111.
மாயைமுத லாம்வினைநீ மன்னுயிர்நீ மன்னுயிர்தேர்ந்
தாயும்அறி வானதுநீ அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயையும், கர்மங்களும், நிலைத்த உயிரும், அந்த உயிரை அறியும் அறிவும் அனைத்தும் நீயே அல்லவா? எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரம் நீயே பராபரமே!
112.
என்னறிவும் யானும்என தென்பதுவு மாம்இவைகள்
நின்னவையே அன்றோ நிகழ்த்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் அறிவும், “நான்” என்ற உணர்வும், “என்” என்ற பற்றும் அனைத்தும் உன்னுடையவையே; அவற்றை நீயே நிகழ்த்துகின்றாய் பராபரமே!
113.
பாரறியா தண்டப் பரப்பறியா துன்பெருமை
யாரறிவார் நானோ அறிவேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமியாலும் அண்டங்களாலும் அறிய முடியாத உன் பெருமையை யார் உணர முடியும்? நான் அறிய முடியுமா? அந்த அளவில்லா தன்மையே நீ பராபரமே!
114.
அண்டம் அனைத்திலுமாய் அப்பாலுக் கப்பாலுங்
கொண்டநின்னை யாரறிந்து கொள்வார் பராபரமே.
விளக்கம்:
அனைத்து அண்டங்களிலும் இருந்து, அவற்றைத் தாண்டியும் நிறைந்திருக்கும் உன்னை முழுமையாக யார் அறிந்து கொள்ள முடியும் பராபரமே!
115.
ஒப்புயர்வொன் றின்றி ஒலிபுகா மோனவட்டக்
கப்பலுக்காம் வான்பொருள்நீ கண்டாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
ஒப்பில்லாத உயர்ந்த நிலையில், ஒலி எட்டாத மௌனத்தின் பரப்பில் நிற்கும் பரம்பொருள் நீயே; அதனை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!
116.
என்போல் எளியவரும் எங்கெங்கும் பார்த்தாலும்
உன்போல் வலியவரும் உண்டோ பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னைப் போல எளியவர்களும் இருக்கலாம்; ஆனால் உன்னைப் போல வல்லமையுடையவர் எங்கும் இல்லை; நீயே எல்லாம் பராபரமே!
117.
பார்க்கின்அண்ட பிண்டப் பரப்பனைத்தும் நின்செயலே
யார்க்குஞ் செயலிலையே ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
அண்டமும் பிண்டமும் என அனைத்தும் உன் செயல்களே; யாருக்கும் தனியாகச் செய்யும் செயலே இல்லை; எல்லாம் நீயே பராபரமே!
118.
ஒன்றே பலவே உருவே அருவேயோ
என்றே அழைப்பதுன்னை என்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
நீ ஒன்றா? பலவா? உருவமா? அருவமா? எப்படிப் புகழ்ந்து அழைப்பது என்று கூட தெரியவில்லை; எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன் நீ பராபரமே!
119.
செப்புவதெல் லாஞ்செபம்நான் சிந்திப்ப தெல்லாம்நின்
ஒப்பில் தியானமென ஓர்ந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
நான் பேசுவது எல்லாம் ஜெபமாகவும், சிந்திப்பது அனைத்தும் உன்னுடைய தியானமாகவும் மாறுகிறது; அந்த நிலையைக் கொடுத்தது நீயே பராபரமே!
120.
ஆரிருந்தேன் ஆர்போய்என் ஆரமுதாம் நின்னருளின்
சீரிருந்தால் உய்வேன் சிவமே பராபரமே.
விளக்கம்:
நான் யார்? எங்கு வந்தேன்? எங்கு போகிறேன்? எனக்கு தெரியவில்லை; ஆனால் உன் அருள் நிலைத்திருந்தால் நான் உய்வேன்; சிவமான பரம்பொருள் நீயே பராபரமே!
சி. எஸ். சிவா
