101.
வாதனைவிட் டுன்னருளின் மன்னினல்லால் வேறுமொரு
சாதனைதான் உண்டோநீ சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
துன்பங்களை விட்டு உன் அருளில் நிலைபெறுவதற்குப் பிறகு வேறு எந்த சாதனையும் உண்டோ? உண்மையான மார்க்கம் உன் அருளே என்பதை விளக்குவாயாக பராபரமே!
102.
பாரகமும் விண்ணகமும் பற்றாக நிற்பதருள்
தாரகத்தைப் பற்றியன்றோ சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமியும் விண்ணுலகமும் பற்றாக இல்லாமல் நிற்கும் நிலை, உன் அருளைத் தாங்கும் தாரகமாக இல்லையா? அந்த உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!
103.
விளக்குந் தகளியையும் வேறென்னார் நின்னைத்
துளக்கமறச் சீவனென்று சொல்வார் பராபரமே.
விளக்கம்:
விளக்கும் தீபமும் வேறல்ல; அதுபோல உயிரும் நீயே என்று குழப்பமின்றி உணர்பவர்கள் உண்மையை அறிந்தவர்கள்; அந்த அறிவை அருள்வாயாக பராபரமே!
104.
பாராதி நீயாப் பகர்ந்தால் அகமெனவும்
ஆராயுஞ் சீவனுநீ யாங்காண் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமி முதல் அனைத்தும் நீயே என்றால், “நான்” என்று ஆராயும் உயிரும் நீயே அல்லவா? அந்த ஒன்றுமை உணர்வை அருள்வாயாக பராபரமே!
105.
பொய்யைப்பொய் யென்றறியும் போதத்துக் காதரவுன்
மெய்யருளே அன்றோ விளம்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
பொய்யை பொய்யாக அறியும் அறிவு உன் மெய்யான அருளால்தான் வருகிறது; அந்த அருளின் மகத்துவத்தை விளக்குவாயாக பராபரமே!
106.
வருவான்வந் தேன்எனல்போல் மன்னியழி யுஞ்சகத்தைத்
தெரிவாக இல்லையென்ற தீரம் பராபரமே.
விளக்கம்:
உலகம் நிலைத்தது போல தோன்றினாலும் அது அழிவதற்குரியது; அது உண்மையல்ல என்பதை உணரும் தைரியம் உன் அருளாலே கிடைக்கும் பராபரமே!
107.
மாயா சகமிலையேல் மற்றெனக்கோர் பற்றுமிலை
நீயேநான் என்றுவந்து நிற்பேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயை உலகம் இல்லையெனில் எனக்கு வேறு பற்றே இல்லை; “நீயே நான்” என்ற ஒன்றுமை உணர்வில் நிலைநிறுத்துவாயாக பராபரமே!
108.
வானாதி நீயெனவே வைத்தமறை என்னையும்நீ
தானாகச் சொல்லாதோ சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
வானம் முதல் அனைத்தும் நீயே என்று கூறும் வேதங்கள் போல, என்னையும் நீயே என்று உணரச் செய்யாதோ? அந்த உண்மையை அருள்வாயாக பராபரமே!
109.
வெள்ளக் கருணைமத வேழமாம் நின்னருட்கென்
கள்ளக் கருத்தே கவளம் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் கருணை பெருவெள்ளம் போலவும், மத யானை போலவும் வலிமையானது; அதற்கெதிராக என் வஞ்சகமான மனம் சிறிய கவளம் போன்றது; அதை நீயே அடக்குவாயாக பராபரமே!
110.
வண்டாய்த் துவண்டு மவுன மலரணைமேல்
கொண்டார்க்கோ இன்பங் கொடுப்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
மௌன மலரில் வண்டுபோல் திளைத்து அதில் உறையும் ஞானிகளுக்கு நீ அளிக்கும் ஆனந்தம் அளவற்றது; அந்த இன்ப நிலையை எனக்கும் அருள்வாயாக பராபரமே!
சி. எஸ். சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக