தாயுமானவர் — திருவருளின் மற்றொரு வடிவம்.
அவர் உடலால் ஒரு மனிதர்; ஆனால் பாடலால் தாய், தந்தை, குரு, கடவுள் எல்லாம் ஆனவர்.
அவர் சொன்னார்:
“தாயும் ஆனவர், தந்தையும் ஆனவர்
தானும் ஆனவர், தத்துவமும் ஆனவர்
நீயும் ஆனவர், நானும் ஆனவர்
எல்லாம் ஆனவர் இறைவனும் ஆனவர்”
இந்த ஒரு பாடல் போதும் — ஞானத்தின் சாரமே இதில் அடங்கியிருக்கிறது.
தாயுமானவர் வாழ்க்கையே ஒரு அதிசயம்:
பிறந்தவுடன் தாயை இழந்தவர்.
ஆனால் அந்த இழப்பிலேயே தாயைக் கண்டுகொண்டவர்.
அதனால்தான் அவர் பெயர் “தாயுமானவர்” — தாயாகவே ஆனவர்.
அவர் பாடியது வெறும் பக்திப் பாடல் அல்ல;
அது அத்வைதத்தின் உச்சம்.
அவர் சொல்வார்:
“ஆனந்தம் ஆனந்தம் ஆனந்தமே
ஆனந்த நடனம் ஆடுவோமே
துன்பம் என்பது தூக்கத்தில் வரும் கனவு
விழித்தால் இல்லை, விழித்தால் இல்லை!”
மற்றொரு பாடலில்:
“கண்ணுக்கு தெரியாத கடவுளை
கண்ணால் காண்பித்தவர் நான்தான்
மனதுக்கு தெரியாத மெய்ஞ்ஞானத்தை
மனதில் நிறுத்தியவர் நான்தான்”
அவர் உலகை வெறுத்தவர் அல்ல;
உலகை உண்மையாகக் கண்டவர்.
குடும்பம், செல்வம், பதவி — எல்லாம் இருந்தும்
எல்லாவற்றையும் “கனவு” என்று அறிந்து விட்டு,
அதே உலகில் விளையாடியவர்.
அவர் இறுதியில் சொன்னார்:
“என் உடம்பு போனால் போகட்டும்,
என் பாடல்கள் இருந்தால் போதும்.”
இன்றும் அந்தப் பாடல்கள் உயிரோடு இருக்கின்றன.
ஒவ்வொரு பாடலும் ஒரு ஞான குருவின் குரல்.
அதைப் பாடினால் போதும் — மனம் அடங்கும்,
அகம் ஒளிரும்.
தாயுமானவர் வாழ்ந்து முடிந்துவிட்டார்.
ஆனால் அவர் இன்றும் பாடுகிறார் —
உன் இதயத்தில்.
அவர் பாடலை ஒரு முறை உரக்கப் பாடிப்பார்:
“பிறந்தாலும் இறந்தாலும் பிரிவில்லாத
பெருமான் என் பெம்மான் என் சிவனே!”
அப்போது தெரியும் —
தாயுமானவர் இறந்ததே இல்லை.
அவர் நீயே.
அவர் தாயே.
அவர் நானே.
அவர் நாமே.
ॐ ஸ்ரீ தாயுமான சுவாமிகள் திருவடிக்கு நம:
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக