இளமையில் ஆன்மீகம்

இளமையில் ஆன்மீகம் :

வாழ்நாள் முழுவதும் உலகியல் ஆசைகளின் அலைகளில் திளைத்தபடி வாழ்ந்து விட்டு,

வயது முதிர்ந்த பின்தான் ஆன்மிகப் பாதையை நோக்கி திரும்பலாம் என்று நினைப்பது,

பல்லில்லாதவன் சீடையை நக்கிப் பார்த்து

அதன் சுவையை அறிய நினைப்பதுபோலத்தான்.

ஏனெனில்—

ஆன்மீகம் என்பது

வாழ்க்கையின் கடைசி அத்தியாயத்தில் மட்டும் படிக்க வேண்டிய பாடமல்ல;

முழு வாழ்க்கையையும் ஒளிரச் செய்யும் தீபம்.

உடலின் வலிமை தளராத காலத்தில்,

மனத்தின் வெளிச்சம் மங்காத காலத்தில்,

சிந்தனை இன்னும் கூர்மையாக திகழும் காலத்தில்—

இதயத்தை நெகிழச் செய்து,

ஆன்மாவை விழிப்பூட்டுவதே

ஆன்மீகப் பயிற்சி.

வயது அடைந்து உடல் சோர்ந்து விட்டபின்

ஆன்மீகத்தைத் தேடி பயணம் தொடங்க நினைப்பது,

கடற்கரையில் முழு நாள் விளையாடி விட்டு

மாலைச் சாயலில்

“சூரியன் எப்போது உதயமானது?” என்று

கேட்பதுபோல் தோன்றுகிறது.

ஆன்மீகம் என்பது

ஓய்வு பெற்றவர்களின் பொழுதுபோக்கு அல்ல;

உண்மையைத் தேடி விழித்திருக்கும் நெஞ்சங்களின் பயணம்.

அதை

வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளிலும்,

ஒவ்வொரு மூச்சிலும் கலந்து வாழ்ந்தால்தான்

அதன் இனிமையும்

அதன் ஆழ்ந்த அர்த்தமும்

நமக்குள் மலரத் தொடங்கும்.

அன்புடன்,

சி எஸ் சிவா