தாயுமான சுவாமிகள் அருளிய பாடல்
பூத லயமாகின்ற மாயைமுத லென்பர்சிலர்
பொறிபுலன் அடங்குமிடமே
பொருளென்பர் சிலர் கரண முடிவென்பர் சிலர் குணம்
போனஇட மென்பர்சிலபேர்
நாதவடிவென்பர் சிலர் விந்துமய மென்பர்சிலர்
நட்டநடு வேயிருந்த
நாமென்பர் சிலர் உருவமாமென்பர் சிலர்கருதி
நாடில் அருவென்பர்சிலபேர்
பேதமற வுயிர்கெட்ட நிலையமென் றிடுவர் சிலர்
பேசில்அரு ளென்பர்சிலபேர்
பின்னும்முன் னுங்கெட்டசூனியம தென்பர்சிலர்
பிறவுமே மொழிவர்இவையால்
பாதரச மாய்மனது சஞ்சலப் படுமலால்
பரமசுக நிட்டை பெறுமோ
பார்குமிட மெங்குமொரு நீக்கமற நிறைகின்ற
பரிபூர ணானந்தமே.
---
அருள்மிகு தாயுமான சுவாமிகளின் குருபூஜை விழாவில்
கூடியிருக்கும் அன்பு உள்ளங்களே,
அனைவருக்கும் என் பணிவான வணக்கம்.
இப்போது நாம் வாசித்து நீங்கள் கேட்ட இந்தப் பாடல்,
ஒரு கவிதைச் செய்யுள் மட்டும் அல்ல.
மனித மனத்தின் தேடல்,
அந்த தேடலில் வரும் குழப்பம்,
அதற்கும் அப்பால் இருக்கும் உண்மைச் செய்திகள்–
இதையெல்லாம் காட்டும் ஒரு ஆன்மிக வரைபடம் ஆகும்.
“பூதலயமாகின்ற மாயை முதல் என்பர் சிலர்…”
சிலர் சொல்கிறார்கள் – இந்த உலகமே கடவுள்.
சிலர் சொல்கிறார்கள் – புலன்கள் அடங்கும் இடமே கடவுள்.
சிலர் சொல்கிறார்கள் – அறிவு முடியும் இடமே கடவுள்.
சிலர் சொல்கிறார்கள் – குணங்கள் எல்லாம் ஒடுங்கும் இடமே கடவுள்.
ஒவ்வொருவரும் தன் அனுபவத்தின் அளவுக்கு
கடவுளை வரையறுக்க முயல்கிறார்கள்.
உண்மை ஒன்று தான் –
விளக்கங்கள் தான் பல.
“நாதவடிவென்பர் சிலர்…
விந்து மயமென்பர் சிலர்…
உருவம் என்பர் சிலர்…
அருவென்பர் சிலர்…”
சிலர் கடவுளை ஒலியாகச் சொல்கிறார்கள்.
சிலர் சக்தியாகச் சொல்கிறார்கள்.
சிலர் உருவமாகச் சொல்கிறார்கள்.
சிலர் உருவமற்றதாகச் சொல்கிறார்கள்.
உருவம் – உருவமற்றது என்று
சண்டை போட தேவையில்லை.
உண்மை – இந்த இரண்டையும் கடந்தது.
“பேதமற உயிர்கெட்ட நிலையம்…”
சிலர் சொல்கிறார்கள் –
எல்லா வேறுபாடும் போய்,
“நான்” என்பதும் இல்லாமல்,
உயிரே ஒடுங்கும் நிலை தான் உண்மை.
சிலர் அதை “அருள்” என்பார்கள்.
சிலர் “சூனியம்” என்பார்கள்.
சிலர் “பிறப்பற்ற நிலை” என்பார்கள்.
ஒரே கடலுக்கு பல பெயர்கள் இருப்பது போல,
ஒரே உண்மைக்கு பல பெயர்கள்.
தாயுமான சுவாமிகள் எச்சரிக்கிறார் –
பெயருக்காக சண்டை போடாதீர்கள்.
மொழிக்காகப் பிரியாதீர்கள்.
அனுபவத்தையே நோக்குங்கள்.
பிறகு அவர் கேட்கிறார்:
“பாதரசமாய் மனது சஞ்சலப்படுமலால்
பரமசுக நிட்டை பெறுமோ?”
மனம் ஒரு இடத்தில் நிற்காமல்
எங்கும் ஓடிக்கொண்டே இருந்தால்,
நாம் எப்படி நிலையான ஆனந்தத்தை பெற முடியும்?
இன்று மனம் எங்கே?
பணம் – ஒரு பக்கம்,
புகழ் – ஒரு பக்கம்,
போட்டி – ஒரு பக்கம்,
கவலை – ஒரு பக்கம்.
அதனால் அமைதி இல்லை.
மனத்தை ஒரே இடத்தில் நிறுத்து.
பிரிவை விட்டுவிடு.
ஒப்பிடுவதை நிறுத்து.
அப்போது தான் உண்மை தெரியும்.
அதனால் அவர் முடிவில் சொல்கிறார்:
“பார்க்குமிடம் எங்கும்
ஒரு நீக்கமற நிறைகின்ற
பரிபூரண ஆனந்தமே…”
எங்கு பார்த்தாலும் ஒரே உண்மை.
நான் – நீ – அவன் என்ற பிரிவு இல்லாத நிலை.
அனைத்திலும் ஒரே ஒளி தெரிகிற நிலை.
அதுவே பரிபூரண ஆனந்தம்.
அன்புள்ள சகோதரர்களே,
ஞானம் என்றால்
அதிகம் பேசுவது அல்ல.
மனத்தை அமைதியாக்குவது.
ஞானம் என்றால்
மற்றவரை குறை சொல்லாமல்,
தன்னைத் திருத்திக் கொள்வது.
ஞானம் என்றால்
“என் மதம் பெரியது” என்று சொல்லுவது அல்ல.
“மனிதன் பெரியவன்” என்று உணர்வது.
இந்த ஞான விழாவில்
நாம் ஒரு தீர்மானம் எடுப்போம்:
– சண்டையை குறைப்போம்.
– அகம்பாவத்தை குறைப்போம்.
– பிரிவை குறைப்போம்.
– அன்பை அதிகரிப்போம்.
– அமைதியை வளர்ப்போம்.
அதுவே தாயுமான சுவாமிகளின் வழி.
அதுவே உண்மையான ஞான விழிப்புணர்வு.
வாழ்க தாயுமான சுவாமிகள் அருள்!
வளர்க ஞான ஒளி!
அனைவருக்கும் என் நன்றியும் வணக்கமும்.
அன்புடன்,
சி. எஸ். சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக