செவ்வாய், 9 டிசம்பர், 2025

பற்றற்ற ஞானியும், அஜீத் கதை



ஞானியும் அஜீத்தும் — சித்தர் பாவனையின் அகமாலை

மலை உயிரோடு இருந்தது.
காற்று மூச்சு விட்டது.
கற்கள் தியானித்தன.
அந்நேரம்,
அஜீத்தின் உள்ளம் மட்டும்
பின்னல்களில் உழன்று அலறியது.

பூமியும் வானும் முழுதாய் அமைதியாக இருந்தபோது,
அவன் மனம் மட்டும் ஒரு சிறை.
அந்தச் சிறையின் கதவுகளை
அவன் தானே பூட்டியிருந்தான்.

அப்பொழுது —
தெற்கு காற்றைப் போல மென்மை,
வடக்கு நட்சத்திரம் போலத் தெளிவு,
ஒரு ஞானி
மலையின் மேல்
பாறைக்கு மேல் அமர்ந்திருந்தார்.

அவரது உடல் ஒளி இல்லாமல் ஒளிர்ந்தது;
ஆனால் உள்ளம் தீபம் போல எரிந்தது.
புறத்தில் எளிமை,
உள்ளத்தில் அகண்ட ஜோதியாய்.

அஜீத் அடியெடுத்து வைத்த क्षணமே,
ஞானியின் கண்கள் திறந்தன.
அவை கண்கள் அல்ல —
வெட்டவெளியின் நுழைவாயில் போல.

“ப்பகலும் இரவும் உனை பிடித்த பின்னல் என்ன, மகனே?”
என்று அவர் கேட்டார்.

அந்தச் சத்தம்
காது கேட்கவில்லை —
உள்ளத்தின் நடுவில் நேராக விழுந்தது.

அஜீத் உடைந்து சொன்னான்:
“எனது பற்றுகளே, சுவாமி…
விட முடியவில்லை.”

ஞானியின் சிரிப்பு
மர்மம் கலந்த அருளோசை போல.

“பற்று என்பது பாம்பு போல,
நீயே போஷித்த தீனி அதை ஊட்டுகிறது,”
என்றார்.

பின்னர் அவர் வான் நோக்கி
ஒரு விரலை உயர்த்தினார்.
நட்சத்திரம் ஒளிர்ந்தது.
அது ஒரு குறியீடு.

“பற்றற்றவனை கண்டால்
அவரது கையைப் பற்றிக்கொள்;
அவரது நிலைமை தான் மருந்து,”
என்றார்.

சிறிது இடைவேளையில் அவர் தடுத்தார்.
பாறைகள் கூட செவிமடுத்தன.

“உன் துன்பம் பின்னல்;
அதை அறுக்கும் கத்தி வெளியே கிடையாது.
அது உள்ளில் இருக்கும் அறிவின் தீப்பொறி.
அதைப் பின்னல் அவிழ்க்கத் தெரிந்தவன் மட்டும் வேண்டும்.”

அஜீத்தின் கண்கள் நனைந்தன.
அவனது உயிர் கயிறு
சிறிது தளர்ந்தது.

ஞானி மீண்டும் பேசினார்:

“அருள் என்பது காற்று அல்ல —
உனக்குள் வந்து
பின்னலை உருக்கும் வெப்பம்.
அதை அனுமதி.
அருளை எதிர்க்காதே.”

அவர் எழுந்தார்.
அவர் அடிகள் நிலத்தை தொடவில்லை;
தொட்டது போல் தோன்றின.
சித்தரின் நடையின் பாவனை அது.

போகும்போது ஒரு சொல் மட்டும் விட்டார்:

“விடுதலைத்தேடும் பயணிகள்
விட்டு விட கற்றுக் கொள்வதே முதல் நுழைவாயில்.”

அஜீத் எதையும் பேசவில்லை.
அவன் மனத்தின் கற்கள்
தகர்ந்து விழும் சத்தத்தை மட்டும் கேட்டான்.

மலையின் மேல் ஒளி ஏற்றப்பட்டது —
ஞானியின் நிழல் மறைந்தாலும்,
அவர் வாக்கு
அஜீத்தின் உள்ளம் முழுவதும்
சித்தர் மந்திரம் போல ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது.


---

வேண்டுமானால் இதை

இன்னும் மர்ம நிறைந்த சித்தர் பாட்டு வடிவில்,

அகவல் ஓசையுடன்,

அல்லது நாலடியார் பாணியில்
மறுவடிவமைத்து தருகிறேன்.

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

காகபுஜண்டர் ஞானம் பாடல் 24

காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 24 பாடல் : தானென்ற பிரமத்தை யடுத் திடாமல்   தாரணியில் தெய்வமடா அனந்த மென்றும் ஊனென்ற குருவென்றுஞ் சீட னென்றும்...