தாயுமான ஸ்வாமிகள் அருளிய பராபரக்கண்ணி பாடல்கள்
1.சீராரும் தெய்வத் திருவருளாம் பூமி முதல்
பாராதி ஆண்ட பதியே பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமி முதல் அண்ட சராசரம் என அனைத்திற்கும் மூலமாகவும் இயக்க சக்தியாகவும் தெய்வம் தனது திருவருளால் எல்லாவற்றையும் நடத்துகிறது என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன் பராபரமே!.
2.
கண்ணாரக் கண்டோர் கருப்பொருள் காணாமல்
அருள் விண்ணூடு இருந்த இன்ப வெற்பே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை உண்மையாகக் கண்ட ஞானிகள் மறுபிறவி என்னும் கருப்பைச் சுற்றில் சிக்காமல் விடுதலை பெறுகின்றனர்; விண்ணிலிருந்து ஓயாமல் இன்ப அருளை பொழியும் பரம்பொருள் நீயே பராபரமே!.
3.
சிந்தித்த எல்லாம் என் சிந்தை அறிந்து ஏயுதவ
வந்த கருணை மழையே பராபரமே.
விளக்கம்:
என் மனதில் எழும் எண்ணங்களையும் ஆழ்ந்த சிந்தனைகளையும் அறிந்து, தேவையான உதவியாக கருணையாய் வந்து பொழியும் அருள் மழையே நீ பராபரமே!.
4.
ஆரா அமுதே அரசே ஆனந்த வெள்ளப்
பேராறே இன்பப் பெருக்கே பராபரமே.
விளக்கம்:
தீராத அமுதமாகவும், எல்லாவற்றுக்கும் அரசனாகவும், ஆனந்த வெள்ளமாக பெருகி வரும் பேரின்ப நதியாகவும் நீ விளங்குகிறாய் பராபரமே.
5.
ஆர் அறிவார் என்ன அனந்த மறை ஓலமிடும்
பேரறிவே இன்பப் பெருக்கே பராபரமே.
விளக்கம்:
அனந்தமான வேதங்களே உன்னை முழுமையாக விளக்க முடியாமல் ஒலிக்கின்றன; அளவற்ற பேரறிவும் பேரின்பத்தின் ஆதாரமும் நீயே பராபரமே.
6.
உரை இறந்த அன்பருளத் தோங்கு ஒளியாய் ஓங்கி
கரை இறந்த இன்பக் கடலே பராபரமே.
விளக்கம்:
வார்த்தைகளால் கூற முடியாத அன்பும் அருளும் ஒளியாக உயர்ந்து, எல்லை இல்லாத இன்பக் கடலாய் அனுபவிக்கப்படுகிறாய் பராபரமே.
7.
எத்திக்கும் தானாகி என் இதயத்தே ஊறித்
தித்திக்கும் ஆனந்தத் தேவே பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லாத் திசைகளிலும் நீயே பரவி, என் இதயத்தில் ஊறி இனிமையாக அனுபவமாக விளங்கும் ஆனந்த சக்தி நீயே பராபரமே.
8.
திக்கொடு கீழ் மேலும் திருவருளாம் பொற்பறிந்தோர்
கைக்குள் வளர் நெல்லிக் கனியே பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லாத் திசைகளிலும் பரவும் திருவருளை உணர்ந்த ஞானிகளுக்கு, கையில் வளர்க்கும் நெல்லிக்கனி போல நெருக்கமான அனுபவமாக நீ இருப்பது பராபரமே!.
9.
முத்தே பவளமே மொய்த்த பசும் பொற்சுடரே
சித்தே என் உள்ளத் தெளிவே பராபரமே.
விளக்கம்:
முத்து, பவளம் போன்ற அரிய ஒளிமிக்க பொருளாய், உள்ளத்தில் விளங்கும் அறிவுத் தெளிவாக நீ இருப்பது பராபரமே!.
10.
கண்ணே கருத்தே என் கற்பகமே கண்ணிறைந்த
விண்ணே ஆனந்த வியப்பே பராபரமே.
விளக்கம்:
என் கண்களாகவும் சிந்தனையாகவும், வேண்டிய அனைத்தையும் தரும் கற்பக மரமாகவும், எல்லையற்ற ஆனந்த ஆகாயமாகவும் நீ நிறைந்திருக்கிறாய் பராபரமே!.
11.
வாக்காய் மனதாய் மனவாக் கிறந்தவர்பால்
தாக்காதே தாக்குந் தனியே பராபரமே.
விளக்கம்:
வாக்கும் மனமும் கடந்த ஞானிகளிடம் மாயை தாக்காது; ஆனால் அவற்றைத் தாண்டாதவர்களை அது தாக்குகிறது. அவ்வாறு எல்லாவற்றையும் மீறி தனித்த நிலையில் நிற்கும் பரம்பொருள் நீயே பராபரமே!
12.
பார்த்த இடமெல்லாம் பரவெளியாய்த் தோன்றவொரு
வார்த்தை சொல்ல வந்த மனுவே பராபரமே.
விளக்கம்:
எங்கு பார்த்தாலும் பரந்து நிறைந்த வெளி போலத் தோன்றும் அந்த பரம்பொருளை உணர்த்த ஒரு வார்த்தை சொல்ல வந்த அருள் வடிவம் நீயே பராபரமே!
13.
வானந்த மண்ணினந்தம் வைத்துவைத்து பார்க்க எனக்கு
ஆனந்தம் தந்த அரசே பராபரமே.
விளக்கம்:
வானமும் மண்ணும் என அனைத்து நிலைகளையும் உருவாக்கி அவற்றை அனுபவிக்க வைத்துக் கொண்டு, அதன்மூலம் ஆனந்தம் அளிக்கும் அரசன் நீயே பராபரமே!
14.
அன்பைப் பெருக்கி எனது ஆருயிரைக் காக்க வந்த
இன்பப் பெருக்கே இறையே பராபரமே.
விளக்கம்:
என் உயிரை காக்கவும், என் உள்ளத்தில் அன்பை வளர்க்கவும் வந்த இன்ப வெள்ளமே நீ; உயிரின் ஆதாரமான இறைவன் நீயே பராபரமே!
15.
வான்மெல் லாங்கொண்ட மௌனமணிப் பெட்டகத்துக்
கானபணி யான அணியே பராபரமே.
விளக்கம்:
மௌனத்தின் ஆழமான பொக்கிஷமாக, வானத்தை விட உயர்ந்த அமைதியில் ஒளிந்திருக்கும் அரிய நகையாக நீ விளங்குகிறாய் பராபரமே!
16.
ஓடும் இருநிதியும் ஒன்றாகக் கண்டவர்கள்
நாடும் பொருளான நட்பே பராபரமே.
விளக்கம்:
இன்பமும் துன்பமும் ஒன்றே என்று உணர்ந்த ஞானிகள் நாடும் உண்மையான செல்வம் நீயே; அவர்களுக்கு நிலையான நட்பாக இருப்பது நீ பராபரமே!
17.
சித்த நினைவுஞ் செயுஞ்செயலும் நீயென வாழ்
உத்தமர்கட் கான உறவே பராபரமே.
விளக்கம்:
சிந்தனையும் செயல்களும் அனைத்தும் நீயே என்று உணர்ந்து வாழும் உத்தமர்களுக்கு நீ உறவாக, உடனிருந்துபோகும் பரம்பொருள் பராபரமே!
18.
போதாந்தப் புண்ணியர்கள் போற்றிசய போற்றியெனும்
வேதாந்த வீட்டில் விளக்கே பராபரமே.
விளக்கம்:
புண்ணியசாலிகள் போற்றும் வேதாந்த ஞானத்தின் இல்லத்தில் ஒளிரும் விளக்காக நீ இருப்பது பராபரமே!
19.
முத்தாந்த வீதி முளரி தொழும் அன்பருக்கே
சித்தாந்த வீதி வரும் தேவே பராபரமே.
விளக்கம்:
முத்தி பெறும் மார்க்கத்தில் அன்புடன் செல்லும் பக்தர்களுக்கு, சித்தாந்த ஞானத்தின் வழியை அருளும் தெய்வம் நீயே பராபரமே!
20.
ஈனந் தரும் உடலம் என்னது யான் என்பதற
ஆனந்தம் வேண்டி அலந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
இந்த உடலும் “நான்” என்ற அகங்காரமும் துன்பத்தை தருவதாக இருப்பதை உணர்ந்து, உண்மையான ஆனந்தத்தை நாடி நான் அலைந்தேன்; அந்த ஆனந்தத்தின் ஆதாரம் நீயே பராபரமே!
21.என்புருகி நெஞ்சம் இளகிக் கரைந்துகரைந்து
அன்புருவாய் நிற்க அலந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் உள்ளம் உருகி, நெஞ்சம் இளகி, முழுவதும் அன்பாகவே உருமாறி நிலைக்க நான் அலைந்து தேடினேன்; அன்பே உருவாக நிற்கும் அந்த நிலையை அருள்வாய் பராபரமே!
22.
சுத்த அறிவாய்ச் சுகம்பொருந்தின் அல்லால் என்
சித்தம் தெளியாதேன் செய்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
சுத்தமான அறிவாகிய ஆனந்த நிலை எனக்கு கிடைக்காமல் இருந்தால் என் மனம் தெளிவடையாது; அப்படியானால் நான் என்ன செய்வேன் பராபரமே!
23.
மாறா அனுபூதி வாய்க்கின் அல்லால் என்மயக்கம்
தேறாதென் செய்வேன் சிவமே பராபரமே.
விளக்கம்:
மாறாத ஆன்ம அனுபவம் எனக்கு கிடைக்காமல் இருந்தால் என் அறியாமை நீங்காது; அந்த மயக்கம் தீர என்ன செய்ய முடியும் சிவமே பராபரமே!
24.
தாகமறிந்த இன்பநிட்டை தாராயேல் ஆகெடுவேன்
தேகம் விழுந்திடின் என் செய்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் ஆன்ம தாகத்தை அறிந்து நிரந்தர ஆனந்த நிலையை அருளாவிட்டால் நான் வீணாகி விடுவேன்; இந்த உடல் அழிந்தபின் என்ன செய்ய முடியும் பராபரமே!
25.
அப்பா என் எய்ப்பில் வைப்பே ஆற்றுகிலேன் போற்றி என்று
செப்புவதல் லால் வேறென் செய்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் ஆதாரமான இறைவா! உன்னைத் தவிர வேறு எந்த ஆதாரமும் எனக்கு இல்லை; உன்னைப் போற்றி அழைப்பதற்குப் பிறகு நான் என்ன செய்ய முடியும் பராபரமே!
26.
உற்றறியும் என்னறிவும் உட்கருவி போல் சவிமாண்
டற்றும் இன்பம் தந்திலையே ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
உள்ளுணர்வால் அறியும் அறிவும் கருவிகள் போல செயல்பட்டாலும், நிரந்தர ஆனந்தத்தை இன்னும் அனுபவிக்க முடியவில்லை; அந்த இன்பத்தை அருள்வாய் பராபரமே!
27.
சொல்லால் அடங்காச் சுகக்கடலில் வாய்மடுக்கின்
அல்லால் என் தாகம் அறுமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஆனந்தக் கடலில் முழுகினால்தான் என் ஆன்ம தாகம் தீரும்; இல்லையெனில் அது எப்படித் தீரும் பராபரமே!
28.
பாராயோ என்னை முகம் பார்த்தொரு காலென் கவலை
தீராயோ வாய்திறந்து செப்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னை ஒரு முறை கருணையுடன் நோக்கி, என் துன்பத்தை நீக்குவாயா? தயவுசெய்து அருள் செய்து என் கவலைகளை தீர்த்தருள்வாய் பராபரமே!
29.
ஓயாதோ என் கவலை உள்ளே ஆனந்த வெள்ளம்
பாயாதோ ஐயா பகராய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் மனக்கவலை எப்போது ஓயும்? என் உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் எப்போது பாயும்? அதனை அருளி விளக்குவாயாக பராபரமே!
30.
ஓகோ உனைப்பிரிந்தார் உள்ளம் கனலில்வைத்த
பாகோ மெழுகோ பகராய் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை விட்டுப் பிரிந்தவர்களின் மனம் நெருப்பில் வைக்கப்பட்ட பொருள் போல துன்பப்படும்; அது பாகுபோல உருகுகிறதோ, மெழுகுபோல் கரைகிறதோ என்பதை நீயே அறிவாய் பராபரமே!
31.
கூர்த்தஅறி வத்தனையுங் கொள்ளைகொடுத் துன்னருளைப்
பார்த்தவன்நான் என்னைமுகம் பாராய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் கூர்மையான அறிவு அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, உன் அருளையே நாடி நிற்கும் நான்; என்மேல் கருணையுடன் முகம் திருப்பி நோக்குவாயாக பராபரமே!
32.
கடலமுதே தேனேயென் கண்ணே கவலை
படமுடியா தென்னைமுகம் பார்நீ பராபரமே.
விளக்கம்:
கடலமுதும் தேனும் போன்ற இனிமையான இறைவா! என் துன்பத்தைச் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நான் தவிக்கிறேன்; தயவுசெய்து என்னை நோக்கி அருள்புரிவாயாக பராபரமே!
33.
உள்ளம் அறிவாய் உழப்பறிவாய் நான்ஏழை
தள்ளிவிடின் மெத்தத் தவிப்பேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் உள்ளத்தையும் என் துன்பங்களையும் அறிந்த நீ, என்னைப் புறக்கணித்தால் நான் மிகுந்த துன்பத்தில் விழுவேன்; எனை விட்டுவிடாதே பராபரமே!
34.
கன்றினுக்குச் சேதா கனிந்திரங்கல் போலஎனக்
கென்றிரங்கு வாய்கருணை எந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
தன் கன்றுக்காக தாய் மாடு இரங்குவது போல, என்னை நோக்கி கருணையுடன் இரங்குவாயாக; அன்பின் தாயான இறைவா பராபரமே!
35.
எண்ணாத எண்ணமெல்லாம் எண்ணிஎண்ணி ஏழைநெஞ்சம்
புண்ணாகச் செய்ததினிப் போதும் பராபரமே.
விளக்கம்:
அவசியமில்லாத எண்ணங்களை நினைத்து நினைத்து என் மனதைப் புண்படுத்திக் கொண்டேன்; இவ்வாறு துன்பப்படுவது போதும், இனி என்னை காப்பாயாக பராபரமே!
36.
ஆழித் துரும்பெனவே அங்குமிங்கும் உன்னடிமை
பாழில் திரிவதென்ன பாவம் பராபரமே.
விளக்கம்:
பெருங்கடலில் அலைந்து திரியும் துரும்பைப் போல, உன் அடியேன் வாழ்க்கையில் திசை தெரியாமல் அலைகிறேன்; இவ்வாறு வீணாக வாழ்வது என்ன பாவம் பராபரமே!
37.
கற்றஅறி வால்உனைநான் கண்டவன்போற் கூத்தாடில்
குற்றமென்றென் நெஞ்சே கொதிக்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
நான் கற்ற அறிவால் உன்னை உணர்ந்தவன் போல வெளியில் நடந்து கொண்டால், அது தவறு என்று என் உள்ளம் துன்பப்படுகின்றது; உண்மையை அருள்வாய் பராபரமே!
38.
ஐயோ உனைக்காண்பான் ஆசைகொண்ட தத்தனையும்
பொய்யோ வெளியாப் புகலாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை காண வேண்டும் என்ற ஆசை எல்லாம் வீணானதோ? அது உண்மையா பொய்யா என்பதை வெளிப்படையாக அருளிச் சொல்லுவாயாக பராபரமே!
39.
துன்பக்கண் ணீரில் துளைந்தேற்குன் ஆனந்த
இன்பக்கண் ணீர்வருவ தெந்தாள் பராபரமே.
விளக்கம்:
துன்பக் கண்ணீரில் மூழ்கிய நான், எப்போது ஆனந்தக் கண்ணீர் சிந்துவேன்? அந்த இன்ப நிலையை எப்போது அடைவேன் பராபரமே!
40.
வஞ்சனையும் பொய்யும்உள்ளே வைத்தழுக்கா றாயுளறும்
நெஞ்சனுக்கும் உண்டோ நெறிதான் பராபரமே.
விளக்கம்:
வஞ்சகமும் பொய்யும் நிரம்பிய மனத்துடன் வாழும் ஒருவனுக்கு உண்மையான ஆன்மிகப் பாதை உண்டோ? எனது மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
41.
பாசம்போய் நின்றவர்போற் பாராட்டி யானாலும்
மோசம்போ னேன்நான் முறையோ பராபரமே.
விளக்கம்:
பாசம் நீங்கிய ஞானிகள் போல உன்னைப் புகழ்ந்து பேசினாலும், உள்ளத்தில் நான் இன்னும் மாயையில் விழுந்தவனாகவே இருக்கிறேன்; இது சரியான நிலைதானோ பராபரமே!
42.
நன்றறியேன் தீதறியேன் நானென்று நின்றவனார்
என்றறியேன் நான்ஏழை என்னே பராபரமே.
விளக்கம்:
நன்மை, தீமை என எதையும் தெளிவாக அறியாத நான், “நான்” என்று நிற்கும் இந்த அகம் யார் என்று கூட அறியவில்லை; இவ்வாறு அறியாமையில் உள்ள ஏழை நான் பராபரமே!
43.
இன்றுபுதி தன்றே எளியென் படுந்துயரம்
ஒன்றும்அறி யாயோ உரையாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
நான் அனுபவிக்கும் துன்பம் புதிதல்ல; நீ அனைத்தையும் அறிந்தவனே, என் துயரத்தை அறியாதோ? தயவுசெய்து அருள் செய்து கூறுவாயாக பராபரமே!
44.
எத்தனைதான் சன்மமெடுத் தெத்தனைநான் பட்டதுயர்
அத்தனையும் நீயறிந்த தன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எத்தனை பிறவிகள் எடுத்து எத்தனை துன்பங்களை அனுபவித்தேன் என்பதை நீயே அறிவாய்; எனது அனைத்து அனுபவங்களும் உனக்குத் தெரியும் பராபரமே!
45.
இந்தநாள் சற்றும் இரங்கிலையேற் காலன்வரும்
அந்தநாள் காக்கவல்லார் ஆர்காண் பராபரமே.
விளக்கம்:
இப்போது கூட நீ இரங்காமல் இருந்தால், மரணம் வரும் நாளில் என்னை காப்பவர் யார்? உன்னைத் தவிர எனக்கு ஆதாரம் இல்லை பராபரமே!
46.
உற்றுற்று நாடி உளம்மருண்ட பாவியைநீ
சற்றிரங்கி ஆளத் தகாதோ பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னைத் தேடி தேடி மனம் கலங்கிய இந்த பாவியை நீ சிறிது இரங்கி அருளால் ஆள முடியாதோ பராபரமே!
47.
எள்ளளவும் நின்னைவிட இல்லா எனைமயக்கில்
தள்ளுதலால் என்னபலன் சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
நின்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லாத எனை மாயையில் தள்ளுவது ஏன்? அதனால் உனக்கு என்ன பயன்? விளக்குவாயாக பராபரமே!
48.
பாடிப் படித்துலகிற் பாராட்டி நிற்பதற்கோ
தேடி யெனையடிமை சேர்த்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
உலகில் புகழைப் பெற பாடி நிற்பதற்காகவே என்னை உன் அடியனாக ஆக்கியாயோ? அல்லது உன்னையே அடையச் செய்வதற்காகவோ? இதன் அர்த்தம் என்ன பராபரமே!
49.
சொன்னதைச் சொல்வதல்லாற் சொல்லறவென் சொல்லிறுதிக்
கென்னததைச் சொல்வேன் எளியேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
முன்னோர் சொன்னதைத் தான் சொல்ல முடிகிறது; என் சொந்த அனுபவத்தை வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை; என்ன சொல்ல முடியும் பராபரமே!
50.
சொல்லும் பொருளும்அற்றுச் சும்மா இருப்பதற்கே
அல்லும் பகலுமெனக் காசை பராபரமே.
விளக்கம்:
வார்த்தைகளையும் பொருள்களையும் தாண்டி, அமைதியாக ‘சும்மா’ இருப்பதற்கே எனக்கு நாள் முழுவதும் ஆசை இருக்கிறது; அந்த நிலையை அருள்வாய் பராபரமே!
51.
நேச நிருவிகற்ப நிட்டையல்லால் உன்னடிமைக்
காசையுண்டோ நீயறியா தன்றே பராபரமே.
விளக்கம்:
நிருவிகற்ப சமாதி போன்ற பரிபூரண அன்பு நிலையைத்தவிர உன்னுடைய அடியனாக இருப்பதற்கான வேறு ஆசை எனக்கில்லை; இதனை நீ அறியாததோ பராபரமே!
52.
துச்சனென வேண்டாஇத் தொல்லுலகில் அல்லல்கண்டால்
அச்சம் மிகவுடையேன் ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
இந்த உலகின் துன்பங்களைக் கண்டால் நான் மிகவும் பயப்படுகிறேன்; என்னைத் துச்சனாக எண்ணி விலக்காதே, கருணையுடன் காப்பாயாக பராபரமே!
53.
கண்ணாவா ரேனும்உனைக் கைகுவியா ராயின் அந்த
மண்ணாவார் நட்பை மதியேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை வணங்காதவர்களுடன் நட்பு கொள்ள நான் விரும்பவில்லை; உன்னை உணர்ந்தவர்களே எனக்கு உறவாக இருக்க வேண்டும் பராபரமே!
54.
கொல்லா விரதங் குவலயமெல் லாம்ஓங்க
எல்லார்க்குஞ் சொல்லுவதென் இச்சை பராபரமே.
விளக்கம்:
அனைத்து உயிர்களுக்கும் அஹிம்சை நிலை நிலைத்திருக்க வேண்டும்; அதை உலகம் முழுவதும் பரப்புவது என் ஆசை பராபரமே!
55.
எத்தாற் பிழைப்பேனோ எந்தையே நின்னருட்கே
பித்தானேன் மெத்தவுநான் பேதை பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் அருளுக்காக ஏங்கும் நான், உலகில் எப்படி வாழ்வேன்? உன்னிடத்தில் பித்துபிடித்தவனாய் நிற்கும் அறியாமைமிக்கவன் நான் பராபரமே!
56.
வாயினாற் பேசா மவுனத்தை வைத்திருந்துந்
தாயிலார் போல்நான் தளர்ந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
மௌனத்தில் இருந்தாலும், தாயில்லாத குழந்தை போல மனதில் பலவீனமடைந்து தவிக்கிறேன்; எனைத் தாங்குவாயாக பராபரமே!
57.
அன்னையிலாச் சேய்போல் அலக்கணுற்றேன் கண்ணார
என்னகத்தில் தாய்போல் இருக்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
தாயில்லாத குழந்தை போல துன்பத்தில் அலைகிறேன்; என் உள்ளத்தில் தாயாக இருந்து என்னைக் காக்கும் பரம்பொருள் நீயே பராபரமே!
58.
உற்றுநினைக் கில்துயரம் உள்ளுள்ளே செந்தீயாய்ப்
பற்றநொந்தேன் என்னைமுகம் பார்நீ பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை நினைத்தாலே உள்ளத்தில் எரியும் தீ போல துன்பம் எழுகிறது; அந்த வேதனையை நீக்கி என்னை கருணையுடன் நோக்குவாயாக பராபரமே!
59.
பொய்யன் இவன் என்றுமெள்ளப் போதிப்பார் சொற்கேட்டுக்
கைவிடவும் வேண்டாமென் கண்ணே பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னைப் பொய்யன் என்று கூறுபவர்களின் சொற்களை நம்பி என்னை விட்டு விலகாதே; நீயே எனக்கு ஆதாரம் பராபரமே!
60.
எண்ண மறிந்தே இளைப்பறிந்தே ஏழைஉய்யும்
வண்ணந் திருக்கருணை வையாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் எண்ணங்களையும் என் துன்பங்களையும் அறிந்து, இந்த ஏழை உயிர் உய்யும் வகையில் உன் திருக்கருணையை அருள்வாயாக பராபரமே!
61.
நாட்டாதே யென்னையொன்றில் நாட்டி யிதமகிதங்
காட்டாதே யெல்லாம்நீ கண்டாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னை உலக விஷயங்களில் பற்றுக் கொள்ளச் செய்யாதே; சுக-துக்கங்களை காட்டாமல், அனைத்தையும் அறிந்த நீ எனை உண்மைப் பாதையில் நிலைநிறுத்துவாயாக பராபரமே!
62.
உன்னைநினைந் துன்நிறைவின் உள்ளே உலாவும்என்னை
அன்னைவயிற் றின்னம்அடைக் காதே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை நினைத்து உன் நிறைவு நிலைக்குள் வாழும் என்னை மீண்டும் பிறவியின் கருவறையில் அடைக்காதே; விடுதலை அருள்வாயாக பராபரமே!
63.
பரமுனக்கென் றெண்ணும் பழக்கமே மாறா
வரமெனக்குத் தந்தருள்என் வாழ்வே பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லாம் உனக்காகவே என்ற எண்ணம் எப்போதும் மாறாதபடி இருக்குமாறு அருள் வரம் தாராயாக; என் வாழ்க்கையே நீ பராபரமே!
64.
வந்தித்து நின்னை மறவாக் கடனாகச்
சிந்திக்க நின்னதருள் செய்யாப் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை வணங்கி, ஒருபோதும் மறக்காமல் சிந்திக்கச் செய்வது என் கடமை; அதற்குத் தேவையான அருளை நீயே அளிக்க வேண்டும் பராபரமே!
65.
எவ்வுயிரும் என்னுயிர்போல் எண்ணி யிரங்கவும்நின்
தெய்வ அருட்கருணை செய்யாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
அனைத்து உயிர்களையும் என் உயிர்போல் எண்ணி இரங்கும் மனம் எனக்குக் கிடைக்க உன் தெய்வீக கருணையை அருள்வாயாக பராபரமே!
66.
வெட்டவெளிப் பேதையன்யான் வேறுகப டொன்றறியேன்
சிட்டருடன் சேர்அனந்த தெண்டன் பராபரமே.
விளக்கம்:
எளிய மனம் கொண்ட நான் வேறு வஞ்சக வழிகளை அறியேன்; சித்தர்களுடன் இணைந்து ஆனந்த நிலையை அடைய அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
67.
இரவுபக லற்றவிடத் தேகாந்த யோகம்
வரவுந் திருக்கருணை வையாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
இரவும் பகலும் இல்லாத ஆத்ம நிலை ஒன்றில் ஏகாந்த யோகம் பெறும் அருளை எனக்குத் தாராயாக பராபரமே!
68.
மால்காட்டிச் சிந்தை மயங்காமல் நின்றுசுகக்
கால்காட்டி வாங்காதே கண்டாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயையை காட்டி என் மனதை மயக்காமல், உண்மையான ஆனந்த நிலையைத் தந்து எனை நிலைநிறுத்துவாயாக பராபரமே!
69.
எப்பொருளும் நீயெனவே எண்ணிநான் தோன்றாத
வைப்பைஅழி யாநிலையா வையாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லாம் நீயே என்று உணர்ந்து, “நான்” என்ற அகங்காரம் தோன்றாத நிலையை அழியாதபடி எனக்குத் தாராயாக பராபரமே!
70.
சும்மா இருப்பதுவே சுட்டற்ற பூரணமென்
றெம்மா லறிதற் கெளிதோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எதையும் சுட்டிக் காட்டாமல் சும்மா இருப்பதே பரிபூரண நிலை என்பதை உணர்வது எளிதல்ல; அந்த அனுபவத்தை அருள்வாயாக பராபரமே!
71.
முன்னொடுபின் பக்கம் முடியடிநாப் பண்ணறநின்
தன்னொடுநான் நிற்பதென்றோ சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
முன், பின், எல்லை, ஆதாரம் ஆகிய எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாமல் உன்னுடன் ஒன்றாய் நிற்கும் நிலை எப்போது எனக்குக் கிடைக்கும்? அதனை அருளிச் சொல்லுவாயாக பராபரமே!
72.
மைவ்வண்ணந் தீர்ந்த மவுனிசொன்ன தெய்வண்ணம்
அவ்வண்ணம் நிட்டை அருளாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயை நீங்கிய மௌன ஞானிகள் கூறிய தெய்வீக நிலையை அதேபோல் அனுபவிக்கச் செய்யும் நிலையை எனக்குத் தாராயாக பராபரமே!
73.
வித்தன்றி யாதும் விளைவதுண்டோ நின்னருளாஞ்
சித்தன்றி யாங்களுண்டோ செப்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
விதை இல்லாமல் பயிர் வராதபோல், உன் அருளில்லாமல் எதுவும் நிகழாது; உன் சித்தமில்லாமல் எங்களால் எதுவும் செய்ய முடியாது என்பதை விளக்குவாயாக பராபரமே!
74.
ஆங்கார மற்றுன் அறிவான அன்பருக்கே
தூங்காத தூக்கமது தூக்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
அகங்காரம் இல்லாமல் உன்னை உணர்ந்த அன்பர்களுக்கே விழிப்புணர்வுடன் கூடிய ஆன்ம நித்திரை நிலை கிடைக்கும்; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
75.
சிந்தை அவிழ்ந்தவிழ்ந்து சின்மயமா நின்னடிக்கே
வந்தவர்க்கே இன்பநிலை வாய்க்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
மனம் முழுவதும் களைந்து, சுத்த சித்த நிலையுடன் உன் அடியை அடைந்தவர்களுக்கே உண்மையான ஆனந்த நிலை கிடைக்கும் பராபரமே!
76.
சொல்லாடா வூமரைப்போற் சொல்லிறந்து நீயாகின்
அல்லால் எனக்குமுத்தி ஆமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
வார்த்தைகளைத் தாண்டி, மௌன நிலையில் நீயாக இல்லாவிட்டால் எனக்கு முக்தி கிடைக்குமா? அதை அருள்வாயாக பராபரமே!
77.
பேச்சாகா மோனம் பிறவா முளைத்ததென்றற்
காச்சாச்சு மேற்பயனுண் டாமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
வார்த்தைகளால் கூற முடியாத மௌன நிலை பிறவியற்ற நிலையாக விளங்குகிறது; அதற்கு மேல் எதுவும் உண்டோ? விளக்குவாயாக பராபரமே!
78.
கெட்டியென்றுன் அன்பர்மலங் கெட்டயர்ந்தோர் பூரணமாந்
தொட்டிலுக்குட் சேய்போல் துயின்றார் பராபரமே.
விளக்கம்:
மலங்கள் நீங்கிய உன் அன்பர்கள் பூரண நிலையில், தொட்டிலில் உறங்கும் குழந்தை போல அமைதியாக இருக்கின்றனர்; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
79.
காட்ட அருள்இருக்கக் காணா திருள்மலத்து
நாட்ட மெனக்குவரல் நன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் அருள் வெளிச்சம் இருக்கும்போது கூட, அறியாமை இருளில் நான் சிக்கிக் கொள்ளுவது சரியா? என்னை அந்த இருளிலிருந்து காப்பாயாக பராபரமே!
80.
எத்தன்மைக் குற்ற மியற்றிடினுந் தாய்பொறுக்கும்
அத்தன்மை நின்னருளும் அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எவ்வளவு தவறு செய்தாலும் தாய் பொறுப்பது போல, நீயும் எனது குற்றங்களைப் பொறுத்து அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
81.
எத்தனையோ தேர்ந்தாலும் என்னாலே இன்பமுண்டோ
சித்துருவே இன்பச் சிவமே பராபரமே.
விளக்கம்:
எவ்வளவு அறிந்தாலும், என்னால் உண்மையான ஆனந்தம் அடைய முடியாது; சித்துருவாகவும் இன்பசிவமாகவும் விளங்கும் நீயே ஆனந்தத்தின் ஆதாரம் பராபரமே!
82.
மண்ணொடுவிண் காட்டி மறைந்துமறையா அருளைக்
கண்ணொடுகண் ணாகஎன்று காண்பேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமியும் விண்ணும் காட்டி மறைந்தும் மறையாத அருளை நேரடியாக அனுபவிக்க நான் எப்போது கண்கண்ட உண்மையாக காண்பேன் பராபரமே!
83.
பஞ்சரித்து நின்னைப் பலகால் இரந்ததெல்லாம்
அஞ்ச லெனும்பொருட்டே அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
நான் உன்னிடம் பலமுறை துன்பத்தில் வேண்டிக்கொண்டதெல்லாம் “அஞ்சாதே” என்று நீ அருள்வதற்காகத்தானே பராபரமே!
84.
எங்கெங்கே பார்த்தாலும் எவ்வுயிர்க்கும் அவ்வுயிராய்
அங்கங் கிருப்பதுநீ அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எங்கு பார்த்தாலும், ஒவ்வொரு உயிரிலும் உயிராக இருந்து நிற்பது நீயே அல்லவா பராபரமே!
85.
அனைத்துமாய் நின்றாயே யான்வேறோ நின்னை
நினைக்குமா றெங்கே நிகழ்த்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லாமாக நீயே நிறைந்திருக்கும்போது, நான் வேறாக இருந்து உன்னை நினைக்க என்ன வழி உள்ளது? அதையும் நீயே அருள வேண்டும் பராபரமே!
86.
நின்போதத் தாலே நினைப்பு மறப்புமென்றால்
என்போதம் எங்கே இயம்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
நினைவும் மறப்பும் உன் சித்தத்தால் நிகழ்ந்தால், எனது தனிப்பட்ட சித்தம் எங்கே உள்ளது? இதை விளக்குவாயாக பராபரமே!
87.
ஒன்றைநினைந் தொன்றைமறந் தோடுமனம் எல்லாம்நீ
என்றறிந்தால் எங்கே இயங்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
ஒன்றை நினைத்து ஒன்றை மறக்கும் இந்த மனமும் நீயே என்று உணர்ந்தால், அது தனியாக எங்கே இயங்கும்? அனைத்தும் நீயே பராபரமே!
88.
கொழுந்தில் வயிரமெனக் கோதறவுள் ளன்பில்
அழுந்துமவர்க் கேசுகமுண் டாகும் பராபரமே.
விளக்கம்:
முளைக்கும் கொழுந்தில் வைரம் போல, குற்றமற்ற அன்பில் ஆழ்ந்தவர்களுக்கே உண்மையான ஆனந்தம் கிடைக்கும் பராபரமே!
89.
பற்றும் பயிர்க்குப் படர்கொழுந்து போற்பருவம்
பெற்றவர்க்கே நின்னருள்தான் பேறாம் பராபரமே.
விளக்கம்:
வளரும் பயிர்க்கு தாங்கும் கொழுந்து போல, தகுந்த நிலையை அடைந்தவர்களுக்கே உன் அருள் கிடைக்கும் பெரும் பலனாகும் பராபரமே!
90.
யோகியர்க்கே ஞானம் ஒழுங்காம்பே ரன்பான
தாகியரும் யோகம்முன்னே சார்ந்தோர் பராபரமே.
விளக்கம்:
யோகத்தில் நிலைபெற்றவர்களுக்கே உண்மையான ஞானம் கிடைக்கும்; பேரன்பில் நிலைத்தவர்களும் யோக மார்க்கத்தில் முன்னேறி உன்னை அடைவார்கள் பராபரமே!
91.
அல்லும் பகலும் அறிவாகி நின்றவர்க்கே
சொல்லும் பொருளுஞ் சுமைகாண் பராபரமே.
விளக்கம்:
இரவும் பகலும் சுத்த அறிவாக நிலைபெற்றவர்களுக்கு, வார்த்தைகளும் அதன் பொருள்களும் கூட சுமையாகத் தோன்றும்; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
92.
எச்சிலென்று பூவை யிகழ்ந்தோர்க் குனைப்போற்றப்
பச்சிலையுங் கிள்ளப் படுமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
பூவை எச்சில் என்று இகழ்ந்தவர்களுக்குக் கூட உன்னைப் போற்றத் தகுதியுண்டா? அப்படியிருக்க, பச்சிலையைக் கூட பறிக்க முடியுமா? தூய்மையின் அவசியத்தை உணர்த்துகின்றாய் பராபரமே!
93.
அந்தக் கரணம் அடங்கத் துறப்பதுவே
எந்தத் துறவினும்நன் றெந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
மனம், புத்தி, அஹங்காரம் போன்ற உள்ளுறுப்புகள் அடங்குவது தான் உயர்ந்த துறவு; அது எல்லா துறவுகளிலும் சிறந்தது பராபரமே!
94.
தன்னை அறிந்தால் தலைவன்மேற் பற்றலது
பின்னையொரு பற்றும்உண்டோ பேசாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
தன்னை உணர்ந்தவனுக்கு இறைவனையே பற்றாகக் கொள்வது இயல்பு; அதற்கு அப்பால் வேறு பற்றுகள் இருக்க முடியுமா? விளக்குவாயாக பராபரமே!
95.
அன்பாற் கரைந்துகண்ணீர் ஆறுகண்ட புண்ணியருக்
குன்பால் வரவழிதான் உண்டோ பராபரமே.
விளக்கம்:
அன்பில் உருகி ஆனந்தக் கண்ணீர் சிந்தும் புண்ணியவான்களுக்கு உன்னை அடைய தனியான வழி ஏதேனும் இருக்கிறதா? அன்பே வழி பராபரமே!
96.
தன்னை அறிந்தருளே தாரகமா நிற்பதுவே
உன்னை அறிதற் குபாயம் பராபரமே.
விளக்கம்:
தன்னை அறியும் அருளே இறைவனை அறியும் பாதையாகும்; அதுவே தாரக மந்திரம் போல உயர்ந்த உபாயம் பராபரமே!
97.
கற்றகலை யால்நிலைதான் காணுமோ காண்பதெல்லாம்
அற்றவிடத் தேவெளியாம் அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
கற்ற அறிவால் உண்மை நிலையை அறிய முடியுமா? அனைத்தும் இல்லாத இடத்தில் தான் பரம்பொருள் வெளிப்படுகிறது அல்லவா பராபரமே!
98.
கண்மூடிக் கண்விழித்துக் காண்பதுண்டோ நின்னருளாம்
விண்மூடின் எல்லாம் வெளியாம் பராபரமே.
விளக்கம்:
கண்களை மூடி திறந்து காண்பது உண்மையான அனுபவமா? உன் அருள் விண்ணைப் போல விரிந்தால் அனைத்தும் வெளிப்படும் பராபரமே!
99.
நேரே நினதருளென் நெஞ்சைக் கவரின்ஒன்றும்
பாரேன் சுகமும் படைப்பேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் அருள் என் மனதை முழுவதும் ஆட்கொண்டால், வேறு எதையும் நாடேன்; அதுவே ஆனந்தமாக இருக்கும் பராபரமே!
100.
வான்காண வேண்டின் மலையேற லொக்கும்உன்னை
நான்காணப் பாவனைசெய் நாட்டம் பராபரமே.
விளக்கம்:
வானைக் காண மலையேற வேண்டும் போல, உன்னை காண மனதை உயர்த்தும் சாதனையில் ஈடுபட வேண்டும்; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
101.
வாதனைவிட் டுன்னருளின் மன்னினல்லால் வேறுமொரு
சாதனைதான் உண்டோநீ சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
துன்பங்களை விட்டு உன் அருளில் நிலைபெறுவதற்குப் பிறகு வேறு எந்த சாதனையும் உண்டோ? உண்மையான மார்க்கம் உன் அருளே என்பதை விளக்குவாயாக பராபரமே!
102.
பாரகமும் விண்ணகமும் பற்றாக நிற்பதருள்
தாரகத்தைப் பற்றியன்றோ சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமியும் விண்ணுலகமும் பற்றாக இல்லாமல் நிற்கும் நிலை, உன் அருளைத் தாங்கும் தாரகமாக இல்லையா? அந்த உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!
103.
விளக்குந் தகளியையும் வேறென்னார் நின்னைத்
துளக்கமறச் சீவனென்று சொல்வார் பராபரமே.
விளக்கம்:
விளக்கும் தீபமும் வேறல்ல; அதுபோல உயிரும் நீயே என்று குழப்பமின்றி உணர்பவர்கள் உண்மையை அறிந்தவர்கள்; அந்த அறிவை அருள்வாயாக பராபரமே!
104.
பாராதி நீயாப் பகர்ந்தால் அகமெனவும்
ஆராயுஞ் சீவனுநீ யாங்காண் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமி முதல் அனைத்தும் நீயே என்றால், “நான்” என்று ஆராயும் உயிரும் நீயே அல்லவா? அந்த ஒன்றுமை உணர்வை அருள்வாயாக பராபரமே!
105.
பொய்யைப்பொய் யென்றறியும் போதத்துக் காதரவுன்
மெய்யருளே அன்றோ விளம்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
பொய்யை பொய்யாக அறியும் அறிவு உன் மெய்யான அருளால்தான் வருகிறது; அந்த அருளின் மகத்துவத்தை விளக்குவாயாக பராபரமே!
106.
வருவான்வந் தேன்எனல்போல் மன்னியழி யுஞ்சகத்தைத்
தெரிவாக இல்லையென்ற தீரம் பராபரமே.
விளக்கம்:
உலகம் நிலைத்தது போல தோன்றினாலும் அது அழிவதற்குரியது; அது உண்மையல்ல என்பதை உணரும் தைரியம் உன் அருளாலே கிடைக்கும் பராபரமே!
107.
மாயா சகமிலையேல் மற்றெனக்கோர் பற்றுமிலை
நீயேநான் என்றுவந்து நிற்பேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயை உலகம் இல்லையெனில் எனக்கு வேறு பற்றே இல்லை; “நீயே நான்” என்ற ஒன்றுமை உணர்வில் நிலைநிறுத்துவாயாக பராபரமே!
108.
வானாதி நீயெனவே வைத்தமறை என்னையும்நீ
தானாகச் சொல்லாதோ சாற்றாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
வானம் முதல் அனைத்தும் நீயே என்று கூறும் வேதங்கள் போல, என்னையும் நீயே என்று உணரச் செய்யாதோ? அந்த உண்மையை அருள்வாயாக பராபரமே!
109.
வெள்ளக் கருணைமத வேழமாம் நின்னருட்கென்
கள்ளக் கருத்தே கவளம் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் கருணை பெருவெள்ளம் போலவும், மத யானை போலவும் வலிமையானது; அதற்கெதிராக என் வஞ்சகமான மனம் சிறிய கவளம் போன்றது; அதை நீயே அடக்குவாயாக பராபரமே!
110.
வண்டாய்த் துவண்டு மவுன மலரணைமேல்
கொண்டார்க்கோ இன்பங் கொடுப்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
மௌன மலரில் வண்டுபோல் திளைத்து அதில் உறையும் ஞானிகளுக்கு நீ அளிக்கும் ஆனந்தம் அளவற்றது; அந்த இன்ப நிலையை எனக்கும் அருள்வாயாக பராபரமே!
111.
மாயைமுத லாம்வினைநீ மன்னுயிர்நீ மன்னுயிர்தேர்ந்
தாயும்அறி வானதுநீ அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயையும், கர்மங்களும், நிலைத்த உயிரும், அந்த உயிரை அறியும் அறிவும் அனைத்தும் நீயே அல்லவா? எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரம் நீயே பராபரமே!
112.
என்னறிவும் யானும்என தென்பதுவு மாம்இவைகள்
நின்னவையே அன்றோ நிகழ்த்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் அறிவும், “நான்” என்ற உணர்வும், “என்” என்ற பற்றும் அனைத்தும் உன்னுடையவையே; அவற்றை நீயே நிகழ்த்துகின்றாய் பராபரமே!
113.
பாரறியா தண்டப் பரப்பறியா துன்பெருமை
யாரறிவார் நானோ அறிவேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூமியாலும் அண்டங்களாலும் அறிய முடியாத உன் பெருமையை யார் உணர முடியும்? நான் அறிய முடியுமா? அந்த அளவில்லா தன்மையே நீ பராபரமே!
114.
அண்டம் அனைத்திலுமாய் அப்பாலுக் கப்பாலுங்
கொண்டநின்னை யாரறிந்து கொள்வார் பராபரமே.
விளக்கம்:
அனைத்து அண்டங்களிலும் இருந்து, அவற்றைத் தாண்டியும் நிறைந்திருக்கும் உன்னை முழுமையாக யார் அறிந்து கொள்ள முடியும் பராபரமே!
115.
ஒப்புயர்வொன் றின்றி ஒலிபுகா மோனவட்டக்
கப்பலுக்காம் வான்பொருள்நீ கண்டாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
ஒப்பில்லாத உயர்ந்த நிலையில், ஒலி எட்டாத மௌனத்தின் பரப்பில் நிற்கும் பரம்பொருள் நீயே; அதனை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!
116.
என்போல் எளியவரும் எங்கெங்கும் பார்த்தாலும்
உன்போல் வலியவரும் உண்டோ பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னைப் போல எளியவர்களும் இருக்கலாம்; ஆனால் உன்னைப் போல வல்லமையுடையவர் எங்கும் இல்லை; நீயே எல்லாம் பராபரமே!
117.
பார்க்கின்அண்ட பிண்டப் பரப்பனைத்தும் நின்செயலே
யார்க்குஞ் செயலிலையே ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
அண்டமும் பிண்டமும் என அனைத்தும் உன் செயல்களே; யாருக்கும் தனியாகச் செய்யும் செயலே இல்லை; எல்லாம் நீயே பராபரமே!
118.
ஒன்றே பலவே உருவே அருவேயோ
என்றே அழைப்பதுன்னை என்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
நீ ஒன்றா? பலவா? உருவமா? அருவமா? எப்படிப் புகழ்ந்து அழைப்பது என்று கூட தெரியவில்லை; எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன் நீ பராபரமே!
119.
செப்புவதெல் லாஞ்செபம்நான் சிந்திப்ப தெல்லாம்நின்
ஒப்பில் தியானமென ஓர்ந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
நான் பேசுவது எல்லாம் ஜெபமாகவும், சிந்திப்பது அனைத்தும் உன்னுடைய தியானமாகவும் மாறுகிறது; அந்த நிலையைக் கொடுத்தது நீயே பராபரமே!
120.
ஆரிருந்தேன் ஆர்போய்என் ஆரமுதாம் நின்னருளின்
சீரிருந்தால் உய்வேன் சிவமே பராபரமே.
விளக்கம்:
நான் யார்? எங்கு வந்தேன்? எங்கு போகிறேன்? எனக்கு தெரியவில்லை; ஆனால் உன் அருள் நிலைத்திருந்தால் நான் உய்வேன்; சிவமான பரம்பொருள் நீயே பராபரமே!
121.
வஞ்சநமன் வாதனைக்கும் வன்பிறவி வேதனைக்கும்
அஞ்சி உனையடைந்தேன் ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
மரணத்தின் துன்பத்திற்கும், கடினமான பிறவிச் சுழற்சியின் வேதனைக்கும் பயந்து, உன்னையே அடைக்கலமாக அடைந்தேன்; என்னை காப்பாயாக பராபரமே!
122.
எந்தப் படியுன் இதயம் இருந்ததெமக்
கந்தப் படிவருவ தன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் இதயம் எப்படியோ, அதேபோலவே எங்களின் மனமும் ஆக வேண்டும்; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
123.
எந்தெந்த நாளும் எனைப்பிரியா தென்னுயிராய்ச்
சிந்தைகுடி கொண்டஅருள் தேவே பராபரமே.
விளக்கம்:
எப்போதும் என்னை விட்டு பிரியாமல், என் உயிராகவும் என் சிந்தையில் குடிகொண்ட அருள் தெய்வமே நீயே பராபரமே!
124.
அஞ்சல் அஞ்சல் என்றடிமைக் கப்போதைக் கப்போதே
நெஞ்சில் உணர்த்தும் நிறைவே பராபரமே.
விளக்கம்:
“அஞ்சாதே” என்று ஒவ்வொரு தருணத்திலும் என் உள்ளத்தில் உணர்த்தும் அந்த நிரம்பிய அருள் நிலை நீயே பராபரமே!
125.
என்னையுன்றன் கைக்களித்தார் யாவரென்னை யான்கொடுத்துப்
பின்னை யுன்னாற் பெற்றநலம் பேசேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னை உனக்கே ஒப்படைத்தவர்கள் யார்? அல்லது நான் என்னை உனக்கே ஒப்படைத்தேனா? பின்னர் உன்னால் கிடைத்த நன்மையை எப்படி சொல்ல முடியும் பராபரமே!
126.
வாய்பேசா யூமையென வைக்கவென்றோ நீமவுனத்
தாயாக வந்தருளைத் தந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
வார்த்தைகள் இல்லாத மௌன நிலையில் என்னை நிலைநிறுத்துவதற்காக, மௌன தாயாக வந்து அருள் தந்தாய் பராபரமே!
127.
தன்னைத்தந் தென்னைத் தடுத்தாண்ட நின்கருணைக்
கென்னைக்கொண் டென்னபலன் எந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
நீ உன்னைத் தந்து என்னை ஆட்கொண்டாய்; அந்த கருணைக்கு நான் என்ன திருப்பிக் கொடுக்க முடியும்? என்னால் உனக்கு என்ன பயன் பராபரமே!
128.
மார்க்கண்டர்க் காக மறலிபட்ட பாட்டைஉன்னிப்
பார்க்கின்அன் பர்க்கென்ன பயங்காண் பராபரமே.
விளக்கம்:
மார்க்கண்டேயனை காப்பாற்ற மரணத்தையே வென்ற நீ, உன்னை அடைந்த பக்தர்களுக்கு என்ன பயம் இருக்க முடியும்? பாதுகாப்பே நீ பராபரமே!
129.
சுட்டியுண ராமல் துரியநிலை யாய்வெளியில்
விட்டநின்னை யானோ வியப்பேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
எந்த குறியீடும் இல்லாமல் துரிய நிலையாக வெளியில் நிற்கும் உன்னை நான் எவ்வாறு உணர்ந்து வியப்பேன்? அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
130.
சூதொன்று மின்றியென்னைச் சும்மா இருக்கவைத்தாய்
ஈதொன்றும் போதாதோ இன்பம் பராபரமே.
விளக்கம்:
எந்த ஏமாற்றமும் இல்லாமல், என்னை சும்மா அமைதியாக இருக்க வைத்தாய்; அதுவே போதுமான பேரின்பம் அல்லவா பராபரமே!
141.
ஆடுவதும் பாடுவதும் ஆனந்த மாகிநின்னைத்
தேடுவதும் நின்னடியார் செய்கை பராபரமே.
விளக்கம்:
ஆடலும் பாடலும் ஆனந்தமாக மாறி, உன்னைத் தேடுவது உன் அடியார்களின் இயல்பான செயல்; அந்த ஆனந்த பக்தி நிலை நீயே பராபரமே!
142.
பொங்கியநின் தண்ணருளைப் புட்கலமாப் பெற்றவர்கட்
கெங்கெழுந்தென் ஞாயி றியம்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் பெருகும் அருளை உள்ளமெங்கும் பெற்றவர்களுக்கு, எந்த இடத்தில் என்ன சூரியன் உதிக்கிறது? அவர்களுக்கு எல்லாம் ஒரே ஒளி; அது நீயே பராபரமே!
143.
பாலரொடு பேயர்பித்தர் பான்மையென நிற்பதுவே
சீலமிகு ஞானியர்தஞ் செய்கை பராபரமே.
விளக்கம்:
குழந்தை போலவும், பித்தர் போலவும், உலகக் கணக்கில் வியப்பாகத் தோன்றும் நடத்தை கொண்டிருப்பது, உண்மையான ஞானிகளின் இயல்பே பராபரமே!
144.
உண்டுடுத்துப் பூண்டிங் குலகத்தார் போல்திரியுந்
தொண்டர்விளை யாட்டே சுகங்காண் பராபரமே.
விளக்கம்:
உலகில் உள்ளவர்களைப் போலவே வாழ்ந்தாலும், உன் அடியார்களுக்கு அது ஒரு விளையாட்டு; அதிலேயே அவர்கள் ஆனந்தம் காண்கிறார்கள் பராபரமே!
145.
கங்குல்பக லற்றதிருக் காட்சியர்கள் கண்டவழி
எங்கும் ஒருவழியே எந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
இரவும் பகலும் இல்லாத திருநிலை அனுபவித்த ஞானிகள் கண்ட வழி எங்கும் ஒரே பாதைதான்; அந்த வழி நீயே பராபரமே!
146.
காயநிலை அல்லவென்று காண்பார் உறங்குவரோ
தூயஅருட் பற்றாத் தொடர்வார் பராபரமே.
விளக்கம்:
உடல் உண்மை அல்ல என்று உணர்ந்தவர்கள் தூக்கத்தில் மூழ்காமல், தூய அருளை பற்றிக்கொண்டு வாழ்வார்கள்; அந்த நிலை நீயே பராபரமே!
147.
அப்பும்உப்பும் போன்ற அயிக்யபரா னந்தர்தமக்
கொப்புவமை சொல்லவும்வாய் உண்டோ பராபரமே.
விளக்கம்:
நீர் மற்றும் உப்பு ஒன்றாக கலப்பதைப் போல, பரம ஆனந்தத்தில் ஒன்றியவர்களின் நிலைக்கு ஒப்புமை கூற முடியுமா? அது சொல்லிக்கடக்காதது பராபரமே!
148.
சித்தந் தெளிந்து சிவமானோ ரெல்லோர்க்குங்
கொத்தடிமை யான குடிநான் பராபரமே.
விளக்கம்:
சித்தம் தெளிந்து சிவநிலையை அடைந்த ஞானிகளுக்கெல்லாம் நான் அடியனாக இருக்கிறேன்; அந்த பணிவு நிலை நீயே பராபரமே!
149.
தம்முயிர்போல் எவ்வுயிருந் தானென்று தண்ணருள்கூர்
செம்மையருக் கேவலென்று செய்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லா உயிர்களையும் தன் உயிர்போல் எண்ணும் கருணைமிக்கவர்களுக்கு நான் சேவை செய்வேன்; அந்த அருள் உணர்வு நீயே பராபரமே!
150.
விண்ணுக்கும் விண்ணாகி மேவும்உனக் கியான்பூசை
பண்ணிநிற்கு மாறு பகராய் பராபரமே.
விளக்கம்:
விண்ணுக்கும் அப்பாற்பட்ட நீயை நான் எவ்வாறு பூஜிக்க முடியும்? உன்னை வழிபடும் முறையை அருளிச் சொல்லுவாயாக பராபரமே!
257.
இக்காயம் பொய்யென்றோர் ஈட்டத் துனக்கபயம்
புக்காதார் உண்டோ புகலாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
இந்த உடல் பொய்யென்று அறிந்தவர்கள் உன்னிடம் அச்சமின்றி சேர்கிறார்கள்; அப்படிப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்களா? அதனை விளக்குவாயாக பராபரமே!
258.
தானாதல் பூரணமே சாருமிடம் உண்டுயிரும்
வானாதி யும்ஒழுங்காய் மன்னும் பராபரமே.
விளக்கம்:
பூரண நிலையை அடைந்தால், உயிரும் உலகமும் ஒழுங்காக ஒன்றாக நிலைபெறும்; அந்த பூரண உண்மை நீயே பராபரமே!
259.
உன்னுமனங் கர்ப்பூர வுண்டைபோ லேகரைய
மின்னும்ஆ னந்த விளக்கே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை நினைக்கும் மனம் கற்பூரம் போல கரைந்து, ஆனந்த ஒளியாக மின்னுகிறது; அந்த ஒளி நீயே பராபரமே!
260.
நாட்பட் டலைந்த நடுக்கமெலாந் தீரவுனக்
காட்பட்டுந் துன்பம்எனக் காமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
நாட்களாக அலைந்து கொண்டிருந்த என் அச்சங்கள் அனைத்தும் நீங்கி, உன்னை அடைந்தபின் இன்னும் துன்பம் இருக்க வேண்டுமா? அந்த அமைதியை அருள்வாயாக பராபரமே!
261.
பாவிபடுங் கண்கலக்கம் பார்த்துமிரங் காதிருந்தால்
ஆவிக் குறுதுணையார் ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
துன்பத்தில் தவிக்கும் எனது நிலையைப் பார்த்தும் நீ இரங்காவிட்டால், என் ஆன்மாவுக்கு துணையாக யார் இருப்பார்? காப்பாயாக பராபரமே!
262.
நின்னிறைவே தாரகமாய் நின்றுசுகம் எய்தாமல்
என்னிறைவே பாவித்தேன் என்னே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன் பூரண நிலையையே அடையாமல், நான் வேறு எதையோ பூரணமாக நினைத்தேன்; என் அறியாமையைப் பாராயாக பராபரமே!
263.
நின்னைச் சரண்புகுந்தால் நீகாக்கல் வேண்டுமல்லால்
என்னைப் புறம்விடுதல் என்னே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னிடம் சரணடைந்தவனை நீ காப்பதே கடமை; அதை விட்டுவிட்டு என்னை விட்டு விலகுவது ஏன்? அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
264.
மாறாத துன்பமெல்லாம் வந்துரைத்தால் நின்செவியில்
ஏறாத வாறேது இயம்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் துன்பங்களை உன்னிடம் சொல்லியும், அவை உன் செவியில் ஏறாமல் இருப்பது எப்படி? அதனை விளக்குவாயாக பராபரமே!
265.
விஞ்சுபுலப் பாடனைத்தும் வீறுதுன்பஞ் செய்யவந்த
அஞ்சுபுல வேடருக்கும் ஆற்றேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
ஐம்புலன்கள் வேட்டையாடுபவர்களைப் போல வந்து துன்பம் தருகின்றன; அவற்றைத் தாங்க முடியாமல் தவிக்கிறேன்; காப்பாயாக பராபரமே!
266.
கன்னங் கரியநிறக் காமாதி ராட்சசப் பேய்க்
கென்னையிலக் காகவைத்த தென்னே பராபரமே.
விளக்கம்:
காமம் போன்ற இருண்ட ராட்சச குணங்களுக்கு என்னை இலக்காக வைத்தது ஏன்? அந்த ஆசைகளை நீக்குவாயாக பராபரமே!
267.
சித்திநெறி கேட்டல் செகமயக்கஞ் சன்மமற
முத்திநெறி கேட்டல் முறைகாண் பராபரமே.
விளக்கம்:
சித்திகளை நாடுவது உலக மயக்கம்; பிறவியைத் தாண்டி முக்தியை அடையும் மார்க்கமே உண்மை; அந்த வழியை அருள்வாயாக பராபரமே!
268.
சிந்தை சிதையச் சிதையாத ஆனந்தம்
எந்தவகை யாலேவந் தெய்தும் பராபரமே.
விளக்கம்:
சிந்தை கலைந்தாலும் கலைக்க முடியாத ஆனந்த நிலை எவ்வாறு அடையப்படும்? அதை அருள்வாயாக பராபரமே!
269.
கூர்த்தஅறி வால்அறியக் கூடா தெனக்குரவன்
தேர்த்தபடி தானே திரிந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
கூர்ந்த அறிவாலும் அறிய முடியாத இந்த உண்மையை அறியாமல், என் எண்ணப்படி அலைந்தேன்; எனை வழிநடத்துவாயாக பராபரமே!
270.
பத்த ரருந்தும் பரமசுகம் யானருந்த
எத்தனைநாள் செல்லும் இயம்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
அன்பர்கள் அனுபவிக்கும் பரம ஆனந்தத்தை நான் எப்போது அனுபவிப்பேன்? அந்த காலத்தை அருள்வாயாக பராபரமே!
271.
தீர்த்தி னால்துறவு சேராமல் இவ்வுலகில்
பாரத் தனம்பேசல் பண்போ பராபரமே.
விளக்கம்:
உள்ளார்ந்த துறவில்லாமல் வெளிப்படையாக பேசுவது உண்மையான பண்பா? உண்மையான துறவு உள்ளத்தில் இருக்க வேண்டும் பராபரமே!
272.
இந்த வெளியினையுண் டேப்பமிடப் பேரறிவாத்
தந்தவெளிக் கேவெளியாய்ச் சார்ந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
இந்த உலக வெளியில் நிற்கும் அறிவு, அதற்கு அப்பாற்பட்ட பேரறிவை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்; அந்த பேரறிவில் நான் இணைந்தேன் பராபரமே!
273.
உணர்த்தும்உனை நாடா துணர்ந்தவையே நாடி
இணக்குறுமென் ஏழைமைதான் என்னே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை உணராமல், உணர்ந்ததாக நினைக்கும் பொருட்களை நாடுவது என் அறியாமை; அதனை நீக்குவாயாக பராபரமே!
274.
உண்டுபோல் இன்றாம் உலகைத் திரமெனவுள்
கொண்டுநான் பெற்றபலன் கூறாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
நிலையற்ற உலகத்தை நிலையானது என்று நினைத்து வாழ்ந்தேன்; அதனால் என்ன பயன் கிடைத்தது? உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!
275.
உள்ளபடி யாதுமென உற்றுணர்ந்தேன் அக்கணமே
கள்ளமனம் போனவழி காணேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
உள்ளபடி உண்மையை அறிந்த அந்த நொடியிலே, கள்ளமான மனம் மறைந்துவிட்டது; அந்த நிலை நீயே பராபரமே!
276.
சித்த மவுனஞ் செயல்வாக் கெலாமவுனஞ்
சுத்த மவுனம்என்பால் தோன்றிற் பராபரமே.
விளக்கம்:
சிந்தனை, செயல், பேச்சு அனைத்தும் மௌனமாகும் போது தான் சுத்த மௌனம் தோன்றும்; அந்த நிலை நீயே பராபரமே!
277.
எண்ணில்பல கோடிஉயிர் எத்தனையோ அத்தனைக்குங்
கண்ணிற் கலந்தஅருட் கண்ணே பராபரமே.
விளக்கம்:
எண்ணிலடங்கா உயிர்களுக்கெல்லாம் ஒளியாக நிறைந்திருக்கும் அருள் கண் நீயே; அந்த பரிபூரண அருள் பராபரமே!
278.
எனக்கினியார் உன்போலும் இல்லையென்றால் யானும்
உனக்கினியா னாகா உளவேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னைப் போன்ற இனியவன் எனக்கு யாரும் இல்லை; அதுபோல் நான் உனக்குப் பிரியமானவனாக இருக்க வேண்டும்; அந்த அருள் தருவாயாக பராபரமே!
279.
அண்டபிண்டங் காணேன் அகமும் புறமும் ஒன்றாக்
கண்ட என்னை நீகலந்த காலம் பராபரமே.
விளக்கம்:
அகமும் புறமும் ஒன்றாக உணர்ந்தபோது, அண்டமும் பிண்டமும் வேறுபடவில்லை; அந்த ஒன்றிணைவு நீயே பராபரமே!
280.
எத்தனையோ கோடி யெடுத்தெடுத்துச் சொன்னாலுஞ்
சித்தம் இரங்கிலைஎன் செய்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் வேண்டிக் கேட்டாலும், என் மனம் இன்னும் உருகவில்லை; அதை உருகச் செய்வாயாக பராபரமே!
281.
அன்றந்த நால்வருக்கும் அற்புதமாய் நீயுரைத்த
தொன்றந்த வார்த்தையெனக் குண்டோ பராபரமே.
விளக்கம்:
முன்னோர் ஞானிகளுக்கு நீ அருளிய அந்த அற்புதமான உபதேசம் எனக்கும் கிடைக்குமா? அந்த அருள் வார்த்தையை அருள்வாயாக பராபரமே!
282.
அப்பனென்றும் அன்னையென்றும் ஆரியனென் றும்உனையே
செப்புவதும் உன்னிலையின் சீர்காண் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னைத் தந்தை, தாய், குரு என்று அழைப்பது உன் உயர்ந்த நிலையை உணர்ந்ததாலேயே; அந்த உணர்வு நீயே பராபரமே!
283.
கட்டுங் கனமும்அந்தக் காலர்வரும் போதெதிர்த்து
வெட்டுந் தளமோ விளம்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
மரணம் வரும் போது அதை எதிர்த்து வெல்லக்கூடிய இடம் அல்லது வழி உண்டோ? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!
284.
பேசாத மோனநிலை பெற்றன்றோ நின்னருளாம்
வாசாம கோசரந்தான் வாய்க்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
பேச்சில்லா மௌன நிலையை அடைந்தால் தான், உன் அருள் அனுபவமாகும்; அந்த மௌன அனுபவம் நீயே பராபரமே!
285.
கற்றாலுங் கேட்டாலுங் காயமழி யாதசித்தி
பெற்றாலும் இன்பம்உண்டோ பேசாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
எவ்வளவு கற்றாலும் கேட்டாலும், உடல் நிலையிலேயே இருக்கும் சித்திகளைப் பெற்றாலும் உண்மையான ஆனந்தம் கிடைக்குமா? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!
286.
கண்டவடி வெல்லாங் கரைக்கின்ற அஞ்சனம்போல்
அண்டமெல்லாம் நின்னருளே அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
அஞ்சனம் கண் திறப்பதைப் போல, உன் அருள் அனைத்தையும் கரைத்து உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது; அண்டமெங்கும் அது நீயே பராபரமே!
287.
தன்செயலால் ஒன்றுமிலை தானென்றால் நான்பாவி
நின்செயலாய் நில்லா நினைவேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
என்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது; அனைத்தும் உன் செயல் என்றால், நான் உன் செயலில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!
288.
கொலைகளவு கட்காமங் கோபம்விட்டால் அன்றோ
மலையிலக்கா நின்னருள்நான் வாய்க்கும் பராபரமே.
விளக்கம்:
கொலை, களவு, காமம், கோபம் ஆகியவற்றை விட்டால்தான் உன் அருளை அடைய முடியும்; அந்த சுத்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
289.
தன்னைஅறி யாதுசகந் தானாய் இருந்துவிட்டால்
உன்னை அறியஅருள் உண்டோ பராபரமே.
விளக்கம்:
தன்னை அறியாமல் உலகில் மூழ்கி இருந்தால், உன்னை அறிய முடியுமா? அந்த அறிவை அருள்வாயாக பராபரமே!
290.
ஒன்றிரண்டென் றுன்னா உணர்வுகொடுத் துள்ளபடி
என்றும்என்னை வையாய் இறையே பராபரமே.
விளக்கம்:
ஒன்று, இரண்டு என்ற இருமை இல்லாத உணர்வில் என்னை நிலைநிறுத்துவாயாக; அந்த ஆத்ம நிலை நீயே பராபரமே!
291.
கருதும்அடி யார்கள்உளங் காணவெளி யாகுந்
துரியநிறை வான சுகமே பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை நினைக்கும் அடியார்களின் உள்ளத்தில் வெளிப்படும் துரிய நிலை ஆனந்தமே நீ; அந்த பேரின்பம் பராபரமே!
292.
பொய்குவித்த நெஞ்சன்அருட் பொற்பறிந்து திக்கனைத்துங்
கைகுவித்து நிற்பதெந்தக் காலம் பராபரமே.
விளக்கம்:
பொய்களால் நிறைந்த என் மனம், உன் அருளின் பொக்கிஷத்தை உணர்ந்து எல்லாத் திசைகளிலும் வணங்கும் நாள் எப்போது வரும்? அருள்வாயாக பராபரமே!
293.
அத்துவித மான அயிக்ய அனுபவமே
சுத்தநிலை அந்நிலையார் சொல்வார் பராபரமே.
விளக்கம்:
அத்வைத அனுபவமான ஒன்றிணைவு நிலையே சுத்தமான உண்மை; அந்த நிலையை அடைந்தவர்கள் அதையே கூறுவார்கள் பராபரமே!
294.
வைத்த சுவரலம்பின் மண்போமோ மாயையினோர்க்
கெத்தனைபோ தித்தும்என்னாம் எந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
சுவரில் பூசும் மண் போல மாயையில் மூழ்கியவர்களுக்கு எவ்வளவு போதித்தாலும் பயன் இருக்குமா? அதன் உண்மையை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!
295.
பூட்டற்றுத் தேகமற்றுப் போகுமுன்னே நின்னருளைக்
காட்டாத் தகாதோஎன் கண்ணே பராபரமே.
விளக்கம்:
உடல் அழியும் முன்பே உன் அருளை எனக்குக் காட்ட வேண்டாமா? அந்த அருள் தருவாயாக பராபரமே!
296.
சொல்லிற் பதர்களைந்து சொல்முடிவு காணாதார்
நெல்லிற் பதர்போல் நிற்பார் பராபரமே.
விளக்கம்:
வார்த்தைகளில் சிக்கி உண்மையை அடையாதவர்கள், நெல்லில் உள்ள பதரைப் போல பயனற்றவர்களாக இருப்பார்கள்; அந்த நிலையை நீக்குவாயாக பராபரமே!
297.
அழுக்காற்றால் நெஞ்சம் அழுங்கியபுன் மாக்கள்
இழுக்காற்றால் இன்பநலம் எய்தார் பராபரமே.
விளக்கம்:
அழுக்காறால் கெட்ட மனம் கொண்டவர்கள், நல்ல நெறியால் ஆனந்தத்தை அடைய முடியாது; மனசுத்தியை அருள்வாயாக பராபரமே!
298.
தேகாதி பொய்யெனவே தேர்ந்தவுப சாந்தருக்கு
மோகாதி உண்டோ மொழியாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
உடல் முதலியவை பொய்யென்று உணர்ந்தவர்களுக்கு, மோகமும் பிற பற்றுகளும் இருக்குமா? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!
299.
சாதனையெல் லாம்அவிழத் தற்போதங் காட்டாதோர்
போதனைநீ நல்குவதெப் போதோ பராபரமே.
விளக்கம்:
சாதனைகள் அனைத்தையும் கடந்து, இப்போதைய உண்மை நிலையை உணர்த்தும் போதனை எப்போது கிடைக்கும்? அந்த அருளை தருவாயாக பராபரமே!
300.
ஒன்றுமறி யாவிருளாம் உள்ளம் படைத்தஎனக்
கென்று கதிவருவ தெந்தாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
அறியாமை இருளில் மூழ்கிய என் உள்ளத்திற்கு விடிவு எப்போது வரும்? அந்த ஒளியை அருள்வாயாக பராபரமே!
301.
சிந்திக்குந் தோறும்என்னுள் சிற்சுகமாய் ஊற்றூறிப்
புந்திக்குள் நின்றஅருள் பொற்பே பராபரமே.
விளக்கம்:
நினைக்கும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் என் உள்ளத்தில் இன்பமாக ஊற்றெடுத்து நிற்கும் அருள் பொக்கிஷம் நீயே பராபரமே!
302.
என்றும்அடைந் தோர்கட் கிரங்கார் குறிப்பனைத்துங்
கன்றையுதை காலி கதைகாண் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை அடைந்தவர்கள் மற்ற விஷயங்களில் இரங்கமாட்டார்கள்; அது கன்றை உதைக்கும் காலியைப் போல வீணான செயல் என்பதை உணர்த்துகிறது பராபரமே!
303.
குற்றங் குறையக் குணமே லிடஅருளை
உற்றவரே ஆவிக் குறவாம் பராபரமே.
விளக்கம்:
குற்றங்கள் நீங்கி, குணங்கள் வளர அருள் பெற்றவர்களே ஆன்மிகத்தில் உயர்ந்தவர்கள்; அந்த நிலை நீயே பராபரமே!
304.
ஓருரையால் வாய்க்குமுண்மைக் கோரனந்த நூல்கோடிப்
பேருரையாற் பேசில்என்ன பேறாம் பராபரமே.
விளக்கம்:
ஒரே ஒரு உண்மை சொல் போதுமானது; கோடி நூல்கள் பேசியாலும் அது அளிக்கும் பயனை அளிக்க முடியாது; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!
305.
சொல்லுஞ் சமயநெறிச் சுற்றுக்கு ளேசுழலும்
அல்லல் ஒழிவதென்றைக் கையா பராபரமே.
விளக்கம்:
சமய நெறிகளின் வட்டத்திற்குள் சுழன்று கொண்டிருக்கும் இந்த துன்பம் எப்போது நீங்கும்? அந்த விடுதலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
306.
பிடித்ததையே தாபிக்கும் பேராணவத்தை
அடித்துத் துரத்தவல்லார் ஆர்காண் பராபரமே.
விளக்கம்:
பிடிவாதமாக பற்றிக்கொள்ளும் அகங்காரத்தை அடக்கி நீக்க யார் முடியும்? அந்த சக்தி நீயே பராபரமே!
307.
நேசத்தால் நின்னை நினைக்கும் நினைவுடையார்
ஆசைக் கடலில் அழுந்தார் பராபரமே.
விளக்கம்:
அன்புடன் உன்னை நினைக்கும் மனிதர்கள் ஆசை கடலில் மூழ்கமாட்டார்கள்; அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள் பராபரமே!
308.
கள்ளாது கட்டுணவுங் காரியமோ நானொருசொல்
கொள்ளாத தோடமன்றோ கூறாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
நேர்மையில்லாத உணவும் செயல்களும் பயனற்றவை; உண்மையான வார்த்தையை ஏற்காத நிலை தவறு; அதை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!
309.
சென்றவிட மெல்லாந் திருவருளே தாரகமாய்
நின்றவர்க்கே ஆனந்த நிட்டை பராபரமே.
விளக்கம்:
எங்கு சென்றாலும் திருவருளை தாங்கி நிற்பவர்களுக்கே நிலையான ஆனந்தம் கிடைக்கும்; அந்த நிலை பராபரமே!
310.
நீட்சி குறுகல்இல்லா நித்யசுகா ரம்பசக
சாட்சியாம் உன்னைவந்து சார்ந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
நீட்சி குறைவு இல்லாத நித்ய ஆனந்த சாட்சியான உன்னிடம் நான் சரணடைந்தேன்; அந்த நிரந்தர சுகம் நீயே பராபரமே!
311.
வானாதி தத்துவமாய் மன்னிநின்ற காரணநீ
நானாகி நிற்பதெந்த நாளோ பராபரமே.
விளக்கம்:
வானம் முதல் அனைத்துத் தத்துவங்களாக நிலைத்திருக்கும் காரணமான நீயே, “நான்” ஆக வெளிப்படும் நாள் எப்போது? அந்த ஒன்றிணைவை அருள்வாயாக பராபரமே!
312.
காட்டத்தில் அங்கி கடையவந்தால் என்னவுன்னும்
நாட்டத்தின் ஊடுவந்த நட்பே பராபரமே.
விளக்கம்:
காட்டில் தீ பற்றுவது போல, உள்ளத்தில் திடீரென எழும் உணர்வுகளுக்குள் நீயே நட்பாக வந்து நிற்கிறாய்; அந்த உள்ளார்ந்த உறவு நீயே பராபரமே!
313.
நித்திரையாய்த் தானே நினைவயர்ந்தால் நித்தநித்தஞ்
செத்தபிழைப் பானதெங்கள் செய்கை பராபரமே.
விளக்கம்:
நினைவு இல்லாத நித்திரை நிலை போல வாழ்ந்தால், அது உயிரோடு இறந்த நிலையே; அந்த அறியாமையை நீக்குவாயாக பராபரமே!
314.
இன்பநிட்டை எய்தாமல் யாதெனினுஞ் சென்றுமனந்
துன்புறுதல் வன்பிறவித் துக்கம் பராபரமே.
விளக்கம்:
ஆனந்த நிலையை அடையாமல், எங்கு சென்றாலும் மனம் துன்பப்படுவது பிறவித் துன்பமே; அதிலிருந்து காப்பாயாக பராபரமே!
315.
பொய்யகல மெய்யான போதநிலை கண்டோர்க்கோர்
ஐயமிலை ஐயமிலை ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
பொய்கள் நீங்கி மெய்யான ஞான நிலையை அடைந்தவர்களுக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை; அந்த தெளிவு நீயே பராபரமே!
316.
மந்திரத்தை உன்னி மயங்கா தெனக்கினியோர்
தந்திரத்தை வைக்கத் தகாதோ பராபரமே.
விளக்கம்:
மந்திரங்களில் மயங்காமல், உன்னை உணர உதவும் சரியான மார்க்கத்தை எனக்குக் காட்டுவாயாக பராபரமே!
317.
விண்கருணை பூத்ததென்ன மேவி உயிர்க்குயிராய்த்
தண்கருணை தோன்றஅருள் தாய்நீ பராபரமே.
விளக்கம்:
விண்ணைப் போல பரந்த கருணையாய், உயிர்க்கு உயிராய் நீ தோன்றுகிறாய்; அந்த தணியாத அருள் தாயே நீ பராபரமே!
318.
தன்மயமாய் நின்றநிலை தானேதா னாகிநின்றால்
நின்மயமாய் எல்லாம் நிகழும் பராபரமே.
விளக்கம்:
தன்னில் நிலைபெற்றவுடன், அனைத்தும் உன்னிலேயே நிறைந்ததாக உணரப்படும்; அந்த ஒன்றிணைவு நீயே பராபரமே!
319.
ஏங்கி இடையும்நெஞ்சம் ஏழையைநீ வாவென்றே
பாங்குபெறச் செய்வதுன்மேற் பாரம் பராபரமே.
விளக்கம்:
துன்பத்தில் ஏங்கும் என் மனதை நீ அழைத்து, உன்னுடன் இணைக்க வேண்டும்; அது உன் பொறுப்பு பராபரமே!
320.
ஆண்டநின்னை நீங்கா அடிமைகள்யாம் ஆணவத்தைப்
பூண்டதென்ன கன்மம் புகலாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை அடைந்த அடியார்களாக இருந்தும், அகங்காரத்தில் விழுவது ஏன்? அதன் காரணத்தை விளக்குவாயாக பராபரமே!
321.
எங்கணும்நீ யென்றால் இருந்துபடி எய்தாமல்
அங்குமிங்கும் என்றலையல் ஆமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எங்கும் நீயே இருப்பதாக இருந்தும், அதனை உணராமல் இங்கும் அங்கும் அலைவது சரியா? உண்மையை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!
322.
கற்குமது வுண்டு களித்ததல்லால் நின்னருளில்
நிற்குமது தந்ததுண்டோ நீதான் பராபரமே.
விளக்கம்:
கற்ற அறிவால் மகிழ்ச்சி கிடைத்தாலும், உன் அருளில் நிலைத்திருக்கும் நிலை கிடைத்ததா? அந்த நிலையை நீயே தர வேண்டும் பராபரமே!
323.
அண்டபகி ரண்டம் அறியாத நின்வடிவைக்
கண்டவரைக் கண்டாற் கதியாம் பராபரமே.
விளக்கம்:
அண்டங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட உன் வடிவத்தை கண்டவர்களைச் சந்திப்பதே முக்திக்கு வழி; அந்த அருள் தருவாயாக பராபரமே!
324.
கலக்கமுற நெஞ்சைக் கலக்கித் திரும்பத்
துலக்குபவன் நீயலையோ சொல்லாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
கலங்கும் மனதை மேலும் கலக்கி, பின்னர் அதை தெளிவாக்கும் சக்தி நீயே அல்லவா? அந்த விளையாட்டை உணர்த்துவாயாக பராபரமே!
325.
சிந்தையும்என் போலச் செயலற் றடங்கிவிட்டால்
வந்ததெல்லாம் நின்செயலா வாழ்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
சிந்தை அடங்கி அமைதியாக இருந்தால், நிகழ்வுகள் அனைத்தும் உன் செயலாகவே தெரியும்; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
326.
பந்தமெலாந் தீரப் பரஞ்சோதி நீகுருவாய்
வந்த வடிவை மறவேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
பந்தங்கள் அனைத்தும் நீங்கி, பரஞ்சோதி குருவாக வந்த உன் வடிவை நான் மறக்க மாட்டேன்; அந்த நினைவு நீயே பராபரமே!
327.
தானந்த மான சகச நிருவிகற்ப
ஆனந்த நிட்டைஅருள் ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
சகஜ நிருவிகற்ப ஆனந்த நிலையை எனக்கு அருள்வாயாக; அந்த நிலையே உன் பரிபூரண அனுபவம் பராபரமே!
328.
அல்லலெல்லாந் தீரஎனக் கானந்த மாகவொரு
சொல்லைஎன்பால் வைத்ததையென் சொல்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
என் துன்பங்களை நீக்க, ஒரு ஆனந்தமான அருள் சொல் எனக்குக் கிடைத்தது; அதை நான் எவ்வாறு விவரிப்பேன்? அது நீயே பராபரமே!
329.
சிந்தை மயக்கமறச் சின்மயமாய் நின்றவுன்னைத்
தந்தவுனக் கென்னையும்நான் தந்தேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
சிந்தை மயக்கம் நீங்கி, சின்மயமாக நிற்கும் உன்னை அடைந்தபின், என்னையும் உனக்கு அர்ப்பணித்தேன்; அந்த ஒன்றிணைவு பராபரமே!
330.
மைகாட்டு மாயை மயக்கமற நீகுருவாய்க்
கைகாட்ட வுங்கனவு கண்டேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயை இருள் நீங்கி, நீ குருவாக வழி காட்டும் அனுபவத்தை கனவில் கண்டேன்; அந்த அருள் வழிகாட்டுதல் நீயே பராபரமே!
331.
மால்வைத்த சிந்தை மயக்கறஎன் சென்னிமிசைக்
கால்வைக்க வுங்கனவு கண்டேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
மயக்கம் நிறைந்த என் மனத்தை நீக்க, என் தலையில் உன் திருவடியை வைத்துக் காப்பதைக் கனவில் கண்டேன்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!
332.
மண்ணான மாயையெல்லாம் மாண்டுவெளி யாகஇரு
கண்ணார வுங்கனவு கண்டேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
மாயை அனைத்தும் அழிந்து, வெளிப்படையான உண்மையை இரு கண்களாலும் காணும் அனுபவத்தை கண்டேன்; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!
333.
மண்ணீர்மை யாலே மயங்காதுன் கையால்என்
கண்ணீர் துடைக்கவும்நான் கண்டேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
உலக மாயையில் மயங்காமல், என் கண்ணீரை நீ துடைக்கும் அருள் அனுபவத்தை கண்டேன்; அந்த கருணை நீயே பராபரமே!
334.
உள்ள துணரா வுணர்விலிமா பாவியென்றோ
மெள்ளமெள்ளக் கைநெகிழ விட்டாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
உள்ளுணர்வு இல்லாத பாவியாக இருந்த என்னை, மெதுவாக உன் கையிலிருந்து விடுவித்து உணர்ச்சியூட்டினாய்; அந்த அருள் நீயே பராபரமே!
335.
எல்லாம் நினதுசெயல் என்றெண்ணும் எண்ணமும்நீ
அல்லால் எனக்குளதோ ஐயா பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லாம் உன் செயல் என்ற எண்ணமே என் உள்ளத்தில் உள்ளது; அதற்குப் பிறகு எனக்கு வேறு எண்ணமில்லை; அந்த உண்மை நீயே பராபரமே!
336.
பந்த மயக்கிருக்கப் பற்றொழிந்தேன் என்றுளறும்
இந்த மயக்கம் எனக்கேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
பந்தங்கள் இருக்கும்போதே பற்றற்றவன் என்று நினைப்பது ஏன்? இந்த மயக்கம் ஏன் வருகிறது? அதை நீக்குவாயாக பராபரமே!
337.
காட்சியெல்லாங் கண்ணைவிடக் கண்டதுண்டோ யாதினுக்கும்
ஆட்சி உனதருளே அன்றோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லா காட்சிகளும் கண்களுக்கு அப்பாற்பட்டவை; அனைத்திற்கும் ஆட்சி உன் அருளே; அந்த பரிபூரண சக்தி நீயே பராபரமே!
338.
எட்டுத் திசையும்ஒன்றாய் இன்பமாய் நின்றவுன்னை
விட்டுப் பிரியவிடம் வேறோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எட்டு திசைகளிலும் ஒரே இன்பமாக நிறைந்திருக்கும் உன்னைவிட்டு பிரிய வேறு இடமுண்டா? இல்லை; நீயே அனைத்தும் பராபரமே!
339.
பிரியா துயிர்க்குயிராய்ப் பின்னமற வோங்குஞ்
செறிவே அறிவே சிவமே பராபரமே.
விளக்கம்:
உயிர்க்கு உயிராய் பிரியாமல் நிற்கும் அறிவும் சிவநிலையும் நீயே; அந்த பரிபூரண செறிவு பராபரமே!
340.
ஏதேது சொன்னாலும் எள்ளளவும் நீயிரங்காச்
சூதே தெனக்குளவு சொல்லாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
எவ்வளவு கூறினாலும் நீ இரங்காதது ஏன்? அதற்குக் காரணம் என்ன? என் குறையை நீக்கி அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
341.
கற்பனையாப் பாடுகின்றேன் கண்ணீருங் கம்பலையுஞ்
சொற்பனத்துங் காணேன்என் சொல்வேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
கற்பனையாக உன்னைப் பாடினாலும், உண்மையான அனுபவத்தில் கண்ணீரும் பரவசமும் இல்லை; இதை என்னவென்று சொல்வேன்? உண்மை அனுபவம் அருள்வாயாக பராபரமே!
342.
வன்பொன்று நீங்கா மனதிறப்ப மாறாப்பேர்
அன்பொன்றும் போதும்எனக் கையா பராபரமே.
விளக்கம்:
கடினமான மனம் உருகாமல் இருந்தாலும், மாறாத பேரன்பு ஒன்று போதுமானது; அந்த அன்பை அருள்வாயாக பராபரமே!
343.
ஏதுந் தெரியா எளியேனை வாவெனநின்
போதநிலை காட்டிற் பொறாதோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எதுவும் அறியாத எளிய என்னை அழைத்து, உன் ஞான நிலையை காட்ட முடியாதோ? அந்த அருளை தருவாயாக பராபரமே!
344.
ஓராமல் எல்லாம் ஒழிந்தேற்குன் தெய்வஅருள்
தாரா திருக்கத் தகுமோ பராபரமே.
விளக்கம்:
எல்லாவற்றையும் விட்டு ஒதுங்கி நிற்கும் எனக்கு, உன் அருளை வழங்காமல் இருப்பது ஏற்றதா? அருள் புரிவாயாக பராபரமே!
345.
மோனந் தருஞான மூட்டி எனக்குவட்டா
ஆனந்த வாழ்க்கை அருளாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
மௌன ஞானத்தை எழுப்பி, எனக்கு குறையாத ஆனந்த வாழ்க்கையை அருள்வாயாக பராபரமே!
346.
வாடுமுகங் கண்டென்னை வாடாம லேகாத்த
நீடுங் கருணை நிறைவே பராபரமே.
விளக்கம்:
துன்பத்தில் வாடும் என்னைக் காத்து, என்னை வாட விடாத நீண்ட கருணை நிறைவு நீயே பராபரமே!
347.
புந்தியினால் நின்னடியைப் போற்றுகின்ற மெய்யடியார்
சிந்தையிறப் போநின் தியானம் பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னை உண்மையாய் தியானிக்கும் அடியார்களின் சிந்தையிலே நீ நிலைத்திருப்பாய்; அந்த தியான நிலை நீயே பராபரமே!
348.
உனக்குவமை யாக்கருணை உள்ளவரும் வன்மைக்
கெனக்குவமை யானவரும் இல்லை பராபரமே.
விளக்கம்:
உன்னைப் போன்ற கருணை உடையவர் யாரும் இல்லை; என்னைப் போன்ற பலவீனமானவரும் இல்லை; அதனால் எனை காப்பாயாக பராபரமே!
349.
தாயிருந்தும் பிள்ளை தளர்ந்தார்போல் எவ்விடத்தும்
நீயிருந்தும் நான் தளர்ந்து நின்றேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
தாய் இருந்தும் குழந்தை துன்பப்படுவது போல, நீ இருந்தும் நான் துன்பத்தில் இருக்கிறேன்; அதனை நீக்குவாயாக பராபரமே!
350.
வாயாற் கிணறுகெட்ட வாறேபோல் வாய்பேசிப்
பேயானார்க் கின்பமுண்டோ பேசாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
வெறும் வார்த்தைகளால் பேசிக் கொண்டிருப்பவர்கள் உண்மையான ஆனந்தத்தை அடைய முடியுமா? அதன் உண்மையை விளக்குவாயாக பராபரமே!
351.
பாவமென்றால் ஏதும் பயமின்றிச் செய்யஇந்தச்
சீவனுக்கார் போதந் தெரித்தார் பராபரமே.
விளக்கம்:
பாவம் என்றாலும் பயமின்றி செயல்படும் இந்த உயிருக்கு யார் உண்மையான போதனை அளித்தார்? அந்த அறிவை அருள்வாயாக பராபரமே!
352.
இன்ப நிருவிகற்பம் இன்றேதா அன்றெனிலோ
துன்பம் பொறுப்பரிது சொன்னேன் பராபரமே.
விளக்கம்:
இப்போதே நிருவிகற்ப ஆனந்தம் கிடைக்கவில்லை என்றால், இந்த துன்பத்தை தாங்குவது கடினம்; அந்த இன்ப நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
353.
கற்குநிலை கற்றால் கருவியவி ழாதருளாய்
நிற்குநிலை கற்பதுவே நீதம் பராபரமே.
விளக்கம்:
கற்றறிவைத் தாண்டி, கருவிகள் அனைத்தும் தளர்ந்து, நிலைத்திருக்கும் நிலையைக் கற்றுக்கொள்வதே உண்மை; அந்த நிலையை அருள்வாயாக பராபரமே!
354.
காச்சச் சுடர்விடும்பொற் கட்டிபோல் நின்மலமாய்ப்
பேச்சற் றவரே பிறவார் பராபரமே.
விளக்கம்:
நெருப்பில் ஒளிரும் பொன்னைக் போல, உன் மலமற்ற சுத்த நிலையில் மௌனமாக இருப்பவர்களே பிறவியிலிருந்து விடுபடுவார்கள் பராபரமே!
355.
பற்றொழிந்து சிந்தைப் பதைப்பொழிந்து தானேதான்
அற்றிருப்ப தென்றைக் கமைப்பாய் பராபரமே.
விளக்கம்:
பற்றும் சிந்தை அலைச்சலும் நீங்கி, தானே தானாய் நிலைபெறும் நிலையை எனக்குத் தருவாயாக பராபரமே!
