காகபுசுண்டர் ஞானம் பாடல் 2
"ஓமென்ற சுழுனையடா அண்ட வுச்சி
ஓமுடிந்த பட்டணத்துக் கப்பாற் சென்று
நாமென்று சொல்லற்று யோக ஞானம்
நாட்டுகிறேன் அஞ்சனமுந் திலதப் போக்கும்
வாமென்ற வயித்தியமும் அட்ட கர்மம்
வாதமென்ற வித்தையெல்லாந் தெளிவ தாகக்
காமென்ற வீடமதிற் கண்டு தேறிக்
காட்டுகிறேன் மெய்ஞ்ஞானக் கருவைப் பாரே".
யோக ஞான உரைநடை
பிரபஞ்சம் முழுவதும் ஒலிக்கும் ஓர் ஒற்றை நாதம் உண்டு.
அந்த நாதமே “ஓம்”.
அது தொடங்கும் இடம் காண முடியாது;
அது முடியும் இடமும் சொல்ல முடியாது.
அது ஒரு சுழல்போல் நமக்கு அருகிலும்,
அண்ட மையத்திலும் ஒலித்துக்கொண்டேயிருக்கிறது.
மனிதன் மனத்தில் கட்டிக் கொண்ட “நான்” என்ற உறுதி,
உண்மையில் அந்த நாதத்தை மறைக்கும் மூடியே.
அந்த மூடி அகன்றதில்தான்
யோக ஞானத்தின் கதவு திறக்கிறது.
சித்தர்கள் சொல்வது —
யோகம் என்றால் உடலை வாட வைப்பது அல்ல,
மனதை வெளியில் ஓடாமல் உள்ளே திருப்புவது.
உள்ளே திரும்பும் அந்தப் பார்வை
ஒரு அஞ்சனம் போல தெளிவைத் தரும்.
நெற்றிக்குப் பூசும் திலகம் போல
மனம் ஒளியை உணரும்.
அந்த ஒளியில்
உடலின் இயங்கும் ரகசியங்கள் தெளிவாகத் தெரியும்;
உயிரின் ஓட்டமும்,
காற்றின் நுட்பமும்,
கர்மத்தின் விதிகளும்
அருகில் நின்றதுபோல புரியும்.
நமக்குள் இருக்கும் ஆசைகளும்,
விருப்பங்களும்,
எண்ணங்களும் —
சித்தர்கள் “காமம்” என்று சொல்வது
அவற்றின் அடிப்படையான உந்துதலே.
அதை ஒடுக்க சொல்வதில்லை சித்தர்கள்;
அதை உயர்த்தச் சொல்கிறார்கள்.
கீழே இழுத்துச் செல்லும் சக்தியை
மேலே தூக்கினால்
அது ஞானமாக மாறும்.
இதெல்லாம் நிகழும் போது
மனத்தின் வீட்டுக்குள் ஒரு நிம்மதி பிறக்கும் —
அதைக் கண்டு அறிந்தால்
மெய்யான ஞானம் நமக்கு கருவாய் வருகிறது.
அந்தக் கருவி கொண்டு
உள்ளே உள்ள ஒளியை
தெளிவாகப் பார்க்கலாம்.
இது தொலைவில் இருக்கும் விஷயம் அல்ல;
நம்முள் இப்போது இருக்கிற அனுபவம்.
மனம் அமைதியாக நிமிடமொன்றுக்கு நிலை கொண்டால் கூட
அந்த நாதத்தின் நிழல் நமக்கு தொடும்.
யோகம் என்பது
பிரபஞ்சத்திலிருந்து தப்பித்தல் அல்ல;
அதை உள்ளுக்குள் கொண்டு வருவதுதான்.
எந்த ஓசையும் இல்லாமல்
மனம் நின்றிடும் அந்த இடம் —
அங்கேதான் சித்தர்கள் சொல்வது போல்
“மெய்ஞ்ஞானக் கருவி” உருவாகிறது.
சி எஸ் சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக