செவ்வாய், 13 ஜனவரி, 2026

உள்ளதைச் சொல்வேன்

உள்ளதைச் சொல்வேன், நல்லதைச் செய்வேன், வேறொன்றும் தெரியாது!

இந்த வாக்கியம் ஒரு முழு வாழ்க்கை தத்துவம். இது சொல் அலங்காரம் அல்ல; ஆன்மாவின் நேர்மையான குரல். மனிதன் வெளியில் பல வேடங்களை அணிகிறான். ஆனால் ஆன்மீகப் பாதையில் வேடம் இல்லை. அங்கே உள்ளம், சொல், செயல் – மூன்றும் ஒன்று ஆக வேண்டும்.

“உள்ளதைச் சொல்வேன்” என்பதன் பொருள் பிறரை காயப்படுத்துவது அல்ல. உண்மையை அன்போடு பேசுவது. அகம்பாவமின்றி, ஆணவமின்றி, கருணையோடு சொல்லப்படுகிற உண்மை தான் ஞானத்தின் மொழி. கத்தி போல் குத்தும் உண்மை ஞானம் அல்ல; அது அகங்காரம். மலர் போல் மணம் வீசும் உண்மை தான் ஆன்மீகம்.

உண்மையைப் பேசும் பழக்கம் மனிதனை வெளியில் எளியவனாக காட்டலாம். உலகம் அவனை “நேர்மை அதிகம்” என்று சிரிக்கலாம். ஆனால் அந்த நேர்மை தான் உள்ளத்தின் சுத்தம். உள்ளம் சுத்தமானால் தான் இறைவன் குடியிருப்பான்.

“நல்லதைச் செய்வேன்” என்பது பெரிய சாதனைகள் செய்வதல்ல. ஒரு புன்னகை, ஒரு கருணை பார்வை, ஒரு நேர்மையான செயல் – இவை எல்லாம் நன்மை. நல்லது செய்ய வேண்டும் என்று திட்டமிடத் தேவையில்லை. நல்லது ஆகி விட்டால், செயல்கள் தானாகவே நல்லதாகும். சூரியன் வெளிச்சம் கொடுக்க முயற்சி செய்வதில்லை; அது இயல்பாகவே ஒளிர்கிறது. அதுபோல ஞானி நல்லதைச் செய்ய முயற்சி செய்வதில்லை; அவன் இயல்பே நன்மை.

நன்மை விளம்பரத்திற்காக செய்யப்படும்போது அது வணிகமாகி விடுகிறது. ஆன்மீகத்தில் நன்மை ஒரு கடமை அல்ல; அது உள்ளத்தின் இயல்பு.

“வேறொன்றும் தெரியாது” என்பது அறியாமை அல்ல. அது கபடம் தெரியாத தன்மை. பொய் பேசத் தெரியாது, சூழ்ச்சி செய்யத் தெரியாது, வேஷம் போடத் தெரியாது – இந்த “தெரியாத” தனமே ஆன்மாவின் தூய்மை. உலகம் கற்றுக் கொடுக்கும் பல விஷயங்கள் மனிதனை புத்திசாலியாக்கலாம்; ஆனால் அவை அவனை தூயவனாக்காது. தூய்மை என்பது மறப்பில் இல்லை; எளிமையில் இருக்கிறது.

உள்ளம் ஒன்றாகவும், சொல் வேறாகவும், செயல் வேறாகவும் இருக்கும்போது மனிதன் உடைந்த நிலையில் வாழ்கிறான். அந்த உடைதலே துக்கத்தின் காரணம். உள்ளம்–சொல்–செயல் மூன்றும் ஒன்றாகும் போது மனிதன் முழுமை அடைகிறான். அந்த முழுமையே ஆன்மீக நிலை.

“உள்ளதைச் சொல்வேன், நல்லதைச் செய்வேன், வேறொன்றும் தெரியாது” என்று வாழ்பவன் உலகத்தில் தோற்றவன் போல தோன்றலாம். ஆனால் அவன் தான் உண்மையில் வென்றவன். அவன் வெளி உலகத்தை வெல்லவில்லை; ஆனால் தன்னையே வென்றவன். தன்னை வென்றவன் தான் உண்மையான ஞானி.

ஆன்மீகம் என்பது கோயிலில், மடத்தில், நூல்களில் மட்டும் இல்லை. அது தினசரி வாழ்க்கையில், நாம் பேசும் வார்த்தையில், செய்யும் செயல்களில் இருக்கிறது. நேர்மை, நன்மை, எளிமை – இந்த மூன்றும் சேர்ந்த இடமே ஆன்மீகம்.

இந்த மூன்றையும் வாழ்க்கையாக மாற்றியவன், வேறு எந்த யோகமும் செய்ய வேண்டியதில்லை. அவனது வாழ்க்கையே யோகம். அவனது நடத்தை தான் தியானம். அவனது நேர்மை தான் பூஜை.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

சிவவாக்கியர் பாடல் 49

சிவவாக்கியர் பாடல் 49.

"அறையினில் கிடந்துபோது அன்று தூமை என்கிறீர்
துறை அறிந்து நீர் குளித்த அன்று தூமை என்கிறீர்
பறையறைந்து நீர் பிறந்த அன்று தூமை என்கிறீர்
புரை இலாத ஈசரோடு போருந்துமாறது எங்ஙனே?"

உரைநடை விளக்கம்:

 


 

சிவவாக்கியர் பாடல் 5

சிவவாக்கியர் பாடல் – 5

உருத்தரித்த நாடியில் ஒடுங்குகின்ற வாயுவை
கருத்தினால் இருத்தியே கபாலமேற்ற வல்லீரேல்
விருத்தரும் பாலராவர் மேனியுஞ் சிவந்திடும்
அருட்டரித்த நாதர்பாத மம்மைபாதம் உண்மையே.

உரைநடை விளக்கம்:

மனித உடலில் ஓடும் உயிர்ச் சுவாசம் (வாயு) சில முக்கியமான நாடிகள் வழியாகச் செல்கிறது. அந்த உயிர்வாயுவை மன ஒருமைப்பாட்டால் கட்டுப்படுத்தி, உள்ளே அடக்கி வைத்து, தலை உச்சி வரை (கபாலம்) ஏற்றக்கூடிய யோகத் திறன் ஒருவருக்கு இருந்தால்,

அந்த நிலையில் முதியவர்கள்கூட இளமை பெறுவார்கள். உடலும் மனமும் புத்துணர்ச்சியடையும். மேனி ஒளிவீசும்; உள்ளார்ந்த சக்தி வெளிப்படும்.

இந்த உயர்ந்த யோக நிலையை அடைய வழிகாட்டியவர் குருநாதர் – அதாவது குரு, சிவம். அவருடைய திருவடிகளே நம்மை காத்து வழி நடத்தும் தாய் பாதம் போன்ற உண்மையான அடைக்கலம்.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

திங்கள், 12 ஜனவரி, 2026

சிவவாக்கியர் பாடல் 152

சிவவாக்கியர் பாடல் – 152

ஈணெருமை யின்கழுத்தி லிட்டபொட்ட ணங்கள்போல்
மூணுநாலு சீலையில் முடிந்தவிழ்க்கும் மூடர்காள்
மூணுநாலு லோகமும் முடிவிலாத மூர்த்தியை
ஊணியூணி நீர்முடிந்த வுண்மையென்ன வுண்மையே.

உரைநடை விளக்கம்:

கன்று ஈன்ற எருமை மாட்டின் கழுத்தில்,
கண் திருஷ்டி படக்கூடாது என்பதற்காக
மூன்று பொட்டணங்களை வைத்து முடிச்சுப் போட்டு வைப்பார்கள்.
அதுபோலவே சிலர் குளிக்கும்போது
ஒரு துண்டில் மூன்று முடிச்சுப் போட்டு
கழுத்தில் போட்டுக்கொண்டு தண்ணீரில் மூழ்குவார்கள்.

பின்னர் அந்த முடிச்சுக்களை அவிழ்த்துத்
தண்ணீரிலே போட்டுவிட்டு,
“முன்ஜென்மம், இந்த ஜென்மம், மறுஜென்மம்”
என்ற முப்பிறவிகளின் கர்மவினையை
தொலைத்துவிட்டேன் என்று சொல்வார்கள்.
“ஆணவம், கன்மம், மாயை” என்ற
மும்மலங்களையும் விட்டுவிட்டேன் என்றும்
விளக்கம் சொல்லுவார்கள்.

ஆனால் உண்மையில்
இந்த மாதிரி முடிச்சு அவிழ்த்தால்
ஆணவம் அகலுமா?
கர்மம் கரையுமா?
மாயை விலகுமா?

ஏழு உலகங்களையும் தாண்டி,
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத
அநாதியான ஈசன்,
எந்த முடிச்சுக்குள்ளும் அடங்காதவன்.
எந்த சடங்குக்குள்ளும் சுருங்காதவன்.

அந்த ஈசனை
வெளியில் தேடாதே.
உன் ஊண் உடம்புக்குள்ளே,
உன் உள்ளத்திலே உணர்ந்து பார்.
அவனில் ஊன்றி நில்.

அறிவு, உணர்வு, மனம்
இந்த மூன்றையும் அவனிலே முடித்து,
உள்ளம் ஒருமுகமாக தியானி.

அப்பொழுது
மும்மலங்களும் தானே விலகும்.
மூவினைகளும் தானே கரையும்.
இதுதான் சடங்கால் கிடைக்காத
உண்மையான வழி.
இதுவே –
இறைவனை உண்மையாக அடையும் பாதை.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

பணம் புகழ் அதிகாரம்

பணம் புகழ் அதிகாரம்:

யாரிடம் பணம், புகழ், அதிகாரம் பற்றிய எண்ணங்கள் நிறைந்து இருக்கிறதோ, அவர்களிடம் அன்பை எதிர்பார்க்க முடியாது என்ற வார்த்தை கடுமையாகத் தோன்றினாலும், அதில் ஒரு ஆழமான உண்மை மறைந்திருக்கிறது. மனிதன் இயல்பாகவே அன்பிற்காகத்தான் பிறக்கிறான். ஆனால் அவன் மனம் ஆசை, அகம்பாவம், பெருமை என்ற மூன்றால் நிரம்பும்போது, அந்த அன்பு மெதுவாக ஒளிந்து போய்விடுகிறது.

பணம் வாழ்க்கைக்கு தேவையானது. ஆனால் அது வாழ்க்கையின் இலக்கு ஆகிவிட்டால், மனிதன் மனிதனாக இல்லை; ஒரு இயந்திரமாக மாறிவிடுகிறான். காலை முதல் இரவு வரை கணக்கு, லாபம், போட்டி, வெற்றி என்ற எண்ணங்களே அவனை இயக்குகின்றன. அவன் சிரிக்கலாம், பேசலாம், மக்களோடு இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த எல்லாவற்றிலும் உள்ளம் இல்லை. உணர்வு இல்லை. அன்பு இல்லை. வெளியே மனிதன் போல இருந்தாலும், உள்ளே இயந்திரம் போல வாழ்கிறான்.

புகழும் அதிகாரமும் இதைவிட ஆபத்தானவை. புகழ் வந்தால் மனிதன் தன்னை மற்றவர்களைவிட உயரமாக நினைக்க ஆரம்பிக்கிறான். அதிகாரம் வந்தால், மற்றவர்களை தன் கீழே உள்ளவர்கள் என்று பார்க்க ஆரம்பிக்கிறான். இந்த உயர்வு–தாழ்வு எண்ணம் உள்ளத்தில் வந்தவுடனே, அன்பு அங்கிருந்து வெளியேறிவிடுகிறது. ஏனென்றால் அன்பு சமத்துவத்தை விரும்புகிறது. அகம்பாவம் வேற்றுமையை விரும்புகிறது. இரண்டும் ஒரே இடத்தில் வாழ முடியாது.

“கல்லறைகளால் அன்பை அறிந்து கொள்ள முடியாது” என்பதில் பெரிய உண்மை இருக்கிறது. கல்லறை அமைதியாக இருக்கும்; ஆனால் அந்த அமைதி உயிருள்ள அமைதி அல்ல. அது உணர்வில்லாத அமைதி. அதுபோல, ஆசை மற்றும் அகம்பாவத்தில் உறைந்த மனமும் வெளியே அமைதியாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதில் உயிரின் வெப்பம் இல்லை. அந்த மனத்தில் இருந்து அன்பு பிறக்க முடியாது.

அன்பு பிறக்க வேண்டுமென்றால், மனம் காலியாக வேண்டும். “நான் பெரியவன், நான் மேலானவன், நான் அதிகம் வைத்தவன்” என்ற எண்ணங்கள் கரைய வேண்டும். பிறரின் துயரத்தை தன் துயரமாக உணரக் கூடிய உள்ளம் உருவாக வேண்டும். அதற்குப் பணம் தடையாகும், புகழ் தடையாகும், அதிகாரம் தடையாகும் – அவை மனத்தை நிரப்பிக் கொண்டால்.

உண்மையான செல்வம் அன்புதான். உண்மையான புகழ் மனிதராய் இருப்பதுதான். உண்மையான அதிகாரம் பிறரின் உள்ளத்தை காயப்படுத்தாமல் வாழ்வதுதான். இவற்றை உணர்ந்தவன் பணம் வைத்திருந்தாலும் அதில் அடிமையாக மாட்டான். புகழ் வந்தாலும் அதில் மயங்க மாட்டான். அதிகாரம் இருந்தாலும் மனிதத்தன்மையை இழக்க மாட்டான்.

ஆகவே, அன்பை விரும்பும் மனிதன், முதலில் தன் உள்ளத்தை காலியாக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஆசை, அகம்பாவம், பெருமை இவற்றை மெதுவாக விட வேண்டும். அப்போதுதான் மனிதன் இயந்திரம் அல்லாமல், உணர்வுள்ள உயிராக வாழ முடியும். அப்போதுதான் அவன் வாழ்வில் அன்பு மலர முடியும்.

அன்புடன்,
சி எஸ் சிவா

வெள்ளி, 9 ஜனவரி, 2026

ஞானப் பாடல் சி எஸ் சிவா

அன்புள்ள சீடனே,

ஞான உபதேசம்

உன்னை உனக்கு காட்டுவதே
என் வேலை.

என்னை எனக்கு காட்டியவரும்
அவரை எனக்கு காட்டவில்லை;
ஆனால்
நான் அவரானேன்,
அவர் நானானார்.

இது
கண்ணால் காணும் காட்சியல்ல,
கரைந்து போகும் அனுபவம்.

குரு சீடனாக நிற்பதில்லை;
சீடன் குருவாக மாறுவதுமில்லை.
இருவரும்
தங்கள்தங்களை இழந்தபோது
ஒன்றே ஒன்று
மட்டுமே மிஞ்சும்.

நீ
நீயாகி நிற்கும் வரை
பயணம்.
நீயெனும் எல்லை
கரைந்தபின்
முடிவில்
நானாவாய்.

அங்கே
நான் இல்லை,
நீ இல்லை,
காட்டியதும் இல்லை,
காட்டப்பட்டதும் இல்லை.

அங்கே
உண்மை மட்டுமே.

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா

செல்வாராஜுக்கு சிவா எழுதிய கடிதம்

அன்புடைய மாணவன் செல்வராஜ் அவர்களுக்கு,

வணக்கம்.
இறைஅருளும் குருவருளும் உன்னுடன் நிலைத்திருக்கட்டும்.

நீ தாயுமானவர் ஞான சபையின் வழியில், தியானப் பயிற்சிகளில் ஒழுங்குடன் ஈடுபட்டு வருவது அறியக் கிடைக்கிறது. அதற்காக முதலில் என் பாராட்டையும் ஆசீர்வாதத்தையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இந்நிலையில், உனக்கு சமீப காலமாக திடீரென காரணமற்ற மனக் குழப்பம், தெளிவின்மை அல்லது உள்ளார்ந்த கலக்கம் போன்ற அனுபவங்கள் தோன்றுகின்றன என்றால், அதனை ஒரு குறைபாடாகவோ தவறாகவோ எண்ண வேண்டாம் என்பதை தெளிவாக அறிந்து கொள்.

தியானம் ஆழமடையும் போது, மனத்தின் ஆழத்தில் நீண்ட காலமாகச் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த மனப் பதிவுகள், அடக்கப்பட்ட எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்ச்சிகள் மெதுவாக மேலெழுவது இயல்பான ஒன்றாகும். இது மனம் சுத்திகரிக்கப்படும் ஒரு கட்டமாகும். அந்தச் செயல்முறையில் சில காலம் மனம் நிலை தடுமாறுவது தியானப் பாதையில் ஏற்படும் இயற்கையான அனுபவமே.

மேலும், மனம் பழைய பழக்கங்களிலேயே நிலைத்திருக்க விரும்பும். தியானம் அந்த பழைய ஓட்டத்தை மாற்றி, மௌனத்திற்கும் விழிப்புணர்விற்கும் அழைக்கும் போது, மனம் தன் பழக்கங்களைப் பாதுகாக்க சிறு எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தும். அந்த எதிர்ப்பே காரணமற்ற குழப்பமாக வெளிப்படும். இதனைப் பற்றி அஞ்சுவதற்கோ, சந்தேகப்படுவதற்கோ அவசியமில்லை.

தியானம் தொடரும் போது “நான்” என்ற அகம்பாவத்தின் நுண்ணிய பிடி மெதுவாக தளர ஆரம்பிக்கும். அந்தப் பிடி தளர்வதை மனம் ஏற்க மறுக்கும் போது, உள்ளார்ந்த கலக்கம் தோன்றுவது இயல்பு. இது அபாயத்தின் அடையாளம் அல்ல; அகம்பாவம் கரையத் தொடங்கியதற்கான நல்விளைவாகும்.

சில காலங்களில் உடலும் மனமும் ஒரு புதிய ஒழுங்கிற்கு மாறும் கட்டத்தில், அசதி, சலிப்பு, தெளிவின்மை போன்ற உணர்வுகள் தோன்றலாம். இவை அனைத்தும் தற்காலிகமானவை என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த நிலையில் நீ கடைப்பிடிக்க வேண்டிய வழி மிகவும் எளிதானது.
தியானத்தை நிறுத்த வேண்டாம்.
அனுபவங்களை மாற்ற முயல வேண்டாம்.
காரணங்களைப் பிடித்து மனதை மேலும் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம்.

“இது வருகிறது… இது போகும்” என்ற சாட்சிப் பார்வையுடன் அமைதியாக இருந்து, தியானத்தை தொடரு. பார்ப்பவனாக மட்டும் இருப்பதே போதுமானது. உள் ஒழுங்கு தானாகவே தனது பணியைச் செய்து கொள்ளும்.

மாணவனே, உறுதியாக நினைவில் கொள்: உண்மையான தியானப் பாதையில் முன்னேறுபவர்களுக்கே இத்தகைய மனநிலை மாற்றங்கள் ஏற்படும். அது தடையல்ல; ஒரு வாசல். அந்த வாசலை நம்பிக்கையுடன் கடந்து சென்றால், அதற்கு அப்பால் மேலும் ஆழமான அமைதியும் தெளிவும் உன்னை எதிர்நோக்கி நிற்கும்.

இறைஅருளும் குருவருளும் என்றும் உன்னுடன் நிலைத்திருக்கட்டும்.

அன்புடன்,
சி. எஸ். சிவா
தலைவர் / குருநாதர்
தாயுமானவர் ஞான சபை

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 24

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 24 பாடல் : தானென்ற பிரமத்தை யடுத் திடாமல்   தாரணியில் தெய்வமடா அனந்த மென்றும் ஊனென்ற குருவென்றுஞ் சீட னென்றும்...