அத்தியாயம் – 13
பக்தி — துன்பத்தில் தாங்கும் அருட் தளை
மனித வாழ்க்கையில்
துன்பம் தவிர்க்க முடியாத ஒன்று.
செல்வம் உள்ளவருக்கும்,
அறிவு உள்ளவருக்கும்,
சாதனை பெற்றவருக்கும் கூட —
துன்பம் வந்து போகிறது.
ஆனால்
ஒரு விஷயம் மட்டும் வெகுவாக மாறுகிறது:
துன்பத்தை எப்படிப் பார்ப்பது?
அதை எப்படித் தாங்குவது?
இந்த இரண்டிற்கும்
ஆழ்ந்த வலிமையைத் தருவது —
பக்தி.
---
துன்பத்தில் பிறக்கும் கேள்வி
துன்பம் வந்தால் மனம் கேட்கிறது:
“ஏன் இது என்னை வந்தடைந்தது?”
“நான் என்ன தவறு செய்தேன்?”
இந்தக் கேள்விகள்
இதயத்தை மேலும் கனமாக்கும்.
ஆனால் பக்தன்
மெதுவாக வேறொரு கேள்வியை எழுப்புகிறான்:
“இந்த அனுபவத்தின் பின்னால் என்ன அர்த்தம்?”
இந்த மாற்றமே
அவனை உள்ளார்ந்த வலிமையாக்குகிறது.
---
பக்தி — தனிமையை நீக்கும் தோழன்
துன்பத்தின் மிகப் பெரிய வலி —
தனிமை.
“என்னை யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை…”
என்ற உணர்வு.
ஆனால்
பக்தியின் பாதையில் நடக்கும் மனிதன்
இந்த தனிமையை உணருவதில்லை.
ஏனெனில்
அவனது இதயம் சொல்லும்:
“அருள் என்னோடு இருக்கிறது.”
இந்த உள் தோழமையே
அவனை உடைக்காமல் காக்கிறது.
---
அருள் மீதான நம்பிக்கை
பக்தன் நம்புகிறான்:
“என் வாழ்க்கையில் நடப்பதெல்லாம்
ஒரு அர்த்தத்துடனே நடக்கிறது.”
இந்த நம்பிக்கை
அவனை தாங்க வைக்கும்.
அவன் விழுந்தாலும்
மீண்டும் எழுந்து நிற்பான்.
ஏனெனில்
அவன் பின்னால்
அருளின் கைகள் இருப்பதை உணர்கிறான்.
---
துன்பம் — இதயத்தை பலப்படுத்தும் ஆசான்
உண்மையில்
துன்பம் மனிதனை உடைக்க வருவதில்லை.
அது
அவனது இதயத்தை மென்மையாக்குகிறது.
பிறர் துன்பத்தையும்
உணரச்செய்கிறது.
அன்பின் ஆழத்தை
அறியச் செய்கிறது.
பக்தன் இதை உணரும்போது
துன்பத்திற்கே நன்றி சொல்ல முடிகிறது.
---
பிரார்த்தனை — ஆறுதலின் மூச்சு
துன்ப நேரங்களில்
பக்தனின் உதடுகளில் உதிக்கும் ஒன்று —
பிரார்த்தனை.
அது வெறும் வேண்டுகோள் அல்ல.
அது
இதயத்தின் ஆழத்தில் இருந்து எழும்
ஒரு ஒப்படைப்பு.
அந்த ஒப்படைப்பில்
மனம் இலகுவாகுகிறது.
கண்ணீர் வந்தாலும்
அது ஆறுதலாக மாறுகிறது.
---
உள்ளம் வலிமையடையும் தருணம்
துன்பத்தை தெய்வ நம்பிக்கையோடு தாங்கும் போது
இதயத்தில் ஒரு புதுவித வலிமை பிறக்கிறது.
அது
வெறும் பொறுமை அல்ல.
அது —
விழிப்புணர்வு.
வாழ்க்கையை ஆழமாகப் பார்க்கும் திறன்.
---
பக்தன் — துன்பத்தில் உடையாதவன்
பக்தன் துன்பம் அனுபவிக்க மாட்டான் என்று அல்ல.
ஆனால்
அவன் துன்பத்தில் உடைய மாட்டான்.
ஏனெனில்
அவன் நம்பிக்கை கொண்டு வாழ்கிறான்:
“அருள் என்னை விட்டுப் போகாது.”
இந்த நம்பிக்கையே
அவனது பாதுகாப்புக் கவசம்.
---
அத்தியாய முடிப்பு சிந்தனை
இந்த அத்தியாயம் நமக்கு சொல்லுவது:
✔ துன்பம் — வாழ்க்கையின் ஓர் அங்கம்
✔ பக்தி — துன்பத்தில் தாங்கும் தயா கரம்
✔ நம்பிக்கை — மன வலிமையின் மூலாதாரம்
✔ ஒப்படைப்பு — மன இலகுவின் ரகசியம்
வாழ்க்கை மெதுவாகச் சொல்கிறது:
“பக்தியுடன் துன்பத்தை தாங்கு —
அதில் கூட
அருள் மறைந்து இருக்கும்.”
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக