பாடல் :
அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே
அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதேபொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்புழுத்தலைப் புலையனேன் றனக்குச்செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்தசெல்வமே சிவபெருமானேஇம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்எங்கெழுந்தருளுவ தினியே.
— மாணிக்கவாசகர்
உரைநடை விளக்கம்
இந்தப் பாடலில் மாணிக்கவாசகர், இறைவனை மட்டும் அல்ல; இறைவனை அறியச் செய்த குருநாதரையும் உள்ளடக்கியே புகழ்கிறார். அவருடைய பார்வையில், இறைவன் மூல உண்மை; குருநாதர் அந்த உண்மையை மனிதனுக்குத் தெளிவாக்கும் அருள் வடிவம்.
“அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே, அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே” என்ற வரிகளில், இறைவனை தாய், தந்தை, ஒப்பற்ற மணியாகவும், அன்பில் இருந்து பிறந்த அமுதமாகவும் அழைக்கிறார். இதே உணர்வோடு, குருநாதரும் வாழ்க்கையில் தாய் போலக் காத்தவர், தந்தை போல வழி காட்டியவர், ஆன்மீகப் பயணத்தின் அரிய மணியாக இருந்தவர் என்பதும் மறைமுகமாக உணர்த்தப்படுகிறது.
“பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும், புழுத்தலைப் புலையனேன்” என்று தன்னைத் தாழ்த்திப் பேசுகிறார். உலக மாயையில் சிக்கி, நேரத்தை வீணாக்கிய தன்னை, இறைவனும் குருநாதரும் கருணையுடன் திருத்தினார்கள் என்பதே இதன் உட்கருத்து.
“செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த” என்ற வரியில், “சிவபதம் அளித்த” என்பது முக்கியம். அந்த உயர்ந்த நிலை, குருநாதரின் உபதேசம், வழிகாட்டல், அனுபவப் பாதை மூலமாகவே கிடைத்தது. ஆகவே, சிவபெருமானைச் சொல்லிக்கொண்டே, அந்த சிவனின் அருளை மனித வடிவில் கொண்டு வந்த குருநாதரையும் அவர் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்.
“இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்” என்ற வரி, இறைவன்–குரு இருவரும் வேறு அல்ல, ஒரே தத்துவம் என்ற உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது. வெளியில் குருவாக வந்தவர், உள்ளார்ந்த உண்மையில் சிவனே; சிவனின் கருணை தான் குருவாக வெளிப்பட்டது.
முடிவாக, இந்தப் பாடல்,
இறைவன் – அருளின் மூலாதாரம்,
குருநாதர் – அந்த அருளின் செயல்படும் வடிவம்,
என்று மாணிக்கவாசகர் உணர்ந்ததை வெளிப்படுத்துகிறது.
அவர் இறைவனைப் புகழும் போதே, இறைவனை அறியச் செய்த குருநாதரின் கருணையையும் சேர்த்தே புகழ்கிறார்.
சி எஸ் சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக