணக்கு, லாபம், போட்டி, வெற்றி என்ற எண்ணங்களே அவனை இயக்குகின்றன. அவன் சிரிக்கலாம், பேசலாம், மக்களோடு இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த எல்லாவற்றிலும் உள்ளம் இல்லை. உணர்வு இல்லை. அன்பு இல்லை. வெளியே மனிதன் போல இருந்தாலும், உள்ளே இயந்திரம் போல வாழ்கிறான்.

புகழும் அதிகாரமும் இதைவிட ஆபத்தானவை. புகழ் வந்தால் மனிதன் தன்னை மற்றவர்களைவிட உயரமாக நினைக்க ஆரம்பிக்கிறான். அதிகாரம் வந்தால், மற்றவர்களை தன் கீழே உள்ளவர்கள் என்று பார்க்க ஆரம்பிக்கிறான். இந்த உயர்வு–தாழ்வு எண்ணம் உள்ளத்தில் வந்தவுடனே, அன்பு அங்கிருந்து வெளியேறிவிடுகிறது. ஏனென்றால் அன்பு சமத்துவத்தை விரும்புகிறது. அகம்பாவம் வேற்றுமையை விரும்புகிறது. இரண்டும் ஒரே இடத்தில் வாழ முடியாது.

“கல்லறைகளால் அன்பை அறிந்து கொள்ள முடியாது” என்பதில் பெரிய உண்மை இருக்கிறது. கல்லறை அமைதியாக இருக்கும்; ஆனால் அந்த அமைதி உயிருள்ள அமைதி அல்ல. அது உணர்வில்லாத அமைதி. அதுபோல, ஆசை மற்றும் அகம்பாவத்தில் உறைந்த மனமும் வெளியே அமைதியாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதில் உயிரின் வெப்பம் இல்லை. அந்த மனத்தில் இருந்து அன்பு பிறக்க முடியாது.

அன்பு பிறக்க வேண்டுமென்றால், மனம் காலியாக வேண்டும். “நான் பெரியவன், நான் மேலானவன், நான் அதிகம் வைத்தவன்” என்ற எண்ணங்கள் கரைய வேண்டும். பிறரின் துயரத்தை தன் துயரமாக உணரக் கூடிய உள்ளம் உருவாக வேண்டும். அதற்குப் பணம் தடையாகும், புகழ் தடையாகும், அதிகாரம் தடையாகும் – அவை மனத்தை நிரப்பிக் கொண்டால்.

உண்மையான செல்வம் அன்புதான். உண்மையான புகழ் மனிதராய் இருப்பதுதான். உண்மையான அதிகாரம் பிறரின் உள்ளத்தை காயப்படுத்தாமல் வாழ்வதுதான். இவற்றை உணர்ந்தவன் பணம் வைத்திருந்தாலும் அதில் அடிமையாக மாட்டான். புகழ் வந்தாலும் அதில் மயங்க மாட்டான். அதிகாரம் இருந்தாலும் மனிதத்தன்மையை இழக்க மாட்டான்.

ஆகவே, அன்பை விரும்பும் மனிதன், முதலில் தன் உள்ளத்தை காலியாக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஆசை, அகம்பாவம், பெருமை இவற்றை மெதுவாக விட வேண்டும். அப்போதுதான் மனிதன் இயந்திரம் அல்லாமல், உணர்வுள்ள உயிராக வாழ முடியும். அப்போதுதான் அவன் வாழ்வில் அன்பு மலர முடியும்.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

வெள்ளி, 9 ஜனவரி, 2026

ஞானப் பாடல் சி எஸ் சிவா

அன்புள்ள சீடனே,

ஞான உபதேசம்

உன்னை உனக்கு காட்டுவதே
என் வேலை.

என்னை எனக்கு காட்டியவரும்
அவரை எனக்கு காட்டவில்லை;
ஆனால்
நான் அவரானேன்,
அவர் நானானார்.

இது
கண்ணால் காணும் காட்சியல்ல,
கரைந்து போகும் அனுபவம்.

குரு சீடனாக நிற்பதில்லை;
சீடன் குருவாக மாறுவதுமில்லை.
இருவரும்
தங்கள்தங்களை இழந்தபோது
ஒன்றே ஒன்று
மட்டுமே மிஞ்சும்.

நீ
நீயாகி நிற்கும் வரை
பயணம்.
நீயெனும் எல்லை
கரைந்தபின்
முடிவில்
நானாவாய்.

அங்கே
நான் இல்லை,
நீ இல்லை,
காட்டியதும் இல்லை,
காட்டப்பட்டதும் இல்லை.

அங்கே
உண்மை மட்டுமே.

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 15

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 15 பாடல் : முத்தியடா மந்திரத்தை நினைக்கும் போது   மோசமடா மனந்தானும் இரண்டாய்ப் போகும் சத்தியடா மனந்தானே யேக மாகத் ...