பாடல் :
பாரான சாகரமே அண்ட வுச்சி
பதினாலு லோகமெல்லாம் பரத்தி னூடே
சீராகத் தெரியுமடா மவுன மார்க்கஞ்
சித்தான சித்துவிளை யாடிநிற்கும்.
வீரான மந்திரங்கள் பிறந்த தெப்போ?
விஷ்ணுவென்றும் பிரமனென்றும் வந்த தெப்போ
கூரான முக்குணங்க ளுதித்த தெப்போ?
கூறாத அட்சரத்தின் குறியைக் காணே.
உரைநடை விளக்கம்:
இந்தப் பாடலில் சித்தர் மிகவும் ஆழமான கேள்விகளை எழுப்புகிறார். “அண்ட உச்சி” என்று சொல்லப்படும் அந்த உள் நிலையை அடைந்தவனின் பார்வை மாறிவிடும் என்று அவர் சொல்கிறார். அப்போது இந்த பூமி மட்டும் அல்ல — பதினான்கு உலகங்களாகச் சொல்லப்படும் எல்லா நிலைகளும் ஒரே பரம்பொருளின் வெளிப்பாடாகத் தெளிவாகத் தெரியும்.
இந்த அனுபவம் மவுன மார்க்கத்தில் தான் கிடைக்கும். மவுனம் என்றால் வாயை மூடிக் கொள்வது அல்ல. மனம் அடங்கி நின்று உள்ளே விழிக்கும் நிலை. அந்த அமைதிக்குள் தான் சித்தத்தின் விளையாட்டு ஆரம்பமாகிறது.
அதற்குப் பிறகு சித்தர் சில கேள்விகளை எழுப்புகிறார். “மந்திரங்கள் எப்போது பிறந்தது? விஷ்ணு, பிரமா என்ற பெயர்கள் எப்போது வந்தது? மூன்று குணங்கள் எப்போது தோன்றியது?” என்று கேட்கிறார்.
இந்தக் கேள்விகளின் பொருள் — இவை எல்லாம் பின்னர் வந்த விளக்கங்கள். மனிதன் புரிந்து கொள்ள உருவான பெயர்கள். ஆனால் அதற்கு முன் இருந்தது ஒரு அடிப்படை உண்மை.
அதை சித்தர் “பேசாத மந்திரம்” என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். வாயால் சொல்லப்படாத மந்திரம். அது உணர்வில் தெரியும் மந்திரம் — உணர்வுரு மந்திரம்.
அதை கேட்டால் அறிய முடியாது.
அதை உணர்ந்தால் தான் புரியும்.
அந்த பேசாத மந்திரத்தின் குறியை தான் காண வேண்டும் —
அதுவே ஆன்மீகத்தின் மையம்.
சி. எஸ். சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக