361.
உள்ளங் குழைய வுடல்குழைய வுள்ளிருந்த
கள்ளங் குழையஎன்று காண்பேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
உள்ளமும் உடலும் உருகி, உள்ளே மறைந்திருக்கும் கள்ளமனமும் கரைந்து போகும் நிலையை நான் எப்போது காண்பேன்? அந்த சுத்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
362.
பட்டப் பகல்போலப் பாழ்த்தசிந்தை மாளின்எல்லாம்
வெட்டவெளி யாக விளங்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
பாழடைந்த சிந்தை அழிந்தால், எல்லாம் பகல்போல தெளிவாக வெளிப்படும்; அந்த பரிபூரண வெளி நீயே பராபரமே!
363.
பார்க்கின்அணுப் போற்கிடந்த பாழ்ஞ்சிந்தை மாளின்என்னை
யார்க்குச் சரியிடலாம் ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
அணுவைப் போல சுருங்கி கிடக்கும் பாழான சிந்தை நீங்காமல் இருந்தால், என்னை யாருடன் ஒப்பிட முடியும்? அந்த நிலையை நீக்குவாயாக பராபரமே!
364.
பாட்டுக்கோ அன்பினுக்கோ பத்திக்கோ அன்பர்தங்கள்
நீட்டுக்கெல் லாங்குறுகி நின்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
பாட்டு, அன்பு, பக்தி ஆகியவற்றில் எதிலும் அடங்காத நீ, அன்பர்களின் உள்ளத்தில் அனைத்தையும் தாண்டி நிற்கிறாய்; அந்த பரிபூரண நிலை நீயே பராபரமே!
365.
முத்தாந்த வித்தே முளைக்குநில மாயெழுந்த
சித்தாந்த மார்க்கச் சிறப்பே பராபரமே.
விளக்கம்:
முக்தி தரும் விதையாகவும், அது வளர்ந்திடும் நிலமாகவும், சித்தாந்த மார்க்கத்தின் சிறப்பாகவும் நீயே இருக்கிறாய்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!
366.
உன்னா வெளியாய் உறங்காத பேருணர்வாய்
என்னாவிக் குள்ளே யிருந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லையற்ற வெளியாகவும், உறங்காத பேருணர்வாகவும் என் உள்ளத்தில் நீ நிலைத்திருக்கிறாய்; அந்த சுத்த அறிவு பராபரமே!
367.
தத்துவமெல் லாமகன்ற தன்மையர்க்குச் சின்மயமா
நித்தமுத்த சுத்த நிறைவே பராபரமே.
விளக்கம்:
தத்துவங்களைத் தாண்டி நிற்கும் ஞானிகளுக்கு சின்மயமாக விளங்கும் நித்திய, சுத்த, பூரண நிலை நீயே பராபரமே!
368.
உள்ளக் கொதிப்பகல வுள்ளுள்ளே ஆனந்த
வெள்ள மலர்க்கருணை வேண்டும் பராபரமே.
விளக்கம்:
உள்ளக் கலக்கம் நீங்கி, உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் பெருக அருள் தருவாயாக; அந்த கருணை நீயே பராபரமே!
369.
என்னைப் புறப்பதரு ளின்கடனாம் என்கடனாம்
நின்னிற் பணியறவே நிற்கை பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னைப் புறப்படுத்துவது உன் அருளின் கடமை; உன்னிடம் பணிந்து நிற்பதே என் கடமை; அந்த உறவு நீயே பராபரமே!
370.
தானேயா நன்னிலையைத் தந்தஅருள் ஆனந்த
வானே மனாதீத வாழ்வே பராபரமே.
விளக்கம்:
தானாகவே உயர்ந்த நிலையை அளித்து, ஆனந்தமான ஆகாயமாகவும் மனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட வாழ்வாகவும் நிற்பது நீயே பராபரமே!
சி. எஸ். சிவா