அத்தியாயம் – 5
கடமை — யோகமாக மாறும் தருணம்
நாம் வாழ்கையில் செய்ய வேண்டிய செயல்களை
“கடமை” என்று அழைக்கிறோம்.
பெரும்பாலோர் கடமையை
ஒரு சுமையாகவே உணர்கிறார்கள்.
செய்ய வேண்டிய கட்டாயமான ஒரு பொறுப்பு போல.
ஆனால் கர்ம யோகம் சொல்லுவது வேறுபட்டது —
கடமை ஒருநாளில் சுமையிலிருந்து
புனிதமான யோகம் ஆக மாறும் தருணம் உண்டு.
அந்த மாற்றமே ஆன்ம வளர்ச்சியின் தொடக்கம்.
கட்டாயத்தில் செய்யும் கடமை
ஆரம்பத்தில் மனிதன் கடமையைச் செய்கிறான் —
ஏனெனில் செய்வது தவிர மாற்று இல்லை.
குடும்பம், வேலை, பொறுப்பு, உறவுகள் —
இவையெல்லாம் அவனைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன.
அவனது மனம் சொல்லுகிறது:
“இதைச் செய்ய வேண்டியது கடமை.”
அவன் செய்கிறான்.
ஆனால் உள்ளத்தில் ஒரு அழுத்தம் உண்டு.
சிறிதளவு விருப்பமின்மை உண்டு.
பகைத்த உணர்வு கூட கலந்திருக்கும்.
இது கட்டாயக் கடமை.
உள்ளம் ஏற்றுக் கொள்ளும் தருணம்
மெல்லமெல்ல அவன் உணர்கிறான் —
தான் செய்யும் இந்தக் கடமை
ஒரு சுமை அல்ல,
வாழ்வின் ஓர் அங்கம்.
அவன் பொறுப்பைச் செய்யும் போது
அது தன்னை மட்டுமல்ல
பலரது நலனையும் தொடுவதை உணர்கிறான்.
அந்த உணர்வு அவனின் இதயத்தில்
மழைதுளியாக விழுகிறது.
கடமை இப்போது
உள்ளம் ஏற்றுக் கொண்ட செயல் ஆகிறது.
அன்பு கலந்த கடமை
ஒரு நாள்
அவன் செய்யும் செயலில்
அன்பு கலக்கிறது.
கடமை இப்போது
ஒரு வெளிச்சமாக மாறுகிறது.
அவன் இதயம் சொல்லுகிறது:
“இது நான் செய்ய வேண்டியது மட்டுமல்ல,
இது நான் செய்ய விரும்புவதும்.”
இதுவே மாற்றத்தின் முக்கிய தருணம்.
கடமை — யோகம்
செயல் செய்யும் போது
அவன் பயனைக் கணக்கிடுவதில்லை.
புகழையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.
அவனது இதயம் பூரணமடைவதே அவனுக்குப் பலன்.
இந்த நிலையே கர்ம யோகம்.
இங்கு கடமை என்பது
அர்ப்பணமாகிறது.
செயல் என்பது
பணிவாகிறது.
அவன் செயலைச் செய்யும் போது
அஹங்காரம் சுருங்குகிறது.
உள்ளம் விரிவடைகிறது.
சுயநலம் கரைகிறது.
கடமை — தியானம்
ஒருவர் தன் கடமையை
முழு கவனத்துடன்,
அன்புடன்,
பற்றில்லாமல் செய்து கொண்டிருக்கும் போது —
அவன் தியான நிலையிலேயே இருக்கிறான்.
இங்கு
தியானம் கண்களை மூடுவதல்ல,
இதயம் விழிப்புடன் இருப்பதுதான்.
வாழ்க்கையே சேவை
இந்த நிலைக்கு வந்தவருக்குப்
பெரிய–சிறிய கடமை என்ற வித்தியாசமே இல்லை.
ஒரு துளி நீர் ஊற்றுவதும்,
ஒரு உயிரை காப்பதும்கூட —
அவனுக்குப் புனிதமான கடமைகளே.
வாழ்க்கை முழுவதும்
ஒரே ஒரு உண்மையை அவன் உணர்கிறான்:
“நான் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும்
பிரபஞ்சத்திற்கான ஒரு அர்ப்பணமே.”
அத்தியாய முடிப்பு சிந்தனை
இந்த அத்தியாயம் நமக்கு நினைவூட்டுவது:
✔ கடமை முதலில் கட்டாயம்
✔ பின்னர் பொறுப்பு
✔ அதன் பின் அன்பு
✔ இறுதியில் யோகம்
என்ற உயர்வுப் பயணம்.
வாழ்க்கை அமைதியாகச் சொல்கிறது:
கடமையைச் செய் —
ஆனால் அன்புடன் செய்.
அன்புடன் செய்தால்
அதே கடமை — யோகமாக மாறும்.”**
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக