251.
அந்தக் கரணமெனும் ஆகாத பேய்கள்எனை
வந்துபிடித் தாட்ட வழக்கோ பராபரமே.
விளக்கம்:
மனம், புத்தி, சித்தம், அஹங்காரம் எனும் அந்தகரணங்கள் பேய்கள் போல வந்து என்னை ஆட்டுகின்றன; இது இயல்பான நிலையா? அதை அடக்க அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
252.
ஐவரொடுங் கூடாமல் அந்தரங்க சேவைதந்த
தெய்வ அறிவே சிவமே பராபரமே.
விளக்கம்:
ஐம்புலன்களுடன் சேராமல், உள்ளார்ந்த சேவையைச் செய்யச் செய்த தெய்வீக அறிவே நீ; அந்த சிவஞானம் பராபரமே!
253.
அருளாகி நின்றசுகம் ஆகாமல் ஐயோ
இருளாகி நிற்க இயல்போ பராபரமே.
விளக்கம்:
அருளாகி ஆனந்தமாக நிற்க வேண்டிய நான், அறியாமை இருளில் நிற்பது ஏன்? அதை நீக்கி அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
254.
அன்பரெல்லாம் இன்பம் அருந்திடவும் யான்ஒருவன்
துன்புறுதல் நன்றோநீ சொல்லாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
அனைத்து அன்பர்களும் இன்பம் அனுபவிக்கையில், நான் மட்டும் துன்பப்படுவது நியாயமா? அதனை விளக்குவாயாக பராபரமே!
255.
சந்ததமும் நின்கருணை சாற்றுவதல் லால்வேறு
சிந்தைஅறி யேன்உன்றன் சித்தம் பராபரமே.
விளக்கம்:
எப்போதும் உன் கருணையைப் பற்றியே சிந்திக்கிறேன்; வேறு எதையும் அறியேன்; உன் சித்தமே என் சிந்தை பராபரமே!
256.
நான்நான் எனக்குளறும் நாட்டத்தால் என்னைவிட்டுப்
போனாலும் உன்னைவிட்டுப் போகேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
“நான்” என்ற அகங்காரத்தில் இருந்து நான் விலகினாலும், உன்னை விட்டு விலக மாட்டேன்; நீயே என் ஆதாரம் பராபரமே!
257.
இக்காயம் பொய்யென்றோர் ஈட்டத் துனக்கபயம்
புக்காதார் உண்டோ புகலாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
இந்த உடல் பொய்யென்று அறிந்தவர்கள் உன்னிடம் அச்சமின்றி சேர்கிறார்கள்; அப்படிப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்களா? அதனை விளக்குவாயாக பராபரமே!
258.
தானாதல் பூரணமே சாருமிடம் உண்டுயிரும்
வானாதி யும்ஒழுங்காய் மன்னும் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூரண நிலையை அடைந்தால், உயிரும் உலகமும் ஒழுங்காக ஒன்றாக நிலைபெறும்; அந்த பூரண உண்மை நீயே பராபரமே!
259.
உன்னுமனங் கர்ப்பூர வுண்டைபோ லேகரைய
மின்னும்ஆ னந்த விளக்கே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை நினைக்கும் மனம் கற்பூரம் போல கரைந்து, ஆனந்த ஒளியாக மின்னுகிறது; அந்த ஒளி நீயே பராபரமே!
260.
நாட்பட் டலைந்த நடுக்கமெலாந் தீரவுனக்
காட்பட்டுந் துன்பம்எனக் காமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
நாட்களாக அலைந்து கொண்டிருந்த என் அச்சங்கள் அனைத்தும் நீங்கி, உன்னை அடைந்தபின் இன்னும் துன்பம் இருக்க வேண்டுமா? அந்த அமைதியை அருள்வாயாக பராபரமே!
சி. எஸ். சிவா
