நினைவு — நித்திய நாமஸ்மரணை
பக்தியின் பாதையில்
ஒரு இனிய பயிற்சி உண்டு —
அது நாமஸ்மரணை.
அதாவது
அருளின் நாமத்தை
இதயம் முழுவதும் நிரப்பிக் கொண்டிருக்கும் நிலை.
இந்த நினைவு
வாயால் உச்சரிப்பது மட்டும் அல்ல —
இதயத்தில் நிதம் ஒலிக்கிற
ஒரு உள் மந்திரம்.
---
நாமஸ்மரணை — நினைவின் ஒளி
மனசு
ஒரே இடத்தில் நிற்காத குரங்கைப்போல்.
அது அலைகிறது —
கடந்த காலத்திற்குத் தாவுகிறது,
எதிர்காலத்திற்குத் தாவுகிறது.
ஆனால்
அந்த அலைபாயும் மனத்தில்
அருளின் நாமம் ஒலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டால் —
மனம் மெதுவாக அமைதியாகிறது.
ஏனெனில்
அந்த நாமமே
இதயத்தின் ஒளி.
---
நினைவில் இருக்கும் அன்பு
உண்மையான அன்பு இருந்தால்
அந்த அன்புக்குரியவரை
எவ்வளவு நேரம் மறந்து இருக்க முடியும்?
அதேபோல்
பக்தனின் இதயத்தில்
அருளைப் பற்றிய நேசம் மலர்ந்தால் —
அவன் எதைச் செய்தாலும்
அந்த நினைவு பின்னணியில் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.
அது ஒரு பழக்கமல்ல —
அன்பின் வெளிப்பாடு.
---
வாயின் ஜபத்தைத் தாண்டி…
ஆரம்பத்தில்
நாம் நாமத்தை வாயால் உச்சரிக்கிறோம்.
மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிக்கும்போது
மனம் அதனோடு இணைகிறது.
பின்னர் ஒரு கட்டத்தில்
நாமம் மனத்திலேயே ஒலிக்கத் தொடங்குகிறது.
இறுதியில்
இதயம் முழுவதும் நாமமாகி விடுகிறது.
அதே நிலையே
நாமஸ்மரணையின் உச்சம்.
---
தினசரி வாழ்க்கையில் நாமஸ்மரணை
நாமம் உச்சரிப்பது
பெரிய சடங்குகள் தேவைப்படும் ஒன்று அல்ல.
- நடக்கும்போது
- வேலையில் இருக்கும்போது
- சமையல் செய்வபோது
- ஓய்வெடுக்கும் நேரங்களில்
எதுவாக இருந்தாலும்
அருளின் நாமம் மெதுவாக
இதயத்தில் ஓடிக்கொண்டே இருக்கலாம்.
இதனால்
வாழ்க்கையே பிரார்த்தனையாக மாறுகிறது.
---
துன்பத்தில் நாமத்தின் தாங்கு
மனிதன் துன்பப்படும் தருணங்களில்
அவனுக்கு தாங்கும் துணை தேவை.
அந்த நேரத்தில்
நாமஸ்மரணை
இதயத்திற்கு ஆறுதலாகிறது.
அந்த நாமம்
அவனுக்கு சொல்லும்:
“நீ ஒருவன் அல்ல…
அருள் உன்னோடு இருக்கிறது.”
இந்த உணர்வே
பக்தனுக்கு வலிமை தருகிறது.
---
நாமம் — உள்ளத்தை சுத்திகரிக்கும் ஒலி
நாமஸ்மரணை
வெறும் ஒலி அல்ல.
அது
இதயத்தை நன்கு கழுவும்
ஆன்மீக நீர் போன்றது.
கோபம், பொறாமை, பயம், சுயநலம் —
இவை அனைத்தையும்
மெதுவாகக் கரைத்து விடுகிறது.
இதனால்
இதயம் மென்மையாகிறது.
அன்பு பெருகுகிறது.
---
அத்தியாய முடிப்பு சிந்தனை
இந்த அத்தியாயம் நமக்கு சொல்லுவது:
✔ நாமஸ்மரணை — பக்தியின் மூச்சு
✔ நினைவு — அன்பின் வெளிப்பாடு
✔ நாமம் — உள்ளத்தை சுத்திகரிக்கும் ஒளி
✔ துன்பத்தில் — தாங்கும் கரம்
வாழ்க்கை மெதுவாகச் சொல்கிறது:
“அருளின் நாமத்தை நினைவில் கொள் —
அப்போது உன் இதயம்
நித்திய அமைதியாக மாறும்.”
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக