அத்தியாயம் – 12
பக்தி — மன்னிப்பின் புனிதத் திறவு
மனித உறவுகளில்
காயப்படுத்தும் வார்த்தைகள்,
தவறான புரிதல்கள்,
அநியாய அனுபவங்கள் —
இவை தவிர்க்க முடியாதவை.
இந்த எல்லா காயங்களுக்கும்
ஆழ்ந்த மருந்தாக இருப்பது —
மன்னிப்பு.
அந்த மன்னிப்பை
இதயத்தில் மலரச் செய்யும்
புனித சக்தியே —
பக்தி.
---
மன்னிப்பு — பலவீனம் அல்ல
மன்னிப்பு என்பது
பயந்து பின்னடைவது அல்ல.
அது
இதயம் சொல்லும் ஒரு சத்தம்:
“கோபத்தால் நான் வளர மாட்டேன்.
அன்பில்தான் வளர்ச்சி உள்ளது.”
இந்த உள் வலிமையே
மன்னிப்பின் அடிப்படை.
---
பக்தி — காயத்தை கரைக்கும் ஒளி
ஒருவர் நம்மைத் துன்புறுத்தினால்
இதயம் கல்லாக மாறிவிடும்.
ஆனால் பக்தியின் ஒளி
அந்தக் கல்லையே உருக்கி விடுகிறது.
ஏனெனில்
பக்தன் உணர்கிறான்:
“மன்னிக்காத சுமை
முதலில் என்னையே துன்புறுத்துகிறது.”
அவன் கோபத்தை விடுவிக்கிறான்.
இதயம் இலகுவடைகிறது.
---
அவர்களும் மனிதர்களே
பக்தி வளர்ந்த இதயம்
பிறரை இவ்வாறு பார்க்கிறது:
“அவனும் என் போன்ற மனிதன் தான்.
அறியாமையால் தவறு செய்திருக்கலாம்.”
இந்த புரிதல்
கடினமான மனநிலையை نرمாக்குகிறது.
அதில் இருந்து
மன்னிப்பு இயல்பாகப் பிறக்கிறது.
---
மன்னிப்பு — தெய்வத்தன்மையின் வாசல்
அன்பு மிகுந்தவர்களே
மன்னிக்க முடியும்.
அதனால் தான்
மன்னிப்பு என்பது
தெய்வத்தன்மையின் வாசல் எனப்படுகிறது.
பக்தன் அந்த வாசலுக்குள் நுழைகிறான் —
அவன் உள்ளம் விசாலமடைகிறது.
---
தன்னை மன்னிப்பதும் அவசியம்
சில நேரங்களில்
நாம் நம்மையே தண்டித்துக் கொள்கிறோம்.
“நான் இப்படிச் செய்தது தவறு…”
என்று இதயம் துயரப்படுகிறது.
பக்தி நமக்குக் கற்றுக் கொடுப்பது:
தன்னிடத்தும் கருணை தேவை.
பிழையை உணர்ந்து திருந்துவது முக்கியம் —
ஆனால் தன்னைத்தண்டிப்பது தேவையில்லை.
---
மன்னிப்பு — அமைதியின் கதவு
மன்னிக்காத மனம்
எப்போதும் நிறைவு அற்றது.
கடந்த கால காயங்களை
மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துக் கொண்டே இருக்கும்.
ஆனால் மன்னித்த இச்சயம்
கடந்த காலத்தை விடுவிக்கிறது.
அதன் பின்
இதய கதவைத் திறந்து
அமைதி உள்ளே வரும்.
---
மன்னிப்பு — பக்தியின் உயர்ந்த பலன்
பக்தனுக்கு
மன்னிப்பு என்பது கடமையல்ல.
அது —
அவரது அன்பின் இயல்பான வெளிப்பாடு.
அவன் உணர்கிறான்:
“அருள் எனை மன்னித்து தாங்குகிறது;
நானும் பிறரை மன்னிப்பேன்.”
இந்த உணர்வில் தான்
பக்தியின் உச்ச நாகரீகம்.
---
அத்தியாய முடிப்பு சிந்தனை
இந்த அத்தியாயம் நமக்கு சொல்லுவது:
✔ மன்னிப்பு — பலவீனம் அல்ல, உள் வலிமை
✔ பக்தி — காயங்களை கரைக்கும் ஒளி
✔ தன்னை மன்னிப்பதும் அவசியம்
✔ மன்னிப்பு — அமைதிக்கான கதவு
வாழ்க்கை மெதுவாகச் சொல்கிறது:
“மன்னித்து விடு…
உன் இதயம் விடுதலையாகும்.”
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக