அத்தியாயம் – 17
பக்தி — சேவையாக மலரும் அன்பு
பக்தியின் இதயத்தில் மலரும் அன்பு
உள்ளத்துக்குள் மட்டும் அடைந்து நிற்காது.
அது
மெதுவாக
சேவை என்ற வடிவில்
வெளிக்குப் பாய்ந்து ஓடத் தொடங்குகிறது.
ஏனெனில்
உண்மையான பக்தன் உணர்கிறான்:
தெய்வத்தை நேசிப்பது —
அவரால் படைக்கப்பட்ட மனிதர்களையும் நேசிப்பதே.
---
சேவை — அன்பின் செயல்பாடு
வார்த்தையில் மட்டும் இருக்கும் அன்பு
அரை நிறைவானது.
ஆனால்
அதே அன்பு செயலாக மாறும் போது —
அது பூரணமாகிறது.
- பசிக்கும் ஒருவருக்கு உணவு
- துயரப்படுவோருக்கு ஆறுதல்
- காயப்படுவோருக்கு உதவி கை
- துக்கத்தில் இருக்கும் மனத்திற்கு நம்பிக்கை
இந்தச் சிறிய செயல்களே
பக்தியின் சேவைப் பாதை.
---
சேவை — கடமையல்ல, அர்ப்பணம்
பக்தனுக்கு சேவை என்பது
ஒரு சமூக கடமையல்ல.
அது —
இதயத்தின் அர்ப்பணம்.
அவன் உதவும்போது
எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் செய்கிறான்.
பாராட்டும் வேண்டாம், புகழும் வேண்டாம்.
அவன் உள்ளம் சொல்லும்:
“இது என் தெய்வத்திற்கே அர்ப்பணம்.”
---
அன்பின் பார்வை
பக்தன் மனிதர்களைப் பார்க்கும்போது
அவர்களின் வெளி தோற்றத்தைப் பார்ப்பதில்லை.
அவன் உணர்கிறான்:
ஒவ்வொரு உள்ளத்திலும்
அதே தெய்வ ஒளி இருக்கிறது.
இந்த உணர்வின் காரணமாக
அவன் யாரையும் தாழ்வாக நினைக்க மாட்டான்.
அவன் அனைவரிடமும்
மரியாதையோடு நடப்பான்.
---
சிறிய சேவைகளின் பெரும் அர்த்தம்
சிலர் நினைப்பார்கள்:
“நான் என்ன பெரிய உதவி செய்ய முடியும்?”
ஆனால் பக்தன் அறிந்திருக்கிறான்:
- ஒரு புன்னகை
- ஒரு இனிய வார்த்தை
- ஒரு நிமிடம்倾聆ிப்பு
- ஒரு தாங்கும் தோள்
இவை அனைத்தும்
ஒரு உயிரின் இருளை அகற்றக்கூடிய ஒளி.
சேவைக்கு
பெரிய மேடையும் தேவையில்லை —
பெரிய இதயம் போதும்.
---
சேவை — அகந்தையை உருக்கும் சாதனை
சேவை செய்யும் தருணங்களில்
அகந்தை குறைகிறது.
ஏனெனில்
அவன் மையமாக இல்லாமல்
பிறரை மையமாக வைக்கிறான்.
இதனால்
இதயம் மெதுவாகத் தூய்மையடைகிறது.
அதுவே
பக்தியின் உண்மையான வளர்ச்சி.
---
சேவையும் தியானமும் ஒன்றே
பெரிய ஞானிகள் சொல்வார்கள்:
“அன்போடு செய்யப்படும் சேவை —
தியானத்திற்குச் சமம்.”
ஏனெனில்
அந்த தருணங்களில்
மனம் தன்னையே மறந்து
அன்பில் கரைந்திருக்கிறது.
அதே கரைவு —
தெய்வத்தை அணுகும் பாலம்.
---
சேவை — உலகுக்குத் தேவையான அருள் மொழி
இன்றைய உலகில்
அறிவும் வளர்ந்திருக்கிறது,
ஆனால் இதயத் தொட்ட அன்பு குறைந்திருக்கிறது.
அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்புவது —
பக்தியின் சேவை.
அவன் எங்கு இருந்தாலும்
சிறு ஒளியாக பிரகாசிக்கிறான்.
அந்த ஒளி
அடுத்தவரின் இதயத்தையும் தொற்றிக் கொள்கிறது.
---
அத்தியாய முடிப்பு சிந்தனை
இந்த அத்தியாயம் நமக்கு சொல்லுவது:
✔ உண்மையான பக்தி — சேவையாக வெளிப்படும்
✔ சேவை — கடமையல்ல, அர்ப்பணம்
✔ சிறிய உதவிகளும் — பெரிய அருள்
✔ அன்போடு செய்யப்படும் சேவை — தியானத்துக்கு சமம்
வாழ்க்கை மெதுவாகச் சொல்கிறது:
“நீ அன்பாக மாறி சேவை செய்தால் —
அது தெய்வத்திற்கு செய்யும் வழிபாடே.”
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக