காட்டுகிறேன் வாசிமுனி கருவாய்க் கேளு
பூணலாம் அண்டவுச்சி தன்னில் நின்று
பொறிகளையு முண்டாக்கிப் புவனந் தன்னில்
தோணலாம் உயிர்ப்பயிரைப் படைத்தெந் நாளுந்
தொந்தமென்னும் ஏழுவகைத் தோற்ற மாகி
ஆணலாம் நாலுவகை யோனி யாகி
அண்டமடா அனந்தனந்த மான வாறே.
காகபுசுண்டர் ஞானம் பாடல் 7
பாடலின் உரைநடை விளக்கம்:
ஹே வாசிமுனி (வசிஷ்ட முனிவரே அல்லது சீடனே)! கருத்தில் நன்றாகக் கேட்டுக்கொள்.
நான் உனக்கு ஒரு உறுதியான உண்மையைக் காட்டுகிறேன். பரபிரம்மம் (உச்ச இறைநிலை) என்று சொல்லப்படும் அந்த உன்னத நிலையில் தெளிவாகக் காணப்படும் ஒரு தத்துவத்தை விளக்குகிறேன்.
இறைவன் அண்டத்தின் உச்சியில் (பிரபஞ்சத்தின் மையமாகிய சஹஸ்ராரம் அல்லது உச்சி இடத்தில்) நின்று, முதலில் பொறிகளை (ஐம்புலன்கள் போன்ற இந்திரியங்களை) உண்டாக்குகிறான்.
பின்னர் அந்தப் பொறிகளின் வழியாக புவனங்களை (பல உலகங்களை) உருவாக்கி, அவற்றில் உயிர்களை (ஜீவப் பயிர்களைப் போல) படைக்கிறான்.
இவை எல்லாம் எப்போதும் நடந்துகொண்டிருக்கும் செயல்முறை. இப்படி உயிர்கள் படைக்கப்படுவதற்கு "தொந்தம்" என்று சொல்லப்படும் ஏழு வகையான தோற்றங்கள் (ஏழு தத்துவங்கள் அல்லது ஏழு உலகத் தளங்கள் - பூமி, நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம், மனம், புத்தி போன்றவை) அடிப்படையாக அமைகின்றன.
இந்த ஏழு தோற்றங்களின் வழியாக நான்கு வகையான யோனிகள் (பிறப்பு முறைகள்) உருவாகின்றன:
அண்டஜம் (முட்டையிலிருந்து பிறப்பது, பறவைகள் போல),
ஸ்வேதஜம் (வியர்வையிலிருந்து பிறப்பது, சில பூச்சிகள் போல),
உத்பிஜ்ஜம் (பூமியிலிருந்து முளைப்பது, செடி கொடிகள் போல),
ஜராயுஜம் (கர்ப்பத்திலிருந்து பிறப்பது, மனிதர்கள் போல).
இவ்வாறு இறைவன் படைக்கும் அண்டங்கள் (பிரபஞ்சங்கள்) எண்ணற்றவை, அனந்தமானவை – ஒன்றுக்கொன்று முடிவில்லாத அளவுக்கு பெருகிக்கொண்டே இருக்கின்றன.
இப்பாடல் சித்தர்களின் யோகக் கண்ணோட்டத்தில் பிரபஞ்ச உருவாக்கத்தை (காஸ்மாலஜி) விளக்குகிறது. உடலுக்குள் (பிண்டாண்டம்) பிரபஞ்சத்தை (அண்டாண்டம்) காணும் உட்பொருளும் இதில் அடங்கும். இறைவன் ஒரே நேரத்தில் உள்ளுக்குள்ளும் வெளியேயும் செயல்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் படைத்துக்கொண்டிருக்கிறான் என்பதே இதன் ஆழமான செய்தி.
சி எஸ் சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக