தாயுமானவர் பாடல் ஆனந்தமான பரம் 6
காராரும் ஆணவக் காட்டைக் களைந்தறக்
கண்டகங் காரமென்னுங்
கல்லைப் பிளந்துநெஞ் சகமான பூமிவெளி
காணத் திருத்திமேன்மேல்
பாராதி யறியாத மோனமாம் வித்தைப்
பதித்தன்பு நீராகவே
பாய்ச்சியது பயிராகு மட்டுமா மாயைவன்
பறவையணு காதவண்ணம்
நேராக நின்றுவிளை போகம் புசித்துய்ந்த
நின்னன்பர் கூட்டமெய்த
நினைவின் படிக்குநீ முன்னின்று காப்பதே
நின்னருட் பாரமென்றும்
ஆராரும் அறியாத சூதான வெளியில்வெளி
யாகின்ற துரியமயமே
அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
ஆனந்த மானபரமே. 6
🌿 உரைநடை
அண்டமும் அண்டத்தின் புறமும் உள்ள அனைத்தையும் கடந்த ஒரு அமைதியான நிலை உள்ளது. அதைத் துரியா நிலை என்கிறார்கள். அந்த நிலை தான் பரமானந்தமாக வெளிப்படுகிறது.
அந்த பரமானந்த நிலையை அடைவதற்காக
மனத்தில் உள்ள ஆணவத்தை — நான் பெரியவன் என்ற எண்ணத்தை — முதலில் அகற்ற வேண்டும்.
அகங்காரம் என்ற கறாரான கல்லையும் உடைக்க வேண்டும்.
இதயம் என்ற நிலத்தை நல்லதாகத் தயார் செய்ய வேண்டும்.
அந்த மனநிலத்தில் “மௌனம்” என்ற அமைதியின் விதையை நட்டால்,
அது நன்றாக வளர வேண்டுமானால் அன்பு என்ற நீரை ஊற்ற வேண்டும்.
இந்த விதையை மாயை — எண்ணங்களின் குழப்பம், ஆசைகள், பயங்கள் — பறவையாக வந்து கெடுக்காதபடி காத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
இப்படி கவனமாக வளர்த்தால்
அமைதி, தெளிவு, ஆனந்தம் போன்ற நல்ல விளைச்சல் மனதில் உருவாகும்.
அந்த விளைச்சலை அடையும் பக்தர்களை பாதுகாப்பது பரம்பொருளின் பொறுப்பு.
அனைவருக்கும் எட்டாத நுண்ணிய அமைதியே துரியா நிலை.
அதில் முழு பிரபஞ்சமும் அடங்கும்.
அந்த நிறைவான நிலையே ஆனந்தமான பரம்.
சி எஸ் சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக