அத்தியாயம் – 4
பக்தனின் இதய ஒளி
பக்தி என்பது
வெறும் வழிபாடு அல்ல.
அது ஒரு இதய நிலை.
அந்த இதய நிலை வந்தால்
பக்தனின் உள்ளத்தில்
ஒரு அமைதியான ஒளி மலர்கிறது.
அந்த ஒளியைத்தான்
நாம் பக்தனின் இதய ஒளி என்று அழைக்கிறோம்.
---
பக்தனின் சிறப்பு — எளிமை
பக்தனின் வாழ்க்கையில்
பெருமை இல்லை.
பாசாங்கு இல்லை.
அவன் எளிமையாக இருக்கிறான்.
எளிமையில்தான் அவனது மேன்மை.
அவனது இதயம் சொல்லும்:
“நான் யார்? —
அவரது அருளைப் பெற்ற ஒரு சிறு துளி.”
இந்த உணர்வு
அகந்தையை மெதுவாக உருக்கி விடுகிறது.
---
பக்தனின் செல்வம் — அன்பு
பக்தன் செல்வம் தேடுவதில்லை.
புகழ் தேடுவதில்லை.
அவனது உண்மையான செல்வம் —
அன்பு.
அவன் தெய்வத்தை நேசிக்கிறான்.
அந்த நேசத்தின் காரணம் — பயம் அல்ல,
பலன் அல்ல.
அன்பு என்பதே காரணம்.
---
உள்ளம் மிருதுவாகும் தருணம்
பக்தியின் பாதையில் நடந்துகொண்டிருக்கும் போது
இதயம் மெதுவாக மிருதுவாகிறது.
முன்பு கடினமாகப் பேசியவன் கூட
இனிமையாகப் பேசத் தொடங்குவான்.
முன்பு விரைவில் கோபம் கொண்டவன்
பொறுமையாக மாறுவான்.
ஏனெனில்
அவன் இதயத்தில்
அன்பு குடியேறிவிட்டது.
---
பக்தன் — தன்னை விடுவிக்கிறான்
பக்தன் தன் வாழ்க்கையை
கைவிடும் மனநிலையில் இல்லை.
ஆனால்
அகந்தையில் இருந்து தன்னை விடுவிக்கிறான்.
அவன் உணர்கிறான்:
“நான் செய்வதெல்லாம்
அவரது அருளால் தான் சாத்தியம்.”
இந்த உணர்வு
அவனது உள்ளத்தில்
ஒரு மென்மையான ஒளியைப் பரப்புகிறது.
---
பக்தனின் அமைதி
பக்தனின் இதயம்
வெளி உலகின் புயலில் கலங்கினாலும்
அகத்துள் அமைதி நிலைக்கிறது.
ஏனெனில்
அவன் நம்பிக்கை கொண்டவன்:
“எதைச் செய்தாலும் அவர் அறிந்திருக்கிறார்.”
இந்த நம்பிக்கையே
அவனது பாதுகாப்பு.
---
பக்தி — மனித நேயமாக மலரும் போது
உண்மையான பக்தி
கோயிலில் மட்டும் அடைந்து நிற்காது.
அது
பிறரை நேசிப்பதாயும்,
பிறருக்கு உதவுவதாயும்,
பிறரின் துன்பத்தை உணர்வதாயும்
மாறுகிறது.
தெய்வத்தை நேசிக்கும் இதயம் —
தெய்வத்தால் படைக்கப்பட்ட அனைத்து உயிர்களையும் நேசிக்கத் தொடங்கும்.
இதுவே
பக்தியின் பரிபூரண அழகு.
---
அத்தியாய முடிப்பு சிந்தனை
இந்த அத்தியாயம் நமக்கு சொல்லுவது:
✔ பக்தி — இதய நிலை
✔ எளிமை — பக்தியின் அழகு
✔ அன்பே — பக்தனின் செல்வம்
✔ மனிதநேயம் — பக்தியின் வெளிப்பாடு
வாழ்க்கை மெதுவாகச் சொல்கிறது:
“இதயத்தில் அன்பை வளர்த்துக் கொள் —
அங்கேயே தெய்வத்தின் ஒளி திகழ்கிறது.”
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக