காகபுஜண்டர் ஞானம் – பாடல் 28
பாடல் :
விளையாடிக் கருநெல்லி பறித்தே உண்ணு
வேகாத தலையாகும் விரும்பிப் பாரு
மலையாமல் வெண்சாரை பிடித்தே யுண்ணு
மைந்தனே சாகாக்கா லதுவே யாகும்;
அலையாமல் சோதியதன் பாலை யுண்ணே
அக்கினியாங் கம்பமடா சுழுனை யாச்சுக்
கலைநாலு போகிறதை யெட்டிற் சேரு
கபடமற்ற தேகமடா கண்டு பாரே.
உரைநடை விளக்கம்:
இந்தப் பாடலில் காகபுஜண்ட சித்தர் யோகத்தின் மறைபொருளை சித்தர் மொழியில் சொல்கிறார்.
“கருநெல்லி”, “வெண்சாரை”, “சோதி பால்” — இவை சாதாரண உணவுகள் அல்ல. உடம்புக்குள் எழும் சக்தி நிலைகளை மறைமுகமாகச் சொல்கிறார்.
“வேகாத தலை” என்று சொல்வது, உள்ளே இருக்கும் அக்கினி அளவுக்கு மீறி ஏறாமல் சமநிலையில் இருப்பது. யோகி தனது உடல், மூச்சு, மனம் — மூன்றையும் சரியாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதையே சித்தர் குறிக்கிறார்.
“வெண்சாரை” — அதாவது தூய சக்தி ஓட்டம். அதைப் பிடித்து நிலைநிறுத்தினால் “சாகாக்கால்” — மரணத்தை வெல்லும் நிலை — வரும் என்று சொல்கிறார்.
“சோதி பால்” என்பது உள்ளே எழும் ஞான அமுதம். மனம் அலையாமல் இருந்தால் தான் அந்த அனுபவம் வரும். அப்போது சுழுமுனையில் அக்கினிக் கம்பம் போல சக்தி எழும்.
“நாலு கலை எட்டில் சேரும்” என்று சொல்வது, சிதறி இருக்கும் சக்திகள் ஒன்றிணைந்து முழுமை அடையும் நிலை.
அப்போது தேகம் கபடமில்லாத தேகமாக மாறும். அதாவது சுத்தமான ஒளி தேகமாக உருவாகும் என்று சித்தர் பெருமான் சொல்கிறார்.
இது வெளி மருந்து இல்லை.
உள்ளே எழும் யோக அனுபவ மருந்து.
சி. எஸ். சிவா
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக